Hoe het Labour-antisemitisme het Britse Jodendom veranderde

Screenshot_134

(Door: Dr. Manfred Gerstenfeld – Vertaling: E.J. Bron)

Met bijna 60% van de stemmen werd Jeremy Corbyn in september 2015 tot voorzitter van de Labour Party gekozen. Sindsdien hebben de door een serie gekozen vertegenwoordigers van de partij gedane antisemitische uitvallen de publieke instelling van veel Britse Joden en hun leiders enorm veranderd.

Corbyn is een links-extreme sympathisant van de genocidaal-antisemitische terreurorganisaties Hamas en Hezbollah. Velen in de Labour Party beschouwen hem grotendeels verantwoordelijk voor de zware nederlaag bij de parlementsverkiezingen van 12 december. Corbyn heeft aangekondigd dat hij in de nabije toekomst zal aftreden als partijvoorzitter. Dit is een geschikt moment om de belangrijke veranderingen in de instellingen van de Joden gedurende de afgelopen vier jaar te beoordelen. Traditioneel gezien onderhouden de leiders van het Britse Jodendom een veeleer terughoudend profiel. Dat had zin, want de Joden vormen maar ongeveer 0,4% van de bevolking van het land. Bij kwestie van gemeenschappelijk belang namen leiders rechtstreeks contact op met de overheid om haar steun te krijgen.

Volgens informatie van voormalige Labour-functionarissen, die de klachten in de partij verwerkten. Was het antisemitisme voor het partijvoorzitterschap van Corbyn zelden een thema. Later stelde onderzoek echter vast dat er onder Corbyn´s voorganger, Ed Miliband, enkele extreem antisemitische uitspraken zijn gedaan. Hoofdzakelijk door islamitische functionarissen.

De eerste aangiftes tegen Labour-antisemitisme na Corbyn´s verkiezing betroffen begin 2016 een kleine groepering – de Oxford University Labour Club (OULC). Er werden alleen maar conclusies van het onderzoek naar deze groep door de niet-joodse Labour-parlementariër Baroness Royall gepubliceerd. Het in het begin verdoezelde volledige rapport werd een paar maanden later gelekt, vermoedelijk door Baroness Royall.

Daarna dook er meer informatie over antisemitisme in de Labour Party op. Daarop gaf Corbyn opdracht aan de niet-joodse mensenrechtendeskundige Shami Chakrabarti om dat te onderzoeken. Haar op 30 juni 2016 gepubliceerde rapport was slecht samengesteld. Ze toonde bovendien veel ignorantie tegenover het wezen van het antisemitisme. Kort daarna werd ze op aanbeveling van Corbyn verheven tot Baroness Chakabarti. Het blijft onduidelijk wanneer deze verheffing in de adelstand aan haar werd beloofd.

De reactie van de “Board of Deputies of British Jews” – de officiële vertegenwoordigers van de gemeenschap – op het stumperige rapport was pover. Maar al in mei 2016 zei opperrabbijn Ephraim Mirvis dat de crisis rondom Labour “het deksel van de bekrompenheid gehaald” zou hebben. Na Corbyn´s persconferentie over het rapport van Chakrabarti op 1 juli zei Mirvis dat de voorzitter “grote bezorgdheid in plaats van herstel van vertrouwen bij de joodse gemeenschap” had veroorzaakt. De voormalige opperrabbijn Lord Jonathan Sacks noemde Corbyn´s woorden een “ontmenselijking van de hoogste graad, een schandaal en onacceptabel”.

Veel van de vroege heftigste aanvallen op het Labour-antisemitisme kwamen van individuele personen. David Collier schreef dat het duidelijk geweest zou zijn dat het probleem van Corbyn met antisemitisme “veel verder gaat dan een paar wethouders en parlementariërs”. Een andere persoon dat zich tegen Corbyn uitsprak, was David Hirsh. In september 2016 diende de kleine organisatie “Campaign Against Antisemitism” (CAA) een formele klacht tegen Corbyn in. Zij beschuldigde hem en zijn bondgenoten er al lange tijd van contacten met antisemieten te onderhouden.

Enkele joodse Labour-parlementariërs begonnen bovendien langzamerhand het antisemitisme van de partij bloot te leggen. Het parlementslid Ruth Smeeth verliet Corbyn´s persconferentie over het rapport van Chakrabarti, nadat ze door een journalist beledigd werd. Smeeth beweerde dat Corbyn niet intervenieerde toen in zijn aanwezigheid antisemitische beledigingen aan haar adres gericht werden.

De “Jewish Labour Movement” (JLM) werd in 1901 opgericht. Ze is al meer dan 100 jaar met de Labour Party verbonden. Oorspronkelijk, toen het antisemitisme van de partij aan het licht kwam, probeerde de beweging zich er doorheen te worstelen. Later werd ze een hardnekkige anti-Corbijn beweging.

