De bijkomende schade van Turkije: zijn Joden

(Door: Burak Bekdil – Vertaling: E.J. Bron)

In een studie uit het jaar 2015 is de Anti-Defamation League erachter gekomen dat 35 miljoen van de 49 miljoen Turken, ofwel 71%, er antisemitische instellingen op nahouden, vergeleken met gemiddeld 49% in de hele islamitische wereld. Statistisch gezien is een verschil van 22% tegenover het gemiddelde een significante afwijking. In het geval van Turkije is de afwijking echter empirisch zichtbaar.

Bij de botsingen dit jaar in het Midden-Oosten zette het Turkije van president Recep Tayyip Erdoğan zich, net als in de afgelopen jaren, wereldwijd voor de Palestijnse zaak in. Een jogger kan wegens de overtreding van de voorschriften een boete krijgen, maar de politie verwelkomde duizenden demonstranten voor de Israëlische diplomatieke vertegenwoordigingen in Istanboel en Ankara. Een echtpaar stak zijn auto voor het Israëlische consulaat in Istanboel “in naam van onze islamitische broeders, die in Gaza gefolterd worden”, in brand. Dit werd gezegd, hoewel het in werkelijkheid Hamas was – een terreurbeweging, die de Palestijnen sinds 2007 als menselijke schilden gijzelt, zowel om hun wapens te beschermen als dode baby´s voor de camera te houden – die begon 4300 raketten af te vuren op een land ter grootte van New Jersey: Israël. De Israëli´s beantwoordden het vuur niet op de Palestijnen, ze beantwoordden het vuur op de terreurgroepen die op hen schoten: Hamas en de Islamitische Jihad. “Waarom”, vroeg het tijdschrift “Spiked”, “laten de Israëli´s zich niet afslachten?”

Erdoğan zei op 17 mei met betrekking tot joodse mensen: “Het ligt in hun aanleg dat ze alleen maar door het zuigen van bloed tevreden te stellen zijn” – een commentaar dat een woordenwisseling tussen Ankara en Washington veroorzaakte.

Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken antwoordde:

“De Verenigde Staten veroordelen de jongste antisemitische uitlatingen van president Erdoğan over het joodse volk ten zeerste en vinden ze verwerpelijk. Wij roepen president Erdoğan en andere Turkse leiders nadrukkelijk op om af te zien van ophitsende opmerkingen die meer geweld zouden kunnen aanwakkeren.”

Als reactie daarop greep het Turkse ministerie van Buitenlandse Zaken naar zijn gebruikelijke ontkenning: “Antisemitisme heeft in de Turkse samenleving, die het naast elkaar van verschillende religies en geloofsrichtingen respecteert, nooit bestaan.”

Volgens Reuters:

“Islamitische landen moeten een uniforme en duidelijke houding tegenover Israël´s conflict met de ´islamistische´ Hamas-beweging in Gaza tonen, zei de vicepresident van Turkije, Fuat Oktay, donderdag [13 mei] en bekritiseerde de wereldmachten ervoor dat zij geweld veroordelen zonder er naar te handelen.”

Ondertussen sprak Erdoğan in een binnenlandse propagandamissie met 20 vooraanstaande politieke leiders van de wereld, waaronder de Russische president Vladimir Poetin en paus Franciscus. Woedende Turken stelden niet de vraag welke “maatregelen” hun regering heeft genomen, behalve “geweld” te veroordelen en te profiteren van de twist in de stembureaus.

“Maatregelen”? In het jaar 2020 bedroeg de wederzijdse handel tussen Turkije en Israël $ 6,2 miljard, een stijging van drie- tot viermaal tegenover 2002. Ook in het jaar 2020 bedroeg de Turkse export naar Israël $ 4,7 miljard, wat van Israël de op acht na grootste exportmarkt van Turkije maakt. Gelukkig heeft ook Erdoğan “geweld veroordeeld zonder er naar te handelen”, hetzelfde als waarvan hij anderen heeft beschuldigd.

Zijn trollen op de sociale media startten een campagne om de doorsnee Turken voor te spiegelen dat Erdoğan daadwerkelijk “handelt” (de doorsnee Turk heeft onderwijs genoten tot en met groep 7 van de basisschool). Op de sociale media werd een serie foto´s van militaire voertuigen gedeeld, waarbij werd beweerd dat het Turkse leger bezig zou zijn om de Palestijnen te redden. He tonderschrift bij een foto, samen met een affiche ter ondersteuning van Palestina, luidt: “Het Turkse leger op weg naar Gaza. #FreePalestine #FreeGaza.”

De Turkse huichelarij over het “verlies van islamitisch leven” was ook nogal ongeloofwaardig. Faith Quintero, de schrijver van “Loaded Blessings”, schreef:

“En in een week, waarin in Afghanistan bij een islamitische terreuraanslag 232 mensen om het leven kwamen, waaronder 85 schoolmeisjes, concentreerde de wereld zich meer op een ruzie om land in Israël, die door politici en media op grove wijze verkeerd wordt voorgesteld.”

Het verlies van 232 islamitische mensenlevens in Afghanistan was de Turkse media nog geen millimeter ruimte waard.

