Moslimbroederschap jubelt over zege van de Taliban

(Door: Giovanni Giacalone – Vertaling: E.J. Bron)

Afghanistan is weer in handen van de Taliban, en de effecten op de bevolking zullen, mild uitgedrukt, schrikbarend zijn; daar zijn de Afghanen zich heel goed van bewust en proberen te ontsnappen en niet in handen van de halsafsnijders te vallen, waarbij ze zich zich zelfs vastklemmen aan de landingsgestellen van vliegende vliegtuigen.

De Taliban-leiders hebben het islamitische emiraat al uitgeroepen en Hamas en haar leider Ismail Haniyeh behoorden tot de eersten die hen feliciteerden. De laatste belde Taliban-leider Abdul Baradar op om zijn genoegdoening over “het einde van de Amerikaanse bezetting” uit te drukken en de wens te uiten naar “de aftocht van alle bezettingstroepen, inclusief de Israëlische in Palestina”.

Moussa Abu Marzouk sprak eveneens in naam van Hamas:

De Taliban winnen, nadat zij van achterlijkheid en terrorisme beschuldigd werden. Ze stonden op tegen Amerika en zijn agenten en weigerden compromissen te sluiten. Ze lieten zich niet misleiden door slogans over “democratie” en “verkiezingen”. Het is een les voor alle onderdrukte volkeren, met het Palestijnse volk voorop.

De Palestijnse tak van de Moslimbroederschap gaat daarom aan de kant van het Taliban-emiraat en diens toepassing van de sharia. Dat is niet verwonderlijk wanneer je bedenkt dat de onderhandelingen met de Taliban in Qatar, een bekende ondersteuner van de Moslimbroederschap, onder het beschermheerschap van zijn geestelijk leider, Yusuf al-Qaradawi, plaatsvonden. Aan de Turkse kant van de Moslimbroederschap had Erdoğan al op 12 augustus aangekondigd een Taliban-delegatie te willen ontvangen, en kort daarvoor, op 20 juli, had hij zelfs verklaard dat “de Taliban zich goed zouden moeten voelen als ze met Ankara praten, omdat Turkije niets heeft wat in strijd is met hun overtuigingen”.

Vanaf nu zal het dus heel moeilijk zijn om de “matiging” van de Moslimbroederschap te ondersteunen, ook niet door zich achter zelfingenomen begrippen te verstoppen zoals: Ze zijn een complex universum”, want de feiten laten iets anders zien.

Men zal nu zelfs proberen de Taliban te “verwijderen” door zich op een fantoom te beroepen: “Amnestie voor de Afghanen die met de coalitie hebben samengewerkt”. Desalniettemin komen er nieuwsberichten over huiszoekingen uit Afghanistan binnen, ook al is het discreet, om de internationale gemeenschap niet te veel te alarmeren. Anderen spreken al van een utopische “nationale verzoening”, die alleen maar gewenst wordt door diegenen die de Afghaanse geschiedenis niet kennen, en zelfs van de “oprichting van een conservatief, maar niet fundamentalistisch regime”.

Zelfs de Britse premier Boris Johnson ging zo ver om te zeggen dat “de legitimiteit van een toekomstige Taliban-regering zal afhangen van de handhaving van internationaal overeengekomen standaards met betrekking tot mensenrechten en integratie” – gelooft hij dat echt? De verklaring volgde na een telefoongesprek tussen Johnson en de Pakistaanse president Imran Khan, hoewel iedereen weet dat Pakistan achter de Taliban staat. Ondertussen maakt de Londense geheime dienst zich echter ernstige zorgen dat Afghanistan opnieuw een toevluchtsoord voor de jihad zou kunnen worden.

(Bron: centromachiavelli.com)

Bron:
unser-mitteleuropa.com

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)