LONGREAD: “Vrucht van de boom” (deel 15)

Screenshot_15

(Door: “Henk der Niederländer”)

Lees hier deel 1 t/m 14 van “Vrucht van de boom”

 De Turken verschijnen. 

De Turken hebben de Jihad eerst gedurende vierhonderd jaar bestreden, gaven het tenslotte op en namen de islam aan. Later zetten ze in Anatolië en in de Balkan tot aan Oostenrijk de bloedige traditie van de Jihad voort. 

Michael de Syriër schrijft over de Turken in relatie tot Mesopotamië:

“Toen de Arabieren, dat wil zeggen de Taiyaye, in kracht afnamen en de Grieken (Byzantijnen) steeds meer land veroverden, hebben de Taiyaye een beroep op de Turken gedaan om hen te komen helpen. Ze trokken met de Arabieren op als onderdanen, niet als meesters. Echter, omdat ze (de Turken) heldhaftig optraden en waar ze kwamen de overwinning behaalden, raakten ze er langzamerhand aan gewend om te zegevieren. Ze vergaarden de rijkdom van de streek en brachten die naar hun land en toonden deze aan anderen, die ze overhaalden met hen te vertrekken en naar een goede streek te gaan die vol was van zoveel goeds.”

De Ottomaanse Turken brachten de Jihad naar Europa. De Turken belegerden en plunderden Constantinopel. Maar we weten weinig van de bloedige strijd die de Turken gedurende de periode  650 tot 1050 hebben gevoerd tegen de islam. De eerste botsing van de Turken met de Jihad vond plaats toen de moslims in hun tocht door Perzië de grenzen bereikten van het Rijk van de Sassaniden in Khorasan, in Centraal Azië. In die tijd regeerden de Turken over Centraal Azië. Ze waren een stamverband dat werd verenigd door de taal en ze waren sinds de Oudheid herders en veehouders, maar vielen ook vaak Perzië binnen om er te plunderen.

De Hunnen, de Bulgaren, de Oeigoeren, de Seltsjoeken en de Qarluqs waren Turkse stammen. Van deze volken hebben de Hunnen en de Bulgaren het christendom aangenomen en de rest nam de islam aan. Daarvoor hadden de Turken en de Hunnen in de 3de en 4de eeuw het Romeinse rijk aangevallen. Ook waren ze in Perzië en India binnengevallen. Het was een oorlogszuchtig en nomadisch volk dat niet gemakkelijk onderworpen kon worden.

De Turken in Azië 

Tengri was de hoogste God van de oude Turkse en Mongoolse religie. De naam “Tengri” (Tana-Gra) betekent: ‘Heerser, Meester van het Land “. Uit de voorislamitische Turkse aanbidding van hemellichamen stamt het gebruik van de halve maan als symbool en door andere niet-Arabische moslims geleend van de Turken. In zijn tijd baseerde Djengis Khan, de stichter van de Mongoolse natie, zijn macht op een mandaat van Tengri zelf en begon al zijn verklaringen met de woorden “door de wil van de Eeuwige Blauwe Hemel.”

Na het opruimen van de laatste Perzische weerstand maakten de Arabieren de belangrijkste Perzische stad Merv tot het doelwit van hun aanvallen en hier had de laatste Sassanidische koning Yazdgard zijn toevlucht gezocht na de rampzalige slag bij Qadisiyyah in 637. In de tijd tussen 650 en 1050 was de geleidelijke overgang naar de islam te zien van de heidense Turken. In 750 werd het Omayyaden kalifaat omvergeworpen en vervangen door het Abbasiden kalifaat. Dit vestigde een nieuw kalifaat Ctesiphon in de buurt van de oude hoofdstad van de Sassanidische Perzen. Zij noemden deze stad Bagdad en dit werd vanaf 750 tot aan de plundering door de Mongolen in 1258 de hoofdstad van de Abbasiden.

