LONGREAD: “Vrucht van de boom” (deel 13)

Screenshot_2.png

(Door: “Henk der Niederländer”)

Lees hier deel 1 t/m 12 van “Vrucht van de boom”

 De islamitische aanval richting China vanaf 650

Van een Jihad tegen China is bij ons weinig bekend en we hebben ook nooit gehoord van een islamitisch bestuur in China. Toch vond er een islamitische invasie in West-China plaats, net zoals in Perzië, India, Byzantium, Spanje, de Balkan, enz. Geen van deze landen had ooit een moslimstaat aangevallen, laat staan dat ze een invasie hadden uitgelokt. Ze werden allemaal binnengevallen door moslims, die de bewoners tot de islam wilden bekeren. 

Hetzelfde gebeurde met China. De uitnodiging om de islam aan te nemen, werd gestuurd aan de koningen van de naburige landen en als zij niet aan een van de twee voorwaarden voldeden, de keus tussen een islamitische invasie en zich bekeren of betalen van de jizya, zou er oorlog komen. China was een van de landen die een dergelijke uitnodiging kreeg. Deze uitnodiging was ook naar de koningen van Zoroastrisch Perzië, van het christelijke Byzantijnse Rijk en een Hindoe koning van Kerala in India gegaan. De Chinese keizer begreep de betekenis van het ultimatum niet helemaal en dacht dat deze boodschappers uit een ver land een spirituele boodschap brachten en hij verwelkomde hen op eervolle wijze.

Gedurende de eerste decennia van de achtste eeuw was het Chinese Rijk onder de Tang-dynastie succesvol in zijn buitenlandse zaken. Het heroverde landen die zij eerder verloren had en stabiliseerde de Tibetaanse grens. Het beveiligde de handelsroutes door Centraal-Azië en sloeg de bedreigingen van de Turkse en Kitan Hsi volkeren af. Na 740 voerden Chinese troepen de heerschappij over de Afghaanse en Kasjmir provincies van India. Maar, zoals China in 751 ontdekte bij de Talas-rivier, kon zijn reeks zegevierende campagnes niet eeuwig duren.

De eerste twee belegeringen van Constantinopel (674-678 en 717-718) 

Met de vloot belegerden de moslims de Byzantijnse hoofdstad Constantinopel. De eerste Arabische belegering duurde van 674 tot 678. Maar deze belegering mislukte en de Arabieren trokken zich met vele doden terug. Ze begonnen een tweede beleg in 717, dat duurde tot 718, maar ook deze keer hadden zij geen succes. En weer versloegen de Byzantijnen de belegerende Arabieren met het gebruik van Grieks Vuur, een superieur wapen. Het was een zeer brandbare vloeistof vergelijkbaar met hedendaags napalm.

Door de Turken werd het christendom geconfronteerd met een nieuwe bedreiging, die Oost-Europa de volgende negen eeuwen zou bezighouden en teisteren. De Arabieren probeerden tevergeefs door de Cilicische Poort te breken, waar de Byzantijnen de Arabische horden meer dan vierhonderd jaar tegen konden houden. Daarom begonnen de Turkse Seltsjoeken gestaag in Armenië de noordoostelijke grenzen van het Byzantijnse Rijk aan te tasten en de christelijke bevolking van Armenië met hun rooftochten lastig te vallen.

De uitroeiing van de Armeense adel ca. 705 

In 704-705 verzamelde de Arabieren de notabelen van Armenië in de kerk van St. George van Xram (Chram) aan de Araxes en verbrandde ze levend. Een beschrijving van deze bloedstollende gebeurtenis vinden we in “Elegie op het ongeluk van Armenië (703) en het martelaarschap van Sint Vahan van Gogh’ten” (736), (vertaald in eerste instantie in het Frans, door Dulaurier midden 19e eeuw).

