“Opgelet. Dictatuur”: “De politiek doet wat ze wil!” – interview met bestsellerauteur Stefan Schubert

(Vertaling: E.J. Bron)

In zijn nieuwe boek toont bestsellerauteur Stefan Schubert aan hoe de politiek zorgt voor een toenemend totalitair klimaat in het land.

Meneer Schubert, u hebt al veel succesvolle boeken gepubliceerd. Uw nieuwe boek heet “Opgelet. Dictatuur!”. Denkt u dat een boek met zo´n titel überhaupt in een land zou kunnen hebben verschijnen dat al hard op weg is naar een totalitair systeem?

Schubert: Je ziet de problematiek alleen al aan het feit hoe moeilijk zo´n boek het heeft om de reguliere boekhandels terecht te komen. En dat heeft er niets te maken dat de inhoud of enkele passages als bedenkelijk geclassificeerd worden, maar dat zo´n boek gewoon niet in de politieke agenda van de boekhandelsketen past. De mainstream zwijgt zulke boeken dood, en dat moet natuurlijk als beperking van de vrijheid van meningsuiting beschouwd worden, zonder dat de staat rechtstreeks ingrijpt.

Volstaat deze vaststelling om zulke uitspraken te bezigen als – ik citeer: “In de luwt van de coronapandemie werd de burger van dit land van bijna al zijn rechten beroofd.” Gaat dat niet te ver?

Schubert: Ik ben immers niet alleen met de kritiek, er zijn deels grote namen die dat ook zo zien. Deskundigen op het gebied van staatsrecht, een Edward Snowden, zelfs een meneer Restle van “Monitor” heeft zich een keer kritisch uitgelaten. De vrijheid van vergadering en de vrijheid van demonstratie worden steeds opnieuw onder verwijzing naar corona uitgehold. Het recht op eigendom wordt beperkt, een winkelier kan niet meer zelf beslissen: doe ik nu mijn winkel dicht of niet? Gezondheidsdiensten hebben ouders gedreigd hun kinderen af te pakken wanneer zij zich niet aan de quarantainevoorschriften houden. Of neemt u de vrijheid van meningsuiting: alles wat volgens de WHO corona tegenspreekt, wordt op YouTube genadeloos verwijderd. Vrijheid van reizen en individueel verkeer werden beperkt. Dus, wanneer iemand twaalf maanden geleden beweerd zou hebben wat ons te wachten staat, zou hij geschokt zijn aangekeken. Het is ook ongelooflijk in welk tempo dat werd ingevoerd – quasi zonder verzet.

Een ander aspect: tussen de omvang van de crisis en de ver voortgeschreden globalisering bestaan oorzakelijke verbanden, die u immers ook aantoont. Zal dit besef er volgens u toe leiden dat het “model globalisering” in het vervolg ook kritischer wordt bekeken door de politieke en economische elites? Of blijft het in deze kringen onwrikbaar “alternatiefloos”?

Schubert: In het begin van het jaar 2020 heeft men het wel degelijk ook in delen van de mainstream media kritisch gezien dat artikelen zoals mondkapjes nauwelijks nog in Duitsland geproduceerd worden. In de tweede helft van het jaar 2020 valt het echter op dat deze discussie quasi weggestorven is. In veiligheidskringen is nog sprake van enkele bedenkingen, omdat immers ook veel medicijnen bijvoorbeeld exclusief in China geproduceerd worden. Maar dat was het dan ook wel. Wat mij betreft ziet het er niet naar uit dat er een duurzame herbezinning zal komen.

U noemt in uw boek meerdere malen de corona waarschuwing-App als deel van een omvangrijk controlesysteem. Maar ten eerst eis diens installatie altijd nog vrijwillig, en ten tweede zegt zelfs de “Frankfurter Allgemeine Zeitung” dat deze App “doorspekt zou zijn met een bijna paranoïde idee van privacybescherming.” Doet u aan paniekzaaierij meneer Schubert?