De volgende slachtoffers van de islam waren de Turken van Centraal-Azië. Abu Moslim was een Zoroastrische Perzische bekeerling tot de islam, die de Turken aanviel en islamiseerde. Kort na de oprichting van het Abbasiden kalifaat in Bagdad werd Abu Moslim opgedragen een Jihad uit te voeren naar Centraal-Azië om de kafirs eens en voor altijd uit te roeien. Het was een dieptepunt voor de westelijke tak van de Blauwe Turken. Hun grote Khan Su’lu, die in de oorlogen van 720 en 723 een bolwerk was tegen de moslims en de Chinezen, werd door de Arabieren vermoord. De heidense Turkse heersers van Samarkand en Buchara werden aangevallen door de Arabieren, die de islam met geweld oplegden en de heidense cultusplaatsen vernietigden.

De Arabieren onder Abu Moslim verijdelden een laatste poging van de bevolking van Samarkand en Buchara om zich te ontdoen van de moslims. Abu Moslim stuurde zijn zegevierende commandant in deze oorlogen, Ziyad ibn Salih, met een strijdmacht van 40.000 ghazis op een Jihad tegen de Chinezen. Het Arabische leger trok vanuit het zuiden richting Talas. De Chinese generaal Kao, die van Koreaanse oorsprong was, besloot om de islamitische invasie te weerstaan en trok in de richting van Aulie-Ata over de Talas rivier met 100.000 man Chinese troepen.

De Arabieren wonnen op 10 juli 751 de slag aan de oevers van de Talas rivier, mede door verraad van een Turks legerkorps dat aan Chinese kant stond. In het stuk over China is dit al behandeld. De Turken zouden zich na de stichting van hun Seltsjoekse en Ottomaanse dynastieën als agressieve kampioenen van de islam opwerpen en hun Arabische meesters tot vazallen maken.

De bekering van de Seltsjoeken tot de islam 

De volgende Turkse stam die tot de islam werd bekeerd, waren de Seltsjoeken. Ze waren een van de trotse keizerlijke stammen onder de Turken en na de bekering van de Qarluqs waren zij het, die de banier van het Turkse verzet tegen de islam hoog hielden. Wanneer de niet-islamitische Turken een veldslag wonnen, dan vernietigden ze het moslimkamp, slachtten hun legers af, vernietigden hun steden en brandden hun velden plat. Het kwam niet in hun hoofd op om een andere religie aan de verslagen moslims op te leggen. De moslims die door de Turken werden vrijgelaten, gingen ofwel terug naar de islamitische steden of bleven in de Turkse gebieden en probeerden om daar de islam te verspreiden.

Bij elke onderhandeling na een nederlaag namen de moslims prinsen en prinsessen van de Turkse Koninklijke familie in gijzeling als een garantie dat de Turken hun tijdens de onderhandelingen gegeven woord zouden houden. Deze Koninklijke gevangenen zouden worden opgevoed in de islamitische traditie en hun geest werd gehersenspoeld ten gunste van de islam. In veel gevallen werd naar hen de sjahada, de verklaring van de aanvaarding van de islam, uitgesproken en zij werden dan vrijgelaten om terug te keren naar hun Koninkrijken.

Met een moslim aan bewind in een niet-islamitische Turkse stam was de bekering van de rest slechts een kwestie van tijd. Dit was een van de tactieken van de moslims om de islam te infiltreren in de Turkse natie. Tegen het midden van de elfde eeuw waren de meeste Turken moslim geworden. Zij waren het die de islam naar Anatolië en de Balkan zouden brengen. Het waren deze Seltsjoeken die een constante druk op het Byzantijnse Rijk bleven uitoefenen en vanaf de Slag van Manzikert in 1071 aan de Byzantijnen een reeks van nederlagen toebrachten. Het waren deze constante aanvallen en de migratie van de Seltsjoeken die het huidige Turkse karakter gaven aan Anatolië, waaruit het Turkije van vandaag is ontstaan.

