Triomf van de democratie

Screenshot_14

(Door: Beatrix von Storch – Vertaling: E.J. Bron)

Als de Brexit mislukt zou zijn, dan zouden de aanhangers van de uitspraak van de anarchiste Emma Goldman zichzelf bevestigd kunnen voelen: “Wanneer verkiezingen iets zouden veranderen, dan zouden ze verboden zijn”. De Brexit bewijst het tegendeel. In werkelijkheid bezit geen enkele andere Europese politieke toekomstige oriëntering van de afgelopen decennia zo´n krachtige democratische legitimering als de Brexit, die d.m.v. een referendum besloten en door de parlementsverkiezingen nogmaals schitterend bevestigd werd.  

Junge Freiheit

Het Europese grondwet-verdrag, op basis waarvan de EU tegenwoordig ageert, werd daarentegen door de Fransen en de Nederlanders in referenda afgewezen – aan de Duitsers werd sowieso helemaal niets gevraagd. Daarna werd het grondwet-verdrag gewoon omgedoopt tot Verdrag van Lissabon en desondanks in werking gesteld. Aan dit antidemocratische project willen de Britten niet langer deelnemen.

De toenmalige premier David Cameron had voor de parlementsverkiezingen van 2015 beloofd een referendum te houden over het EU-lidmaatschap. Daarvoor gaven de Britten hem een onverwacht duidelijke meerderheid. Hiermee was hij niet meer aangewezen op de stemmen van de EU-vriendelijke Liberaal-democraten. De eurosceptische UKIP van Nigel Farage kreeg bij deze verkiezingen 12% van de stemmen. Het zou zelfs voor een parlementaire meerderheid voor het referendum hebben volstaan wanneer de Britten het Duitse representatieve kiesrecht gehad zouden hebben.

EU-horige pers

Bij het Brexit-referendum op 23 juni 2016 was de opkomst met 72% nog hoger dan bij de daarvoor gehouden parlementsverkiezingen, waaraan 66% van de kiezers had deelgenomen. Het Brexit-kamp won uiteindelijk met een duidelijke voorsprong van 1,3 miljoen stemmen. Het is dus fout om te spreken van een nipte verkiezingsoverwinning. In Duitsland hebben in het verleden al enkele duizenden stemmen over de regeringsvorming beslist. De duidelijke meerderheid en de hoge verkiezingsdeelname gaven de regering een duidelijk politiek mandaat voor de Brexit.

Maar noch het pro-EU-kamp in het Verenigd Koninkrijk noch de EU en al helemaal niet de EU-horige pers in Duitsland waren bereid om deze duidelijke democratische stem te respecteren. Ze deden er alles aan om het resultaat van het referendum met compleet merkwaardige argumenten te torpederen; de ene keer zei men dat de kiezers niet jong genoeg zouden zijn, daarna werd de waarde van referenda principieel bestreden, alleen maar om in de volgende zin een nieuw referendum te eisen onder het motto: net zolang stemmen tot het resultaat klopt.

Natuurlijk werd aan de Britten ook de economische teloorgang voorspeld. Dat na de Brexit-beslissing de werkloosheid in Groot-Brittannië een historisch dieptepunt bereikte en slechts half zo hoog was als in het EU- en eurozone land Frankrijk, werd bewust verzwegen.

Revolutioneren van het partijenlandschap

Toen de deal van Theresa May in het Lagerhuis mislukte, de uittreding werd uitgesteld en de Britten tegen hun wil opnieuw aan de verkiezingen voor het Europees Parlement moesten deelnemen, leek het pro-EU-kamp te zegevieren. De historicus Timothy Garton Ash verklaarde dat de EU alleen nog maar “Prachtig! Wij begroeten het zeer wanneer jullie blijven!” naar de Britten zou hoeven roepen – dat dan de Brexit van tafel zou zijn. Veel Brexit-aanhangers hadden de hoop al opgegeven.

Wat er toen gebeurde, behoort tot de grootse momenten van de democratie. De speciaal voor deze verkiezingen opgerichte Brexit-Party van Nigel Farage werd bij de verkiezingen voor het Europees Parlement in één keer met 30% van de stemmen de grootste Britse partij. Daarmee had Farage eens te meer – net als enkele jaren daarvoor – de burgers een stem gegeven. De Conservatieven maakten van Boris Johnson de premier, die zijn bereidheid tot een harde Brexit verklaarde en tenslotte nieuwe verkiezingen voor het Lagerhuis afdwong.

De op een aardverschuiving gelijkende overwinning van Boris Johnson bij de parlementsverkiezingen in december zal niet alleen Europa veranderen, maar revolutioneert eveneens het partijenlandschap in het Verenigd Koninkrijk. Want het lukte de Conservatieven voor het eerst om de “rode muur” in het noorden van Engeland te slechten. Daar bevinden zich kieskringen, waarin in de afgelopen honderd jaar nog nooit een Conservatieve afgevaardigde werd gekozen. Dat is vergelijkbaar met het succes van de Amerikaanse president Trump in de industriegordel van de VS in het noordoosten, die tot dat moment altijd op de Democraten had gestemd.

Historische toekomstige oriëntering

Met het oog op de dreigende nederlaag van het Brexit-kamp hebben de kiezers traditionele sociale en partijpolitieke tegenstellingen overwonnen om hun recht te verdedigen zelf over de toekomst van hun natie te beslissen. Boris Johnson noemde dit bondgenootschap van de Conservatieve middenklasse met de patriottische arbeidersklasse “One Nation Conservatism”. Daarmee verwees hij naar de voormalige premier Benjamin Disraeli (1804-1881), die het al een keer gelukt was om de ondersteuning van de arbeidersklasse voor de Conservatieven te winnen.

Het is de Britse kiezers gelukt om een historische oriëntering tegen de consensus van de politieke elites af te dwingen. Zodoende is de Brexit vooral één ding: een triomf van de democratie. Hierover kunnen dus niet alleen de Britten blij zijn, maar alle echte democraten.

(Beatrix von Storch is plaatsvervangend landelijk woordvoerster van de AfD en vicevoorzitter van de AfD-fractie in de Duitse Bondsdag)

Bron:
https://jungefreiheit.de
Door: Beatrix von Storch

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in democratie, Elite, establishment, Eurofielen, Europa, EUSSR, gezond realisme, Groot-Brittannië. Bookmark de permalink .

10 reacties op Triomf van de democratie

  1. Aegolius cs zegt:

    Het VK had werkelijk één groot voordeel in dit politieke afscheidingsproces: het eigen pond/monetaire systeem behouden!
    Ik zou willen weten hoe het in NL zo verlopen, monetair gezien in de wereldhandel.

    Geliked door 1 persoon

  2. scherpschutter1943 zegt:

    Aegolus. Nederland heeft zich zelf aan de EU.duivel verkocht en zal daar nu voor moeten boeten. Die duivel heet timmermans. de man die het slechtste met ons voor heeft.

    Geliked door 1 persoon

    • Jules Vismale zegt:

      Doemdenken helpt niet meer om de mensen constant te misleiden! Geweldig om te weten dat Engeland als eerste uit die gehate EU is gestapt en dat wij heel snel moge volgen!

      Geliked door 2 people

  3. kampersrene zegt:

    dat euro-vlag dragen ze binnenkort in een karnavalstoet

    Like

  4. Republikein zegt:

    Benjamin Disraeli (1804-1981)?
    Hmmmm!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s