Socioloog: veel linkse mensen zijn narcistisch gemotiveerd

Screenshot_19

(Door: Bert Dijkstra)

Voor linkse mensen was de arbeidersklasse niets meer dan de trein die hen naar het hart van de macht bracht. Toen ze zich daar hadden genesteld, noemden zij de wensen van het gewone volk plotseling ‘populisme’. Deze elitesocialisten willen vervolgens de samenleving gebruiken voor het verstevigen van hun macht en bedienen zich daarbij van nep-wetenschap. Hiermee proberen ze angsten (klimaatangst, economische crisis) te doen ontstaan, die de massa moet motiveren om zich te onderwerpen aan hen die een betere wereld beloven. Politiek, wetenschap en indoctrinatie zijn zo verbonden in een vicieuze cirkel. Een Duitse socioloog onderzocht de motivatie van deze mensen en waarom ze zo´n voorliefde voor de politiek hebben.

De socioloog Robert Michels (1876-1936) beschreef hoe kinderen uit de middenklasse zich opwerpen als leiders van de arbeidersklasse in de 19de eeuw. Hij stelt dat het vooral ‘kleine burgers’ en werkloze intellectuelen zijn die politieke vergaderingen bezoeken, want arbeiders zijn daar ’s avonds te moe voor en hebben hoe dan ook weinig belangstelling voor politiek [1]. Michels meent dat de middenklasse weinig zelfvertrouwen heeft en dat de overlopers vooral gedreven worden door de angst voor gewelddadige revoluties [2]. Mensen met een hogere opleiding, wetenschappers, staan bijzonder open voor socialisme, omdat wetenschap zich kenmerkt door een rigide manier van denken en een sterke voorkeur voor ordening in alles. Met name artsen, wier beroep bestaat uit het bestrijden van menselijke ellende, zijn bijzonder gevoelig in dit opzicht [3]. Veel mensen uit de middenklasse hebben een hekel aan autoriteit, alleen maar omdat ze er zelf geen toegang toe hebben. De bekering tot het socialisme wordt ingegeven door de zucht liever de eerste onder de proletariërs te zijn, dan de laatste onder de edelen [4].

In de tijd van Michels was de term ‘narcisme’ nog nieuw, zodat hij die niet gebruikte voor de mensen die hij beschreef. Pas door Freud kreeg het begrip een vaste plaats in de psychologie.

Marx is een typisch voorbeeld. Hij had een afkeer van zijn vader, omdat die zich bekeerde tot het protestantisme om een functie in de Pruisische ambtenarij te verkrijgen. Terwijl Marx in Berlijn studeerde, gaf hij zoveel geld uit in de kroeg, dat zijn vader woedende brieven schreef en dreigde geen geld meer te sturen. Marx studeerde af op een onderwerp (Hegel) waardoor hij in conflict raakte met de Pruisische overheid. Hij kon geen baan vinden, schreef een jaar lang opruiende artikelen voor een krantje, totdat dit verboden werd. Hij vluchtte naar Brussel, Parijs en Londen. Bijna zijn hele leven heeft hij geleefd van het schrijven van artikelen of van geld van zijn vriend Engels. Hij heeft nooit een fabriek bezocht of echte arbeid verricht. Aan het einde van zijn leven zat hij zo in geldnood dat de deurwaarder de meubels in beslag nam. Marx bracht een groot deel van zijn leven door in bibliotheken, waar hij boeken en kranten bestudeerde om zijn theorie te ondersteunen. Psychologisch gezien bestond zijn obsessie uit het bewijzen van zijn gelijk. Als de grote revolutie, die hij al vanaf 1848 verwachtte, steeds weer niet kwam, verzon hij elke keer weer een nieuwe theorie om dit te verklaren.

De samenhang met de huidige situatie wordt duidelijk als we eerst kijken naar de sociale en psychologische ontwikkelingen die bepalend zijn geweest voor de Europese beschaving sinds de Franse Revolutie (1789).

De eerste ontwikkeling bestond eruit dat de Franse Revolutie een einde maakte aan de standenmaatschappij. Voortaan behoorde iedereen tot de burgerij en moest met werk zijn brood verdienen. De maatschappelijke ordening berustte op twee pilaren: de gelijkheid bepaalde dat iedereen moest werken, de vrijheid maakte het mogelijk naar eigen inzicht fortuin te vergaren en daar mee te doen wat men wilde. De worsteling tussen socialisten en conservatieven in de hele periode na 1789 draait om de vraag: hoe richten we het evenwicht in tussen gelijkheid en vrijheid in betrekking tot kapitaalvorming?

