Gemarineerd vlees

(Door: Jan A.)

Het natuurlijke en eenvoudige leven interesseert ons niet zoveel meer. Dat extra sausje, de marinade van het vlees, de toegevoegde suikers, smaakversterkers, kick-momenten tijdens onze vakantie, het nieuwe, het ongewone, ja dat beetje meer, dat verandert het saaie gewone en die ‘meerwaarde’ is voor de meeste mensen aantrekkelijk. Zoals drugs bij feestjes, lingerie bij seks, luxe bij ons leven, dat ‘extra’ daar gaan velen voor.

Op de Belgische televisiezenders nemen regelmatig transgenders deel aan het debat. Bijvoorbeeld verbouwde mannen met alles er op en er aan: mascara, lippenstift, juwelen, pruik, borsten, sierlijke handbewegingen, enz. Men beweert ‘rechten’ te hebben voor gendertransitie en om kinderen hormonenblokkers of transhormonen te geven, zodat ze zich op hun achttiende kunnen laten ombouwen. Dat is voor sommigen opwindend, sexy, verademend, een nieuwe wereld die open gaat. Maar voor anderen voelt het allemaal heel onnatuurlijk aan, het roept bedenkingen op, zelfs cynisme en afkeer, niet tegenover die mensen zelf, maar tegenover de onnatuurlijke situatie. Maar onze wetgevers hebben hen die zogenaamde ‘rechten’ verschaft en bijgevolg zwijgen we.

Ook buitenlanders kregen ‘rechten’, waardoor ze onophoudelijk ons land en onze EU binnen kunnen dringen. Ze komen zich hier nestelen en voortplanten en eigenen zich zelfs onze nationaliteit toe alsof dat de normaalste zaak van de wereld zou zijn. Ze excuseren zich niet, ze vragen niet of we er wel akkoord mee gaan, ze doen het gewoon, tot heel wat ergernis en allerlei conflicten en problemen als gevolg. In duizenden jaren geschiedenis hebben volkeren steeds hun territorium verdedigd tegen indringers, wat een heel natuurlijke en gezonde zaak is. Maar onze wetgevers hebben aan migranten deze zogenaamde ‘rechten’ verschaft en alweer moeten we zwijgen.

Voor heel wat landgenoten kan het hen allemaal niet veel schelen. Ze hebben genoeg aan hun dagelijks brood en spelen, die hen zoet en gedeisd houden, terwijl we stilaan maar zeker terecht komen in een nieuwe Sodom-en-Gomorra-wereld. Een andere boosdoener is onze vervloekte tolerantie en onverschilligheid tegenover het foute, het kwade. We weten op den duur het verschil niet meer tussen goed en kwaad. We hebben onze eigen wetten en ‘mensenrechten’ gemaakt volgens onze zogenaamde ‘normen en waarden’. We trekken de schouders op of kijken de andere kant uit wanneer we steeds verder afzakken in het moeras van verderf en ontaarding. Of we achten onszelf ‘ruimdenkend en mee met de tijd’ en laten alle verderf maar op zijn beloop. Slechts een beperkte groep wakkere burgers houdt de foute evolutie nauwlettend in het oog. Helaas, in de democratie beslist de meerderheid en de wakkere burgers zijn slechts in de minderheid. Niet dat de meerderheid steeds gelijk heeft, herinner je nazi-Duitsland, maar zij beslist wel. De anderen, die niet akkoord gaan en in de minderheid zijn, moeten zwijgen.

De bezoedeling van de lucht en de wateren, de stralingen, de leugens of het achterhouden van de waarheid via de media, seksuele perversiteiten, mateloze geld- en genotzucht, gevaarlijke vaccins, opgezette oorlogen, gewelddadige religies, schijnheiligheid, sluwheid, enz., het gaat allemaal van kwaad naar erger. De wakkere burgers zijn zich hiervan heel bewust, door hun intuïtie, geweten, gezond verstand, studie. Zij zouden zich beter moeten organiseren om samen te werken en de foute zaken aan te klagen en aan te tonen via hun eigen (ongecensureerde) mediakanalen. Omdat ze in de minderheid zijn, kunnen ze geen beslissingen nemen, noch wetten maken. Maar zij kunnen de andere mensen wél bewust maken om in de toekomst veel meer voor het goede, natuurlijke, gezonde te gaan kiezen in plaats van het foute, het kwade wat nu al te vaak het geval is.

Door:
Jan A.
(voor www.ejbron.wordpress.com)