LONGREAD – Erdoğanistan: De nieuwe islamitische supermacht?

(Door: Giulio Meotti – Vertaling: E.J. Bron)

“Het was een heel bijzondere dag, de 24e juli [2020]”, zei Gilles Kepel, Frankrijk´s vooraanstaande islamdeskundige. “Het was bedevaartstijd naar Mekka en vanwege de pandemie was er niemand! Het was de verjaardag van het Verdrag van Lausanne, de oorsprong van het moderne Turkije binnen haar huidige grenzen. Erdoğan wilde de arm van de seculiere Atatürk omdraaien, die de oude basiliek van de Hagia Sophia in een museum veranderd had, dat hij ´de mensheid´ had geschonken. Erdoğan… veranderde haar weer in een moskee.”

Dit was het moment, merkte Kepel op – die juist een boek met de titel “Le Prophète et la Pandémie” (“De profeet en de pandemie”) had gepubliceerd – waarop de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan de nieuwe leider van de oemma of de globale islamitische gemeenschap is. “Erdoğan probeert op te treden als de kampioen van de islam, net zoals ayatollah Khomeini in het jaar 1989.”

Zowel Khomeini als Erdoğan schijnen vastbesloten geweest te zijn om het secularisme en de verbindingen tot de westelijke cultuur uit hun desbetreffende landen uit de weg te ruimen, een strijd tegen Saoedi-Arabië om de hegemonie van de islamitische wereld te voeren en hun samenlevingen nieuw te islamiseren. Voor Khomeini bijvoorbeeld zag je nauwelijks gesluierde vrouwen in Teheran, en Erdoğan voerde de versluiering weer in de Turkse samenleving in.

De Iraanse moellahs konden ook het gebruik van het woord “islamofobie” aan de internationale arena opdringen, maar nu is het Turkije dat de ideologische vervolging van “islamofoben” aanvoert. Onder het beschermheerschap van de Turkse diplomaat Volkan Bozkir, president van de 75e vergadering van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, vierde de VN zojuist de “Internationale dag tegen islamofobie”, en secretaris-generaal António Guterres persoonlijk veroordeelde nadrukkelijk een “epidemie van islamofobie”. Erdoğan promootte zijn wereldwijde campagne van het tot slachtoffer maken door “islamofobie”, terwijl het in werkelijkheid de critici van de extremistische islam zijn die in gevaar zijn en vaak gedood worden.

Deze groteske en schaamteloze conferentie werd door de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIC) georganiseerd, een organisatie die is samengesteld uit 57 hoofdzakelijk islamitische landen en “Palestina”. In de OIC bestraffen landen zoals Pakistan “blasfemie” met de dood; Saoedi-Arabië geeft zweepslagen aan bloggers zoals Raif Badawi en sluit ze op, en Turkije vult haar gevangenissen met schrijvers en journalisten, om slechts enkele leden van de OIC te noemen.

Op die 24e juli 2020 daagde Erdoğan Europa en het Westen uit door zich de sinds duizend jaar grootste kerk van het oostelijk christendom weer toe te eigenen. De ontbrekende reactie van het Westen overtuigde hem er hoogstwaarschijnlijk van dat dit het juiste moment was. Niemand schonk er aandacht aan of protesteerde er tegen.

In tegenstelling tot Iran en Saoedi-Arabië is Turkije een democratie. Ze bevindt zich in gesprekken met de Europese Unie over een mogelijk lidmaatschap; ze wordt in Washington verwend; ze heeft het op een na grootste leger van de NAVO en geldt als de poort van Azië naar Europa.

De “Financial Times” (FT) heeft aan Erdoğan´s grote plan voor hegemonie een serie analyses gewijd. In Afrika bijvoorbeeld heeft de Turkse president in de afgelopen 15 jaar een mega herstart van zijn allianties aangevoerd. Sinds 2009 heeft Turkije het aantal ambassades van 12 naar 42 uitgebreid. Erdoğan was zelfs vaak een bezoeker en ondernam reizen naar meer dan 20 hoofdsteden. De regering heeft zich ten doel gesteld om het handelsvolume van Turkije met Afrika de komende jaren naar $ 50 miljard te verdubbelen, wat bijvoorbeeld overeenkomt met een derde deel van haar huidige handel met de Europese Unie.