De tweede ontwikkeling bestond eruit dat onderwijs voor iedereen toegankelijk werd en zelfs verplicht tot een bepaalde leeftijd. Vooral na 1945 kregen steeds meer mensen een hogere opleiding. Door de ontwikkeling van de techniek hadden bedrijven juist steeds minder leidinggevende mensen nodig. Er werden meer mensen hoog opgeleid dan nodig was, zodat de hoger opgeleiden op de arbeidsmarkt de middelbaar opgeleiden gingen verdringen en de middelbaar opgeleiden de lager opgeleiden. Dit had weer tot gevolg dat mensen juist gingen kiezen voor zoveel mogelijk opleiding om zo lang mogelijk weg te blijven van de arbeidsmarkt. Ook leidde dit ertoe dat gezinsvorming steeds langer werd uitgesteld.

De derde ontwikkeling was dat Europa eeuwenlang verdeeld was in tientallen staten die in een voortdurende concurrentiestrijd met elkaar verwikkeld waren. Deze strijd kenmerkt zich doordat bepaalde staten veel machtiger zijn dan andere, zoals Frankrijk, Spanje, Engeland en later Duitsland. Het gevolg hiervan is dat de omringende staten genoodzaakt zijn coalities te vormen om te overleven. Deze strijd speelde zich in bijna geheel Europa af, maar was het meest hevig in het gebied van de as Londen-Milaan. Deze as is het belangrijkste handelsgebied van Europa en is dus zeer interessant om te beheersen. Uit dit handelsgebied kwamen twee belangrijke culturele invloeden voort, namelijk de Italiaanse stadstaten, die het beginpunt van de Renaissance zouden vormen, en de latere Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.

In de Republiek werd een ideologie ontwikkeld, waarbij handelsbelangen als uitgangspunt werden genomen voor het internationale recht. De centrale gedachte was dat handel goed was voor welvaart en internationale contacten en dat de burgerij dus alle belang had bij het voorkomen van oorlogen. Deze gedachte werd stapsgewijs steeds verder uitgewerkt in mensenrechten, internationale verdragen en internationale organisaties.

Er is echter een groot verschil tussen de relaties tussen mensen en die tussen staten. Mensen die in een staat leven, zijn onderworpen aan een gezag, gebaseerd op een of ander recht. Dit gezag heeft machtsmiddelen. Boven staten echter bestaat geen gezag en dus ook geen machtsmiddelen om nakoming van een recht af te dwingen. Nakoming tussen staten van overeenkomsten is dus gebaseerd op vrijwilligheid. Het is niet moeilijk in te zien dat staten bij elke overeenkomst geneigd zullen zijn om vooral datgene na te leven dat in hun voordeel is, en veel minder datgene wat in hun nadeel is.

Het internationaal recht veronderstelt een psychologie die tegengesteld is aan die van het nationaal recht. Machtige staten kunnen resultaten in de werkelijkheid bereiken, terwijl kleine staten genoodzaakt zijn om langs een omweg compensatie te vinden voor hun onmacht om hun eigen lot richting te geven. Deze onmacht vertaalt zich in een mentaliteit. In Nederland is die mentaliteit bepaald door de afkeer van autoriteit, de angst voor veranderingen van buitenaf en de fixatie op het leven van alledag.

Psychologisch gezien is de hypothese dat internationaal recht belangrijker is dan recht op basis van macht en gezag een uiting van magisch denken. Er wordt iets verondersteld dat in werkelijkheid geen basis heeft. De denkwijze is subjectief en niet objectief. Het meest indringende voorbeeld van deze denkwijze is de perceptie van islam en moslims. Elke gebeurtenis rond islam en moslims wordt automatisch vertaald in termen van de Nederlandse mentaliteit. Wat de islam exegese (tafsir) er van vindt, wat moslim geleerden of islamologen er van vinden, wat moslims zelf er van vinden, dit alles is volstrekt onbelangrijk en wordt zorgvuldig buiten beeld gelaten. Terwijl juist deze standpunten het belangrijkste zijn voor een objectief begrip, dat wil zeggen een begrip gebaseerd op kennis van de feiten.

Ontwikkeling (3) verklaart waarom een groot deel van de bevolking in Nederland zich makkelijk aansluit bij de perceptie van de elite. De mentale gesteldheid die al eeuwen bestaat – afkeer van autoriteit, voorkeur voor compromis, de fixatie op het alledaagse leven – is door de elite vertaald in gelijkheid van culturen,  internationale samenwerking en bijna ongeremde immigratie. Dit is een mismatch.

Ontwikkeling (1) verklaart waarom de politieke strijd in Europa verloopt zoals nu het geval is. De gelijkheid uitleg van socialisten wordt vertaald vanuit de situatie waarin ze gevormd is (de periode 1789 tot 1848, dus een Europese context) naar een situatie waarin mensen worden inbegrepen die geen boodschap hebben aan gelijkheid, mensenrechten of universaliteit. Opnieuw een mismatch.