Schubert: Helaas niet. Eind augustus heeft meneer Spahn (vert.: Duitse minister van Volksgezondheid) het woord genomen met de uitspraak dat hij de naleving van de quarantainevoorschriften ook digitaal zou willen controleren. De staat heeft zichzelf reisdata van luchtvaartmaatschappijen verschaft. Politieagenten hebben de registratiegegevens van restaurants gehaald, waaruit blijkt wie wanneer en waar heeft gegeten. Natuurlijk, de App is nog vrijwillig, maar deze vrijwilligheid bereikt snel haar grenzen zodra men zegt: als je wilt reizen, heb je die App nodig. Als je met de trein of met de bus wilt, heb je de App nodig. Als je naar de bioscoop wilt, heb je hem nodig. Zulke scenario´s zijn denkbaar, en in dit geval kan de regering dan comfortabel achterover leunen en zeggen: dat hebben wij immers niet bepaald, dat waren anderen. Door deze achterdeur zou op deze manier ook de tot nu toe nog steeds heftig ontkende vaccinatieplicht doorgedrukt kunnen worden.

U werpt in verband met de “actuele totalitaire tendensen van de regering” de vraag op hoeveel SED-socialisme er nu nog in bondskanselier Angela Merkel zit. Uw korte en gemotiveerde antwoord luidt?

Schubert: Daarvoor hoef je alleen maar te denken aan de verkiezingen in de deelstaat Thüringen. De parlementariërs van een vrij gekozen deelstaatparlement kiezen met een meerderheid de FDP-politicus Kemmerich tot minister-president, en de bondskanselier meldt zich vanuit Zuid-Afrika met de uitspraak dat deze verkiezing onvergeeflijk zou zijn en ongedaan gemaakt zou moeten worden. Dat zou als bewijs al genoeg moeten zijn, maar daadwerkelijk zie je ook dat Merkel over het algemeen moeite heeft met kritiek. De CDU is  al lang gedegenereerd tot een kiesvereniging voor de bondskanselier, daar worden interne partijdiscussies helemaal niet meer toegestaan. En niet in de laatste plaats laat het de coronapolitiek zien, waarmee razendsnel een tiental grondrechten afgeschaft werden. Herinner je ook eens het door haar gebruikte woord “openingsdiscussie orgieën” voor de oproepen om spoedig terug te keren naar de normaliteit. Dit alles getuigt niet echt van een democratische overtuiging.

Is het niet schrikbarend dat een beetje van bovenaf aangewakkerd alarmisme volstaat om de massa van de bevolking in de armen van de heersenden te drijven? De instemmingcijfers voor de gevestigde partijen, vooral voor de CDU, zijn immers nog norm.

Schubert: De politieke top is immers niet dom, ze heeft de gelegenheid te baat genomen. In mijn boek citeer ik uit een document van het ministerie van Binnenlandse Zaken, waarin de strategie gedetailleerd omschreven staat waarmee de maatregelen door de staat doorgedrukt moeten worden. Met hulp van de ARD en het ZDF is er een enorme angstcampagne gestart om het verzet in de bevolking al in de kiem te smoren en begrip voor de maatregelen te kweken. Begin juli heeft de “grote coalitie” (= CDU-CSU/SPD) dan ook besloten om private uitgeverijen van kranten en tijdschriften de komende jaren met € 220 miljoen te subsidiëren. Wat toevallig!

In uw boek legt u de vinger op vele wonden. Zo schrijft u over de enorme kosten die door de door de regering gedulde respectievelijk bevorderde illegale massa-immigratie ontstaan. Verwijderen we ons daarmee niet een beetje van het thema? Wat heeft dat met “Opgelet. Dictatuur!” te maken? De verantwoordelijken voor de talrijke politieke catastrofes zijn per slot van rekening democratisch gekozen.

Schubert: Bijna het grotere probleem dan de partijen en de politiek zijn immers de media. Uiterlijk sinds 2015 heeft men het gevoel dat er afspraken bestaan tussen politiek en massamedia. En als de agenda overeenkomt, wordt deze genadeloos doorgedrukt, zoals dus die illegale massa-immigratie, die duidelijk een schending van de grondwet is. Dat kan door iedereen nagelezen worden in Artikel 16, alinea 2. Hoezeer democratische rechten ook door democratisch gekozen politici afgebouwd kunnen worden, zie je bijvoorbeeld ook aan de ontzettende “netwerk doorzoekingwet”, die intussen ook autoritaire regimes als voorbeeld dient. Het Turkije van Erdoğan heeft zich bij de aanscherping van de internetcensuur nadrukkelijk beroepen op deze Duitse wet. Of neem het EU-coronahulppakket, waarover in Brussel achter gesloten deuren onderhandeld werd. De Bondsdag werd niets gevraagd, het volk sowieso niet. Uiteindelijk is op vele terreinen zichtbaar hoe democratische structuren gewoon uitgehold of genegeerd worden. De politiek doet uiteindelijk wat ze wil en de media doen hier aan mee.

