Meer dan 80 jaar Antifa: Haar communistische erfgoed geldt tot op de dag van vandaag

(Door: Joshua Philipp – Vertaling: E.J. Bron)

De Antifa maakte oorspronkelijk deel uit van een Sovjetplan om Duitsland in een communistische dictatuur te veranderen. Daar komt ook haar strategie tot op de dag van vandaag vandaan: alle andere krachten fascistisch te noemen.

De geschiedenis van de Antifa als communistisch “eenheidsfront” gaat terug tot in het jaar 1921: destijds kwam het “Derde Wereldcongres” van de Communistische Internationale van de Sovjet-Unie in Moskou bijeen. Dat bericht de brochure “80 jaar antifascistische actie” van Bernd Langer, die door de Vereniging ter bevordering van antifascistische cultuur e.V. werd uitgegeven. Lange ris ex-lid van de Autonome Antifa, die een van de grootste Antifa-organisaties van Duitsland was, voordat zij zichzelf in 2004 ontbond.

“Antifascisme is eerder een strategie dan een ideologie.” – Bernd Langer, voormalig lid van de Atonome Antifa

Droom van de revolutie

Het idee achter de strategie van het eenheidsfront was om linkse organisaties samen te brengen en zodoende een communistische revolutie te veroorzaken. De Sovjets dachten dat het communisme zich na de Russische revolutie van 1917 ook in Duitsland zou uitbreiden. Reden daarvoor was de Communistische Partij van Duitsland (KPD), die destijds de op een na grootste communistische partij ter wereld was.

Op het “Vierde Wereldcongres” van de Comintern in het jaar 1922 smeedde men daarom het volgende plan: Moskou zou met de slogan “”Naar de massa´s toe!” de strategie van het eenheidsfront propageren. Daartoe probeerde men de verschillende communistische partijen en arbeiderspartijen van Duitsland onder één ideologische vlag te verenigen – uiteraard onder controle van Moskou.

“Met het ´eenheidsfront´ werd dus niet een gelijkberechtigde samenwerking van verschillende organisaties bedoeld, maar de dominantie van de arbeidersbeweging door de communisten”, schrijft Langer.

Gelijktijdig met de opkomst van het fascisme

Parallel daaraan hadden zich andere krachten ontwikkeld:

Dat was in Italië Benito Mussolini – een Marxist en socialist, die in 1914 vanwege zijn pleitbezorging voor de Eerste Wereldoorlog uit de Socialistisch Partij van Italië werd gezet. Hij richtte zijn eigen politieke partij op, die zich Fascistische Beweging noemde. Mussolini kwam in 1922 aan de macht met hulp van de zogenaamde “Mars naar Rome”.

In Duitsland verscheen in 1921 Adolf Hitler van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP) op het toneel en deed in 1923 een poging tot een putsch.

De KPD besloot daarom om de vlag van het antifascisme te gebruiken om een beweging te vormen. Langer constateert dat de ideeën van het “fascisme” en van het “antifascisme” van de KPD “ongedifferentieerd” waren en het begrip “fascisme” slechts een retorisch begrip was om de eigen agressief-oppositionele rol te benadrukken.

Zowel de communistische als de fascistische systemen waren gebaseerd op het collectivisme en door de staat geplande volkseconomieën. In beide systemen werd het individu door een machtige staat gecontroleerd. En uiteindelijk begingen beide systemen in grote stijl misdaden tegen de menselijkheid en volkerenmoord.

Wat de staatsveiligheidsdienst zegt

In het jaar 2016 stelde het Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV) in zijn jaarrapport vast: vanuit de zienswijze van de “links-extremisten” zou het door de Antifa gebruikte begrip “fascisme” niet verwijzen naar het daadwerkelijke fascisme, maar zou dit slechts een etiket voor “kapitalisme” zijn.

Terwijl de links-extremisten dus beweren het “fascisme” te bestrijden en daarmee aanvallen op andere groepen rechtvaardigen, motiveren ze met het begrip “fascisme” de “strijd tegen het kapitalisme” in het algemeen.

Deze strategie bestond volgens Langer al vanaf het begin: voor de communisten in Duitsland was “antifascisme” gewoon synoniem aan “antikapitalisme”. En daar zat een bedoeling achter:

“Fascisme en antifascisme werden door de KPD als ongedifferentieerde, polemische strijdbegrippen in het politieke vocabulaire ingevoerd. De communisten verstonden onder antifascisme antikapitalisme. Derhalve waren voor de KPD alle andere partijen fascistisch, vooral de SPD.” – Bernd Langer.

