Boris Johnson – de notoir onderschatte Brexit-leverancier

Screenshot_258

(Vertaling: E.J. Bron)

“De mensen in dit land hebben iets beters verdiend”

De nieuwe Britse premier heet Boris Johnson. Wie is deze man, die door de Duitse mainstream-media kennelijk zo gevreesd wordt dat ze hem met onbeheerste agressie overladen?

Ze kunnen het gewoon niet laten. Al wekenlang loopt er in de Duitse mainstream-media en de politieke klasse een campagne tegen de nieuwe Britse premier Boris Johnson, die aansluit bij de meest vreselijke ontsporingen voor, tijdens en na de verkiezing van Donald Trump tot Amerikaans president.

De “Spiegel” maakt Johnson als “waanzinnige” belachelijk met een cartoon op de voorpagina die aansluit bij het tijdschrift “Mad”, politici en media-waffels etiketteren hem denigrerend als “clown”, “leugenaar”en lompe, onwetende, pijnlijke domme zwetser – kortom, als “Britse Trump”. Het links-groene milieu heeft na Trump, Orbán, Netanyahu en Salvini opnieuw een mediale haatfiguur.

Het patroon is altijd hetzelfde: wie niet onvoorwaardelijk in de EU gelooft en meezingt in het Brusselse koor, wie bovendien de hyper-morele Duitse migratiepolitiek verdacht vindt en pocht op het doordrukken van de eigen nationale belangen, die kan immers alleen maar ten prooi vallen aan de waanzin en een gewetenloze, ophitsende “populist” zijn. Dat de hetze echter vooral in het eigen filter overkookt, valt de links-groene moraalhelden natuurlijk zelf het minst op.

Gevaarlijke arrogantie

Dat is gevaarlijk – niet alleen, omdat deze agitatie soevereine en legitieme democratische beslissingen in belangrijke partnerlanden door het slijk haalt en daarom daar als arrogante inmenging van buiten wordt ingeschat. Maar vooral, omdat dit ertoe leidt dat belangrijke spelers notoir onderschat worden, met alle negatieve gevolgen voor de eigen positie.

Zo verging het de mediale klasse al met Donald Trump, die veel rationeler en succesvoller ageert dan van tevoren was voorspeld, en die zich door Duitse politici, die hem respectloos hebben neer gemaaid, al helemaal niets meer wil laten zeggen. En zo zal het dezelfde leer-onwillige verbale radicalen nu ook met Boris Johnson vergaan. Achter diens koketteren met de eigen chaotische en ongeorganiseerde manier van doen, steekt namelijk een ambitieuze en succesbewuste geest.

Intelligentie en opleiding

De nieuwe Britse premier beschikt namelijk over twee eigenschappen, die de gemiddelde Duitse politicus en gemiddelde Duitse journalist maar moeilijk kan waarnemen en herkennen, waarschijnlijk omdat hij daar zelf niet mee gezegend is: hoge opleiding en wakkere intelligentie. Johnson bezocht de eliteschool Eton, studeerde aan de eerbiedwaardige Universiteit Oxford klassieke talen.

Bovendien is hij bekend als schrijver: als laatste publiceerde hij een boek over zijn idool Winston Churchill. Ook heeft hij een roman geschreven over een – mislukte – radicaalislamitische aanslag op een Amerikaanse president onder de titel “Tweeënzeventig maagden”.

Politici die wetenschappelijke boeken schrijven, dat heeft men hier in het land al lange tijd niet meer gezien. Even afgezien van de kinderboekenschrijver Robert Habeck, gaat het bij de meesten hoogstens om valse dissertaties in “zwets-vakken”.

Humor en zelfspot

Bij dit alles beschikt Johnson ook nog over een daadkrachtige en onverwoestbare humor met een behoorlijke portie zelfspot. In het muffe Duitsland van de politieke spraakpolitie, waar men niet eens een metafoor wil begrijpen en al om de Binnenlandse Veiligheidsdienst roept wanneer iemand “opstand van de generaals” of “we zullen ze opjagen” zegt, begrijpt men die vermoedelijk nog het allerminst.

In 2016 had Johnson in het kader van het Böhmermann-schandaal een limerick “over de liefde tussen de Turkse president en een geit” aangedragen – en daarbij tegelijkertijd de grove en ruwe Duitse televisieclown elegant laten zien wat intelligente humor in werkelijkheid eigenlijk is.