Turkije heeft ook de Balkan als slagveld gekozen – “de regio is” – volgens de FT – “symbolisch zeer belangrijk, omdat een groot deel daarvan tijdens het Ottomaanse rijk door Istanboel geregeerd werd”. Dan is er Europa:

“Meerdere Europese landen lieten zich bezorgd uit over de activiteiten van de Turkse geheime dienst op hun grondgebied en de inzet van door de staat opgeleide Turkse imams om de diaspora te bespioneren.”

Het lijkt Erdoğan´s doel in Europa te zijn om de Turkse diaspora als politiek instrument van druk op landen (vooral op Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk, België en Nederland) en als basis voor zijn eigen hegemonie te gebruiken.

In de Kaukasus ondersteunde Turkije de oorlog van Azerbeidzjan tegen Armenië in Nagorno-Karabach, vermoedelijk om een Turks-islamitische corridor tussen Azerbeidzjan, Turkije en ander islamistische landen te creëren. Erdoğan zet blijkbaar ook huurlingen in. De Indiase media berichtten van een contingent dat naar Kasjmir gestuurd werd om Pakistan te ondersteunen. Turkije had daarvoor al “Sadat”-huurlingen tegen de Armeniërs en in de Libische en Syrische burgeroorlogen gestuurd.

In de nieuwste editie van “Revue des deux mondes” merkte de Franse filosoof Michel Onfray op dat er sprake is van een botsing van de civilisaties en dat Erdoğan nu de “islamistische” kant aanvoert. “Het begon in 1989 met de fatwa tegen Salman Rushdie”, schreef hij.

“Geen westelijk land reageerde, behalve met woorden – alsof ze dachten dat een verbale toverspreuk zou kunnen functioneren! Met de onthoofding van de leraar Samuel Paty werd dit joodse christendom aangevallen – in Armenië valt d eislam het oudste christendom in Europa aan… Europa is bang voor Erdoğan en zijn vermogen om schade te veroorzaken. Deze kracht bedreigt, beledigd, valt aan [en] ondersteunt diegenen die ons bedreigen, beledigen en aanvallen.”

Dat, aldus Onfray verder, was de betekenis van de Turkse agressie tegen Nagorno-Karabach:

“Armenië wordt door Azerbeidzjanen en islamitische Turken aangevallen, die willen dat het volledig verdwijnt. Het is het resultaat van een civilisatieoorlog. Wat er in dit land, de wieg van de christelijke civilisatie, gebeurt, is hetgeen wat ons hier in het graf van de joods-christelijke civilisatie zelf te wachten staat. De in Armenië verloren slag is de eerste van een in het Westen gevoerde oorlog tegen de joods-christelijke civilisatie.”

Erdoğan heeft niet eens geprobeerd zijn ideologische visie te verbergen. “De halvemaan en de ster verfraaien nu dankzij de inspanningen van onze Azerbeidzjaanse broeders en zusters de hemel van Nagorno-Karabach”, proclameerde de Turkse president na de oorlog. “De Azerbeidzjaanse vlag wappert trots boven Nagorno-Karabach als symbool voor de dapperheid van onze martelaren.”  

Een van Erdoğan´s adviseurs, de gepensioneerde Turkse generaal Adnan Tanrıverdi, die het huurlingenbureau “Sadat” oprichtte, articuleerde de visie van een uniforme islamitische supermacht. Zijn strategische studiecentrum voor advocaten noemde het “Asrica”, de Unie van Afrika en Azië, 61 landen, waarvan de hoofdstad Istanboel is en die onder het beschermheerschap van dit “Erdoğanistan” staat. Daartoe behoren 12 landen van het Midden-Oosten, namelijk Bahrein, Verenigde Arabische Emiraten, “Palestina”, Irak, Qatar, Koeweit, Libanon, Syrië, Saoedi-Arabië, Oman, Jordanië en Jemen; acht landen in Centraal-Azië: Azerbeidzjan, Kazachstan, Kirgizië, de Turkse Republiek Noord-Cyprus, Oezbekistan, Tadzjikistan, Turkije en Turkmenistan; vier landen in het Verre Oosten: Afghanistan, Bangladesh, Iran en Pakistan; drie in Zuidoost-Azië: Brunei, Indonesië en Maleisië; zes landen in Noord-Afrika: Algerije, Tsjaad, Marokko, Libië, Egypte en Tunesië; zes landen in Oost-Afrika: Djibouti, Eritrea, de Comoren, Mozambique, Somalië en Soedan; tien landen in Noordwest-Afrika en Zuid-Amerika: West-Sahara, Gambia, Guinee, Guinee-Bissau, Mali, Mauritanië, Senegal, Sierra Leone, Guyana en Suriname; acht landen in Zuidwest-Afrika: Benin, Burkina Faso, Gabon, Kameroen, Niger, Nigeria en Togo; en vier landen in Europa: Albanië, Bosnië-Herzegovina, Kosovo en Macedonië.

