De Trias Politica is dood. Lang leve de Bananenrepubliek

(Door: “Angélica de Sancé”)

De wetgevende macht, de uitvoerende macht en de rechtsprekende macht dienen in een zichzelf respecterende democratische rechtsstaat gescheiden te zijn. De Franse filosoof Baron de Montesquieu heeft dit systeem bedacht om de staat zo in te richten dat de drie machten gescheiden van elkaar elkaars functioneren het beste kunnen bewaken. Alleen zó kan nooit één van deze machten de overhand krijgen. Hij beoogde daarmee onderdrukking door de machthebbers te voorkomen en het volk vrijheid te garanderen.

Hoe werkt dit systeem in Nederland?

De wetgevende macht is in Nederland niet strikt gescheiden van de uitvoerende macht, omdat de uitvoerende macht, de regering, ook wetgevende taken heeft. Deze wetgevende taken deelt de regering samen met de Eerste en de Tweede Kamer. De regering wordt gecontroleerd door zowel de Staten-Generaal als de rechterlijke macht.

Deze rechtsprekende macht bestaat uit alle rechtbanken en de Hoge Raad die onafhankelijk en gescheiden van de overige machten kunnen werken. De positie van het Openbaar Ministerie en de Raad van State is niet helemaal duidelijk, omdat het Openbaar Ministerie beïnvloed kan worden door de uitvoerende macht. Daarnaast heeft de Raad van State, als rechtsprekende instantie, zelf de bevoegdheden om het wetgevingsproces te beïnvloeden door middel van het uitbrengen van adviezen. Dat er sprake kan zijn van directe beïnvloeding hebben we gezien bij het Wilders-proces. Hoewel het bewijsmateriaal ontbreekt, is het zeer waarschijnlijk dat bewindslieden uit het kabinet hebben samengewerkt met het O.M. om Wilders veroordeeld te krijgen. Dat blijkt uit het gedrag van enkele voormalige bewindslieden die essentiële aantekeningen en verslagen kwijtraakten en uit hun spontaan optredend geheugenverlies op cruciale momenten. Daarmee hebben ze het O.M., de rechtstaat en het Nederlandse volk in grote verlegenheid gebracht en de Trias Politica ondermijnd.

Er is vervolgens niets mee gedaan, ook niet toen Wilders’ advocaten het overduidelijk aantoonden, want ‘Barbertje moest hangen’ in opdracht van de premier zelf, die Wilders ooit de garantie gaf dat hij hem en zijn partij de PVV kapot zou maken. Hierdoor veranderde Nederland ook meteen in een Bananenrepubliek zoals je die in Afrika, Zuid-Amerika en Azië wel vaker tegenkomt, maar daar kennen ze Baron de Montesquieu niet zoals wij in Nederland en Europa! De eerlijke rechtspraak is nu niet langer vanzelfsprekend en rechtenfaculteiten en hun studenten hadden onmiddellijk en massaal op de bres moeten springen en van zich laten horen, ook al waren ze het politiek gezien misschien niet eens met Wilders. Maar de storm bleef uit en het staatsrecht ondermijnende gedrag van premier Rutte heeft zijn verwoestende werk gedaan. Het eindigde als een storm in een glas water en rechtskundigen hebben dus geaccepteerd dat politiek belang hoger staat dan het recht van een individu. Het grote gevaar is dat het zo van kwaad tot erger kan worden en de rechtsstaat bevindt zich nu al op een hellend vlak. Immers als het ondermijnen van de Trias Politica bij een eerste keer al geen gevolgen heeft, kan het een volgende keer ook weer met een sisser aflopen en dan is het einde zoek…

En inderdaad: de rechtsstaat heeft inmiddels opnieuw twee ferme deuken opgelopen. Het is nauwelijks in het nieuws geweest en daar zal de premier ook zeker weer de hand in hebben gehad, maar het benoemen van twee staatssecretarissen en een minister terwijl het kabinet demissionair is, aftredend dus, is een farce! Taalkundig is het al onmogelijk: de Koning benoemt Wiersma, Weyenberg en Yesilgöz-Zegerius tot aftredende staatssecretarissen en aftredend minister (!) en ze worden daardoor lid van een afgetreden kabinet. Nog veel ernstiger is dat ze, terwijl ze lid zijn geworden van het demissionaire kabinet, ze hun Kamerzetels behouden! Daarmee wordt de Trias Politica letterlijk in de vuilnisbak gegooid, want hoe serieus neem je je eigen grondwet, de Trias Politica en het Nederlandse volk als je door deze stap te zetten accepteert dat deze drie als Kamerleden nota bene zichzelf als staatssecretaris en minister moeten controleren? Eerlijk en onbevooroordeeld doet elk Kamerlid, zonder last of ruggespraak, zijn of haar werk. Maar hoe moet dat als hij of zij twee petten draagt, die qua functie elkaar volkomen uitsluiten en rechtskundig juist tegenover elkaar staan?

En weer blijft de storm uit en accepteren de rechtenfaculteiten en alle staatsinrichtingsgeleerden wat er gebeurt. Ook de kiezers accepteren het, want Rutte’s partij is in de peilingen veruit de grootste. Wellicht blijft de kritiek uit, omdat velen denken dat het kabinet er toch niet meer lang zit, maar de schade die nu al is aangericht, is onherstelbaar als die niet snel wordt hersteld. En misschien is iedereen wel afgestompt, lamgeslagen en moedeloos geworden door Rutte, die als premier al jaren elke vorm van fatsoen ontbeert en voortdurend liegt en bedriegt om zijn machtspositie te behouden. Nooit heeft zijn gedrag consequenties gehad als hij weer eens werd betrapt; zijn electorale positie verbeterde zelfs als hij weer ‘door het stof ging’ of excuses aanbood.

Maar eerlijk is eerlijk, in een échte Bananenrepubliek kun je geen betere premier hebben dan Rutte…

Door:
“Angélica de Sancé”
(voor www.ejbron.wordpress.com)