Wanneer Boris Johnson in de verkiezingsstrijd dingen zegt als “als u op de Conservatieven stemt, krijgt uw vrouw grotere borsten en u zelf gemakkelijker een vette BMW”, wanneer hij ironisch speelt met zijn adellijke komaf en een toespeling maakt op zijn “echt dikke” portemonnee, Hillary Clinton met een “sadistische verpleegster in een psychiatrische kliniek” vergelijkt of hij zich als liberaal uitspreekt tegen een boerkaverbod, omdat dit laatste uiteindelijk een privégenoegen zou zijn wanneer een vrouw zou willen rondlopen “als een brievenbus”, dan maakt hem dat populair, juist omdat het politiek incorrect is en omdat hij zichzelf niet spaart met zijn spot. Maar leg zoiets maar eens uit aan een Heiko Maas.

Politiek natuurtalent

Dat Johnson niet alleen een rampen-man is, maar een politiek natuurtalent, was al vroeg duidelijk: in Eton was hij voorzitter van de leerlingenraad, in zijn studententijd in Oxford president van de gerenommeerde debatclub “Oxford Union Debating Society” – in de Britse maatschappij bijna een entreeticket voor latere hoge functies.

Die bevocht hij ook voor zichzelf, vaak tegen alle waarschijnlijkheid in. In 2001 kwam hij voor het eerst in het Lagerhuis, de functie van cultuurpolitiek woordvoerder van de Conservatieven raakte hij echter weer kwijt vanwege een van zijn vele vrouwenaffaires. “Van mannen, die van vrouwen houden, wordt door vrouwen gehouden”, is een van de spreuken waarmee Johnson graaf zure feministes tegen zich in het harnas jaagt.

Boris Johnson is een showtalent: hij fietst door Londen als politicus om beet te pakken, laat zichzelf ook wel eens aan een touw neer uit een vastzittende gondel, hij poseert graag als bokser – een van zijn hobby´s – of viert met een gastoptreden in de tv-uitzending “Top Gear” zijn zwak voor snelle auto´s. Voor Duitse Groenen mag zoiets vreselijk zijn, de Britten houden ervan.

Populaire burgemeester

In 2008 lukte hem het schier onmogelijke. In het traditioneel rode Londen versloeg hij de Labour-extremist “Red Ken” Livingstone en werd burgemeester van de Britse hoofdstad. Johnson voerde leenfietsen en de City-tol in. Hij schitterde echter vooral met de Olympische Spelen van 2012 en werd datzelfde jaar herkozen. In 2015 liet hij zich dan toch weer in het Lagerhuis kiezen.

Johnson deed als burgemeester ook van zich spreken met de verkwisting van miljoenen kostende, gestaakte en nooit uitgevoerde prestigeprojecten. De kiezers hebben hem dat desondanks vergeven. Zijn opvolger, de Pakistaanse moslim Sadiq Khan, onderscheidt zich vooral door instortende veiligheid en buiten zijn oevers tredende mes-criminaliteit, met islamisering- en anti-Trump-propaganda. Zo slecht waren de tijden van Johnson niet voor de inwoners van Londen.

Invloedrijk journalist

Voor zijn politieke carrière had Boris Johnson ook een journalistieke. Johnson, die vloeiend Italiaans en Frans spreekt en als zoon van een EU-ambtenaar als kind een tijdlang in de Belgische hoofdstad had gewoond, berichtte voor grote dagbladen kritisch en sarcastisch vanuit Brussel en het eurocratenmoeras; het laatst voor de “Daily Telegraph”, daarvoor voor de “Times”, die hem echter wegens een zelfbedacht citaat ontsloeg.

Dat uitgerekend het Relotius-tijdschrift “Spiegel” daar nu met genoegen op ronddanst, heeft iets ironisch. Margaret Thatcher in ieder geval hield van en waardeerde de EU-kritische berichten van Johnson. Als hoofdredacteur van het conservatieve tijdschrift “Spectator”, dat hij voorzag van gepeperde verhalen, breidde hij zijn bekendheid verder uit, totdat hij zijn functie als hoofdredacteur inruilde voor een zetel in het Lagerhuis.

Liberale EU-tegenstander

Dat Johnson na zijn tweede intocht in het Lagerhuis zich aan de kant van de voorstanders van “Brexit” schaarde en ijverig de trom roerde voor een Britse EU-uittreding, was weliswaar een spontane beslissing die hij op het laatste moment nam; desondanks was de stap logisch.

De kritiek van Johnson op de “Superstaat”-begeertes van de EU- nomenklatoera is dezelfde die hij al als correspondent in Brussel in de jaren-80 en -90 voordroeg. Met dit verschil dat de EU inmiddels nog verder is afgegleden in de richting van centralisme en de betutteling van de natiestaten.