“In de tijd van de overheersing van de Arabieren na de dood van (de profeet) Mohammed, in het jaar 85 (705) van hun tijdperk en tijdens de regering van Abd al-Malik, de zoon van Marvan, brachten ze vuur over ons, geïnspireerd door de Duivelen met een geest van gramschap in zich. Samenspannend, met dodelijke slechtheid, maakten ze een moorddadig plan dat ze toevoegden aan de lijdensweg die ze al over ons hadden gebracht. (In 695 waren de Arabieren begonnen met roverijen en massamoorden in Armenië. In ongeveer 705 veroorzaakte een algemene opstand in Armenië een golf van onderdrukking). Ze slachtten onze troepen en generaals volledig af, onze leiders, onze prinsen, de edelen en iedereen die tot de hogere stand behoorde.

Ze haastten zich om valse berichten naar verschillende plaatsen te sturen, bedoeld om door middel van verzoenende woorden en valse beloften de Armeense leiders op een bepaalde plaats te verzamelen. Ze gaven veel geschenken namens de Kalief, gaven hun Dehekans (gouden munten) in overvloed en gaven de jaarlijkse belasting terug. Ze gebruikten list om hun wapens weg te nemen, omdat ze onder bescherming van hun zwaarden zouden staan: “Jullie,” zeiden ze, “Jullie zijn niet zoals wij, trouw aan onze eed”. Toen, terwijl ze hen allen hadden verzameld, stelden ze hen op twee plaatsen onder bewaking, een aantal in Nakhidjevan en de rest in de marktstad Chram (aan de Araxes). De leider van deze schurken, Oasim, (gouverneur van Nakhidjevan en luitenant van Mahmed), een vriend van Mahmed (generaal van Abd al-Malik en zoon van Marwan I ), was in opdracht van Abd al-Malij gouverneur van Armenië. Toen hij op deze manier de Armeense bovenlaag had verzameld, zei hij: “Laat niemand een voet buiten deze vergadering zetten.”

Toen, terwijl ze stiekem hun wapens hadden weggenomen, zetten ze wachtposten neer en naar de poorten snellend blokkeerden ze die met allerlei rommel. Ondertussen zongen de Armeniërs het lied van de Heilige Kinderen in de oven en dat van de Engelen, die de Koning des Hemels verheerlijkten bij de herders (“Ere zij God”). Nadat ze een opening in het dak hadden gemaakt, staken de Arabieren het in brand en stapelden er meer brandbaar materiaal op dan er in de oven van Babylon was geweest. Aangejaagd door de vrees voor hun tirannieke vorst en een kudde demonen, die hun lichamen waren binnengedrongen, werden ze vervuld van razernij en renden om het gebouw, terwijl ze met hun zwaarden zwaaiden. Vaders, overmand door vaderlijke liefde, probeerden hun kinderen tegen het vuur te beschermen. Omdat ze de pijnlijke dood van degenen die ze het leven hadden gegeven voor ogen hadden, negeerden ze de gevaren voor zichzelf; allen kwamen om in de vlammen. De beulen waren nu bevrijd van hun vrees. Zij die zo vaak en ondanks hun aantallen waren verslagen door een handvol dappere en edele Armeense leiders. Dit was nog niet alles: de hoofden van de belangrijkste strijders werden afgesneden en op staken gezet; dat was de laatste akte van de tragedie.

Later zwermden die ongelovigen, die schurken, uit in alle richtingen en doorzochten de huizen van hen die ze hadden gemarteld. Ze namen alles weg wat er aan kostbaarheden in het land was; waarna ze hun gevangenen weg brachten naar Nakhidjevan. Ze namen hen die terneergeslagen waren door de berichten over de wreedheden en weenden om het lot van hun vaderland en lieten het terneergeslagen volk zien die ze hadden gekruisigd. Ze deden dat niet alleen om angst te zaaien in de harten van ons volk, maar ook om voor het oog van de wereld hun dapperheid te demonstreren.

Dit onnavolgbare mysterie werd uitgevoerd in het 16e jaar van de regering van Abd al-Malijk, die verwoesting bracht over Armenië en het tot de dag van zijn dood verpletterde met slechtheid. Vier keer werden de verwoestingen op zijn bevel herhaald. Na zijn dood en in het eerste jaar van de regering van Walid (…) ten tijde van het feest van Pasen, brachten ze een menigte gevangenen naar de hoofdstad Dvin. Tijdens de zomerhitte hielden ze hen gevangen en naar ik geloof gingen er meer dood dan er overleefden. Toen de herfst kwam, joegen ze hen daar vandaan en na hun aan hun nek te hebben gemerkt, stuurden ze hen naar Assyrië nadat ze geteld en geregistreerd waren.

