LONGREAD: “Vrucht van de boom” (19)

Screenshot_47

(Door: “Henk der Niederländer”)

Lees hier deel 1 t/m 18 van “Vrucht van de boom”

Slavernij en islam 

De Jihad en de slavernij zijn nauw met elkaar verbonden. Het gevolg van de Jihad hield in bijna alle gevallen slavernij voor bepaalde groepen gevangenen in. Daarom gaan we nu aan de hand van wat anderen erover schreven een aantal aspecten van de slavernij wat nader bekijken.

De moslimslavernij is door M.A. Kahn uitvoerig beschreven in zijn boek: Islamic Jihad, A legacy of forced Conversion, Imperialism and Slavery,” (New York, 2009). Hij geeft erg veel informatie, met in sommige opzichten een focus op India. Dit boek is een must voor iedereen die hier meer over wil weten! De samensteller heeft de blz. 102-105 en 267 t/m 351 van Kahn’s boek vertaald en er een samenvatting van gemaakt die hier volgt:

Slavernij voor de islam 

Slavernij is niet uitgevonden door moslims en ze waren ook niet de enige die slaven hielden. Het kwam overal in de oude wereld voor: in Egypte, in Griekenland in het Romeinse Rijk waar het langzaam aan steeds meer aan beperkingen werd onderworpen en de omstandigheden voor de slaven gaandeweg door de tijd verbeterden. Slaven kwamen ook in het oude China voor, evenals in India. We zullen een paar van die plaatsen kort belichten, gebaseerd op het boek van Kahn.

Egypte 

Volgens de beroemde Griekse reiziger Herodotus (484-425 v. Chr.) werden in Egypte veel slaven gebruikt om de grote bouwwerken te realiseren, waarvan wij van sommigen nu nog de overblijfselen kunnen zien. Hij vermeldt dat aan de grote piramide van Cheops gedurende twintig jaar meer dan 100.000 slaven zouden hebben gewerkt. Recente onderzoekingen hebben uitgewezen dat dit op zijn minst wat overdreven is en dat een deel van hen zeker bestond uit geschoolde ambachtslieden, die bij de bouwplaats in tijdelijke dorpen woonden. De omstandigheden waren voor die tijd voldoende om langdurige inzet van de werkers te garanderen. De Egyptenaren verkregen hun slaven door oorlogvoering en door aankoop van over de grenzen.

Griekenland 

In Griekenland en vooral in Athene en Sparta hoorde slavernij bij het economische en politieke systeem. De slaven stelden de elite in staat om zich met intellectuele zaken bezig te houden, waaraan wij veel politieke, wetenschappelijke en litteraire verworvenheden danken, die ook nu nog actueel zijn. Men kon in het oude Griekenland in slavernij raken doordat men zijn schulden niet meer kon betalen; schulden die vaak ontstonden doordat de boeren hun hoge pacht door slechte oogst niet meer konden opbrengen en zichzelf dan als slaaf aanboden om die te voldoen. De slavernij was min of meer gereguleerd door wetgeving, de wet van Draco (621 v. Chr.), en ook door de wetten van Solon (638 – 558 v. Chr.). De slaven werden daardoor staatseigendom, wat hun positie verbeterde. De wet van Solon schafte slavernij af ten gevolge van schulden en een slaaf kon alleen door de staat ter dood worden veroordeeld.

Het Romeinse Rijk 

In de republiek en het vroege keizerrijk was ongeveer 15 a 20% van de bevolking slaaf. Tot aan de tweede eeuw v. Chr. had een meester legaal het recht om een slaaf te doden. De wet van Cornelius van 82 v. Chr. maakte daar een eind aan. Onder keizer Claudius (41-54 na Chr.) was een meester die de gezondheid van zijn slaaf schaadde of veronachtzaamde schuldig aan moord als de slaaf stierf. “De Clementia” van Seneca de Oudere (54-39 v Chr.) legt vast dat een meester die wreed is voor zijn slaaf openlijk wordt bestraft.