De plundering van Melitene (Malatya) in 1057 

In dezelfde periode begon in sommigen regio’s van Perzië de Turkse overheersing. Op een gegeven moment nam een Sultan met de naam Tughril-Beg (1038-63, stichter van de Seltsjoekse dynastie) bezit van de troon van het koninkrijk in Khurasan in het jaar 430 (1044) van het Arabische tijdperk. Hij stuurde troepen naar de streken van Armenië, die toen onder bewind van Byzantium stonden. Ze begonnen mensen gevangen te nemen (te roven), plunderden en stichtten op barbaarse wijze brand. Bij diverse gelegenheden namen ze gevangenen mee zonder dat iemand tussenbeide kon komen. De Seltsjoeken teisterden Armenië vanaf het begin van de 11e eeuw. [Hier doelt de auteur op de veldtochten van 1048 tot 1054; voetnoot].

Ze bereikten gedurende de winter van 1057 met 3.000 man de sterkte Melitene, dat geen muur had, doordat Cyriacus die in 934 had verwoest. Toen zij de stad veroverden, waren de inwoners de bergen in gevlucht waar ze van de honger en kou omkwamen. De eerste dag begonnen de Turken een genadeloze slachtpartij, zodat velen zich verborgen hielden onder de lichamen van gedode mensen. De Turken sloegen hun kamp op buiten de stad op de flank van een heuvel; niemand van hen kwam die nacht buiten het kamp en de kaarsen van de kerken bleven de hele nacht branden. De tweede dag begonnen ze mannen te martelen, zodat ze hun de verborgen schatten zouden tonen en verscheidene overleefden de martelingen niet, bijvoorbeeld de deken Petrus, schrijver en onderwijzer.

De Turken bleven tien dagen in Melitene, richtten een puinhoop aan en plunderden de stad. Toen staken ze de geteisterde stad in brand, verwoestten de omgeving een dagmars in het rond en verbrandden het hele land. Tijdens deze plunderingen werd het klooster van Bar Gagai (in de omgeving van Melitene) ingenomen en overhoop gehaald. Nadat ze de bewoners hadden meegenomen, vertrokken ze; ze weken van de weg af en trokken naar moeilijk begaanbaar met rivieren doorsneden bergterrein. Terwijl ze overnachtten in een vallei in de omgeving van de berg van de Sinisaya (de bewoners van Sasun), vertraagde zware sneeuwval hun voortgang. De Sinisaya, die dit opmerkten, kwamen naar beneden en bezetten de wegen en paden voor hen en van alle kanten en ze stierven daar van honger en kou; de overlevenden werden door de Sinisaya’s gedood en niemand ontkwam. De gevangenen van Melitene, degenen die waren ontsnapt aan de dood, deden mee aan de slachtpartij en diegenen die zich in de bergen hadden verborgen, namen er eveneens aan deel. De keizer (Michael VI Stratioticus 1056-57), die zag dat de Turken opgerukt waren en tot aan de zee bij Pontus (Zwarte Zee) waren gekomen, plunderend en brandstichtend, kreeg medelijden met de christelijke bevolking en stuurde paarden en wagens en nadat ze hun bezittingen hadden opgeladen, nam hij hen mee overzee.

De Turken plunderden steden en dorpen in de hele streek van Pontus. Omdat deze streek geen bewoners (meer) had, bevoordeelde dit de Turken die er een plaats vonden om te wonen. En terwijl iedereen de keizer de schuld gaf, zeggen wij op onze beurt, dat het niet van hem kwam maar van Hierboven.
[Michael de Syriër]

Byzantium kreeg in 1071 een onverwachte klap toen de Seltsjoeken onder Alp Arslan via Armenië binnendrongen en de Byzantijnen versloegen in de Slag bij Manzikert. (noordwestelijk van het Van-meer in Oost Turkije)

Armenië 1062 

Mattheus van Edessa schrijft:

“In het jaar 551 (1062) van de Armeense telling kwamen de Turken onder commando van drie van de generaals van Sultan Tughril (Beg): Slar Khorassan, Medjmedj en Isulv en brachten een bloedig spoor over de christelijke natie en overrompelden de streek van Baghin in het vierde deel van Armenië en beroofden het. Ze trokken naar afgelegen streken als Thekhum en Arghini, waar ze de christenen bij verrassing overrompelden en vermoordden. De massamoord werd begaan op de 4e van de maand Arig, een zaterdag op het achtste uur van de dag.”