In Damascus werden de adellijken aan het hof gehouden, hun kinderen opgedragen een beroep uit te oefenen en de rest werd verdeeld onder diverse meesters. Voor diegenen die langs de weg stierven, geloof ik niet dat ze een begrafenis kregen of dat ze er bleven liggen waar ze waren gevallen.”

Cappadocië onder de kaliefen Suleyman en Omar (715-720) 

Dionysius van Tell-Mahre schrijft: “In het jaar 716-717 trok Maslama het Romeinse (Byzantijnse) Rijk binnen(…) In 715 voerden de moslims overvallen uit op Amorium, Cappadocië en Pergamum. In 717-718 belegerde Maslama Constantinopel.

Een ontelbaar leger van Arabieren verzamelde zich en begon het gebied van de Romeinen binnen te trekken. Iedereen uit het land van Azië en Cappadocië sloeg voor hen op de vlucht, evenals die uit de hele kuststreek. Ze vervolgden hun weg naar de berg Maurus (de Amaus ten noorden van Antiochië) en Libanon tot aan Melitene en tot de rivier de Arzanius en tot in het binnenland van Armenië.

De hele streek viel op door zijn dichte bevolking, zijn overvloed van wijngaarden, zijn graanvelden en allerlei soorten prachtige bomen. Het bleef voortaan echter braak liggen en deze landen werden niet langer bewoond. In het jaar 720-721, dat het eerste jaar was van Omar ( Abd al-Aziz), koning van de Arabieren en vierde van Leo III, de Isaurier, 717-41, keizer van de Romeinen, verliet Maslama hun gebied na het te hebben geplunderd en verwoest en veranderde het in een droge woestijn.”

Korte berichten: 

Bij de beroving van Efese in 781 werden 7.000 Grieken als slaven weggevoerd.

Arabische legers overrompelden tot 713 Babylonië, Susiana, Mesopotamië, Armenië en Perzië en in 751 Syr. Daria.

Walid I (705 – 715) liet christelijke gevangenen in de kerken in Syrië vermoorden.

In 750 was de Abbasidische revolutie. Plunderen en verzamelen van buit over hun grenzen in Anatolië en Armenië.

Rond 749 – 750 begonnen Arabieren onder Abu Ja’Far al Mansur, gouverneur van Armenië, de streek Mogk en Arzanamus in Armenië te belagen en de bevolking kwaad te doen, met hongersnood en massale emigratie tot gevolg, vooral in Syrië.

Toen de Abbasiden rond 750 verschenen, waren de moslims nog steeds in de minderheid ten opzichte van de monofysitische bevolking in Egypte en Syrië en Mesopotamië, even als t.o.v. de Nestorianen in Irak. Ook hadden veel Joodse gemeenschappen weten te overleven.

Rond 750 waren Palestina en Syrië het doelwit van een sterke Arabische immigratie en kolonisatie, die voor een deel weer teniet werd gedaan door epidemieën en hongersnood.

Dan even wat opmerkingen van mijzelf:

Wat blijkt uit alle voorgaande delen die geplaatst zijn, komt eigenlijk niet meer naar voren dat in plaats van het voeren van de Jihad toch hoofdzakelijk de hebzucht en het bezit van slaven toch wel de grootste drijfveer was van alle oorlogen die zijn gevoerd door de moslims in die tijd.  Ook telkens het opnieuw ten toon spreiden van hun gruwelijke wreedheden om die als mare vooruit te sturen voor hun volgende veldslagen.

