Italië: mensensmokkel-NGO´s aangeklaagd bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag

Screenshot_211

(Vertaling: E.J. Bron)

De in Italië aanleggende schepen van de verschillende buitenlandse NGO´s spelen een essentiële rol in de aaneenschakeling van de illegale mensenhandel. Ze zijn in feite het laatste verbindingsstuk van een route, die in de landen van herkomst van de illegale immigranten begint, die een compleet reispakket door de mensenhandelaars wordt aangeboden, opdat deze voet kunnen zetten op Italiaanse bodem.

Mitteleuropa

Zodoende is er sprake van een “contract” met alle strafrechtelijke attributen. Zo zien het in ieder geval Giuseppe Pellegrino en Alberto Ferrari, twee advocaten van een advocatenkantoor in Milaan, die besloten hebben om een klacht in te dienen bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. De eerste in zijn soort tegen de “handel” met migranten, waarbij het handlangerschap van NGO-scheepsexploitanten in beschouwing wordt genomen.

De advocaat Giuseppe Pellegrino legt deze stap uit: “Het idee heeft zich in de loop der tijd ontwikkeld. Ons uitgangspunt waren de uitspraken van ongeveer vijftig migranten uit West-Afrikaanse landen: Senegal, Gambia, Guinee, Guinee-Bissau, Mali, Ivoorkust, Ghana en Nigeria. Zij hadden, op enkele uitzonderingen na, in het verleden geen ervaringen met bewapende conflicten of lokale opstanden.

De eigenaardigheid van deze reis, die met medewerking van criminele organisaties, privétransporteurs, aan elkaar vijandige stammen evenals door het leger en de politie van landen georganiseerd wordt, waarmee de Europese Unie reguliere betrekkingen onderhoudt, is het ontmoetingspunt: een niet nader genoemde plaats in het Middellandse Zeegebied, waar de NGO´s ´zoek- en reddingacties´  uitvoeren, die beter gekwalificeerd kunnen worden als ´berging en transport´, om de transfer naar Europees grondgebied af te sluiten.”

Tegen alle NGO´s die vanaf september 2019 “berging- en transport”-operaties uitgevoerd hebben, werd aangifte gedaan. Op dit moment zijn dat er zes: Salvamento Marítimo Humanitario, Sea-Eye, Mediterranea Saving Humans, Mission Lifeline, SOS Méditerranée en Sea-Watch. Met uitzondering van Casarini zijn het allemaal buitenlandse exploitanten: Duitsers, Spanjaarden en Fransen.

De misdaad van mensenhandel heeft twee kenmerken: het tot slaaf maken en het transport van een persoon van de ene plek naar de andere; het eerst eis functioneel voor het tweede. Men kan  zolang getransporteerd worden wanneer men daarvoor een prijs betaalt, en deze betaling vindt plaats wanneer men zich daarvoor in slavernij begeeft.

Want de “passagier” kan het zich in feite niet veroorloven de prijs van het transport van te voren te betalen en dat niet eens alleen maar om economische redenen: hij kan dit niet doen, omdat de mensenhandelaars anders geen belang meer zou hebben bij zijn overleven en niet zouden aarzelen om hem tijdens de reis in de steek te laten of te verkopen om nog meer geld te krijgen.

Bovendien kan hij het zich niet veroorloven het geld mee te nemen, omdat hij niet alleen een gemakkelijk doelwit van geweld voor de mensenhandelaars zou worden, maar ook voor andere wanhopige migranten, die geen geld meer hebben.

“Zodoende is hij gedwongen om onderweg geld te regelen, en dat kan maar op twee manieren: door de familie of door werk – of seksuele activiteiten – onder op slavernij lijkende omstandigheden.”

De geldstroom kan echter ook tussen de mensenhandelaars optreden: het is niet ongebruikelijk dat mensenhandelaars “stroomafwaarts” onderweg migranten van collega´s “stroomopwaarts” kopen en deze contant betalen. Dit is de hypothese waarmee het duidelijkst wordt dat een mens gereduceerd wordt tot de rol van een vrij te verhandelen mobiele zaak. Het belang bij de koop lig tin de mogelijkheid van de economische uitbuiting van de slachtoffers door de mensenhandelaars: van afpersing tegenover de families van de slachtoffers tot aan de uitbuiting door prostitutie of gratis werken. In de meest wanhopige gevallen, waarin de familieleden geen financiële reserves meer hebben, of als het slachtoffer gewoon niet meer de energie heeft om nog te kunnen werken, kan het altijd nog ingezet worden voor een laatste doel: de beheersing van andere migranten door terreur. Daarbij kan het wel degelijk voorkomen dat enkele gegijzelden door het breken van hun ledematen of verbrandingen gemarteld worden om daardoor het smeken van de andere migranten aan hun families om losgeld nog overtuigender te maken.

“Er moet rekening gehouden met nog een feit om de omvang van het fenomeen te begrijpen: in de meeste gevallen zijn de families niet in staat om te betalen. De in Libië gevestigde afpersers zetten echter in de landen van herkomst gevestigde handlangers in, die het losgeld cash van de families innen.”

“Onze aanklacht concentreert zich op de misdaad van mensenhandel. Dit is de motor die de interesse opwekt aan andere gewelddaden zoals moord, verkrachting en marteling. Bovendien een misdaad die niet alleen voor de verschillende nationale rechtssystemen relevant is, maar ook als misdaad tegen de menselijkheid beoordeeld moet worden, zoals in het Statuut van Rome staat en strafbaar is, waarmee de juridische bevoegdheid van het Internationaal Gerechtshof wordt gemotiveerd.”