Turkije wil blijkbaar een groot neo-Ottomaans imperium zijn en het enige dat de islamitische wereld kan aanvoeren. De verandering van de Hagia Sophia in een moskee schijnt als keerpunt in de islamitische geschiedenis bedoeld geweest te zijn, dat de oprichting van een machtige liga van islamitische naties aankondigt, die onder Turkse leiding het Westen het hoofd moet bieden.

Turkije wordt omringd door drie zeeën: de oostelijke Middellandse Zee, de Zwarte Zee en de Egeïsche Zee. Turkije heeft onlangs een grote marinemanoeuvre gehouden. Het Turkse ministerie van Defensie maakte bekend dat er 82 oorlogsschepen, 17 marinevliegtuigen, amfibietroepen, luchtmachteenheden en teams voor speciale commando-operaties aan de oefeningen deelnamen, die eindigden op 8 maart.

“Blue Homeland” – “Mavi Vatan” in het Turks – is het geopolitieke concept dat Erdoğan´s agenda voor de komende jaren kenmerkt. Door de nationalistische admiraal Cem Gurdeniz ontworpen, is het de “diplomatie van manoeuvres en oorlogsschepen” die “de terugkeer van Turkije naar de zee, de vereniging tussen Anatolië en het oostelijke Middellandse Zeegebied” nastreeft. Het doel is duidelijk: de zee te controleren, de energiebronnen te controleren en zijn invloed door te drukken. Erdoğan kondigde aan dat ze niet meer de “Egeïsche Zee”, maar “Zee van de eilanden” zal heten.

Ankara bevindt zich op een koers van een botsing met Griekenland en Cyprus om uit te zoeken wie het recht heeft op het gebruik van de olie- en gasvoorraden in de oostelijke Middellandse Zee. “U zult begrijpen dat Turkije de politieke, economische en militaire macht heeft om immorele kaarten en opgelegde documenten te verscheuren”, zei Erdoğan.

Turkije heeft problemen met Cyprus, dat, in tegenstelling tot de Turken, tot de Europese Unie behoort, maar niet tot de NAVO. Turkije, da tin 1974 een invasie van het eiland uitvoerde, is nog steeds het enige land dat het door Turkije bezette Noord-Cyprus als staat erkent. De Republiek Cyprus, die overwegend Grieks-Cypriotisch is, wil zaken doen met buitenlandse energieondernemingen, terwijl Turkije in het noorden van het eiland economische rechten wil in de wateren die Cyprus als eigendom beschouwt.

Terwijl de nieuwe sultan zijn invloed op Syrië, Libië en de Kaukasus uitbreidt, breidt hij deze ook uit naar de Middellandse Zee. Voor het pacifistische Europa bestaat deze zee alleen maar als het er om gaat migranten op te nemen.

Tijdens een officieel bezoek aan Parijs op 5 januari 2018 sprak president Erdoğan tegenover de leiders van de Franse Raad voor islamitische godsdiensten de volgende provocatieve zin uit: “De moslims van Frankrijk staan onder mijn bescherming.” Dit was de eerste zin van een onderzoek van het Franse “Journal du Dimanche”. Meerdere berichten, die de Generale directie voor binnenlandse veiligheid (DGSI) aan het Elysée-paleis stuurde en die de krant kon inzien, onthullen de omvang, de vormen en de doelen van een “echte infiltratiestrategie” over netwerken, die door de Turkse ambassade en de Turkse geheime dienst, MIT, worden bijgehouden. “Ze ageren hoofdzakelijk binnen de Turkse immigratiepopulatie, maar ook via islamitische organisaties en in de afgelopen tijd ook in het lokale politieke leven door de ondersteuning van gekozen ambtenaren.”