Keizer Hadrianus (117-138 na Chr.) hernieuwde de Corneliaanse en Petronische wetten en Ulpian, een stoïcijnse advocaat onder keizer Caracella (211-217 n Chr.) vermeldt een verbod voor ouders om hun kinderen als slaaf te verkopen. Diocetianus (284-305) schafte het gebruik af om schuldenaren zichzelf als slaaf te laten verkopen. Constantijn de Grote (306- 337) verbood het scheiden van gezinnen bij de verkoop van slaven. De toestand van de slaven verbeterde langzaam tijdens het Romeinse Rijk van voor het christendom.

Oud China 

In China hadden rijke families slaven om handwerk te verrichten. Ook de keizer had honderden, soms duizenden slaven. En ook hier was slavernij voornamelijk het gevolg van schulden en oorlogvoering.

Oud India 

In India was voor de komst van de islam slechts zeer beperkt sprake van slavernij en soms was het voor reizigers van buiten niet zichtbaar, getuige een bericht van de Griek Megasthenes (ca. 350-290 v. Chr.) die op een reis door India geen slavernij kon ontdekken: “Alle mensen zijn vrij; geen van hen is slaaf.”

Boeddha gaf aanwijzingen over de behandeling van slaven en drong er bij hun meesters op aan ervoor te zorgen dat de slaven niet te zwaar zouden worden belast en ze aandacht te geven in geval van ziekte.

Het is duidelijk dat de slavernij in India in de tijd voor de islamitische invasies maar op zeer beperkte schaal voorkwam, zeker in vergelijking met de contemporaine samenlevingen in Egypte, China en Rome. In India werden slaven nooit gezien als handelswaar en er waren geen slavenmarkten. De slavenhandel kwam pas op gang na de islamitische invasies.

Slavernij in het christendom 

Slavernij wordt in het Nieuwe Testament benoemd en aanvaard als een gegeven, waarbij moet worden opgemerkt dat in het vroege christendom de slaven en vrijen binnen de kerk als gelijken met elkaar omgingen. Het Nieuwe Testament laat zien dat slavernij in die tijd heel normaal was en laat ook iets zien over de onderlinge verhoudingen:

“5. Slaven, gehoorzaam uw aardse meester zoals u Christus gehoorzaamt, met ontzag, respect en oprechtheid; 6. niet met uiterlijk vertoon om bij de mensen in de gunst te komen, maar als slaven van Christus die van harte alles doen wat God wil. 7. Doe uw werk met plezier, alsof het voor de Heer is en niet voor de mensen, 8. want u weet dat allen door de Heer beloond worden voor het goede dat ze doen, zowel slaven als vrije mensen. 9. Meesters, behandel uw slaven op dezelfde manier. Laat dreigementen achterwege, want u weet dat zij en u dezelfde Heer in de hemel hebben, en dat hij geen onderscheid maakt.”

“We zien dus dat door het christendom de slavernij als een gegeven werd beschouwd; het wordt niet echt goedgekeurd, maar er is ook geen duidelijke afkeuring. Er is wel iets vreemds, want terwijl de slavernij in de voorchristelijke Romeinse samenleving geleidelijk milder werd in zijn uitvoering, was dat onder de christelijke keizers juist andersom. De wetten werden verscherpt en de kerkvaders rechtvaardigden de slavernij op religieuze gronden. Ze bleven de slavernij steunen, zelfs toen er in Europa steeds meer oppositie tegen ontstond.”

Algemeen 

We richten nu de blik op de relatie tussen de slavernij en de islam en zullen zien dat slavernij een belangrijk onderdeel was van de Jihad.

