Immuniteit . . .

Zo bouwt een kind een immuunsysteem op. Niet door het met een mondkapje op in isolatie te plaatsen.

Geplaatst door:
E.J. Bron (via Twitter; Jaap Jan de Vries)
(www.ejbron.wordpress.com)

Onbekend's avatar

About E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

10 Responses to Immuniteit . . .

  1. Blaffertje's avatar Blaffertje schreef:

    Geliked door 1 persoon

  2. Blaffertje's avatar Blaffertje schreef:

    Daar kan geen vaccin tegenop.

    Geliked door 1 persoon

  3. Htskday's avatar Htskday schreef:

    George Carlin wist het wel…

    Over ziektekiemen en het immuunsysteem..

    Geliked door 2 people

  4. Julia's avatar Julia schreef:

    Maak dat al die watjes van ouders maar wijs die snappen er helemaal niets meer van en geloven in het gif dat zij de kinderen laten inspuiten. Als Jantje, Marietje haar spelletjes maar hebben want vuile handen is vies maar inderdaad zeer goed voor jonge kinderen om een sterk immuunsysteem op te bouwen voor mij is het toch echt wel een bewijs mijn kinderen en veel kinderen van mijn generatie die altijd buiten waren, uit zandbakken kwamen, slootje sprongen en in de modder thuis kwamen zijn nimmer ziek geweest en tot op heden nog kerngezond hadden geen allergieën, konden gewoon koeiemelk drinken en minder of nagenoeg geen stress en was een kind een kind en niet geen half zwaar geïndoctrineerd half wijsneusje. Te zielig voor woorden waar kinderen vandaag de dag tot op school toe mee worden belast . Respect voor o.a. Orban die dergelijke zaken zoals o.a. het door de strot dringen van LHBT en gender onzin op scholen verbiedt. Daar verdiept een kind als zij volwassen zijn zichzelf wel in en maak dan een bewuste keuze.

    Like

  5. Jules Vismale's avatar Jules Vismale schreef:

    Mijn ouders komen nog uit een tijd waarin vooral boerderij-kinderen vaak erg vies waren maar zo een veel betere weerstand opbouwden tegen allerlei ziektes. Kinderen speelden vroeger ook vaak in de modder wat juist goed was voor hun ontwikkeling. In schone landen zoals Denemarken en Zwitserland is de hygiene echter zo streng dat al te schone mensen juist veel vatbaarder voor ziektes zijn.
    Niettemin las ik vroeger ook wel eens kinderboeken van Paul Biegel zoals ‘De kleine kapitein (1970)’ waarin al goed duidelijk werd gemaakt dat kinderen zich niet altijd even goed laten sturen door volwassenen en zelfs nog veel moesten leren over opgroeien, wijsheid, schoonheid en rijkdommen.
    De kleine kapitein (die volstrekt naamloos is) wil met een zelfgemaakte boot, ‘De Nooitlek’, gaan uitvaren waarbij hij drie kinderen ronselt waarmee hij allerlei avonturen beleeft zoals de omvangrijke jongen Dikke Druif, het bangelijke jongetje Bange Toontje en Marinka, het enigste meisje.
    Zij komen op de zeven zeeƫn overal vreemde plekken tegen waar zij een aantal schipbreukelingen; Gijs, Driekus, Van Dommelen, Kromme Arie e.a, redden maar zelf een aantal wijsheden meekrijgen die ik hieronder apart vernoem.

    Like

    • Jules Vismale's avatar Jules Vismale schreef:

      in het eerste verhaal van De kleine kapitein, kwamen de vier kinderen uit op een eiland van Groot en Groei, dat overdag werd bewaakt door twee draken die alleen in de nacht in steen veranderen, waar zij volwassen meenden te worden maar zij alleen maar lichamelijk groeiden en weer normaal werden als ze daar weggingen.
      Hierna belandden de vier kinderen op een vulkanisch eiland waar vijf circusdieren leefden; een leeuw, een beer, een giraf, een olifant en een aap, en een schipbreukeling die daar in harmonie met elkaar leefden en ternauwernood van dat eiland ontsnapten toen het door een vulkaanuitbarsting werd verwoest. De dieren werden hierna op een ander eiland vrijgelaten om weer zichzelf te worden.
      Daarna belandde de Kleine Kapitein in een grauwe stad waar kleuren en gezelligheid niet werden toegestaan om dat een norse koning dolgraag zijn geliefde Galatea wilde terugvinden. De kinderen brachten de Norse Heerser uiteindelijk tot inkeer met een vrouw die zich als Galatea vermomde waarna de somberheid verdween en kleuren en gezelligheid daar weer werden toegestaan.

