Het verwoeste huis van de Palestijnse moordenaar op de “Westelijke Jordaanoever”

(Door: Sarah Goldmann – Vertaling: E.J. Bron)

Een Arabier, naar eigen zeggen een “Palestijn”, volgens de nieuwe Amerikaanse regering een Amerikaan, stapt in een auto om Joden te vermoorden. Over de zaak, die nu voor meer consequenties zorgt, bericht “Yahoo-nieuws”:

Bij de aanslag begin mei werden drie Israëlische theologiestudenten ten zuiden van de Palestijnse stad Nablus door schoten uit een voorbijrijdende auto geraakt. Een van de Israëli´s overleed later in het ziekenhuis. De vermoedelijke dader zit in de gevangenis en werd volgens mediaberichten aangeklaagd wegens moord en poging tot moord. Volgens de berichten bezit hij ook een Amerikaans paspoort.

Daarop deed Israël iets wat het regelmatig in zulke gevallen doet: het vernietigde het huis van de moordenaar (foto). En net zo regelmatig, dus ook deze keer weer, zijn er protesten van mensenrechtenorganisaties en in dit geval ook van de VS. Nee, niet tegen de laffe moordaanslag van de bezitter van het Amerikaanse paspoort met woonzetel in de buurt van Ramallah.

De mensenrechtenorganisaties bekritiseren de vernietiging van het huis als “collectieve straf” en “schending van het humanitaire volkerenrecht”. En de Amerikaanse ambassade in Jeruzalem bekritiseert de vernietiging van het huis als “eenzijdige stap”, die de spanning zou verscherpen.

Afgezien van het feit dat men al deze kritiek ook zou kunnen laten gelden voor de moordplannen van de “Palestijn”, onderkent de Israël-bashing echter het volgende niet:

De moordenaar wist van tevoren dat hij niet alleen zou kunnen sterven bij zijn aanslag, maar dat ook zijn huis daarna onbruikbaar zou zijn. Dat wist hij voor zijn daad en hij kon vrij beslissen of hij deze prijs wilde betalen of niet. Onder de streep leverde dit bij hem een positief saldo op:

Als hij zou sterven, zou hij als “martelaar” direct in Allah´s hemelse bordeel komen en zou hij direct kunnen genieten van zijn 72 houri´s. Zijn vrouw zou ondertussen zonder hem voor de kinderen moeten zorgen. Geen groot nadeel voor haar, omdat ze daarvoor vermoedelijk ook niet anders kende. Dat ze tijdelijk bij familieleden zou moeten wonen, zou eveneens geen drama zijn. Jodenmoord staat bij zijn Palestijnse geloofsbroeders in hoog aanzien en in het geval van zijn dood zou er een pensioen wenken en vermoedelijk nog extra geld om het huis weer op te bouwen. Een win-win situatie. Zijn vrouw zou een foto van haar hemelse knokker in de nieuwe keuken ophangen. De opwinding daarover is dus voor niets en gaat voorbij aan de ware behoeftes van de getroffenen.

Het daadwerkelijke drama zien de mensenrechtenorganisaties en de Amerikaanse regering daarentegen niet: dat de moordenaar in dit concrete geval niet tot de 72 maagden zou kunnen doordringen, maar de gevangenis inging, was vermoedelijk niet zo gepland. Daarom moet hij nu zonder vrouw de komende decennia in de gevangenis doorbrengen. En – mocht hij er ooit weer uit komen – zal hij met zijn huidige vrouw ook niet meer het allergrootste plezier beleven.

Bron:
pi-news.net
Door: Sarah Goldmann

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)