Koran en slavernij 

M.A. Kahn (blz. 269-271) haalt een aantal teksten aan uit de koran die gaan over slavernij in de islam. [gebruikte koran-citaten: http://www.redouan.nl]

Kahn:

Het instituut van de slavernij is door de koran aan regels gebonden, waarin Allah vrije mensen of meesters onderscheidt, die de macht uitoefenen en rechtspreken over de stommen, de nuttelozen en de slaven:

“En Allah geeft een gelijkenis van twee mannen: een hunner is stom, heeft nergens macht over en is een last voor zijn meester; waar hij hem ook heenzendt, hij brengt (hem) niets goeds mee. Kan deze gelijk zijn aan hem die rechtvaardigheid gelast en die zelf op het rechte pad is?” (Koran16:76)

Allah waarschuwt de gelovigen voor het als gelijken behandelen van slaven en het delen van rijkdom met hen, in plaats van dat zij hen vrezen zoals iedereen:

“Hebt gij onder uw ondergeschikten deelgenoten in hetgeen waarvan Wij u hebben voorzien, zodat gij dienaangaande gelijken wordt en vreest gij hen, zoals gij elkander vreest? – Zo leggen Wij de tekenen uit aan een volk dat begrijpt.” (Koran 30:28)

Allah erkent dat sommige mensen, namelijk de meesters, door hem meer worden gezegend dan de minderbedeelde slaven, als deel van zijn heilsplan. Hij waarschuwt de moslim voor het delen van zijn gave met hun slaven. Diegenen die hun slaven als gelijken beschouwen, waarschuwt Allah, ontkent hem en laat hem min of meer in de steek:

“En Allah heeft sommigen uwer boven anderen in levensonderhoud bevoorrecht. Maar degenen die Hij bevoordeelde geven hun bezit niet aan hun ondergeschikten, zodat deze er gelijk in zullen worden. Willen zij de gunst van Allah dan verloochenen? (Koran 16:71).

Allah legitimeert niet alleen de slavernij; hij geeft zijn “verheven” zegen aan meesters die seks hebben met hun slavinnen. (alleen moslimmannen kunnen slaven bezitten):

“En degenen die onthouding betrachten”. (Koran 70:29).

“Uitgezonderd met hun vrouwen en degenen die zij bezitten, waarvoor hen geen blaam treft.” (Koran 70:30).

“En die hun vleselijke lusten beheersen.” (Koran 23:5)

“Behalve met hun vrouwen of hetgeen hun rechterhand bezit, want dan treft hen geen verwijt.” (Koran 23: 6)

Daarom als er vrouwen zijn onder de gevangenen of slaven hebben de moslims het heilige recht om seks met hen te hebben, zoals met hun (eigen) vrouwen. Deze uitspraak van Allah is de instelling van het gebruik van seksslavernij en slaven-concubinaat in de islam, die in de pre-koloniale moslimwereld wijdverbreid was en tot ver in de 20e eeuw is blijven bestaan. Voor zover het een legaal huwelijk betreft, is er een grens van vier vrouwen waarmee een man getrouwd mag zijn:

“En als gij vreest dat gij niet rechtschapen zult zijn bij het behandelen der wezen, huwt dan vrouwen die u behagen, twee of drie, of vier en als gij vreest, dat gij niet rechtvaardig zult handelen, dan één of wat uw rechter handen bezitten. Dat is voor u de beste weg, om onrechtvaardigheid te voorkomen.” (Koran 4:3)

Maar een dergelijke limiet bestaat niet voor het aantal seksslavinnen (concubines). Allah heeft zijn “heilige“ goedkeuring gegeven aan het voeren van oorlog tegen ongelovigen met als doel het verkrijgen van slavinnen voor seksuele doelen.

“O Profeet, Wij hebben voor u uw vrouwen wettig gemaakt, aan wie gij haar huwelijksgiften hebt gegeven, en degenen die uw rechterhand bezit van haar, die Allah u als een oorlogsbuit heeft gegeven…” (Koran 33:50).