Vroeger hoorde je vooral in linkse kringen de klacht dat de politiek alleen maar de verlengde arm van kapitaal en concerns zou zijn. Tegenwoordig lijken de bazen van de economie onvoorwaardelijk te buigen voor de voorschriften van een groen eco-totalitarisme. Wat is er eigenlijk gebeurd?

Schubert: Het zijn vooral twee dingen. Enerzijds hebben we de opiniemacht van de links-groen gedomineerde media, die zich ook niet helemaal kan onttrekken aan de economie. Anderzijds is de extreme linkse draai van de CDU onder Merkel een belangrijk punt. Er zijn immers al economen die waarschuwen voor een “socialistisch kapitalisme”. De gevolgen van deze trend is dat hier in het land complete economische takken systematisch kapotgemaakt worden. Denk alleen maar aan de automobielindustrie en de exploitatie van het dieselschandaal. Nu heeft men de SUV´s in het vizier, die “stadstanks” genoemd worden en waarvoor het betalen van meer belasting geëist wordt. Alles wordt geofferd aan de links-groene tijdgeest, en in plaats van zich hiertegen te verzetten, buigen zelfs grote concerns voor het opinietotalitarisme.

Dat spreekt niet echt voor de leidinggevende kwaliteiten van de economische elite, toch?

Schubert: Nee, en dat ligt er o.a. aan dat in de besturen van de DAX-ondernemingen inmiddels hetzelfde type overheerst als in de politiek: elk duidelijk woord vermijden, je altijd alleen maar politiekcorrect en soft uitlaten. Dat is voor een debatcultuur in een land natuurlijk verwoestend.

De EU is, in tegenstelling tot haar lidstaten, niet eens formeel democratisch. Desondanks matigt zij zich aan formeel soevereine landen haar ideologische agenda te dicteren, bijvoorbeeld in de migratiepolitiek. U noemt in uw boek exemplarisch “Dublin IV”. Hoe zit het daarmee?

Schubert: In het tweede half jaar van 2020 heeft Duitsland zoals bekend het voorzitterschap van de Europese Raad overgenomen, en in dit verband kon ik ook enkele documenten inzien. Wat daar in staat, is alleen nog maar angstaanjagend. Het gaat überhaupt niet meer om het verhinderen van illegale immigratie. Er is slechts sprake van “migratiebeheer”. Als je je echter de bevolkingsexplosie in Afrika en het Midden-Oosten voor de geest haalt, die kapotte, gedestabiliseerde landen, geteisterd door etnische conflicten, oorlogen, burgeroorlogen en corruptie, dan wordt al snel één ding duidelijk: de massa-immigratie zoals die in 2015 begon, zal niet stoppen, maar we bevinden ons nog altijd aan het begin van een proces dat nog heel lang zal duren.

Iets concreter alstublieft! Wat zal het verschil zijn tussen Dublin III, waarin voor asielprocedures formeel het EU-land verantwoordelijk is dat de asielaanvrager als eerste betreedt, en Dublin IV?

Schubert: Merkel en anderen hebben het constant over Europese oplossingen, Europese verdragen, maar de bestaande verdragen worden dagelijks met opzet geschonden. Het lijkt alsof je in een verkeerde film zit wanneer je bijvoorbeeld kijkt naar de tekst en de praktijk van Dublin III. Daarom wordt er nu aan nieuwe regels gewerkt, die echter nog niet besloten zijn. Wanneer de plannen echter in deze vorm ingevoerd worden, dan kun je je dit ongeveer zo voorstellen: een asielzoeker geeft aan een tante in Berlijn te hebben, een nicht in Frankrijk of een oude schoolvriend in Hamburg, en hoppa, het desbetreffend eland is al voor de opname en de procedure verantwoordelijk. Zulke theoretische modelberekeningen vinden op dit moment op EU-niveau plaats. Als je dan nog kijkt naar de specifiek Duitse “pull factors”, zoals hoge sociale uitkeringen, geen risico op uitzetting, een week geworden justitie enzovoort, dan wordt meteen duidelijk dat de migratie in de richting van de EU zich nog veel sterker dan tot nu toe op Duitsland zal concentreren.