      In het tweede verhaal belandden de vier kinderen in een zeetuin, in de diepte van de oceaan, waar twee reuzen; Ebbelaar en Van der Vloed, zowel eb als vloed beheersten, en waar een reusachtige krab woonde, Vader Blauwkrab, Zijn beeldschone dochters, vrouwen met krabbenhanden, waren echter ontzettend gevaarlijk en zij verleidden volwassen mensen met mooie muziek om die daarna nooit meer los te laten.
      Toch ontkwamen de kleine kapitein en zijn bemanning hieruit en belandden toen in het land van Waan en Wijs waar zij zeven moeilijk opdrachten moesten uitvoeren en daar leerden van de leidende inwoners hebzucht, luiheid, vraatzucht, ruzie diefstal etc. te beheersen en eveneens wisten te ontkomen.
      Daarna kwamen ze aan op het Kringworteleiland waar een boze zeerover verbleef, schobbebonk, die was verdoemd om op zijn schip te blijven rondvaren daar hij ooit zeven schatten had gestolen die bestemd waren voor een oosterse tiran. Wie deze schatten zou stelen bleef letterlijk aan zijn boot geklonken totdat de schatten weer terug gingen naar de rechtmatige eigenaar. Alleen wie rechtschapen was zou echter immuun zijn voor de vloek.

      Like

      • Jules Vismale's avatar Jules Vismale schreef:

        In het derde verhaal van ‘De schat van Schrik en Vreze’, die in het Wazige Oosten woonde, wilden de kinderen de schatten schenken aan deze tiran ofschoon zij bang waren dat ze in zijn stad met koperen kanonnen zouden worden bestookt.
        De Grote Heer was echter toen allang overleden en zijn zeven kinderen waren over de ganse wereld verspreid, op zijn oudste en bangelijke zoon na. Deze was thans de nieuwe koning en verkoos een van de kisten met een schat die hij met zijn volk deelde. De kleine kapitein zwoer dat hij de overige schatten zou teruggeven aan de overige kinderen om de zeerover Schobbebonk te redden van de vloek.
        De kinderen spoorden de overige zonen van de Grote Heer op en drie van hen waren woestijnrovers geworden die echter niet veel successen boekten met hun roverijen en een van hen verkoos kristallen konijnen boven echte schatten.
        De twee andere zonen waren zelf kapiteins geworden zodat alleen hun zuster overbleef die in het Hoge Noorden woonde. Deze verbleef in een ijskasteel boven een gletsjer en hoewel de laatste kist leeg was en geluk moest brengen dook opeens Schobbebonk op die in de kist belandde en de dochter zo leerde kennen.
        Ze werden verliefd en trouwden met elkaar waarop ook de zes zonen bij hun huwelijk waren en de kleine kapitein later de overige kinderen weer thuis afleverde.Hij trok hierna de zee weer op daar de kleine kapitein zich nooit aan volwassenen zou binden.

        De filosofie van dit verhaal is dat twee verschillende generaties nooit echt zonder elkaar kunnen en zelfs kinderen onmisbaar zijn voor volwassen ofschoon zelfs die kinderen eigenlijk geestelijk heel snel volwassen worden.

        Like

  6. janj's avatar janj schreef:

    Door zo’n foto zie je dat er ook enorm veel blanke en andere lichtgekleurde mensen op de wereld zijn die het verschrikkelijk moeilijk hebben en die alles verloren hebben om een menswaardig bestaan te leiden.
    Alleen vestigen anderen steeds weer de aandacht en deze aandacht is er al 50 / 60 jaar en op de plaatsen waar ze wonen is niets veranderd. En daarom zoekt men de makkelijkste weg, naar het rijke westen.

    Like

  7. Wappieman's avatar Wappieman schreef:

    Ach man , wat een tijd !
    Boompje klimmen , hutten in de grond maken , fikkie stoken, cowboytje spelen , lekker smerig , en mams vond het prima !
    Ik ben nu 59 en afgezien van een verkoudheidje , heb
    ik nooit wat gemankeerd .
    šŸ‘šŸ‘šŸ‘šŸ‘šŸ‘

    Like

Plaats een reactie