Er wordt in diverse kronieken verteld over beroving van dhimmi’s. Er werden vrouwen, kinderen en vee geroofd; vaak gebeurde dit door de bijna onafhankelijke gouverneurs. Na 1071, toen de Byzantijnen bij Manzikert waren verslagen, konden de Seltsjoeken ongehinderd Anatolië intrekken. Maar veel eerder al werden daar door de Arabieren (Taiyaye) verwoestende rooftochten gehouden. Daarvan zijn diverse contemporaine beschrijvingen bewaard gebleven.

Het grootste deel van de Armeense bevolking van het Midden-Oosten kwam na de verovering van Cilicië door de Seltsjoeken in 1071 onder Ottomaanse heerschappij. Dat was een gevolg van de Slag bij Manzikert. Deze strijd werd gevolgd door de bezetting van de rest van Armenië door de opvolgers van de Seltsjoeken, de Ottomaanse Turken. Dit proces van de bezetting ging door tot de dertiende eeuw. In de tien eeuwen die zij Armenië hebben onderdrukt, zijn door de Turken miljoenen Armeniërs in koelen bloede afgeslacht. Enkele voorbeelden

Armenië, Anatolië en Georgië, 11e en 12e eeuw 

In het begin van 1015-1016 kondigde een ramp de vervulling aan van een heilige voorspelling over de aanbidders van het Heilige Kruis. De dodende draak verscheen, vergezeld van dodelijk vuur en sloeg de gelovigen in de Heilige Drie-eenheid. De Apostolische en profetische boeken werden werkelijkheid, want er verscheen een gevleugelde slang om vuur op het christelijke geloof te spugen. Ik wil in deze taal de eerste uitbarsting beschrijven van de verschrikkelijke met bloed bevlekte beesten.

In die tijd verzamelde zich een wild volk van heidenen, die Turken worden genoemd. Begerig overspoelden ze de provincie Vasparacan en sloegen de christenen met het zwaard….. Geconfronteerd met de vijand zagen de Armeniërs deze vreemde mensen komen, die met pijl en boog waren gewapend en hun haren lieten wapperen als vrouwen. In het jaar 1062 (551) van de Armeense jaartelling trokken de Turken het district Barhin in een deel van Armenië binnen, onder leiding van drie generaals van Sultan Tughril (Beg), genaamd: Slar Khorasan, Mdjmdj (Medjmedj) en Isalv en roofden het leeg. (Ze brachten een stroom bloed over het christelijke volk). Van daaruit trokken ze de afgelegen streken van Thelkhum en Arqhni binnen, waar ze de christenen verrasten en uitroeiden. Het bloedbad begon op de 4e van de maand Areg, een zaterdag op het achtste uur van de dag [er volgt een levendige beschrijving van het bloedbad, dat door Dulaurier niet is vertaald], de vertaling in het Engels die hier als basis dient, komt uit de Franse vertaling.

Overal in Cilicië tot Taurus, Marash en Deluh en omgeving heerste opwinding en moeite. Want de bevolking haastte zich in grote aantallen naar deze regio’s; ze waren met duizenden en trokken de streek binnen. Ze waren als sprinkhanen die het land bedekten. Ze waren talrijker. Ik mag wel zeggen zeven keer talrijker dan het volk dat Mozes door de Rode Zee leidde; talrijker dan de kiezelstenen in de Sinaï woestijn. Het land werd overstroomd met zwermen mensen. Belangrijke personen, edelen, opperhoofden, vrouwen van aanzien, dwaalden rond en bedelden om brood. Ons oog was getuige van dit trieste beeld.