De door bondskanselier Merkel aangerichte asiel- en migratiechaos deed de rest om niet alleen Johnson, maar ook een meerderheid van de Britten op uittredingskoers te brengen.

Je kunt Alexander Boris de Pfeffel Johnson echter niet beschuldigen van kortzichtig nationalisme. Hijzelf zou “net als supermarkthoning” een “mengeling van veel soorten” zijn, zei hij ooit met de hem eigen zelfspot. Hij werd geboren in New York, net als Donald Trump overigens, met wie hem niet alleen een zekere fundamentele sympathie verbindt, maar ook de hang naar een gewaagd kapsel.

Tot zijn voorouders behoort de Franse adellijke familie de Pfeffel, een illegitieme dochter van de prins Paul von Württemberg, maar ook zijn overgrootvader Ali Kemal, de laatste minister van Binnenlandse Zaken van het Ottomaanse rijk, die destijds Kemal Atatürk liet arresteren. Zijn grootvader Osman Ali emigreerde daarop naar Groot-Brittannië en nam de naam Johnson aan.

Johnson wil leveren

De Ottomanen-kleinzoon Boris Johnson maakt goede kans zijn verkiezingsbeloftes te vervullen: het leveren van de door het volk gewilde Brexit, de Conservative Party verenigen en de Labour Party van de steentijd-socialist Jeremy Corbyn verslaan.

Zijn ideeën zijn verstandig en komen in de buurt van die van Margaret Thatcher: hij beschouwt de EU, zoals ze nu is, als ondemocratisch en dringend aan hervorming toe; voor Groot-Brittannië streeft hij naar een omvangrijk vrijhandelsakkoord en een nauw partnerschap met het continent.

Dat zou de ontsteking van een EU-hervorming kunnen worden, mits de EU eindelijk van haar arrogante en vastgeroeste standpunt “alles of niets” afstapt.

Deal of no-deal?

Dat Johnson tot 31 oktober ook een “Brexit zonder deal” op de koop wil toenemen, is daarom niet gek of onrealistisch, zoals grootheidswaanzinnige Duitse commentatoren graag beleren, maar een strategie om de druk op de EU te vergroten.

De koers van zijn voorgangster Theresa May om ten koste van alles tot een akkoord te willen komen, is duidelijk mislukt, omdat deze Brussel alle chantagehefbomen in handen gaf. Dat heeft Johnson, die in 2016 als minister van Buitenlandse Zaken tot haar kabinet toegetreden en weldra ook weer vertrokken was, omdat er geen beweging in de zaak kwam, van heel dichtbij meegekregen.

Desondanks wordt het een gewaagde stap. Hij zal niet alleen verzet ondervinden uit Brussel, maar ook uit het Lagerhuis, dat de Brexit overwegend, anders dan de kiezers, sceptisch bekijkt.

Johnson zou deze gordiaanse knoop kunnen doorhakken door snel nieuwe verkiezingen uit te schrijven. Zijn charisma doen de overwinningskansen voor de door de onsuccesvolle May geteisterde conservatieven weer toenemen.

“Elvis op Mars vinden”

Er zou geen gemakkelijke opgave bestaan, die door een regering niet nog over-gecompliceerd gemaakt zou kunnen worden als zij deze niet zou willen vervullen, zei Johnson onlangs scherp tegen zijn voorgangster. Maar geen enkele opgave zou zo complex zijn dat men haar niet zou kunnen oplossen. Wanneer de mens in staat geweest zou zijn om een man naar de Maan te sturen, dan zou hij toch ook wel de Brexit voor elkaar kunnen krijgen.

Of het Johnson lukt? Hij is in ieder geval goed voor verrassingen. Het is nog niet zo lang geleden dat hij ook al eens zei: “Mijn kansen om premier te worden, zijn net zo groot als Elvis op Mars te vinden of als olijf opnieuw geboren te worden.”

Zijn centrale boodschap zullen in ieder geval ook buiten het Verenigd Koninkrijk velen kunnen onderschrijven: “De mensen in dit land verdienen iets beters.”

Bron:
www.deutschland-kurier.org

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in EUSSR, gezond realisme, Groot-Brittannië, Patriottisme, soevereiniteit, Zelfbeschikking. Bookmark de permalink .