In de loop der jaren raakte de partij veel traditionele joodse Labour-stemmers kwijt. In april 2019 stelde een peiling van de joodse belangenvereniging “Jewish Leadership Council” vast dat 87% van de Britse Joden Corbyn als antisemitisch beschouwde. Behoorlijk plotseling begonnen in de afgelopen jaren veel Britse Joden te praten over mogelijke emigratie wanneer Corbyn tot minister-president gekozen zou worden. Volgens de peiling ging het om 47%. Zelfs wanneer je er aan twijfelt hoeveel Joden het koninkrijk in geval van een Labour-overwinning daadwerkelijk zouden verlaten, was het een radicale ontwikkeling dat hier sprake van was.

Na een ontmoeting tussen de “Board of Deputies” en de “Jewish Leadership Council” met Corbyn in april 2018, kwamen de beide organisaties tot de conclusie dat Corbyn´s voorstellen “niet eens zouden voldoen aan een minimaal handelingsniveau”. Een paar weken daarvoor schreven de beide joodse organisaties in een open brief: “Steeds opnieuw is Jeremy Corbyn aan de kant van antisemieten in plaats van de Joden gaan staan.” Op 26 maart organiseerde de “Board of Deputies” een demonstratie voor het parlement in Londen.

In juli 2018 ondernamen de “Jewish Chronicle”, de “Jewish News” en de “Jewish Telegraph”, normaal gesproken elkaars rivalen, de nog nooit eerder vertoonde stap om dezelfde voorpagina te publiceren. Ze verklaarden dat deze stap gemotiveerd werd door de “existentiële bedreiging van joods leven in dit land, die een door Jeremy Corbyn geleide regering zou vormen.”

De hoogste prijs voor joodse oppositie tegen Corbyn werd door meerdere joodse parlementariërs betaald: Ruth Smeeth werd bij de laatste parlementsverkiezingen niet herkozen. Al tijdens het jaarlijkse congres van de Labour Party in september 2016 moest ze met lijfwachten komen, nadat ze 25.000 haarmails had ontvangen. Het parlementslid Luciana Berger kreeg tot april 2016 duizenden haatmails. In enkelen daarvan werd ze bedreigd met verkrachting en moord. Later verliet ze de Labour Party en werd daarna als liberaal-democratische kandidate verslagen. Een derde joods parlementslid, Louisa Ellman, verliet de partij in oktober 2019. De enige resterende joodse Labour-afgevaardigde is Dame Margaret Hodge. In 2018 noemde zij Corbyn in de lobby van het parlementsgebouw een racist en antisemiet.

Corbyn zal weldra aftreden. Opperrabbijn Mirvis heeft verklaard dat antisemitisme niet zal verdwijnen. In de afgelopen periode zijn de openbare instellingen van het Britse Jodendom sterk veranderd. DE geest, die uit de fles is, kan en niet meer in teruggestopt worden.

Bron:
https://heplev.wordpress.com
Door: Dr. Manfred Gerstenfeld

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in antisemitisme, Barbarisme, Groot-Brittannië, Jodenhaat, Rotzakken, Socialisten. Bookmark de permalink .

5 reacties op Hoe het Labour-antisemitisme het Britse Jodendom veranderde

  1. Rensk. zegt:

    Ik vond altijd al dat de uitstraling van die man Corbyn weerzinwekkend is. Heel zuur naar persoon. Heb de man nog nooit 1 keer echt zien lachen. En dan bedoel ik uiteraard niet de neplach van Rutte. Die laatste lacht niet. Dat is een grimas Twee totaal onverantwoordelijke personen.

    Like

  2. Tijl Uylenspiegel zegt:

    Het is me altijd een raadsel geweest hoe antisemitisme er telkens weer in slaagt de kop op te steken, voor WW II zou je nog kunnen zeggen dat deze mensen slecht geïnformeerd waren maar die vlieger gaat in de huidige tijd niet meer op.
    Dat het nu voorkomt bij een grote partij als Labour in Groot-Brittannië is uitermate zorgelijk, het gif bereikt daarmee een groter publiek.

    Like

  3. Johan de derde zegt:

    Het lijkt mij logisch dat de haat tegen joden steeds groter wordt, de EU en de Europese landen nemen steeds meer moslims op in hun landen. 99% van de Moslims hebben een intense haat tegen Joden en Israel en dan hebben we natuurlijk de 5e colone zoals d66 sp gl pvda en die maloot van een paus ohja en dan die palastijnse vrouw kaag die nog eens olie op het vuur gooien. Begrijpelijk dat Joden langzamerhand emigreren naar Israel ongeveer het enige land waar ze relatief een veilig gevoel hebben. Maarja dan hebben we weer de VN wat gedomineerd wordt door een groot aantal moslimlanden die de kiboetsen veroordelen om het landje stelen hoe je het ook stelt de Joden en Israel zijn altijd de gebete hond. alles op de keeper genomen de Jood is altijd de schuldige en is het niet zo dan hebben we nog de linkse media zoals de NPO die zal er weer een draai aangeven zodat ze het wel zijn. Wat heeft de moslim tot nu toe tot stand gebracht haat oorlogen terrorisme en de Jood wat dacht je van de vele nobelprijzen RESPECT ISRAEL.

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s