Tegen het begin van het jaar 528 (1079-80) trof hongersnood het land van de gelovigen in het Kruis, dat al was verwoest door de wilde bloeddorstige Turkse hordes. Niet één provincie bleef gespaard voor hun verwoestingen. Overal werden christenen met het zwaard getroffen of gevangen genomen, daarmee de bewerking van het land onderbrekend, zodat daardoor brood ontbrak. De boeren en arbeiders werden vermoord of in slavernij weggevoerd en hongersnood breidde zijn kwaad naar alle plaatsen uit. Vele provincies waren ontvolkt; het oosterse volk [Armeniërs] bestond niet langer en het land van de Grieken was geruïneerd. Nergens was iemand in staat brood te bakken.
[Mattheus van Georgië (Edessa), door Edouard Dulaurier, Paris, 1859]

Anna Comnena (1083 – 1153) was de oudste dochter van de Byzantijnse keizer Alexios Comnenos (1048-1118). Zij schreef een biografie over haar vader en wordt daarmee beschouwd als de eerste vrouwelijke geschiedschrijver.

Tot zover de geschiedenis van het aandeel van de Turken in de Jihad. Dit aandeel was nog veel groter en daarom komt hierover in het volgende deel meer aan bod.

Door:
“Henk der Niederländer”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

4 reacties op LONGREAD: “Vrucht van de boom” (deel 15)

  1. Lucky zegt:

    Waanzin
    https://tpook.nl/2020/01/02/palestijnse-leider-jezus-was-palestijn-en-de-eerste-islamitische-martelaar-is-nu-in-hemel-met-72-maagden/?utm_source=tpo&utm_medium=rsswidget&utm_campaign=artikelkop

    Palestijnse leider: ‘Jezus was Palestijn en de eerste islamitische martelaar, is nu in hemel met 72 maagden’

    “Over Christmas, several Palestinian leaders repeated the claim Jesus was a Palestinian, but one took it a step further, calling him the first Islamic martyr.

    Tawfiq Tirawi, a senior Palestinian leader and Fatah Central Committee member, made the claim that Islamic tradition would mean Jesus is rewarded in heaven with 72 virgins, the Jerusalem Post reported — an argument many Christians would consider blasphemous.”

    Nl:
    “Met Kerstmis herhaalden verschillende Palestijnse leiders de bewering dat Jezus een Palestijn was, maar één ging nog een stap verder en noemde hem de eerste islamitische martelaar.

    Tawfiq Tirawi, een senior Palestijnse leider en lid van het Fatah Central Committee, beweerde dat de islamitische traditie zou betekenen dat Jezus in de hemel wordt beloond met 72 maagden, meldde de Jerusalem Post – een argument dat veel christenen als godslastering beschouwen. ”

    Like

  2. Lucky zegt:

    https://www.breitbart.com/middle-east/2020/01/02/iraqi-muslims-caught-selling-shoes-made-to-trample-the-cross/

    Iraqi Muslims Caught Selling Shoes Made to ‘Trample the Cross’
    Iraakse moslims betrapt op het verkopen van schoenen gemaakt om ‘het kruis te vertrappen’

    Shops in a Kurdish region of northern Iraq have been selling shoes with a Christian cross embossed on the sole, allowing wearers to “trample the cross,” according to the Assyrian International News Agency (AINA).

    Drawing on a story recently published on the Polish website Szlomo, AINA reports that Kurdish authorities have allowed the “anti-Christian shoes” to be sold in north Iraq, including a shopping center in Erbil called Mega Mall where the footwear was on display in store windows prior to Christmas.

    The footwear is reportedly produced by a Turkish company called FLO, located in Gaziantep, in southeastern Turkey.

    Nl:
    Winkels in een Koerdische regio in Noord-Irak hebben schoenen verkocht met een christelijk kruis in reliëf op de zool, waardoor dragers “het kruis kunnen vertrappen”, volgens het Assyrian International News Agency (AINA).

    Aan de hand van een verhaal dat onlangs op de Poolse website Szlomo is gepubliceerd, meldt AINA dat de Koerdische autoriteiten hebben toegestaan ​​dat de “anti-christelijke schoenen” worden verkocht in Noord-Irak, waaronder een winkelcentrum in Erbil genaamd Mega Mall waar het schoeisel te zien was in de winkel ramen voorafgaand aan Kerstmis.

    Het schoeisel is naar verluidt geproduceerd door een Turks bedrijf genaamd FLO, gevestigd in Gaziantep, in het zuidoosten van Turkije.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s