“Deze acties hebben verschillende doelen”, becommentarieerde de journalist Mohamed Sifoui.

“Ten eerste om het imago van het Turkse regime in de diaspora en in de Franse samenleving te verbeteren. Ten tweede om Erdoğan´s imago koste wat het kost te verdedigen. En tenslotte natuurlijk de verbreiding van een ´islamistische´ visie van de islam.”

Sifaoui haalt als voorbeeld de nieuwste door de Franse president Emmanuel Macron gewenste charta aan, de in de wet vastgelegde charta van de grondbeginselen, die de “republikeinse grondbeginselen” versterkt, waarover op dit moment in het parlement gediscussieerd wordt:

“”Ze werd op verzoek van Ankara niet door de beide Turkse verenigingen ondertekend, omdat het om een charta gaat die aan de voor de republiek belangrijke grondbeginselen herinnert en die het Turkse regime duidelijk afwijst… Wat het Turkse regime doet, is het gebruik van zijn diaspora als Trojaans paard.”

“Het “Brookings Insitute” schreef in 2019:

Volgens informatie van het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken werden er 151 imams door Turkije gestuurd (dat in de afgelopen tien jaar een stroom van contacten met moslims in heel Europa heeft gelegd)…”

Net zoals Turkije 400 van de 2.500 moskeeën in Frankrijk controleert. Het is Ahmet Ogras, schijnbaar gevestigd in het milieu rondom Erdoğan, die twee jaar lang de symbolische functie van president van de Franse Raad voor islamitische godsdienst bezat – omdat de Turkse kiezers in Frankrijk over het algemeen meer voor Erdoğan zijn dan die in Turkije. Bij de presidentsverkiezingen in 2014 won Erdoğan 66% van de stemmen van Turkse staatsburgers in Frankrijk, vergeleken met slechts 51,79% in Turkije. Turkse immigranten van de eerste en de tweede generatie in Frankrijk kijken nog steeds Turkse televisie, die zich heel sterk aan Erdoğan´s macht onderwerpt. Op Franse openbare scholen zijn 180 leraren, die rechtstreeks door Ankara benoemd werden, verantwoordelijk voor les in de Turkse taal.

Deze inspanningen vormen het grote veroveringsproject van Erdoğan, de islamiseerder.

Erdoğan heeft onlangs Turkije teruggetrokken uit een internationaal verdrag ter voorkoming van geweld tegen vrouwen. Met deze beslissing schijnt de president vastbesloten te zijn om de straffeloosheid met betrekking tot moord op vrouwen en “eermoorden”, zoals die in Turkije aan de orde van de dag zijn, de vergroten.

In Erdoğan´s Turkije worden schoolboeken herschreven om Joden en christenen Gavur, “ongelovigen”, te noemen. Dit blijkt uit een nieuw onderzoek, dat gepubliceerd werd door het Instituut voor de bewaking van vrede en culturele tolerantie in de schoolopleiding (IMPACT-se). Vroegere Turkse leerboeken noemden de leden van de beide religies “volkeren van het boek”. “Schoolboeken worden als wapen bij Erdoğan´s pogingen gebruikt om de Turkse samenleving te islamiseren en terug te gaan naar een nostalgische tijdperk van Turkse heerschappij”, schreef Marcus Sheff, de voorzitter van IMPACT-se.