De beschrijving van de Antifa op de website van het BfV stelt vast dat er tot op de dag van vandaag niets aan deze dubbele betekenis veranderd is:

“Antifascisme” als begrip wordt ook door democraten gebruikt om hun afwijzing van het rechts-extremisme tot uiting te brengen. Overwegend maken links-extremisten echter aanspraak op dit begrip. Zij beweren dat de kapitalistische staat het fascisme zou voortbrengen, in ieder geval zou tolereren. Daarom richt het antifascisme zich niet alleen tegen daadwerkelijke of vermeende rechts-extremisten, maar ook altijd tegen de staat en zijn vertegenwoordigers, vooral leden van de veiligheidsautoriteiten.” – Bundesverfassungsschutz

Putschplan voor Duitsland 1923

Op 23 augustus 1923 hield het Politbureau van de Communistische Partij van Rusland een geheime bijeenkomst, waarbij volgens Langer alle belangrijke functionarissen zich uitspraken voor een gewapende opstand in Duitsland.

De KPD stond aan het hoofd van de beweging en richtte onder de vlag van het eenheidsfront een gewapende “antifascistische” vleugel met de naam “Antifascistische Actie” op. Zo noemt de Antifa in Duitsland zich tot op de dag van vandaag en ook Antifa-organisaties in andere landen komen daar uit voort.

Tegelijkertijd werd de NSDAP met een op dezelfde wijze georganiseerde groep actief: de “bruinhemden” oefenden geweld en intimidatie uit voor hun politieke doelen.

Bij de “Antifascistische Actie” sloten zich ondertussen leden aan, die zich tegen de opkomst van het daadwerkelijke fascisme in Duitsland keerden – zonder dat de Sovjets zich aansloten. En velen waren zich helemaal niet bewust van de verbinding.

Links geweld versterkt de rechtsen

Het door de Antifascistische Actie gestarte geweld behaalde echter grotendeels niet het gewenste effect. De aanhoudende tactiek van geweld en intimidatie, die uitging van de concurrerende Antifa-groepen, dreef veel mensen in de armen van de opkomende nationaalsocialisten.

De gewelddadige revolutionaire retoriek van de communisten, die de vernietiging van het kapitalisme en het scheppen van een Sovjet-Duitsland aankondigde, schrok de middenklasse af, die maar al te goed wist wat er met zijn pendant in Rusland na 1918 was gebeurd”, schrijft Richard J. Evans in zijn trilogie “Das Dritte Reich”.

“Geschokt over het mislukte crisismanagement van de regering en in wanhopige angst vanwege de opkomst van de communisten, begon de middenklasse de ruziemakende splinterfracties van conventioneel rechts te verlaten en wendde zich tot de nazi´s.”

KPD werd stalinistisch

De KPD, die vanaf het begin lid was geweest van de Comintern, veranderde ondertussen “binnen enkele jaren in een stalinistische partij” – zowel ideologisch als logistiek. Ze werd zelfs “financieel afhankelijk van het hoofdkwartier in Moskou”, schrijft Langer.

Zodoende vielen de leiders van de KPD inclusief de Antifa en haar gewelddadige aanhangers aan de basis onder het bevel van het Sovjetapparaat. Wegens de stalinistische verbindingen zeggen de huidige Antifa-aanhangers dat men het verleden kritisch zou moeten bekijken. Per slot van rekening werden volgens het “zwartboek van het communisme” in de Sovjet-Unie naar schatting 20 miljoen mensen vermoord.

Later werden veel KPD-leiders toen vooraanstaande ambtenaren van de DDR – inclusief haar beruchte Ministerie voor Staatsveiligheid.

Een strijdbegrip – tot op de dag van vandaag

“Antifascisme is eerder een strategie dan een ideologie”. Deze zin uit Langer´s terugblik geldt tot op de dag van vandaag. Het “antifascisme” werd in het Duitsland van de jaren-20 door de KPD in het spel gebracht, schrijft hij – niet als legitieme beweging tegen het laten in Duitsland ontstane fascisme, maar als “antikapitalistisch strijdbegrip”.

Bron:
epochtimes.de
Door: Joshua Philipp

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Meer dan 80 jaar Antifa: Haar communistische erfgoed geldt tot op de dag van vandaag

  1. klaas zegt:

    Like

  2. Boike zegt:

    Toen op 11 november 1989 de Berlijnse muur viel en er korte tijd later een einde kwam aan de DDR, dachten wij dat de vrije Westerse wereld het pleit gewonnen had. Voor alle zekerheid werden er nog enkele Oost-Duitse kopstukken achter even de tralies geplaatst. Maar hoe dom waren met ons allen. We geloofden in het sprookje en we allemaal gingen slapen.