Ontwikkeling (2) verklaart waarom er een elite is ontstaan van hoger opgeleiden, die zich uit rancune aansluiten bij socialisme. In een situatie waarin iedereen gelijk is, ontstaat de noodzaak zich voortdurend te vergelijken met anderen. De plaats in de samenleving wordt immers alleen nog bepaald door de eigen prestaties.

Een ieder vergelijkt zich bij voorkeur met diegenen die beter gesitueerd zijn, omdat een ieder nu eenmaal de voorkeur geeft aan verbetering van zijn leefsituatie boven een verslechtering daarvan. Iemand die vindt dat zijn talenten en vaardigheden onvoldoende beloning opleveren, zal rancune ervaren. Er is een bepaalde groep die bijzonder gevoelig is voor het ontwikkelen van rancune: dat zijn kinderen van de middenklasse, die er door een gebrek aan talent niet in slagen om de erkenning te verwerven van de klasse waarin ze geboren zijn. Velen worden opgeleid voor banen die er niet zijn en dit is een ideale voedingsbodem voor rancune en vervolgens voor narcistisch gedrag. Deze mensen hebben immers jarenlang hard gewerkt om te voldoen aan de eisen van de samenleving en hebben dus alle reden om hun onbevredigende situatie allereerst te wijten aan de samenleving. Als mensen lang genoeg hun frustratie niet gebruiken om hun verwachtingen aan te passen, maar die vertalen in rancune tegen het systeem, dan ontstaat er een narcistisch gedragspatroon.

De hogere klasse (adel, rijken) hebben geen behoefte om zich te bewijzen en de lagere klasse (de arbeiders) hebben een te realistisch zelfbeeld en leren bovendien al jong om te gaan met weerstanden.

De combinatie middenklasse en persoonlijke mislukking is een goede voedingsbodem voor narcistisch gedrag. De kenmerken hiervan zijn voornamelijk opgeblazen ego, het fantaseren over succes en het gebrek aan empathie. Het socialisme is bij uitstek geschikt voor narcisten om zich uit te leven: het socialisme belooft immers grote toekomstige successen, waarbij statusverhoging een grote rol speelt en het rechtvaardigt geweld (revolutie, dictatuur van het proletariaat) tegen tegenstanders, de ‘onderdrukkers’.

De persoonlijke mislukking motiveert de narcist om in de politiek te gaan, omdat hij daar erkenning kan krijgen door anderen te overtuigen hoe superieur zijn opvattingen zijn. De narcist koppelt zijn persoonlijke standpunten aan het begrippenpaar waar-onwaar, terwijl in de politiek juist alles draait om de subjectieve belangen van groepen. De weerstand van andersdenkenden levert voor de narcist weer rancune op en versterkt de behoefte om die te compenseren. Zo ontstaat er een psychologische cirkelgang.

De agressie waarmee ze andersdenkenden behandelen, is in wezen het externaliseren van de teleurstelling die ze in hun persoonlijke leven ervaren. Juist door zijn ideaal na te streven, wordt de narcist zich steeds meer bewust van het verschil met de werkelijkheid, wat hem weer motiveert om actie te ondernemen, zoals ontkenning en dwang.

Voor de narcist is er maar één medicijn: zich volledig richten op de concrete werkelijkheid. Zelfreflectie kan ontwikkeld worden door bijvoorbeeld cognitieve gedragstherapie.

[1] R. Michels, Zur Soziologie des Parteiwesens in der Modernen Demokratie, 1911, p. 78-79.
[2] R. Michels, idem, p. 227-229.
[3] R. Michels, idem, p. 243-245.
[4] R. Michels, idem, p. 253.

Meer over het ontstaan van de mentaliteit in Nederland: De verrukkelijke waanzin van de moraal
En narcisme van socialisten van een andere kant belicht: Linkse mensen hebben altijd gelijk
Waarom er steeds meer narcisten lijken te zijn: The narcissism epidemic
Waarom socialisme een specifiek Franse oplossing is: Van nobele wilde tot Marx

Door:
Bert Dijkstra
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Linkse Kerk, Socialisten. Bookmark de permalink .

6 reacties op Socioloog: veel linkse mensen zijn narcistisch gemotiveerd

  1. Rensk. zegt:

    Alleen de linkse elite is narcistisch. Zij misbruiken naieve mensen. Voorbeeld is GL, die 16 jarigen stemrecht willen geven. Gewoon voor de ordinaire macht.

    Liked by 2 people

    • Kuu zegt:

      De linkse elite heeft ouders die in een achterstandspositie zaten. Dat geeft op zich niet, maar ze hebben het nog niet verwerkt:
      – vandaar hun elitaire gedrag = compensatie van gevoelens van minder waardigheid.