Dit zijn enkele resultaten van het onderzoek: de jihad werd in leerboeken ingevoerd en veranderd in de “nieuwe normaliteit”, waarbij het martelaarschap in de strijd werd verheerlijkt. Er werden etnisch-nationalistische religieuze doelen van het neo-Ottomanisme en het pan-Turkisme gedoceerd. Daarbij wordt de islam als politieke factor beschreven, waarbij wetenschap en technologie ingezet worden om zijn doelen te bereiken. Er ligt een zwaartepunt op concepten als “Turkse wereldheerschappij” en “Turks of Ottomaans ideaal van de wereldorde”. Het “Turkse bekken” strekt zich volgens het leerplan uit van de Adriatische Zee tot aan Centraal-Azië. Het leerplan neemt een anti-Amerikaanse houding in en toont sympathie voor ISIS en Al-Qaida. Turkije neemt anti-Armeense en pro-Azerbeidzjaanse standpunten in. De identiteit en de culturele behoeftes van de Koerdische minderheid worden nog steeds grotendeels verwaarloosd. De pogroms van 1955 tegen de Griekse gemeenschap in Istanboel worden geïgnoreerd.

Op de scholen zijn tijdens de ambtsperiode van Erdoğan kaarten op scholen verschenen die de uitbreiding van de Turkse macht voorstellen. Er wordt verwezen naar het “Turkse erfgoed van de Adriatische Zee tot aan de Chinese muur”: “Turkse cultuurgoederen zijn te vinden in een reusachtige regio, te beginnen bij de landen van Centraal- en Oost-Azië zoals China en Mongolië, tot aan Herzegovina en Hongarije toe…”

“Wij zijn een grote familie van 300 miljoen mensen van de Adriatische Zee tot aan de Chinese muur”, zei Erdoğan in een toespraak in Moldavië.

Europa, de VS, de NAVO en de vrije wereld zouden ermee kunnen beginnen om zich zorgen te maken. Erdoğan schijnt het doel te hebben om de nieuwe “islamistische” wolf in schaapskleren te zijn.

Bron:
de.gatestoneinstitute.org
Vertaling: Daniel Heiniger

Bron oorspronkelijk artikel:
gatestoneinstitute.org
Door: Giulio Meotti

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

6 reacties op LONGREAD – Erdoğanistan: De nieuwe islamitische supermacht?

  1. koosv8 zegt:

    SCHIJNT???? DAT IS HIJ, DUIDELIJK TOCH?

    Like

  2. Bob zegt:

    Als je dit artikel leest komen er
    analogiën voor zoals tussen Chamberlin en Hitler.

    Like

  3. Andre zegt:

    Macron en Erdogan liggen al een tijdje overhoop maar ook de griezel Draghi heeft de deksel op zn corrupte neus gekregen net als stoelendans meisje Ursela vd Leyen.

    https://sputniknews.com/world/202104111082596577-turkey-reportedly-freezes-83mln-helicopters-deal-with-italy-after-draghi-calls-erdogan-dictator/

    Het verdag van Lausanne heeft bijna zn 100 jaar erop zitten en dan kan Turkije o.a. weer naar olie gaan boren. Daarnaast of Erdogan er wel of niet zit is Turkije uniek als 3 continenten land. Ik gok dat Turkije zich bij de EEU gaat voegen. Eurasian Economic Union. (net als de BRICS een ideetje van Putin)

