Tegen de Tribalisering

(Door: Ton Nijhof)

Een dezer dagen is bij uitgeverij Contour het boek “Tegen de Tribalisering” verschenen, waarvoor ik de redactie mocht voeren. Aan deze bundel werkten mee: Dirk van der Blom, Charlef Brantz, Lex Cornelissen, David Engels, Sid Lukkassen, David Pinto en Bart Reijmerink. Het voorwoord werd geschreven door Rob Roos, Europarlementariër namens JA21.

In het boek behandelen de auteurs het merkwaardige verschijnsel van de opkomst van een stammencultuur in Nederland en de verdere Westerse wereld, waarin verschillende groeperingen – waaronder velen die nog slechts enkele generaties deelnemen aan het maatschappelijk verkeer in onze streken – zich bij voorbaat kansloos achten, omdat zij niet ‘wit’ zijn, noch behept met de joods-christelijke achtergrond die onze volkeren het meest kenmerken en waarop onze cultuur zich heeft gevestigd. Dat is des temeer opmerkelijk, omdat juist die kennelijk rijkere cultuur en de moderne verworvenheden, klaarblijkelijk de oorzaak vormden om hier te willen zijn en te blijven. Toch lukt het hen niet om daaraan volwaardig deel te nemen, naar eigen zeggen omdat zij geweerd worden. Die ‘tribalisering’ is vooral opgekomen sinds het brute politie optreden in de VS, waarbij de zwarte Amerikaan George Floyd het leven liet. Al snel daarna leek overal sprake te zijn van racisme en de geringste kritische uitlating is voldoende om aan de schandpaal van het racismenarratief genageld te worden. Blanke (witte) mensen die zich van geen kwaad bewust zijn, wordt verweten dat hun onbekendheid met racisme alleen al een duidelijk bewijs is dat zij in essentie racisten zijn. Dat hun samenlevingsorde, de Westerse moderniteit dus, ‘systemisch en institutioneel racistisch’ is.

Daarbij blijft uitdrukkelijk buiten beeld dat de nog niet zo lang geleden toegetreden bevolkingsgroepen vanuit hun oorspronkelijke cultuur of religie veelal niet bijzonder zijn geïnteresseerd in opleiding en ontwikkeling. Het behoud van het ‘eigene’ staat bij hen voorop. Ook dat is merkwaardig, omdat het succes van de moderne maatschappijen veelal voortkomt uit een wat lossere omgang met de culturele dogmatiek en een voortreffelijk opgeleide bevolking met dito arbeidspotentieel en -ethos. Wie dus aan deelname in die moderne maatschappij geïnteresseerd is, zal dus vooral die eigenschappen door een eigen ontwikkeling op peil moeten brengen en zelf die activiteiten moeten ontplooien. Daarvoor zijn ruimschoots voldoende middelen voorhanden die, zonder acht te slaan op ras of overtuiging, beschikbaar worden gesteld. Gelukkig zijn er ruimschoots voorbeelden van successen op dat terrein, maar schaars blijven zij wel en over het algemeen scoren de meer ‘nieuwe’ bevolkingsgroepen uitsluitend hoog op verkeerde lijsten, zoals beperkte taalvaardigheid (ook na 20 jaar of langer in ons land), analfabetisme, criminaliteit, et cetera.  

Maar niet alleen rond het thema ‘ras’ tekent zich een ‘stammencultuur’ af. Groeperingen die zich bijvoorbeeld uitlaten in termen die alleen al vraagtekens zetten bij ‘klimaatverandering’, en dat ook logisch vinden omdat het klimaat dat eigenlijk altijd al deed, kunnen rekenen op scherpe kritiek en de meest grove verwensingen van groeperingen die in die klimaatveranderingen juist het einde van de wereld menen te zien. Nader bekeken, is het motief voor dat tribalisme misschien ook meer een dekmantel voor een zeker cultuurmarxisme, bedoeld om ruimte te scheppen voor een ander, geprononceerd en gekunsteld wereldbeeld. De termen lopen daarbij door elkaar op een soms onnavolgbare manier, of het gaat om racisme, koloniaal verleden en slavenhandel, of wellicht de thema’s natuur en duurzaamheid. De klagers bevinden zich opvallend vaak in een situatie waarin subsidie het duurzame hoofdinkomen vormt.