Dan is er nog de uitermate treurige zaak van de Turkse joden. Opnieuw is hun verdwijnende gemeenschap, die nu minder dan 15.000 personen telt, als gegijzelde onderworpen aan het geweld van Hamas. Na de gevechten tussen Israël en Hamas-terroristen in het jaar 2014 schreef Faruk Köse, een columnist van de Turkse krant “Yeni Akit”, dat de Gaza-stichtingsbijdragebelasting” voor Turkse joden en voor buitenlandse joden, die zaken doen in Turkije, zou moeten gelden, evenals voor alle Turkse staatsburgers met handelsbetrekkingen met de joodse staat. Hij stelde zelfs voor dat de belasting voor elke onderneming zou moeten gelden die een partnerschap onderhoudt met een Turkse jood. De straf voor het niet betalen van de belasting, stelde Köse voor, zou de herroeping van de zakenlicentie van de jood en de inbeslagneming van zijn eigendom moeten zijn.

Toen kwam er ander nieuws, deze keer in “Şalom”. De belangrijkste organisatie die Turkse joden vertegenwoordigt, de Joodse Confederatie van Turkije, had het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken ervoor bekritiseerd dat het Erdoğan ervan beschuldigd had antisemitische retoriek te gebruiken. “Integendeel”, twitterde de Confederatie voorzichtig, “hij [Erdogan] was tegenover ons altijd constructief, ondersteunend en aanmoedigend.”

De bijkomende schade in deze nieuwste gevechtsronde zijn de joden van Turkije. Uit angst moeten zij zich solidariseren met Erdoğan – gegijzelden in alweer een geweldscampagne.

Een deel van Erdoğan´s woede richtte zich tegen de Amerikaanse president Joe Biden. “Vandaag hebben we meegemaakt hoe Biden wapenverkopen aan Israël heeft toegestaan”, zei Erdoğan. “Zij (Biden) schrijven met bloedige handen geschiedenis.” De uitlatingen van Erdoğan kwamen, toen de regering-Biden de mogelijke verkoop van precisiemunitie ter waarde van $ 735 miljoen aan Israël toestond.

Opnieuw is tijd voor oorlog voor Palestijnse terroristen een gelegenheid om de gebruikelijke Turkse vijandigheid op te wekken, en zijn het zware tijden voor de enkele duizenden Turkse joden, die tussen de bittere waarheid en hun angst voor een potentieel gevaarlijke autocraat fijngemalen worden.

Bron:
de.gatestoninstitute.org
Vertaling: Daniel Heiniger

Bron oorspronkelijk artikel:
gatestoneinstitute.org
Door: Burak Bekdil

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

4 reacties op De bijkomende schade van Turkije: zijn Joden

  1. Bob zegt:

    De partner van de EU en lid van de
    NAVO mag buitenlands gebied bezet
    houden, gewapende invall,,en in Syrie en Irak
    te doen, zich bemoeien in buitenlandse
    maar binnenlandse conflicten. De hele europese
    politiek zwijgt, de hele MSN zwijgt
    en laat Turkije zijn antisemitistische
    erthoriek zonder meer doorgaan.
    Dit is de manier waarop de EU Israel helpt
    en de joden tegen antisemitisme verdedigt.
    Van je vrienden moet je het maar hebben.
    In Amerika is de nieuwe Kristal Nacht al in
    gang gezet en in Europa wordt deze
    voorbereid.
    Het sluimerige antisemitisme is weer gewekt.
    Dank U Europeanen.

    Geliked door 4 people

  2. Andre zegt:

    Interessant artikel want als de haat zo groot is dan groeit de handel natuurlijk ook niet zo hard wat het dus wel doet. Hup cijfertjes omhoog en lieg verder maar alles bij elkaar in de MSM. Religie en staat hoort losgekoppeld te worden. Hoe katholiek is de paus? Hoe president is Biden?

    Geliked door 2 people

  3. Jan zegt:

    Erdogan: “Antisemitisme heeft in de Turkse samenleving, die het naast elkaar van verschillende religies en geloofsrichtingen respecteert, nooit bestaan.”

    “Mas-Kom-Ya” Erdogan en zijn eeuwen oude haat tegen Joden

    “Ik respecteer de snor van deze Hitler, omdat hij de meest verachtelijke sekte ter wereld heeft vernederd. Hij onderwierp de mensen die de hele wereld onderwierpen – hij met zijn “11” snor… De generatie van deze Hitler… Toen ik klein was, mijn vader, moge hij in vrede rusten, liet hij zo’n snor groeien, en dat deden al zijn klasgenoten. Ze hadden allemaal deze “11” snor. Dat was in de tijd van Hitler. Dat was toen de mode”

    Zoals gemeld door de Jerusalem Post op woensdag 9 juni 2010, heeft het Intelligence and Terrorism Information Centre (ITIC) de nauwe banden onthuld tussen de meest gewelddadige agenten van de Turkse jihadistische IHH-organisatie aan boord van het Mavi Maramara-schip, en de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan en zijn regerende AKP-regering. Opvallende details van deze verbindingen uit de ITIC-analyse – gebaseerd op verklaringen van Mavi Maramara-passagiers nadat het schip vorige week naar de haven van Ashdod was gesleept, evenals bevindingen van
    De computers van IHH-leden die door de Israëlische strijdkrachten in beslag zijn genomen, omvatten:

    De Mavi Maramara werd door de IHH gekocht van een grote rederij die eigendom is van de gemeente Istanbul, die wordt beheerd door de regerende AKP-partij.
    ….
    De passagiers, waaronder de IHH-agenten, beweerden dat er nauwe betrekkingen waren tussen de organisatie en de Turkse premier Erdogan, en dat de Turkse regering betrokken was bij de voorbereidingen voor de vloot.
    ….
    Brieven toonden aan dat Erdogan Hamas steunt
    ….
    Onafhankelijke rapporten bevestigen dat hetzelfde gewelddadige Mavi Maramara-contingent tijdens het transport scandeerde: “Khaybar, Khaybar ya Yahud, jaish Muhammad sa ya ‘ud” (” “Joden, onthoud Khyabar, het leger van Mohammed keert terug”), een klassiek motief van Islamitische Jodenhaat die het bloedbad, de roof, de slavernij en de onderwerping van Mohammed viert van het laatste bastion van het Arabische Jodendom dat vrij is van moslimoverheersing, waarbij de overlevenden in het gunstigste geval worden gedegradeerd tot de vernederende status van prototype dhimmi – niet-burgerlijke zijrivieren en paria’s in hun eigen voormalige landerijen.
    Bovendien voerde premier Erdogan, na het dodelijke geweld dat uitbrak nadat de IHH-jihadisten van de Mavi Maramara de Israëlische commando’s hadden aangevallen die de Gaza-blokkade afdwongen, zijn opruiende retoriek tegen Israël op, terwijl hij de tienduizenden Turken aanmoedigde die de straten van Istanbul opgingen om Israël te belasteren en de jihadistische heersers van Hamas in Gaza te prijzen. Naat hij de Turkse ambassadeur uit Tel Aviv had teruggeroepen, meende de Turkse president Abdullah Gul dat de betrekkingen met Israël “nooit meer hetzelfde zouden zijn”.

    Een rapport van 7 pagina’s dat eind januari van dat jaar werd vrijgegeven door het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken (dwz het “Centrum voor Politiek Onderzoek”) benadrukte nauwkeurig Erdogan’s persoonlijke rol bij het aanwakkeren van antisemitisme onder de Turkse bevolking – in het bijzonder het verlenen van legitimiteit aan anti-Israëlische televisieprogramma’s (“Valley of the Wolves”) en kranten (“Vakit”) die vol met stuitende antisemitische inhoud staan.
    ….
    Iets meer dan 35 jaar geleden, in 1974, schreef, regisseerde en speelde Erdogan, terwijl hij voorzitter was van de Istanbul Youth Group van zijn mentor, voormalig premier Necmettin Erbakan’s Nationale Reddingspartij, een theaterstuk getiteld Maskomya, opgevoerd in heel Turkije in de jaren zeventig. Mas-Kom-Ya was een samengesteld acroniem voor “Masons-Communists-Yahudi” – de laatste natuurlijk “Joden” – en het stuk concentreerde zich op de kwaadaardige, samenzweerderige aard van deze drie entiteiten waarvan de gemeenschappelijke noemer het jodendom was.
    ….
    De IHH – wiens gewelddadige agenten een prominente rol speelden in de antisemitische ophitsing van Mavi Maramara en het daaropvolgende bloedvergieten – vindt zijn oorsprong in dezelfde orthodox-islamitische Milli Görüş-beweging.

    Erbakan, oprichter van de fundamentalistische islamitische Milli Gorus, betitelde Joden als “bacteriën” en een “ziekte”, terwijl diens Milli Gazete een antisemitische krant is

    De uitgave van april 2005 van het maandblad Aylik, geproduceerd door een Turkse jihadistische organisatie die de verantwoordelijkheid opeiste voor de dubbele bomaanslagen in de synagoge van 15 november 2003 in Istanbul, bevatte 18 pagina’s antisemitisch materiaal. Een artikel geschreven door Cumali Dalkilic getiteld “Waarom antisemitisme?”, combineerde traditionele antisemitische motieven uit de Koran met nazi-antisemitisme en ontkenning van de Holocaust. De titel van een ander artikel herhaalt de alledaagse, zij het zeer pejoratieve Turkse moslimkarakterisering van joden, “Tschifit”, wat zich vertaalt als “vuile joden”.
    ….
    https://www.andrewbostom.org/2010/06/mas-kom-ya-erdogan-and-his-ur-jew-hatred/

    Geliked door 1 persoon

  4. Barbara Marquart Scholtz zegt:

    Onwillekeurig moet ik denken aan het prachtige gedicht ‘Een erelint, de jodenster’ van Jan Vuyst met de volgende regels: Gij gaat door diepe donkere dalen, groot is uw leed en fel uw pijn.
    Maar immer zal de opzet falen, want God zegt: Eeuwig zult gij zijn!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s