    Like

  4. Sobieski zegt:

    In tegenstelling tot het Christendom en Jodendom, die de nadruk leggen op interne geloofsbeleving, die niet afhankelijk is van externe omstandigheden, is de islam gebaseerd of het gevoel wereldlijk machtig te zijn. Als de aanhangers van die quasi-religie uit de woestijn dus het gevoel hebben aan de winnende hand te zijn, neemt hun geloof toe, en sluiten zich steeds meer voorheen gematigden bij de fanatieke versie aan. Als ze in hun eigen perceptie echter aan de verliezende hand zijn, gebeurt het tegenovergestelde. Dan gaan ze juist een laag profiel cultiveren wat betreft hun religie, worden ze eerder “gematigd”, en proberen ze “vriendjes” te worden met hun eertijdse vijanden, als deze machtiger blijken te zijn dan hun. Dit heet “taqija”.
    Het Westen heeft, via de oogkleppen-politiekvan de Bush- en Obama- administraties, een gigantische kans om de islam te overwinnen, verloren laten gaan, door Turkije als NATO land te blijven bewapenen en groot en sterk te laten worden, en tegelijk Iran indirect met een mogelijke militaire invasie te dreigen.
    Sinds 1979, het jaar waarin de islamic resurgence begon, was de leiding binnen de islam in handen van het Shiitische Iran, en baseerden bijna alle islamitische extremisten, ook die van de Sunni meerderheid, hun zelfvertrouwen op het politieke succes van Iran, dat door intrinsieke trots of haar oude en rijke (pre-islamitiche!) cultuur, haar imponerende grootte en haar centrale geopolitieke positie, ongestraft en een agressieve koers tegen het Westen kon blijven voeren. Na meer dan 40 jaar onder een islamistische regime te hebben geleden, zijn de meeste Iraniers het echter zat, en wensen nu meer vrijheid, Vooral de jongeren, die nooit iets anders hebben meegemaakt, en voor wie die theocratie iets ouderwets is, waar ze van af willen, kijken nu bewonderend naar het Westen. Die vrijheid die daar tot 2020 heerst(e), was hun ideaal. Er zijn ook vele geheime religieuze bijenkomsten van nieuwgedoopte Christenen en herboren Parsi (Zarathustrianen), wat ons zeer optimistisch zou moeten stemme over dat land.
    Op een gegeven moment zou Iran en nieuwe revolutie meemaken, en een seculiere regering invoeren. Dat zou de het zelfvertrouwen van de islamisten elders gigantisch ondermijnen, diens agressie doen afnemen (“Taqija”), en het Westen en het Christendom dus sterken. Een ander land dat op dat moment de leiding had kunnen overnemen zou er dan niet geweest zijn, omdat Saoedi Arabie militair niets voorstelt, Egypte gelukkig weer een seculiere regering kreeg onder Al-Sissi, en Irak een kunstmatige staat was, bovendien seculier onder Saddam, en sedertdien geimplodeerd. Pakistan, Bangla Desh en Indonesie tellen hier niet mee, want die bevinden zich geografisch en cultureel te ver weg van het islamitische kernland, en hetzelfde geldt voor landen in Afrika.
    De angst in Iran voor een mogelijke invasie door Amerika had echter helaas tot gevolg dat veel Iraniers, ook de westers gezinde, toch maar weer achter hun regering gingen staan. zodat die seculiere revolutie er nooit kwam.
    En toen ging ineens het voorheen westers georienteerde Turkije onder Erdogan een anti-westerse en islamitische koers varen, wat betekent, dat ook als Iran het islamisme gaat opgeven, er nu een nieuwe leider is opgestaan, waarop de de islamisten hun zelfvertrouwen verder kunnen blijven baseren. Bovendien is dit er een, die in de voetsporen van zijn voorgangers denkt te kunnen treden. We moeten ons realiseren dat Iran sinds de Peleponesische oorlog in de Oudheid nooit meer een bedreiging voor Europa is geweest, terwijl de Turken anno 1683 nog voor de poorten van Wenen stonden. Alleen in het Westen is men zo naief te denken, dat geschiedenis slechts iets “van het verleden” is.
    Het ergste is, dat het Erdogan alleen lukt om die agressieve houding in te nemen, omdat Turkije via de NATO gigantische militaire sterkte verworven heeft, en omdat de Westeuropese regeringen nagelaten hebben de Turken in hun landen te assimileren of anders naar huis terug te sturen. Economisch stelt het land niet veel voor, en ook cultureel kunnen ze zich niet meten met Europa, Rusland, Israel of India, en ook niet met Iran.
    Tel daarbij het feit op dat de Europese landen na de val van de Berlijnse Muur in hun naive optimisme en pacifisme erg bezuinigd hebben op militaire uitgaven, en alleen het verre Amerika of het tot vijand uitgeroepen Rusland in staat zijn om Turkije militair tot de orde te roepen, en de weerloosheid van Europa hiertegen wordt echt benagstigend.

    Geliked door 1 persoon

  5. Stef zegt:

    De weg naar een Turks/ islamitisch Europa is al lang in voorbereiding. Dit werd mij al verteld in 1976 in Algerije

    Like

  6. Gerrit zegt:

    Het is een uiterst sluwe vos. Weet precies tot hoever hij kan gaan. Maar het van oorsprong Turkse volk de Oeigoeren in China, die daar zwaar onder druk staan, laat hij totaal in de steek. Hier zijn de handelsbelangen met China voor hem belangrijker dan zijn principes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s