Tsjechische president trekt na Afghanistan-debacle de legitimiteit van de NAVO in twijfel

(Door: Laurent Lagneau – Vertaling: E.J. Bron)

Op 5 juli 1963 verklaarde de toenmalige Franse minister van Informatie, Alain Peyregitte, dat de verdediging van Frankrijk niet “aan de Verenigde Staten gedelegeerd” zou kunnen worden: “De Franse regering heeft nooit de vastberadenheid van president Kennedy of die van het huidige Amerikaanse volk in twijfel getrokken. Ze heeft zich alleen maar afgevraagd: ´Wie kan tegenwoordig garanderen wat de mensen willen, wat de opvolger van president Kennedy over vijftien of vijfentwintig jaar zal beslissen? Frankrijk zou in 1914 en 1939 graag de Verenigde Staten aan zijn zijde gehad hebben.”

Deze uitlatingen zorgden zowel in de Verenigde Staten als in Frankrijk voor een controverse. “Een storm in een glas water”, zoals generaal de Gaulle het volgens de woorden van Peyrefitte uitdrukte. “De vitale belangen van Amerika zullen wellicht op zekere dag niet meer absoluut met de vitale belangen van Europa overeenkomen. Daar is niets beledigend of agressief aan, en het werd ook al vaak genoeg door anderen gezegd. Uw opmerkingen ontbreekt het meer aan originaliteit dan aan substantie”, verzekerde hij zijn minister.

Bijna zestig jaar later werden dezelfde vragen gesteld. Vooral. Toen president Donald Trump de NAVO bekritiseerde of toen \ijn voorganger Barack Obama de Amerikaanse strijdkrachten in Europa reduceerde om hen te verplaatsen naar het Indisch-Pacifische gebied.

En de aftocht van de Amerikaanse troepen uit Afghanistan [evenals enkele andere NAVO-leden] met de bekende gevolgen volstaat om bij de bondgenoten van Washington twijfel te zaaien. Temeer daar het in de afgelopen jaren niet de eerste keer is dat de VS eenzijdig hebben besloten om “bevriende” krachten, die zij daarvoor ondersteund hadden, aan hun lot over te laten. De Syrische Koerdische milities [YPG] betaalden er in oktober 2019 daadwerkelijk de prijs voor dat zij zich te weer moesten stellen tegen Turkije, nadat zij het door de Islamitische Staat [IS of Daesh] opgerichte kalifaat bestreden en overwonnen hadden.

Destijds aarzelde president Macron niet om te spreken van de “hersendood van de NAVO”. Men kan zeggen dat dit commentaar net zo slecht werd opgenomen als dat van Alain Peyrefitte zesenvijftig jaar daarvoor. In ieder geval heeft de ontwikkeling van de situatie in Afghanistan tot onvriendelijke uitlatingen over het bondgenootschap geleid.

De terugkeer van de Taliban naar Kaboel zou “het grootste debacle zijn dat de NAVO sinds haar oprichting is overkomen, en het is een nieuw tijdperk inluidende verandering waar we tegenover staan”, verklaarde Armin Laschet, die graag bondskanselier Angela Merkel zou willen opvolgen. “Het is een beschamend moment voor het Westen”, beklaagde Mark Sedwill, een voormalige Britse vertegenwoordiger bij de NAVO.

Het misschien venijnigste commentaar komt van Miloš Zeman (foto), de president van de Tsjechische Republiek. Zijn partij [de Partij van de Burgerrechten] is weliswaar sinds de verkiezingen van 2017 niet meer in het parlement vertegenwoordigd, maar hemzelf is het gelukt om in 2018 herkozen te worden.

Bovendien zijn z´n standpunten vaak verwarrend. Zeman, die door zijn tegenstanders “marionet” van zijn Russische collega Vladimir Poetin wordt genoemd, verdedigt desondanks het lidmaatschap van zijn land van de de Europese Unie en van de NAVO [die hij als Tsjechische regeringschef maatgevend mede vorm heeft gegeven], ook al staat hij zeer kritisch tegenover beide organisaties.

“In de afgelopen maanden heb ik tegen anti-Russische idioten gestreden, en in de afgelopen tijd moest ik ook tegen anti-Amerikaanse idioten strijden […]. Ik ben het er niet mee eens dat de Amerikaanse troepen een bezettingsleger zijn, en wel om een eenvoudige reden: wij hebben de vorige eeuw tweemaal een bezetting meegemaakt en weten hoe dat is”, zei Zeman over een controverse betreffende een NAVO-oefening in het jaar 2015.

Toen echter de chef van het Witte Huis de aftocht van de Amerikaanse troepen uit Afghanistan bevestigde, drukte Zeman zijn onvrede over deze beslissing uit en noemde haar een “fout die gecorrigeerd moet worden”, omdat zij de vorming van jihadistische cellen in het land zou begunstigen. Er dient op gewezen te worden dat de Tsjechische regering in deze kwestie hetzelfde standpunt vertegenwoordigt.

Ook de jongste gebeurtenissen in Kaboel zou haar mening bevestigd hebben. En de NAVO heeft een pak slaag gekregen.

“Het wantrouwen van een serie lidstaten tegenover de NAVO zal na deze ervaring toenemen, omdat ze zullen zeggen: ´Als jullie in Afghanistan falen, waar is dan de garantie dat jullie in andere kritieke situaties niet falen?´ Hij voegde er aan toe: “Nu, op het moment dat investeringen in de NAVO gelijkstaan met geldverspilling, zouden onze defensie-uitgaven zich op de nationale defensie, op de nationale [militaire] aanschaf moeten concentreren.” Met andere woorden, van een deelname van Praag aan de operaties van het bondgenootschap zou geen sprake zijn.

De Tsjechische minister van Buitenlandse Zaken, Jakub Kulhanek, was minder categorisch dan Zeman. Praag zou echter “de realiteit moeten accepteren” en “na de val van Kaboel zal een grotere portie realisme in de buitenlandse politiek noodzakelijk zijn.”

Ter informatie: In de Tsjechische Republiek is de president de chef van het leger, terwijl de regering verantwoordelijk is voor het vaststellen van de defensiepolitiek.

(Bron: opex360.com)

Bron:
unser-mitteleuropa.com
Door: Laurent Lagneau

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)