Wie wind zaait, zal storm oogsten

(Door: Martin E. Renner – Vertaling: E.J. Bron)

In het kader van het onderzoek naar de afschuwelijke bloedige daden van Würzburg kwamen er details over de daad aan het licht die aan ongeremde en beestachtige bruutheid niet te overtreffen zijn. Zo berichtten meerdere media dat het 11-jarige meisje, wier moeder zich beschermend op haar geworpen had, zwaargewond zou zijn: de “man” uit Somalië had dwars door de op haar liggende, vermoorde moeder op haar ingestoken.

Wat de Duitse minister van Binnenlandse Zaken Seehofer het meest bezighoudt

Je zou bijna niet verder willen schrijven. En desondanks is dat noodzakelijk: want enkele dagen later gaf de Duitse minister van Binnenlandse Zaken Horst Seehofer (foto) een interview aan de “Augsburger Allgemeine”. Aangesproken op de afschuwelijke daden van Würzburg, geeft Seehofer prijs wat hem in dit verband werkelijk bezighoudt:

“Wat me het meest bezighoudt aan de zaak is de vraag hoe het kan dat een 24-jarige man, die weliswaar geen asiel heeft gekregen, maar subsidiaire bescherming als vluchteling geniet en zich rechtsconform in Duitsland ophoudt, na zes jaar in ons land in een onderkomen voor daklozen woont. Daar kunnen we ons toch niet bij neerleggen. Wij, de staat en de deelstaten, moeten samen overleggen of onze integratie-inspanningen opgevoerd moeten worden.”

Wie zich als empathisch mens afvraagt of Seehofer wellicht de context niet begrepen heeft of gewoon wartaal uitslaat, wordt in de loop van het interview snel uit de droom geholpen. Want Seehofer bevestigt nogmaals: “Als een jonge man zes jaar in een onderkomen voor daklozen woont, zonder dat iemand kijkt of het interesseert, dan kan ik met onze politiek niet tevreden zijn. Dan ontbreekt het aan bewustzijn.”

Laten we de heer Seehofer met zijn beklemmende zorgen hier (politiek) even links laten liggen. Want hij is met zijn zo vreselijk duidelijk geuite wereldaanschouwelijke focus exemplarisch voor de hele Duitse regering, voor het hele politiek-mediaal-economische establishment.

Voor deze zelfbenoemde, zogenaamde elite met haar links-ideologische dwaalleer betreffende de oprichting van een multiculturele One-World-Fantasy is er geen plaats meer voor het lot van de eigen burgers.

In een gelijkmakende waan wordt elke cultureel en zodoende elk sociaal bepaald verschil tussen het “eigene” en het “vreemde” gewoon geïgnoreerd en ook ontkend.

Het kan niet zijn, wat niet mag zijn. En andersom

Het permanente meten met twee maten is daarbij al lang duidelijk. Denk maar aan de vreselijke moordserie van Hanau in februari 2020. Binnen een mum van tijd werd door de politiek en de media het narratief van de rechtsextremistische, duidelijk racistisch gemotiveerde dader in het publieke bewustzijn gehamerd. En dat ondanks duidelijke aanwijzingen en standpunten van deskundigen over een aanwezige zware psychische ziekte, een paranoïde schizofrenie.

Het zijn deze links-ideologisch gefundeerde oogkleppen in de mediale berichtgeving en in de politieke opvattingen van bijna alle vertegenwoordigers van de gevestigde partijen die de burgers onzeker moeten maken en irriteren, hen tegen elkaar moeten opzetten en zodoende de samenleving als geheel moeten splijten.

Het is geen geheim meer in welke gevallen mevrouw de bondskanselier persoonlijk condoleert – en in welke gevallen zij deze ambtsplicht aan anderen overlaat. Iedereen is zich er al lang van bewust in welke gevallen bijvoorbeeld “concerten tegen rechts” plaatsvinden, namen en gezichten van slachtoffers gepubliceerd worden – en in welke gevallen ze verzwegen en indien mogelijk snel vergeten moeten worden.