Moslims mogen seks hebben met gevangen vrouwen, zelfs als deze gehuwd zijn, maar niet met gehuwde moslimvrouwen:

“En (verboden zijn) getrouwde vrouwen, met uitzondering van haar, die gij bezit…” (Koran 4:24)

Allah herinnerde de moslims er bij herhaling aan om slaven te houden en gaf ook aan hoe ze die moesten krijgen:

“En Hij deed de mensen van het Boek die hen (de vijand) hielpen uit hun vestingen komen en vervulde hun hart met ontzetting. Gij dooddet sommigen (volwassen mannen) en gij naamt anderen gevangen” (vrouwen en kinderen).” (Koran 33: 26)

Na de Slag bij de Gracht in 627 “beval” Allah dat de volwassen mannen moesten worden gedood en de rest, de vrouwen en de kinderen, tot slaven gemaakt moesten worden.

Mohammed verdeelde de gevangen vrouwen en kinderen onder zijn volgelingen en behield een vijfde deel voor zichzelf. De jonge en mooie onder de vrouwelijke gevangenen werden tot seksslavinnen gemaakt; de Profeet nam zelf de mooie 17 jaar oude Rayhana, wier echtgenoot en familieleden in de slachtpartij waren vermoord. Hij ging diezelfde nacht met haar naar bed.

Kahn merkt verder op:

“Er zijn nog meer verzen in de koran die goedkeurend spreken over slavernij en het gevangen nemen van slaven in oorlogen. Volgens de koran mogen moslims slaven houden. Ze mogen slaven in grote aantallen verwerven door oorlogen en seks hebben met de slavinnen en ze mogen ze vanzelfsprekend gebruiken zoals ze willen. Het is voor moslims net zo legaal om seks met slavinnen te hebben als met hun wettige echtgenotes. Slavernij blijkt een van de meest gewenste (en gewaardeerde) ´heilige´ voorrechten te zijn binnen de islam, omdat Allah de moslim keer op keer aan die rechten herinnert.”

M.A. Kahn schrijft, zoals gezegd, uitvoerig over alle facetten van de islamitische slavernij; het is bepaald een schokkend relaas. We zullen hieronder uit zijn boek enkele passages citeren om ons een beeld te kunnen vormen van de verschrikkingen die deze praktijken met zich mee brachten; voor het hele verhaal zij wederom verwezen naar zijn boek.

Slavernij door de islam  (blz. 330) 

De islam heeft de slavernij niet ingesteld, maar wel de eeuwen oude praktijk met open armen verwelkomd en er een heilige rechtvaardiging aan gegeven, die al eeuwenlang geldig is; ze hebben het tot heden op ongeëvenaarde schaal bevorderd. (…) Niet alleen heeft de islam de uitoefening van de slavernij verergerd vanaf het begin, maar het verergerde verder in de eeuwen die volgden. De profeet Mohammed bracht de vrouwen en kinderen van de Banu Qurayza, de Khaybar en de Banu Mustliq in slavernij, nadat de mannen waren afgeslacht.

Dit als ideaal beschouwde voorbeeld van de profeet werd de “modus operandi” voor de moslimstrijders door de eeuwen heen, totdat het Westen zijn eigen betrokkenheid met de slavernij beëindigde en dat verbod ook oplegde aan de moslimwereld, ondanks ergernis, teleurstelling en zelfs gewapend verzet van de moslims. (…) Als heiden had Mohammed, behalve Zaid, geen slaven. Maar na het islamitische geloof te hebben gesticht, vergaarde hij slaven bij dozijnen tot duizenden toe. Dit voorbeeld maakt duidelijk dat, in plaats van de stap naar afschaffing te nemen, de profeet van de islam en zijn dierbaarste metgezellen zelf het instituut van de slavernij op een veel grotere schaal brachten, vergeleken met wat voorheen in Arabië gebruikelijk was. De islam introduceerde ook de meest barbaarse en wrede methoden, voorzien van “heilige” goedkeuring, om slaven te vangen op een schaal die Arabië nog niet had gezien.