Dit merkwaardige fenomeen wordt in dit boek door verschillende auteurs vanuit hun eigen invalshoek bekeken. Zij proberen helderheid te scheppen in de soms warrige discussies. Bovenal onderzoeken zij het fenomeen van een stammenstrijd, het tribalisme, dat lijkt op te leven en dat zich beweegt langs de lijnen van een zekere superioriteitsgedachte rond de thema’s ras, milieu en klimaat.

Degenen die menen dat hun strijd tegen racisme, klimaatverandering en het koloniale verleden blijk geeft van een superieure moraal hebben in ieder geval gelijk van de overheid gekregen. Deze groeperingen worden namelijk ruimschoots voorzien van subsidie, waarmee de oorspronkelijke bewoners van ons land en deze kennelijk ‘verdorven’ samenleving de kritiek op – en soms ook misbruik van – haar verworvenheden onder betalingsdwang financiert.

En dat kon wel een boekje gebruiken…

Door:
Ton Nijhof
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

6 reacties op Tegen de Tribalisering

  1. Bas zegt:

    Gewapende zwarte Nationalistische Militie in #Tulsa vandaag:

    “Als die tijd is gekomen voor ratatattat, cracker, zullen we alles wit in zicht doden”

    “[Wit] heeft een begin en een einde. En je eindtijd is verstreken sinds 1914 geen goede cracker boy”

    (Cracker is scheldwoord voor blank)

    “Dus als ze eenmaal begraven zijn, moeten we ze begraven, opgraven en opnieuw doden”

    Like

  2. Bas zegt:

    Waanzin

    Beweren dat ze hier 1000 jaar voor Columbus waren en daarom herstelbetalingen en land moesten krijgen.

    Beweert ook dat 3000 mensen zijn omgekomen tijdens de Tulsa-rellen (er wordt bevestigd dat slechts 39 zijn omgekomen, waarvan ongeveer 30% blank is)

    Like

  3. Victor33 zegt:

    “opkomst van een stammencultuur” > polarisatie by design….

    Like

  4. Elvi zegt:

    Goed dat dit door jullie belicht wordt! Allicht speelt de overheid dit spelletje mee, des te makkelijker om alle groepen afhankelijk te maken van niet alleen hun goedkeuring maar vaak ook talloze subsidies. Het creëert verdeeldheid. Zo kunnen we bijvoorbeeld de gigantische fraudes niet waarnemen, we praten niet meer met elkaar. Voorbeeld: tijdens de opnames van PNN network, ene Pieter, bij de demonstratie tegen Corona afgelopen weekend, riep een jong meisje voor zijn camera opeens: Free Palestine. Pieter grinnikte nogal dom.
    Dit soort politieke uitlatingen en het instemmende gegrinnik, polariseren onze samenleving waardoor we uiteindelijk het gevecht zouden kunnen verliezen. We moeten juist die polarisering keihard tegengaan en zeker daar waar mensen massaal vechten voor onze vrijheid, de wereldpolitiek laten voor wat het is. Ben je voor Trump of tegen? Pro Israël of voor de palestijnen? Wat er nu gaande is, is belangrijker dan wat dan ook en daar moeten we vooral één vuist tegen spannen. De rest komt daarna wel weer aan de orde.

    Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel.

    Like

  5. Ronjaspers zegt:

    Verdeel en heers,orde uit chaos,probleem reactie oplossing.

    Like

  6. verwardeman zegt:

    Als je denkt dat je het ergens anders beter hebt en dat je hier word gediscrimineerd , dan
    pak je koffers en FLIKKER OP !
    Eens zien of je het elders beter hebt , ZEIK-ALLOCHTOON .

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s