“De internationale misdaad, die in de vier belangrijkste gevallen volkerenmoord, misdaden ten de menselijkheid, oorlogsmisdaden en toebrengen van lichamelijk letsel optreedt, is een fenomeen dat uitstijgt boven de gebruikelijke individuele verantwoordelijkheid van de individuele dader en de hele erbij betrokken gemeenschap erbij betrekt, die de dader helpt, zonder daarover zelf een standpunt in te nemen.”

“Voor Italië, een grensland in de slavenhandel en bovendien verantwoordelijk voor de vormen van uitbuiting die op zijn eigen territorium voortbestaan, bestaan twee gevaren: dat om een juridische, politieke en zelfs historische verantwoordelijkheid op zich te nemen, en bovendien dat van het dulden van de daling van de graad van civilisatie op zijn territorium.”

“NGO´s rechtvaardigen hun missies door zich te beroepen op de toestand van de nood en het gebod ´levens op zee te redden´. Is dat echt zo? Zijn migranten daadwerkelijk altijd ´schipbreukelingen´?”

“Redding op zee is een taak voor soevereine landen, die beschikken over hun eigen structuren ter plaatse en over speciaal geschoold personeel. In de redding door privépersonen is slechts incidenteel voorzien wanneer deze tijdens normale scheepvaart plaatsvindt, die het transport van goederen of andere personen dient, niet echter het transport van schipbreukelingen.”

“Uit de laatste nieuwsberichten blijkt dat er sinds het noodgeval van de pandemie geen rubberboten meer waren te zien voor de Libische kust, totdat er opnieuw twee smokkelboten verschenen (de Aita Mari van d eSpaanse NGO Salvamento Marímo Humanitario en de Alan Kurdi van de Duitse NGO Sea-Eye), die op dit moment door de autoriteiten in beslag zijn genomen.”

“Het oversteken van de Middellandse Zee vanaf de Libische kust tot de Italiaanse kusten aan boord van de door criminele organisaties gebruikte rubberboten is in feite onmogelijk zonder de ondersteuning door ´zoek- en reddingsacties´ van de kant van de NGO´s, die ik eerder al als ´berging- en transportoperaties´ heb gedefinieerd.”

“Dit betekent dat de afsluiting van de reis, die het oversteken van de Middellandse Zee garandeert, een activiteit van de objectieve en bewuste vergemakkelijking van de slavenhandel is, die in systematische vorm door het voorspiegelen van schipbreuken plaatsvindt, om daardoor de schijn te wekken van noodgevallen.” In werkelijkheid is deze slavenhandel zowel van de kant van de criminele organisaties als van de kant van de NGO´s gepland en georganiseerd, ook al is dit waarschijnlijk met verschillende doelen.

“Tegen het door de NGO´s op hun desbetreffende websites beweerde doel in, namelijk bescherming van de veiligheid van de reis op zee, bestaat dit doel in werkelijkheid in de transfer van mensen van het ene continent naar het andere om vermeende redenen van politieke, economische en sociale gerechtigheid. “

“We hebben gewoon het algemene fenomeen van de mensenhandel voor het Internationaal Gerechtshof gebracht.” In de afgelopen weken hebben we vijftien klachten over de aan land gebrachte menselijke ladingen ingediend, die de zes genoemde NGO´s het afgelopen halfjaar hebben uitgevoerd in de havens van Lampedusa, Pozzallo, Taranto en Messina. We verwachten echter niet dat de gerechtelijke autoriteiten bereidwillig naar ons zullen luisteren, omdat de nodige informatie ook al voor het Italiaanse hoogste gerechtshof in feite de weg geëffend heeft voor de erkenning van een noodtoestand bij de door de NGO´s uitgevoerde berging- en transportactiviteit.”

(Bron: “voxnews”)

Bron:
https://unser-mitteleuropa.com

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in "migratie", "omvolking", "Verrijking", "Vluchtelingen", "Weg met ons!", Afrika, Allochtonen, asielwaanzin, Barbarisme, belangenverstrengeling, Criminaliteit, cultuurrelativisme, Den Haag, Eurabië, Europa, gezond realisme, Hypocrisie, Illegalen, Immigratie, Italië, Justitie, Krankzinnigheid, kwaadaardige opzet, landverraad, Links fascisme, Linkse Kerk, Marxisme, NGO´s, Rechts geluid, Rotzakken, tolerantie/intolerantie, verloedering, Volksvijandigheid, Zelfcensuur. Bookmark de permalink .

3 reacties op Italië: mensensmokkel-NGO´s aangeklaagd bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag

  1. Republikein zegt:

    De huidige president van het Hof is Abdulqawi Ahmed Yusuf uit Somalië.

    Was ff benieuwd, lol!

    Like

  2. Jean zegt:

    Foei, die illegale import van illegalen mag men nooit verhinderen want dat is onze rijkdom…..
    Ondergang is het juiste woord.

    Like

  3. Deze NGO’s worden voor een groot deel gefinancierd door Soros cs. en zullen de beste advocaten toegewezen krijgen uiteraard.
    Daarom zullen de beide advocaten de Heren Giuseppe Pellegrino en Alberto Ferrari hier nog een heel zware dobber aan krijgen.
    Wat ook niet vergeten mag worden is dat die rechters van het Internationaal Gerechtshof ook heel erg dikwijls bestaan uit linkse activisten vermomd als rechter, dus zal de uitkomst liggen in de gok welke rechters benoemd worden voor deze zaak.
    In ieder geval wordt er aan gewerkt om de poten onder de stoelen van een aantal linkse politicie te zagen.
    Angela Ferkel zal er in ieder geval niet blij mee zijn en proberen druk uit te oefenen op het geheel.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s