De banaliteit van het kwaad – de dystopie van de “Covid-overheid”

SPQR: Senatus PopulusQue Romanus (Senaat en Volk van Rome)

(Door: “Carver”)

Wie zijn de kwaden? Diegenen, die kritiek hebben op het zich ‘onderwerpen’ aan een Staat en een EU die stééds verder in het strikte privéleven van mensen binnendringen? Of diegenen die kritiekloze volgzaamheid eisen van íederéén???

Een stukje moderne geschiedenis:

Een van de grote filosofen van de 20e eeuw, Hannah Arendt, heeft over de mentaliteit van de ‘Befehl ist Befehl-mensen’, die volgzaam zelfs de meest gruwelijke dingen gewoon ‘in opdracht en volgens de wet’ doen, een boek geschreven: “Eichmann in Jeruzalem, de Banaliteit van het kwaad”.

Hannah Arendt ging in 1961 als journaliste van ‘The New Yorker’ naar het Eichmann-proces in Jeruzalem, dat ze maandenlang bijwoonde. Agenten van de Israëlische Mossad hadden in mei 1960 in Argentinië een zogenaamde ‘Ricardo Klement’ ontvoerd, die daar na de Tweede Wereldoorlog 15 jaar lang ondergedoken was: Adolf Eichmann, een van de grote oorlogsmisdadigers. Het Eichmann-proces werd tussen 10 april en 15 december 1961 in Jeruzalem gevoerd, hij was in de oorlog verantwoordelijk geweest voor het organiseren van de deportatie van miljoenen joden naar concentratiekampen. Arendt dacht een meedogenloos monster aan te treffen, maar werd geconfronteerd met iets totaal anders.

Eichmann’s gedachteloosheid en onnadenkendheid over waaraann hij ‘braaf’ meegewerkt had, choqueerde Arendt. Ze vroeg zich af hoe zo’n middelmatig ‘onbetekenend individu’ in staat was geweest tot zulke monsterlijkheden.

Eichmann zelf zei keer op keer weer opnieuw dat hij alleen maar zijn plicht had gedaan; hij gehoorzaamde niet alleen maar zijn orders, maar ook de wet…

Hij had alleen opdrachten uitgevoerd en was ‘alleen maar’ verantwoordelijkheid voor het organiseren van het transport en niet voor het gruwelijke lot. Arendt zag dat zo velen als Eichmann zonder met hun ogen te knipperen aan de ‘Endlösung’ hadden meegewerkt en dat níemand zich verantwoordelijk voelde voor het resultaat, ieder ‘maar’ voor een klein onderdeel, maar íedereen hád eraan meegewerkt. Dé totalitaire staat: vele duizenden ambtenaren, uniformdragers en handhavers die op hun deelterreintje allemaal volgzaam, gedachteloos en onnadenkend hun ‘werk’ doen, volgens de wet; met als resultaat toen de dood van 6 miljoen mensen, die ‘zuiverheid’ ondermijnden en ziektes verspreidden…

Het kwaad is banaal, een optelsom van gehoorzame en gewillige mensen, die allemaal hun kleine taakje uitvoeren

Het zijn de volgzamen en de ‘ambtenaarachtigen’ die óók de bevelen en opdrachten van een onrechtvaardig wordende Staat úitvoeren; de mentaliteit van ‘opdracht is opdracht’, zonder welke geen enkel onrechtvaardig systeem kan functioneren. Ambtenaarachtigen en volgzamen die geen onderscheid maken tussen een legitieme staat met rechtvaardige opdrachten én een staat die opdrachten geeft die allesbehalve dát zijn en Grondwet en Algemene Rechten van de Mens negeert. Ook al is de Staat democratisch, óók hij kan ontsporen en volksvertegenwoordigers kunnen zo zwak zijn dat ze de Staat maar volgen om hun eigen carrière niet in de weg te zitten. De communistische dictatuur in de Sovjet-Unie is een treffend voorbeeld van hoe zich dit in de moderne geschiedenis heeft ontwikkeld. Het begon als een dictatuur van één persoon: Stalin. Na zijn dood veranderde dat in géén dictatuur meer, maar een totalitair systeem van het Centraal Comité (regering) waar het parlement ‘democratisch meebesliste’, volgens de wet wás dat ook daar zo, maar in de praktijk kwam het neer op instemmen, zéker op alle hoofdpunten. Als men dat niet deed, waren de partijvoordelen en loopbaan voorbij, gehoorzame mensen deden dus wat van hen verwacht werd. Het parlement als ‘applausmachine’ voor het werken naar een ‘betere toekomst’, een (communistische) heilstaat. Herkenbaar, nu?! De ‘betere toekomst’, ‘overwinnen van Covid’, ‘overwinnen van klimaatopwarming’, het grote Heil in de toekomst??? Ergens, ooit misschien…. Nederland met de EU op weg naar ‘een betere toekomst’, een Europese utopie, met maar één gewenste ideologie, een ideologie waar alles, iedere politieke partij, denkrichting, individu, aan ondergeschikt móet zijn, want het is toch voor het heil van iedereen, verdorie!!! Als men anders denkt, zijn ‘ze’ ‘extreemrechts’, ‘extreemlinks’, ‘wappies’, ‘complotdenkers’ of ‘idioten’, hoe de premier van álle Nederlanders laatst een deel van zijn eigen volk wegzette…