Slavernij binnen de islam (blz. 331) 

Ondanks veelvuldige ontkenning van het bestaan van slavernij in de islam en de claim dat de islam de eerste stap nam in de richting van afschaffing, is slavernij onomstreden een “heilig” en geoorloofd gebruik binnen de islam, dat overeind blijft tot het einde der dagen. De islamitische denker Ibn Khaldum erkende massale slavernij van niet-moslims met gloedvolle religieuze trots, en moslims veranderden Afrika in een gebied van slavenjacht en slavenfokkerij.

Bernhard Lewis schrijft:

“Moslims hielden een gebruik in stand, goedgekeurd door de schrift, de wet (sharia) en de traditie (sunnah), dat noodzakelijk was in hun ogen om de sociale samenhang in moslimmaatschappij in stand te houden.”

Ibn Khaldum dacht dat uitgebreide slavernij van zwarten in Afrika door de moslims was gerechtvaardigd: “omdat ze eigenschappen hebben die nogal op domme dieren lijken.”

De negers van de landen van de Boven-Nijl werden in grote aantallen gewelddadig tot slaven gemaakt en tot de islam bekeerd. Ze werden bijna zonder uitzondering gecastreerd en over grote afstanden vervoerd; onderweg ging het merendeel (80 tot 90%) dood. Van degenen die over de Atlantische Oceaan naar Noord- en Zuid-Amerika werden vervoerd, stierven in het transport naar de kust, de gevangenschap tijdens het wachten op transportschepen en het transport overzee onderweg naar de overkant tussen de 30% en de 50%. De mortaliteit op de transportschepen zelf was ongeveer 10%.

Er werden ook slaven verkregen door “fokkerij”, hoe bizar dat ook lijkt in onze ogen. Sultan Moulay Ismael (stierf in 1727) had een slavenfokkerij in Marokko. In Soedan waren er in de negentiende eeuw ondernemingen voor het fokken van zwarte slaven als ware het vee en schapen. In een Perzisch geschrift, de Hudud al-Alam, geschreven voor de Ghawividische heerser Abu al-Harith, wordt vermeld over de Soedan: “Er is geen streek die dichter bevolkt is dan deze. De handelaren stelen de kinderen en nemen ze mee. Ze castreren ze en brengen ze naar Egypte, waar ze hen verkopen. Slavernij bereikt zo’n omvang dat er onder hen mensen zijn die elkaars kinderen stelen om aan de handelaren te verkopen als die komen,” voegt het document eraan toe.

Slavernij was zo wijdverbreid in Afrika dat het continent synoniem werd met slavernij. Daarbij wordt gemakshalve vergeten met welke gretigheid de Tartaren en andere Zwarte Zee volken miljoenen Oekraïners, Georgiërs, Circassiërs, Armeniërs, Bulgaren, Slaven en Turken hebben verkocht. De kostbaarste handelswaar die de moslimhandelaren in de tiende eeuw kochten in de handelscentra aan de Wolg  waren de blanke slavinnen, die meestal door de Vikingen werden aangeleverd en verkocht.

Aard van de islamitische slavernij (blz. 333) 

Waarschijnlijk het meest verwoestende aspect van de islamitische slavernij was de castratie van de mannelijke gevangenen. De meeste mannelijke Afrikaanse slaven werden gecastreerd voor ze werden verkocht binnen de moslimwereld. Ook in India weten we van grootschalige castratie van gevangenen, vanaf het begin tot aan het einde van de islamitische overheersing.