    We dachten dat de wereld niet meer was als vroeger, maar beter was geworden. We leefden in een kortzichtige waan van de schone schijn. Maar schone schijn bedriegt. We waren even vergeten dat die Oost-Duitser ook moffen waren. En moffen zijn sluw als vossen. En vossen verliezen wel hun haren, maar niet hun streken. Ze presenteren zich als wolven in schaapskleren.

    De Oost-Duitse elite van de oude DDR waren dus moffen die zich gedroegen als vossen. Ze hielden zich even gedeisd. Ze lieten gebeuren, wat er gebeurde. Ze keken de kat uit de boom. Ze deden net alsof ze er niet meer waren. Maar stiekem in het geheim smeedden ze hun plannen. Uiterst geniepig kwamen ze als wolven in schaapskleren uit hun hol. Ze meldden zich aan bij de gevestigde West-Duitse politieke partijen. Ooh, wat lachten ze en spraken ze mooie woorden. Het leek te mooi, om waar te zijn. Maar als iets te mooi lijkt, om waar te zijn, is het dat ook meestal niet.

    En slapend, als we waren, hadden we niet in de gaten hadden, dat ze de politiek van het Verenigde Duitsland hadden geïnfiltreerd. Bij de verkiezingen werden ze gekozen. Hoe blij waren we niet met de nieuwe kanselier. Wow, het was vrouw, Angela Merkel. De ”engel” kon geen kwaad doen. In het begin gedroeg ze zich nog netjes. Maar langzaam, stap voor stap, liet ze haar schaapskleren vallen. En dat deden al haar oude vriendjes en vriendinnetjes uit de oude DDR ook net zo. Opeens hoorden we ook over Antifa, maar we begrepen niet wat dat was. En wij hadden nog steeds niet in de gaten, dat het een echte moffenstreek was. We waren ziende blind en horende doof en we sliepen rustig verder.

    Langzamerhand kreeg ook de EU meer vorm. En Frau Merkel gaf duidelijk akte de présence. Van een terughoudende Duitse politiek was geen sprake meer. Zij stelde de regels en iedereen had zich naar haar nukken te schikken. ”Wir werden es schaffen”, riep ze. En wij slaapkoppen dachten, dat zij het had over de immigranten en de Islam. Maar zij was in haar obsessies al veel verder. Zij bedoelde großraum, een groot Europa, Globalisme en Nieuwe WereldOrde. De EU groeide in dictatoriale macht, democratieën werden uitgehold, vrijheden werden beperkt en alsmaar meer bemoeienis, controle en machtsvertoon.

    Langzaamaan werden er wat mensen wakker. Die gaven hun ogen en oren de kost en begrepen wat er aan de hand, welke spelletjes er werden gespeeld, welke leugens ons op de mouw werden gespeld en wie er aan de touwtjes trokken. Zij probeerden te waarschuwen en staken een vingertje op. Nee, nee, nee, dat mocht niet. Dat waren complodenkers. Die moesten verguisd worden. En de massa sliep nog steeds rustig verder.

    Inmiddels zitten we met een gefakete coronacrisis in lockdown, is ons normale leven naar de kloten en wordt ons de ene na de andere nare maatregel met aanjagen van angst in hapklare brokken door de strot gedauwd. We worden overspoeld met Islamieten en negers. Kansparels en een verrijking van onze cultuur worden ze genoemd. En de criminaliteit neemt ondertussen zienderogen toe. En het brave slapende klootjesvolk blijft maar geloven, dat het allemaal voor ons bestwil is. Maar de wakkeren weten wel beter.

    Het einde van het sprookje van de gevallen Berlijnse muur spreekt helaas niet over een lang en gelukkig leven. Als de slaapkoppen straks wakker worden, zullen ze bemerken, dat de sluwe vossen de wereld tijdens hun slaap veranderd hebben in een DDR-2 dictatuur. Daarin zijn ze verworden tot een monddode transhumane slaaf van de dictatoriale elite. Het goede leventje van weleer, waaraan ze zo gewend waren, is niet meer.

    De elite waakt over u, gaat u vroeg naar bed, om rustig te slapen en morgen weer vroeg op en fris uit de veren voor uw dagelijkse slavenarbeid. En waag het vooral niet, om te jammeren, te klagen of te protesteren. De elite zal u daarvoor uw verblijf in de hervoedingskampen in gedachten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s