      N.B. Ik las eens een wijze spreuk: waar meerderwaardigheid is, is minder waardigheid!

      Like

  2. theoprinse zegt:

    De Blauwe Banaan is een ruimtelijk concept dat zijn oorsprong vond in 1989
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Blauwe_Banaan
    Robert Michels trad in 1923 toe tot de fascistische partij van Benito Mussolini.

    Like

  3. Rensk. zegt:

    Hier in de flat zit nog een gepensioneerde rijksambtenaar. Dat is al de tweede naast die debiele buurman van mij. (ook rijksambtenaar geweest met net zon vieze vette pens als Timmermans) Deze tweede debiel vroeg welk werk ik gedaan heb. Ik zei het hem (lager in rang in zijn benauwde geest) en meneer zegt dan kan jij mijn secretaresse wel zijn. (het bestuur heeft hun werkzaamheden neergelegd en nu zijn ze wanhopig) Ik zeg: en u mag mijn secretaris zijn. Ik zie dat u in het bezit bent van 10 vingers dus typen zal geen probleem zijn. Flikker op stuk arrogant.Dat laatste dacht ik. Klein Den Haag hier. Droop af en ik zweer t zag een staart tussen de benen. Echt waar.

    Liked by 1 persoon

  4. henk verhoef zegt:

    een 100 jaar geleden broeide het net zo als nu onder de (wereld) bevolking
    Na de 1e wereld oorlog– mgee4n werk en heel veel armoede
    Net als nu — ook in nedelrand ( maar verder heel europa enn wereld)is heeeel veel armoede( veelal onzichtbaar maar via voedselbanken/schuldhulpverlening en dakloze maar ook zwakbegaafsde en jeugdzorg)
    100 jaarb geleden brak de ” hel” los via 1917 revolutie in rusland en ging de toen gevestigde orde eraan– die revolutie eindigde met einde val hannoi en “overwinning commisme ( is wel socialisme ) op dat socialisme is ehet volk nu overal uitgekeken en gaat men massaal de straat op eb “vecht ” tegen de gevestigde orde– he linkse socialisme( hongkong/zuidam,erika/midden oosten de boeren en bouwers ( mideden oosten loopt verder achter en vecht de hoekse en kabeljouwse twisten uit– maar ook anti socialisme– mensen vEel beloven en niets geven)

    iN SPANJE HEET HET NU – SEPERATISME– maar is OOK anti socialisten–
    De linkse socialisten die in europa toch sinds 1933 ( hitler was nsdap en socialist) en de groote recessie in de usa) de dienst uitmaakte worden nu weggestuurd door rechts– en de gevestigde orde liet zich in de 19 20 tiger jaren niet zonder slag of stoot weg jagen– dat zie je nu ook
    KIJK alleen maar even hoe het nog linkse socialistische europa tegen TRUMP te keer gaat
    Vooral de media — die reeds door “internet ” vervangen is– alleen weten ze dat zelf nog niet
    komt steeds meer met de billen bloot te staan–
    Europa is net als de rest van de wereld( hongkong- gele hesjes verre oosten-) is ook anti socialisme) op weg naar de revoltie van de 2020 tiger jaren en weg met LINKS
    \ Nedeland loopt natuurlijk zoals met alles ook hier wat achter -en komt net als oude diesel lqngzaam– te langzaam op gang– ook hier veel volk wat parasiteert op het socialisme– maar de betalers van socialisme– die hebben er genoeg van() staking linkse bolwerjken zoals onderwijs en zorrug maar ook de ondernemers- de boeren/bouwrrs)

    Gaan wilde tijden tegemoet– maar overal brandt het– al dan niet ondergrond maar smeult door
    In nederland zie de linkse maatregelen en verarming bevolking toenemen nu via klimaat en stkstof maar vooral migratie– en echt waar ook de nederkl,and wordt straks wakker-
    Bij revolutie zijn maar heel weinig winnaars– wel heeeel veel verliezers en er gaat heel veel verworven goed verloren( bv pensioenen en behuizing en zorrug)

    Like

  5. verwardeman zegt:

    Het gros van die linksche rackers zijn m.i. omhooggevallen arrogante brallers en weet je waarom ik
    dat vind ?
    Als ze iets voorstelden waren ze : een geweldig vakman / vrouw , of hadden ze een eigen zaak / bedrijf , kwam er iets uit die handen i.p.v. gebakken lucht , met hun gedweep met de arrebeier !
    Aan die arrebeier hebben ze simpelweg schijt , die arrebeiert wordt slechts als opstapje naar
    de macht gebruikt , daarnaa kan ie doodvallen !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s