In de media hebben we daarover echter tot nu toe nauwelijks iets gehoord of gelezen…

Schubert: Natuurlijk niet, dat gaat ongeveer net zoals bij het VN-migratiepact. Men zwijgt om de bevolking niet onzeker te maken of onvrede te riskeren. Motto: voordat we iets schrijven wat rechts in de kaart zou kunnen spelen, schrijven we liever helemaal niets.

Voor uw boek kon u vertrouwelijke berichten van het Gemeenschappelijke analyse- en strategiecentrum van illegale migratie (GASIM) inzien. Hoe beoordelen de autoriteiten de actuele migratietrend?

Schubert: Deze GASIM-berichten zijn zeer gedetailleerd en op feiten gebaseerd. Daarin kun je bijvoorbeeld lezen dat er in Libië tot een miljoen migranten op hun kans wachten of dat de Balkan-route weer meer gebruikt wordt. Er wordt geregistreerd hoeveel migranten zich in de verschillende landen ophouden, en zo ontstaat dan de indruk wat er nog op ons afkomt. Ik vind het bedenkelijk dat deze berichten geblokkeerd zijn voor het grote publiek. Zelfs Duitse parlementariërs, die inzage wilden hebben, maakten hierop geen kans met de verwijzing dat deze berichten alleen voor ministeries bestemd zouden zijn. Dat toont opnieuw aan hoe “transparant” hier met explosieve informatie wordt omgegaan.

Waar blijft eigenlijk de parlementaire controle?

Schubert: Ik vind het altijd heel merkwaardig wanneer een mevrouw Merkel of een meneer Maas (vert.: Duitse minister van Buitenlandse Zaken) klagen over de politieke invloed op justitie in Polen of Hongarije. Terwijl dat in Duitsland niet anders is. Dat begint bij het federaal constitutioneel gerechtshof, waarvan de bezetting volgens partijlidmaatschap wordt bepaald en niet door een commissie van deskundigen volgens vakcompetentie. Dat gaat verder met openbare ministeries, die gebonden zijn aan de orders van de ministeries van Justitie van de deelstaten. Veel deskundigen op het gebied van het staatsrecht beweren dat Duitsland op dit moment niet eens in de EU opgenomen zou worden, omdat een van de toetredingseisen namelijk een onafhankelijke justitie is. En die bestaat in Duitsland gewoon niet. Ook weer een thema dat nauwelijks in de mainstream media voorkomt.

Meneer Schubert, hartelijk dank voor dit gesprek

Bron:
zuerst.de

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

6 reacties op “Opgelet. Dictatuur”: “De politiek doet wat ze wil!” – interview met bestsellerauteur Stefan Schubert

  1. Peter zegt:

    Stemcomputers,een uitvinding van de dictatuur,je kan stemmewn wat je wilt ,je komt altijd uit bij misdadiger Rutte .

    Like

  2. Cleo zegt:

    ‘Driemaal is scheepsrecht’ is blijkbaar ook een Duits spreekwoord🙄…

    Like

  3. Bob zegt:

    Door de corona is er geen privacy meer.
    De staat begluurt je op alle mogelijke
    manieren.

    Like

    • LUCIA zegt:

      @ Bob het enige wat smart is in mijn huis, ben ik zelf …verder geen smartshit en ook geen smartphone. .. Ik ben oldschool mijn koelkast hoeft me niet te vertellen wat op is en dat soort flauwekul.

      Like

  4. LUCIA zegt:

    Overigens blij hr Bron en bedankt, dat u dit soort artikelen voor ons vertaald, laat ook zien hoe overal dezelfde agenda’s gevolgd worden, met hier en daar een kleine variant.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s