Een dictatuur en een totalitaire staat zijn niet hetzelfde:

Dit in tegenstelling tot wat velen en ook media tegenwoordig denken. Daarom worden ze kwaad als iemand vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog maakt, tot in de Tweede Kamer toe, en deels terecht. Totalitarisme is een systeem dat zich kenmerkt door onderwerping van alle individuen aan het gangbare systeem van de Staat. Hierbij wordt iedereen geacht de gangbare ideologie te volgen. Het doel is werken naar een betere toekomst. Mensen worden gemanipuleerd en geïndoctrineerd via de media op het gebied van politieke onderwerpen en óók op het gebied van strikte privé-onderwerpen; afwijkende vrije meningsuiting wordt belachelijk en zwart gemaakt en is op een gegeven moment zelfs riskant. Niet dat men zoals onder Stalin naar Siberië wordt gestuurd, maar zoals onder het Centraal Comité, dat de carrière wordt gedwarsboomd. Al doende worden burgers gecontroleerd, het privéleven van individuen wordt steeds meer in de gaten gehouden; wat in het digitale tijdperk steeds beter en geruislozer kan, de natte droom van iedere Stasi-ambtenaar.

Totalitarisme is een systeem waarbij alles ondergeschikt is aan nog maar één vorm van denken, de gangbare, waar de meerderheid het ‘mee eens is’, of dat wordt mensen tenminste zo voorgehouden. Dit politieke idee dringt hierbij door in de hele samenleving, al in het onderwijs wordt hiermee begonnen (want de Staat bepaalt het leerplan). Totalitair betekent álles omvattend, óók de strikte privésfeer van de mens: met manipulaties als niet roken, geen suiker eten, geen vet eten, geen vlees eten, geen brandstof-voertuig rijden, niet niet-vaccineren en wat er nog volgt…, eerst nog hoe men móet denken en vervolgens als wet… Hoe logisch en goed al dat per onderdeeltje soms ook kan zijn, een niet-totalitair systeem mág nóóit in het strikte privéleven van de mens ingrijpen, ook niet op slinkse, stiekeme en manipulerende wijze, laat staan per wet.

Totalitarisme zit op een gegeven moment ín de mens, iedereen móet dit of dat vinden (door langdurige manipulatie denken de meesten dat iets ook zó ís), anders wordt men uitgemaakt voor extreemrechts of wat dan ook, dáár waarschuwde Orwell voor. Het is précíes het tegenovergestelde van democratie, waar volstrekt andere meningen en ideologieën náást elkaar bestaan, met veel ruzie, maar er géén zwart wordt gemaakt.

Het hele handelen, voor een belangrijk deel uitgaande van de EU en gevolgd door nationale overheden, met deze Covid-epidemie is een symptoom van een proces dat al veel langer aan de gang is: de steeds grotere bemoeizucht met en ingrijpen in het privéleven van individuele burgers door een almachtige Staat, ondersteund door een steeds almachtiger EU-Superstaat.