De Chinese nederlaag in 751 

De islamitische agressie door Perzië kwam in Centraal-Azië in botsing met de naar het westen gerichte Chinese expansie. Dit leidde tot een confrontatie tussen de Arabische indringers met de Chinezen, die hun vaderland verdedigden. Het kwam uiteindelijk in 751 tot een openlijke oorlog in de Slag bij de Talasrivier. Dit was tevens de enige veldslag tussen Arabische strijdkrachten en het Chinese leger. De Chinese troepen werden geleid door Kao Chih-Hsien, die van Koreaanse herkomst was. De moslims, met een leger van 40.000 Ghazis, werden geleid door Ziyad ibn Salih, die plaatsvervanger was van Abu Muslim. Deze Ghazis kwamen naar China om een Jihad te voeren tegen de Chinezen. Toen het Arabische leger vanuit het zuiden richting de Talas rivier optrok, besloot generaal Kao om de islamitische invasie te weerstaan. Hij trok in de richting van Aulie-Ata over de Tala rivier met 100.000 man Chinese troepen.

De Qarluq Turken wilden de Chinezen en de moslims tegen elkaar uitspelen om hun eigen onafhankelijkheid ten opzichte van de Chinezen te verwerven, dus deden ze om Arabische steun te krijgen alsof ze zich tot de islam bekeerden. De Qarluqs waren van plan om later het Arabische juk ook af te werpen en zo hun vrijheid terug te winnen van zowel de Chinezen als van de Arabieren. Maar wat de Qarluqs zich niet realiseerden, was dat ze er wel in zouden slagen om het Chinese juk af te werpen, maar dat ze zich toch zouden moeten voegen naar de islam, waaraan geen ontsnappen mogelijk was!

Op 10 juli 751 gingen de Arabische en Chinese legers het veld in aan de oever van de Talasrivier bij Aulie-Ata. De Chinese cavalerie leek de Arabische cavalerie aanvankelijk te overweldigen. Maar de Arabieren hadden een overeenkomst met een van de Turkse contingenten van het Chinese leger, de Qarluq Turken, om hun Chinese meesters te verraden en zo hun vrijheid terug te winnen. De Qarluq Turken speelden later de belangrijkste rol bij het tot de islam bekeren van andere Turkse stammen en vooral van de Seltsjoeken.

Verraad van de Qarluq Turken 

In de strijd bij de Talasrivier hielpen de Qarluq Turken om een deel van de Chinese infanterie in te sluiten en ze slachtten hen tot de laatste man af. De boogschutters van de Qarluq omsingelden vervolgens generaal Kao van het Chinese leger en schoten hem neer. Vervolgens staken zij het afgehakte hoofd op een paal en paradeerden daarmee voor het vijandige leger. De Chinezen deden dit soort dingen niet en kwamen in verwarring Ze verbraken hun gelederen en werden vervolgens door de Arabische cavalerie vernietigd. Dus als gevolg van bedrog en wreedheid was de onfeilbare Chinese oorlogsmachine gezwicht voor de gecombineerde aanval van de Arabieren en de Qarluqs. De verraderlijke Qarluqs vielen de Chinezen in de rug aan en plunderden alles wat ze konden vinden en verdwenen weer in de steppe.

Even weer een opmerking van mij: hier via Wikipedia een verduidelijking van de afkomst van deze Qarluqs – https://nl.wikipedia.org/wiki/Oeigoeren

De Qarluqs werden gedwongen om moslim te blijven en wanneer een van hen op het islamitische geloof terug wilde komen, werd hij ter dood gebracht of als slaaf verkocht. De Qarluqs zagen dus geen mogelijkheid meer om zich te bevrijden uit de greep van de islam. Helaas was deze slinkse bekering van de Qarluqs tussen 750 en 1050 de aanleiding tot de bekering van de Turkse volken. De Turken, die hun vrijheid hadden willen behouden ten opzichte van hun buren en de Perzen, begonnen door deze tactische actie van de Qarluqs gedurende meer dan een millennium langzaam toe te geven aan de islam. Dit was funest voor de Turkse onafhankelijkheid, want ze werden nu definitief onderworpen aan de islam!

De Arabieren namen tienduizenden Chinezen en Turken gevangen en namen ze mee naar Samarkand, waar Abu Moslim ze doorstuurde naar Bagdad en Damascus om als slaven te worden verkocht. Een Chinese overlevende vermeldt dat ze in de Arabische gevangenkampen als vee werden gehouden. Belangrijk is dat de Arabieren hun Turkse en de Chinese gevangenen dwongen om hen de kunst van het maken belegeringswerktuigen en katapulten te leren. Dit zouden Turken later gebruiken bij hun aanvallen op de Byzantijnse steden.