Ook was er wijdverbreide castratie van Europese slaven. (…) Volgens Koenraad Elst “deed de islamitische beschaving op ongeëvenaarde schaal aan castratie”. De grootste tragedie daarvan was echter het grote mortaliteitspercentage. Verscheidene steden in Afrika waren fabrieken van eunuchen; ze waren kostbaar handelsgoed, omdat slechts 25% van de slachtoffers de ingreep overleefde. Verder stierf een groot percentage tijdens het transport naar de markten die vaak duizenden mijlen ver weg lagen; dit was een van de grote tragedies van de islamitische slavernij. (…) Verschillende schattingen stellen het aantal zwarte Afrikanen die in slavernij geraakten op 11 tot 32 miljoen mensen. Omdat 80 tot 90% van de gevangenen stierf voordat ze hun bestemming bereikten, is het niet zo moeilijk om in te schatten hoe groot het verlies aan mensenlevens was ten gevolge van de wrede en barbaarse islamitische slavernij….

Gevangen genomen vrouwen als middel van reproductie (blz. 102) 

De gevangengenomen vrouwen werden, in overeenstemming met de voorschriften in de koran, gebruikt als seksslavinnen. Ze werden een belangrijk werktuig in de uitbreiding van de moslimbevolking. Bovendien werden vrouwen, doordat ze bij hun  (ongelovige, Hindoe of christelijke of Joodse ) cultuur waren weggenomen, de reden dat de niet islamitische mannen veel minder in staat waren om zich voort te planten. Daarmee ontstond een verstoring in het voortplantingspercentage van de niet islamitische bevolking; dit percentage werd daardoor ernstig verlaagd, terwijl de moslimgemeenschap juist en veel hoger groeipercentage begon te vertonen.

Waar de islamieten binnenkwamen, traden dus twee effecten op: ten eerste werd de bevolking ernstig gereduceerd doordat de moslims op grote schaal de weerbare en vruchtbare mannen afslachtten. Ten tweede trad bovengenoemd effect van de seksslavernij op, wat in een versnelde groei van de moslimpopulatie resulteerde. Om een beeld van dit effect te krijgen, kijken we als voorbeeld naar India, waar het werkelijk om grote aantallen gaat. In de veldtocht van het jaar 1000-1002 nam Sultan Mahmed meer dan 50.000 mensen gevangen. In zijn aanval op Thanesar nam hij 200.000 slaven en in 1019 waren het er 53.000.

Abdulla Khan Uzbeg, een generaal van Akbar (1556-1605), pochte erop en zei: “Ik maakte gevangenen tot een aantal van 500.000, mannen en vrouwen en verkocht ze. Ze werden allemaal islamieten. Door hun vruchtbaarheid zullen ze op de Dag des Oordeels met 10 miljoen zijn!”

Toen Nadir Shah van Iran in 1738 India binnenviel: “Na verschrikkelijke wreedheden te hebben gepleegd en te hebben geplunderd, waarbij 200.000 mensen werden vermoord, keerde hij terug met duizenden slaven en grote schatten”

In het volgende deel wordt uitgelegd dat ook slaven van overzee werden aangevoerd door aankoop.  Er blijkt dan verder uit dat de slavenhandel en wreedheden ongekende vormen aannemen, buiten de aantallen doden en verminkten hierboven genoemd.

(Overigens groot respect voor de diepgang van de onderzoeken voor het boek gedaan door de heer Bontenius, auteur van “Vrucht van de boom”)

Door:
“Henk der Niederländer”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

7 reacties op LONGREAD: “Vrucht van de boom” (19)

  1. Wim Vreeswijk zegt:

    Heel interessant boekje voor bijvoorbeeld Sylvana Simons zodat ze eens in gaat zien hoe het werkelijk zit met de slavernij.

    Like

  2. Hehehehehe Meer dan 100% gelijk in Wim.

    Like

  3. Republikein zegt:

    Loonslaven, altijd en overal.

    Like

  4. M.A.L. Sion zegt:

    Het is hemeltergend wat zich allemaal in de Islamitische wereld afspeelt. Maar Kahn maakt wel duidelijk dat het vroeger nog veel erger was.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s