De Europese integratie begon met het Verdrag van Rome in 1957, waarin de EEG werd opgericht. Na decennia veel goed te hebben gedaan in Europa heeft deze zich echter steeds verder uitgebreid tot een bijna alles vretende en alles bepalende Moloch: de EU. Voordat het Brexit-referendum kwam, heeft Groot-Brittannië geprobeerd om deze ‘allesbepalendheid’ ervan af te zwakken en meer soevereiniteit in eigen land te krijgen. Omdat de EU dit echter stelselmatig wéigerde, is het land uiteindelijk dan maar uit de EU gestapt. De héle tendens in de EU is, in plaats van een puur economische sámenwerking van soevereine lidstaten, richting een herstel van het Romeinse Rijk, een rijk dat ooit begon als koninkrijk, toen een democratie werd en eindigde in een Keizerrijk met een ‘volks vertegenwoordigende’ Senaat als applausmachine. Een Rijk dat regeerde met ‘een ijzeren vuist in een fluwelen handschoen’, zoals historici omschreven. Daar zullen veel EU-lidstaten zich momenteel wel in herkennen, denk ik. Een herstel deze keer niet met oorlog, zoals door Napoleon en Hitler met hun hele aanhang, maar helemaal volgens ‘de wet’: dus ook de hedendaagse ‘Eichmannetjes’ volgen dat natuurlijk weer braaf.

Dit ‘Herstelde Romeinse Rijk’ moet de Heilstaat worden die rechtvaardigt dat diep in het persoonlijke leven van álle burgers ingegrepen mag worden.

De coronacrisis heeft duidelijk gemaakt hoevér de EU nú al zou willen gaan om steeds meer basale vrijheid van haar burgers in te perken: het was de EU die met het idee van een EU-brede vaccinatieplícht kwam. Als men geen vaccin zou nemen, zou men dus een wetsovertreder worden, dát is daar de consequentie van. De makheid van de Europese bevolking is hen in deze corona-crisis mooi gebleken. Ook al zou het tij deze keer nog gekeerd worden, het zal beslist niet de laatste poging zijn… Geen Rijk met één dictator, maar met een ‘EU-Centraal Comité’ en ‘volks vertegenwoordigende’ applausmachine die zich maar weinig van de échte noden van mensen zal aantrekken. Ze zal doen wat ze al járen heeft laten zien: een steeds erger en verstikkender systeem opleggen van politieke correctheid, klimaat-fascisme, gezondheids-dictatuur en wat de ‘verhevenen’ nog meer bedenken. Andersdenkenden wacht het lot van: wegzetten, chanteren en bedreigen, keurig volgens ‘de wet’, zoals hele lidstaten al weten. In naam is het dan nog steeds ‘democratie’; wat het Romeinse Rijk onder de dictator-keizers “in name only” ook was.

Alle pogingen om een Heilstaat op aarde te creëren zijn gedoemd te eindigen in het tegenovergestelde. (Winston Churchill)

Door:
“Carver”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

8 reacties op De banaliteit van het kwaad – de dystopie van de “Covid-overheid”

  1. BosscheBol zegt:

    Helemaal mee eens.

    Like

    • Bert zegt:

      Wat een poppenkast weer.
      De man stuurt je waarschijnlijk een smerig gedragen mondmasker op en adviseert je om dit een dag te dragen.
      Je moet behoorlijk achterlijk zijn om daar in te trappen.
      Ze hebben nog helemaal niks kunnen aantonen.
      Dus wat verkoopt die man dan? Complete onzin weer.

      Like

  2. Bob zegt:

    De totaliteits staat ontstaat uit een dictatuur
    onder het mom van democratie.
    Of je door de kat of hond gebeten wordt je
    krijgt pijn.
    De huidige mens wordt door het geindoctrineert.
    Door de schermpjes waarnaar ze kijken
    gehypnotiseerd. Weinigen zien dat in en helpen
    hierdoor de drang op anderen te vergroten.
    Bij de groep horen is ook veiliger en met de
    groep wordt individualiteit aan de groep
    onderworpen. Als je hiervoor kiest is elke
    vorm van regiem mogelijk.
    De leugen regeert. Loop achter de leugen
    aan en je wordt geaccepteerd als groeps lid.

    Like

  3. Jan zegt:

    Informed consent…..

    Like

  4. Jan zegt:

    De scheidslijn tussen goed en kwaad
    Wat als de grootste daden van kwaad worden begaan door gewone mensen?
    Kate Wand

    Hannah Arendt was een Joods-Duitse politiek filosoof die Duitsland ontvluchtte in 1933, en daarna Europa in 1941, om een ​​nieuw leven te beginnen in Amerika.

