Afghanistan: Hoe in Berlijn de niet gewenste realiteit gecensureerd wordt

(Door: Stefan Schubert)

De Duitse regering en haar mainstream media leven al jaren in een eigen parallel universum: grensopeningen, vluchtelingencriminaliteit, islam, migratie, corona en nu de opnieuw aangewakkerde klimaathysterie en Afghanistan. Deze ontkenning van de realiteit, versterkt door ideologische vasthoudendheid en arrogantie kost niet alleen miljarden belastinggeld, maar steeds meer mensenlevens. Uitgerekend speciale eenheden van het Duitse leger, die door deze protagonisten generaliserend belasterd worden als rechtsextremisten, moeten nu in een overhaaste evacuatieactie in Kaboel het hernieuwde falen van de politiek gladstrijken.

Na een 20-jarige training en honderden miljarden westelijk belastinggeld stond het reguliere Afghaanse leger en kort geleden nog uitstekend voor. Tenminste wat betreft officiële papieren en zondagse, niet helemaal au sérieux te nemen redevoeringen van politici, die nog nooit een voet op Afghaanse bodem hebben gezet. Dientengevolge telde dit leger 300.000 man, waarbij de politiek kortweg de Afghaanse politie meetelde.

Voor desbetreffende jubelende meldingen bedacht men daarna extra tot vechten bereide mannen, totdat het media effectieve aantal van 300.,000 werd bereikt.

Maar een blik achter de coulissen bewijst direct deze – politiek gewenste – misleiding van het publiek. De 300.000 soldaten waren in werkelijkheid 185.000 man. Van hen werd 40% in het bestuur en de bureaucratie ingezet, zodat slechts 60% een “gevechtsopleiding” gekregen heeft. Waarbij het begrip “gevechtsopleiding” met het oog op deze historische desertie absoluut de verkeerde uitdrukking is.

Het reguliere Afghaanse leger heeft geleerd om met een Amerikaanse semiautomatisch geweer te schieten, maar veel meer blijkbaar niet.

Tegenover de politieke propaganda van zogenaamd 300.000 Afghaanse soldaten stonden in werkelijkheid maar 96.000 man.

Bovendien moest het leger elk jaar 25% deserteurs vervangen en dienovereenkomstig weer bij nul beginnen. Een andere beslissende fout van het Pentagon bestond bovendien in de poging om van het Afghaanse leger een kloon van het Amerikaanse leger te maken. Een Hightech-leger waarvan de onderdelen digitaal met elkaar verbonden zijn en door het gezamenlijk optreden van grondtroepen, gevechtshelikopters en drones een enorme uitwerking bezit. Dit concept voor het Afghaanse komt over als bedacht door de besturen van Amerikaanse bewapeningsconcerns, want met de realiteit ter plaatse heeft het niets te maken. Volgens officiële informatie zouden er alleen al naar de opbouw van het Afghaanse leger $ 83 miljard gestroomd zijn. Bij dit officiële cijfer zou het waarschijnlijk wel eens kunnen gaan om slechts een heel klein stukje van de daadwerkelijke kosten. Volgens de website “Defense One” is er alleen al voor voertuigen en vliegtuigen een bedrag van $ 10 miljard uitgegeven: gepantserde Humvees, tanks, artillerie en zelfs Black_Hawk-gevechtshelikopters. Alleen de wil om te vechten kan men gewoon niet kopen, zoals de geschokte wereldopinie heeft ervaren. In de Amerikaanse begroting zijn absurde posten van meer dan $ 3,74 miljard voor brandstof voor het Afghaanse leger voor de jaren 2010-2020 geboekt.

Opleiders van het Duitse leger waarschuwden al sinds jaren

Ik had de mogelijkheid om met meerdere militairen van het Duitse leger te praten, die als opleiders in Afghanistan waren. Hun verhalen ontmaskeren de officiële politieke uitlatingen gewoon als leugens, als opgebouwd sprookjeskasteel, dat nooit in de beweerde vorm heeft bestaan. De absolute meerderheid van het Afghaanse leger bestaat bovendien uit analfabeten. Punt. Dit moet men eerst even op zich laten inwerken. De Amerikanen probeerden van een stelletje analfabeten en geitenhoeders een

High-tech leger te vormen. Deze inschatting is zo wereldvreemd, dat dit concept ook van mevrouw Merkel afkomstig zou kunnen zijn. Bovendien heeft daar een niet gering deel een serieus drugsprobleem – heroïne. Bovendien ontbraken bij de soldaten constant wapens en stukken uitrusting, die, aldus een opleider van het Duitse leger, “aan de Taliban verkocht werden”.

Er heerste vooral een groot wantrouwen tussen Afghaanse en westelijke soldaten, omdat het tot talrijke terreuraanslagen door Afghaanse soldaten op westelijke kameraden was gekomen. “Als het maar even ging, lieten we ze met geweren zonder munitie rondlopen”, aldus de opleider.

Hij werd echter vooral bijzonder boos wanneer het ministerie van Defensie in Berlijn ter sprake kwam. “De toestanden hebben we waarheidsgetrouw in berichten en meldingen van de situatie weergegeven. We hebben niet één terugmelding, niet één vraag uit Berlijn gekregen.” Verder bericht hij van “opportunisten en slappe meerderen”, die bang waren voor geïrriteerdheid in Berlijn en daarom probeerden om de Duitse soldaten nog in Afghanistan van te kritische berichten af te houden.

Dit probleem van systeem-conforme carrièremakers aan de hefbomen van belangrijke Berlijnse ministeries is echt ernstig. Onafhankelijk van elkaar hebben hoge medewerkers van het ministerie van Binnenlandse Zaken en het ministerie van Defensie me exact dit geschetst. Mocht er toch een keer een ongecensureerd bericht van een Duitse militair uit Afghanistan in een Berlijns ministerie terechtkomen, dan wordt dit direct ingepikt en bij de aktes in de kelder gelegd.

Deze carrièremakers hebben zo weinig ruggengraat dat ze niet als die persoon willen gelden die “altijd trammelant betekent of ongemakkelijk is”. DE politiek wil horen hoe haar goedmenschen-politiek elke dag functioneert, en precies dit gewenste beeld wordt dan door het politieke waterhoofd in de ministeries doorgegeven.

Dit was identiek bij de grensopeningen in 2015. De situatiemeldingen van de federale recherche en de geheime dienst lagen in Berlijn: waarschuwingen voor een niet meer te stoppen aanzuigende werking, een bedreiging van de binnenlandse veiligheid en een toenemend “islamistisch” terreurgevaar. Helaas waren er in de leidinggevende afdelingen noch mannen met moed om dit ook openlijk te zeggen, noch wilde iemand in het politieke Berlijn deze ongewenste waarheden horen.

Duitsland wordt door fantasten geregeerd, die de realiteit hebben vervangen door wensdenken. Dit opzettelijk onvermogen kost niet alleen honderden miljarden belastinggeld, maar ook een toenemend aantal mensenlevens.

Bron:
journalistenwatch.com
Door: Stefan Schubert

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)