Gevolgen van de Slag bij de Talasrivier 

Later hebben de Qarluqs zich neergelegd bij het feit dat ze moslim moesten blijven en om na het afwerpen van het Chinese juk als vazallen van de Arabieren te leven. Ze hadden daarmee ook de enige mogelijkheid verspeeld om zich uit de greep van de islam te bevrijden. De Turken, die gedurende meer dan een millennium hun vrijheid hadden behouden, moesten door de blunder van de Qarluqs om de Arabieren te ondersteunen nu toegeven aan de islam. Ze zouden zich na de stichting van hun Seltsjoekse en Ottomaanse dynastieën als agressieve kampioenen van de islam opwerpen en hun Arabische meesters tot vazallen maken.

De islamitische overwinning bij de Talasrivier had een belangrijke invloed op de bekering van de Chinese grensbevolking tot de islam. De Qarluq Turken werden in de aanvaarding van het geloof gevolgd door de Oeigoeren en de Hui Chinezen. De Chinezen die tot de islam bekeerd waren, gaven geleidelijk hun rijke Chinees erfgoed op en werden gearabiseerd. Vandaag ijveren de afstammelingen van de Hui, Oeigoeren en Qarluqs die de westelijke Chinese provincie Xinjiang bevolken, voor een aparte islamitische staat met de naam Oost-Turkestan. Velen van hen hebben sympathie voor Al-Qaeda, maar hun pogingen om zich af te scheiden van China zijn tot dusver door de Chinezen met succes tegengehouden.

Terwijl de strijd op zichzelf van ondergeschikt belang was, werd zijn invloed op de toekomst zeer belangrijk. Omdat de Arabieren het bij hun overwinning lieten, verloren zij een kans om hun invloed in heel China uit te breiden en China tot een islamitisch land te maken. Aan de andere kant verloor de Tang-dynastie veel van haar macht en haar opmars naar het westen werd stopgezet. Maar het belangrijkste gevolg van de nederlaag bij de Talasrivier was de woede van de Turken en de Mongolen tegen de moslims. Er ontstond een geleidelijke bitterheid onder de Mongoolse volkeren, de Turken, Mongolen en Chinezen. Dit leidde tot gewelddadige reacties van de Mongolen tegen de moslims. Na de overwinning bij de Talasrivier werden ze geconfronteerd met toenemende weerstand van de Chinese en de Turks-Mongoolse bondgenoten. Dus besloten ze zich te concentreren op het consolideren van hun positie in Centraal-Azië en het bekeren van de Turken tot de islam en stelden hun invasie naar China uit. Dit besluit van de Arabieren in 751 zou China redden van de islam. In de volgende eeuwen werden de Mongolen voldoende sterk om vanaf 1200 een felle tegenaanval tegen de moslims doen, die in 1258 culmineerde in de plundering en vernietiging van Bagdad door Hulagu Khan.

Korte berichten:

Onder al-Mansur (754 – 775) werd in 754 – 755 de hele christelijke bevolking van de Germanicea vallei ten noorden van Aleppo gevangen genomen en naar Ramla in Palestina gedeporteerd.

In 756 vestigden Arabische kolonisten zich in Erzerum (Theodisiopolis).

In 760 was er een invasie van Khurassiers van de Abbasidische Kalief, de inwoners van Marash en Samosat werden in 769 gedeporteerd en zo ontstond er een Armeense opstand in 771 – 772, die door Bagravan werd neergeslagen.

In 775 tot 785 gebruikte Mahdi marteling om christelijke stammen van de Tanukiyya die rond Aleppo leefden te bekeren tot de islam; meer dan 5000 mensen vielen van het christendom af.

Uit Efese werden in 781, toen het werd geplunderd, meer dan 7000 Grieken in slavernij weggevoerd.

Tot zover de expansie van de islam richting het oosten. Het volgende deel zal de verovering van Anatolië behandelen.

