“Islamistisch” terrorisme – een terreur net als alle andere?

(Door: Mark Sinn-Daws – Vertaling: E.J. Bron)

Terreur dient in het algemeen om angst en verschrikking te verbreiden door geweldacties – inclusief moorden, aanslagen, ontvoeringen, bedreigingen, intimidaties enz. – om politieke, religieuze, ideologische of economische doelen te bereiken. Daarbij is vooral een vervlechting van ideologisch-politiek-religieus bepaald terrorisme waar te nemen, waarvan de “motivatie” respectievelijk vermeende rechtvaardigingsredenen absoluut niet los van elkaar bekeken mogen worden. Gevaarlijke ideologieën kunnen eveneens de religie als dekmantel gebruiken om politieke doelen te bereiken.

Daarbij wordt de samenhang van ideologie, religie en politieke doelen duidelijk, de ware bedoelingen echter door de legitimering van de religie als “Trojaans paard” steeds weer versluierd. Links- en rechts-extremisme en andere terreurdaden dienen net zo veroordeeld te worden als het “islamistische” terrorisme, hoewel dit vaak gebruikte begrip “islamistisch” ten onrechte kan suggereren dat het “islamisme” niets met de islam te maken zou hebben, maar slechts buiten de islam als extremistische vorm zonder welke religieuze legitimering dan ook, onder het misbruik maken van de religie islam, zou bestaan. De primaire bronnen van de islam bewijzen echter daarentegen duidelijk dat het zogenaamde “islamisme”, dus de politieke islam met zijn eis om de sharia door te drukken, een integraal bestanddeel van de totale constructie islam vormt.

Wanneer je wijst op de subjectieve waarneming van de toename van terreuraanslagen van de politieke islam, vooral in de westelijke wereld, in toenemende mate ook in Europa, werpen veel tijdgenoten tegen dat terreur geen exclusief kenmerk van ISIS-aanhangers & Co. zou zijn, dat men de aanslagen van de politieke islam zodoende niet speciaal zou moeten beoordelen, omdat andere extremistische groeperingen immers ook terreuraanslagen zouden plegen. Alles volgens het motto: “De anderen doen het toch ook!” Deze relativering, de stoïcijnse onverschilligheid en de aan deze kernuitspraak verbonden verborgen legitimering van terrorisme in het algemeen – en terreur van de politieke islam in het bijzonder – is onbegrijpelijk. Voor enkele mensen schijnt de realiteit in werkelijkheid heel anders te zijn. Weliswaar zijn er, zoals reeds aangesproken, ook “andere terroristen”, maar het aandeel slachtoffers van de politieke islam zou dan toch beter op evidentie gebaseerd onderzocht moeten worden om de gevaarlijkheid van deze ideologie te beschrijven en statistisch te bewijzen.

Daarbij gaat het bij de kritiek op de politieke islam (sharia), in de omgangstaal “islamisme”, als een voor de liberaal-democratische fundamentele orde om een gevaarlijke ideologie, niet tegen mensen, maar slechts tegen een totalitaire ideologie van een religieus gelegitimeerde maatschappelijke en staatsorde, die in de primaire bronnen van de islam tijdloos geldig verankerd is.

Om de vraag respectievelijk de bewering op te helderen of het aandeel m.b.t. de effecten van “islamistische” terreuraanslagen, daarbij rekening houdend met het aantal desbetreffende terreurdoden, met andere extremistische groepen is te vergelijken, kan men bij benadering de databank van de “Global Terrorism Database” (GTD) van de University of Maryland gebruiken. Deze databank heeft alle terreuraanslagen van de laatste 50 jaar geregistreerd. Voor veelzeggende beoordelingen en actuelere en nauwkeuriger illustraties van de terreuractiviteiten en verdelingen hoeft men daarom alleen maar het decennium van 2010 tot 2019 te bekijken.

De databank van het globale terrorisme registreert in deze periode bijna 250.000 doden door terreuraanslagen. Waarvan meer dan 60.000 terroristen, o.a. zelfmoorddaders en leden van milities, zodat er in totaal ca. 180.000 doden door terreuraanslagen te beklagen zijn. Er rekening mee houdend dat een statistiek nooit alle gebeurtenissen volledig kan registreren, dat het gevaar van een foutieve classificatie bestaat, terroristische groepen niet altijd zijn in te delen bij een desbetreffende ideologie of zelfs met geen enkele bekende terreurbeweging in verband gebracht kunnen worden, konden desondanks ongeveer 116.000 slachtoffers van terreuraanslagen door een “islamistische” terreurgroep bewezen worden.

Daartegenover staan circa 17.000 doden door een “niet-islamistische” terreurorganisatie. Dit betekent dat de politieke islam volgens de “Global Terrorism Database” (GTD) met een aandeel van meer dan 87% meer doden door terreuraanslagen heeft geëist dan alle andere “niet-islamistisch” gemotiveerde terreurdaden samen met een aandeel van 13% – dus bijna zeven keer meer doden door de politieke islam, bij wiens aanslagen het juist niet om extremistische interpretaties respectievelijk andere onduidelijke interpretaties buiten de islam gaat, maar exact om die uitvoeringen zoals die in de primaire bronnen van de islam al ongeveer 1400 jaar te vinden zijn en – volgens de koran – eeuwige geldigheid bezitten.

Bron:
journalistenwatch.com
Door: Mark Sinn-Daws

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)