11 reacties op Boris Johnson – de notoir onderschatte Brexit-leverancier

    • paulzwueste zegt:

      Leuk en aardig geschreven, maar bij dit artikel krijg ik toch weer hetzelfde gevoel als bij het lezen van de opzienbarende onthullingen van al dat politieke onbenul dat op pensioen gaat en de dag daarvoor valselijk openbaart dat het een grote kelerezooi in de tweede Kamer is en dat het een schande is zoals Wilders stelselmatig wordt gesaboteerd!
      Ik had namelijk graag vóór de verkiezing van Johnson deze uit de hemel geprezen vleierij gelezen, plùs natuurlijk de persoonlijke en stellige overtuiging dat Johnson met bijna tweederde voorsprong zou worden gekozen.
      Maar dat schijnt nu eenmaal niet mogelijk te zijn voor àl die schrijvende hypocriete betweters, die de naam hebben “specialist” te zijn.
      Ze hebben namelijk een “naam” te verliezen.
      Ik heb daar geen moeite mee.
      Bij de aanvang van de, typisch Britse langdurige en gecompliceerde kiesperiode, was mijn conclusie kort en bondig en bestond uit een: “Hij wordt het.”
      Meer hoeft ook niet.
      En zie dáár, hij werd het.
      Ook het gedoe om de verkiezing van Timmermans tot EU-opperschurk, en dat mij speciaal opviel door het voortijdig angstig geween en geklaag, heb ik nooit begrepen.
      Mijn commentaar is altijd geweest: “Hij wordt het niet.”
      En zie dáár, Frans werd volledig gemuilkorfd.
      Maar terzake.
      Nadat de lofrede op Johnson door gebrek aan nog meer werd stilgelegd kwamen de donderwolken toch weer opzetten.
      Het zou namelijk een bijzonder zware opgave worden.
      De lezer werd gewaarschuwd nu niet lichtvaardig Johnson te verheerlijken.
      De kans was namelijk groot dat hij als ’n Icarus te pletter zou storten door zijn eigen gewaagde stap!
      Johnson wordt dus aangeraden snel nieuwe verkiezingen uit te schrijven.
      Nou dat zal mooi niet gebeuren….
      Johnson zit nèt op z’n troon, hij heeft vandaag al 4 querulante ministers ontslagen en kijkt vergenoegd en likkebaardend naar de overzijde van het kanaal waar bij mooi weer de glazen paleizen waarin zijn prooi, het EU-canaille, in de zon schitteren.
      Om ondertussen als tijdverdrijf de moslim die in Londen de kwaadwillende scepter zwaait met z’n vliegenmepper plat te slaan.

      We zullen nog veel meemaken met Johnson, die er o.a. alles in is gelegen om Engeland weer tot de volle neef van de VS te promoveren.

      Like

      • paulzwueste 25 juli 2019 om 16:37 En deze lange reactie allemaal als antwoord op mijn herblog………….goh!

        Like

      • paulzwueste zegt:

        Schrijf ik ook ’n keer ’n lange reactie.
        Weer niet goed.
        Die herblog van jou interesseert me geen donder.
        Als je goed gelezen had… had je gelezen wat ik benadrukte.
        Maar ja.

        Paarlen voor de zwijnen.

        Like

  1. koosv8 zegt:

    GO FOR IT!!!

    Geliked door 1 persoon

  2. Ronald B zegt:

    Go Boris go!!! Clean the house!!! Zero tolerance en meer uitzettingen!!! Maak Engeland weer van en voor de Engelsen!!!

    Geliked door 1 persoon

  3. Taljaard zegt:

    Stel je voor dat de vileine heks Hillary Clinton president van de VS zou zijn geworden.
    Die zou volkomen in staat zijn geweest om het VK militair te bezetten nu Johnson PM is geworden en de antiglobalistische Brexit agenda doordrukt.

    Geliked door 3 people

  4. Snot Piet zegt:

    Verkijk je niet op Boris Johnson. Hij wil weliswaar Brexit gaan realiseren, maar daar staat veel slechts tegenover. Als burgemeester van London was hij 1000% voor veel immigratie. Hij heeft de belofte van de conservatieve partij om immigratie te reduceren op dag 1 buiten de deur gezet. Hij is trots op z’n turkse roots, en staat daarom ook positief tegenover turkjes.
    Wolf in schaapskleren.

    Enkele linkjes:
    https://www.breitbart.com/europe/2019/07/23/boris-british-trump-not-so-fast/
    https://www.breitbart.com/europe/2019/07/25/red-flag-boris-drops-pledge-reduce-migration-from-hundreds-thousands-tens-thousands/
    https://www.breitbart.com/middle-east/2019/07/26/boris-johnsons-ancestral-turkish-village-applauds-his-ottoman-genes/

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s