Door:
“Henk der Niederländer”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

7 reacties op LONGREAD: “Vrucht van de boom” (deel 13)

  1. Wim Vreeswijk zegt:

    Zeer informatief verhaal, waaruit heel veel blijkt !

    Like

  2. Henk.V zegt:

    Uitstekende verteltrant, Henk!! De lessen die je beschrijft zijn maar al te duidelijk, vooral omdat er in de intenties en gezindheid van de islam werkelijk NIETS is veranderd..
    Helaas willen de aanhangers van het politiek correcte denken zich deze lessen niet ter harte nemen.De reden? Politiek correcte idealen worden zoveel hoger geacht dan de realiteit ,dat elke confrontatie met de werkelijkheid als onbelangrijk zal worden weggewuifd. Politiek correct is FEITEN-BLIND, niet meer te redden, of beter politiek correct WIL NIET VERANDEREN, omdat het denkt op die manier de absolute macht te kunnen grijpen..
    Wij zullen onszelf van de politiek correcte gruwel moeten verlossen met alle mogelijke middelen , want deze denkrichting werkt nu al samen met het grote kwaad dat je beschrijft, om onze westerse wereld te beroven van haar Joods-christelijke identiteit..Denk maar aan de laatste ontboezeming van de heer Guy Verhofstadt.

    Like

  3. louis portugal zegt:

    Hallo Henk.
    Ik heb alle delen gecopieerd en maak er een boekwerkje van.
    Bedankt voor de moeite om zo´n interessant uitreksel te maken.
    De moslims komen iedere keer met onze kruistochten alsof wij hun daarmee gemold hebben.
    De kruistochten zijn maar een wandelingetje vergeleken met hun meer dan 1000 jaar roof- en moordtochten.
    Hun hele bestaan is gebaseerd op dat roven en slaven maken om voor hun te werken.
    En dan te zien dat ze ons nu gewoon overnemen en bij de geringste weerstand staan ze op hun achterste benen.
    Ik ben het met iedereen eens die hier schrijft dat vreselijk fout gaat lopen.

    Like

    • Louis in de rechterkolom staat het boek in zijn geheel zodat je het ineens kunt downloaden.
      Ik copieer allen voor mensen die niet het geduld hebben om het boek ineens te lezen.
      Alle krediet hiervoor is ten alle tijde voor de heer Peter Bontenius de schrijver die het boek gratis viraal ter beschikking stelt.

      Like

  4. Kijk Henk.
    Doordat Ik dit hier plaats lees Ik het boek dus zeer intensief en het is mij daarbij duidelijk dat vooral de jeugdige moslim zich geheel conformeert aan deze geschiedenis.
    Enkelen doen aan onthoofding tegenover de “ongelovige” maar er is een trend gaande dat het geweld tegen vooral de westerse bevolking totaal uit de klauwen aan het lopen is waarbij de politiek weg kijkt. (Waar kennen we dat van)
    Vooral Marokkaanse jongeren maken zich hier schuldig aan maar ook andere groeperingen of nationaliteiten beginnen zich steeds meer in de picture te werken.
    Vergeet vooral niet dat dit soort “geschiedenis op de koranscholen aan de jongeren onderwezen word.

    Like

  5. andre zegt:

    Qarluq zijn nog steeds de klootzakken in het koninkrijk Thailand Qarlug zijn de groepen die bomaanslagen plegen zonder ook maar 1 mm in de weg te worden gestaan of te worden bestraft hiervoor. Het is een publiek geheim dat dit de Oeigoeren zijn ook in het zuiden van Thailand aan de grens met Malaysia. China heeft gezegd, lever ze maar uit maar dat gebeurt niet en altijd weer Nederland in de hoofrol en duister op de achtergrond.

    Wat wel duidelijk wordt is dat er 1 groep zich in de laatste zeg maar 2000 jaren wel heel goed heeft ontwikkeld en prima in staat blijkt te zijn in het opslaan van gegevens (data) maar ook prima de weg al wist over de aaerdbol om de boel te plunderen en leeg te stelen met pedofilie en kinder offering.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s