Ideologie – ja, maar alleen wanneer het de juiste is

Deze met ideologie verzadigde eenzijdige politisering doordringt al lang elk terrein van ons maatschappelijk leven. Er bestaat bijna geen terrein meer, waarin de burger gewoon kan leven en zich vrij kan en mag uitlaten.

Het jongste voorbeeld is het Europees Kampioenschap voetbal. Regenbogen overal op internet, in de media, in de reclame, in logo´s van bedrijven, op dagelijkse producten. Politiek – “vanzelfsprekend” politiek linkse “signalen afgeven” alom.

Terwijl tegenwoordig diegene die als homoseksueel “uit de kast komt” al lang niet meer “moedig” is. Integendeel. Er is tegenwoordig een behoorlijke portie moed voor nodig om vragen te stellen over politieke en mediale narratieven en zienswijzen wanneer iemand zichzelf als dwarse denker bekendmaakt of gewoon alleen maar de politieke oppositie ondersteunt.

En hier wordt ook, maar niet alleen, de AfD bedoelt. Kandidaten van de nieuwe partij “Die Basis”, voortgekomen uit het protest tegen de corona-maatregelen van de Duitse regering, werden onlangs zelfs de dupe van huiszoekingen. Dit waarschijnlijk op grond van het feit dat ze de rechter in Weimar kenden, die politiek uitermate impopulaire vonnissen sprak  en – het regime slaat terug! – als gevolg daarvan door huiszoekingen werd gekoeioneerd.

Uiteraard moet afgewacht worden hoe deze acties uiteindelijk beoordeeld moeten worden. Of de resultaten van zulke diep in de autonomie binnendringende onderzoeken door het Openbaar Ministerie zo´n omvang rechtvaardigen.

“We leven in het beste Duitsland dat er ooit bestond” (president Steinmeier)

Met de vrijheid van meningsuiting is het niet meer goed gesteld. En daarom houden steeds meer mensen zich in om hun eventueel van de “mainstream” afwijkende mening vrij te uiten.

Bijna één op de twee Duitse burgers schat de politieke situatie en die van de vrijheid van meningsuiting exact zo in, zoals blijkt uit een onlangs verschenen opiniepeiling. “Bijna één op de twee” – dit aantal is niet alleen duidelijk te hoog, het is “zonder ja maar” zeer gevaarlijk en een schril alarmsignaal voor onze democratie, als het al niet een nagel aan de doodskist voor onze democratie is.

Voor dit alarmerende peilingresultaat zou het handelen van de Duitse regering en alle andere meewerkende partijen in en tijdens de vermeende coronapandemie wel eens verantwoordelijk kunnen zijn. Het uithollen van de grond- en vrijheidsrechten, de door de media dagelijks verbreide paniek, het autoritaire en repressieve optreden en handelen van de staatsmacht hebben duidelijk effect.

Ook hier staan de emoties en beoordelingen van steeds meer burgers tegenover datgene wat er bij hen van de kant van de regering en mediaal als enige toelaatbare mening en beoordeling wordt ingehamerd. Waarmee we weer terug zijn bij meneer de minister van Binnenlandse Zaken. Wie de zorgen en noden van de heer Seehofer na de gruweldaad van Würzburg met zijn eigen beoordeling vergelijkt, zal vragen hebben: leeft hij zelf of leven de Seehofers van deze regering in een politiek en maatschappelijk paralleluniversum?

Moge hij de familieleden van de slachtoffers, de zwaargewonden en de getraumatiseerden, moge hij het 11-jarige meisje deze vragen beantwoorden.

Laat God´s zegen met hen zijn in deze zware tijd. En laten we denken aan de vermoorde mensen in Würzburg, aan Johanna H. (82), aan Christiane H. (49), aan Steffi W. (24).

Bron:
pi-news.net
Door: Martin E. Renner

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)