    Na de oorlog, ontsnapt aan het lot van miljoenen andere Joodse mensen in de Holocaust, probeerde Arendt de waanzin te doorgronden. Op zoek naar antwoorden reisde ze in 1961 naar Israël om het proces tegen Adolf Eichmann, een nazi-bureaucraat, bij te wonen. Eichmann werd veroordeeld tot ophanging voor zijn buitensporige misdaden tegen de menselijkheid, inclusief zijn toezicht op en leiding over elk onderdeel van de implementatie van de Endlösung.

    In haar verslag over het proces schreef Arendt dat een half dozijn psychiaters Eichmann als “normaal” hadden verklaard – “In ieder geval normaler dan ik ben nadat ik hem heb onderzocht”, zou een van hen hebben uitgeroepen, terwijl een ander had ontdekt dat zijn hele psychologische kijk, zijn houding tegenover zijn vrouw en kinderen, moeder en vader, broers, zussen en vrienden, ‘niet alleen normaal, maar ook zeer wenselijk’ was.

    “Ze wisten natuurlijk dat het heel geruststellend zou zijn geweest om te geloven dat Eichmann een monster was… Het probleem met Eichmann was juist dat er zoveel waren zoals hij, dat de velen noch pervers noch sadistisch waren, dat ze waren, en zijn nog steeds, vreselijk en angstaanjagend normaal.” -Eichmann in Jeruzalem: een rapport over de banaliteit van het kwaad

    Wat als de grootste daden van kwaad worden begaan door gewone mensen?

    Aleksandr Solzjenitsyn beschrijft de volgende herinnering in de Goelag-archipel. Als hooggeplaatste soldaat wordt hij gearresteerd door de Sovjets terwijl hij nog in uniform is, na de overwinning op de nazi’s. Op weg naar de Goelag schept hij er genoegen in om wat hij dan beschouwt als een mindere man dan hijzelf zijn zware bagage te laten dragen.

    Terugkijkend op zijn leven schrijft Solzjenitsyn:

    “Het werd mij toegestaan ​​om deze essentiële ervaring op mijn gebogen rug, die bijna onder zijn last brak, uit mijn gevangenisjaren weg te dragen; hoe een mens slecht wordt en hoe goed. In de bedwelming van jeugdige successen had ik mezelf onfeilbaar gevoeld en daarom was ik wreed. In de overdaad aan macht was ik een moordenaar en een onderdrukker. Op mijn meest slechte momenten was ik ervan overtuigd dat ik goed deed, en ik werd goed voorzien van systematische argumenten. En pas toen ik daar op rottend gevangenisstro lag, voelde ik in mezelf de eerste opwellingen van het goede.

    Geleidelijk werd mij onthuld dat de scheidslijn tussen goed en kwaad niet door staten loopt, noch tussen klassen, noch tussen politieke partijen – maar dwars door elk menselijk hart – en door alle menselijke harten. Deze lijn verschuift. In ons oscilleert het met de jaren. En zelfs in harten die overweldigd zijn door het kwaad, blijft één klein bruggenhoofd* van het goede behouden. En zelfs in de beste van alle harten, blijft er… een ontworteld klein hoekje van het kwaad.”

    Het kwaad wordt vaak afgeschilderd als een fantastisch sprookje over andere mensen uit een andere tijd, in een ver land, het slachtoffer van een of andere kwaadaardige kracht van buitenaf, compleet met cartoonachtige schurken en helden. Het kwaad is groots en gemakkelijk herkenbaar; het draagt ​​een specifiek gezicht en leidt een eigen leven. Het vereist zeker niet de medewerking van volkomen regelmatige, schijnbaar goede mensen, en we kunnen ook nooit onverlicht genoeg zijn om zo’n gebeurtenis zich door ons heen te laten herhalen.

    Door ons het kwaad voor te stellen als een groot, duister, vreemd spook met een eigen leven, raken we verder verwijderd van ons vermogen om het te begrijpen. Door mensen op te delen in zwart-wit categorieën, goed versus kwaad, wij versus zij, ontkennen we de ware aard ervan, die deel uitmaakt van onze natuur. Het kwaad bestaat niet in een vacuüm, en door het kwaad af te doen als een verafgelegen raadsel, sluiten we het vermogen af ​​om het in anderen en in onszelf te zien.

    En als het potentieel voor het kwaad in ons allemaal aanwezig is, wat is het dan dat het tot uiting brengt? Het is niets extreems. In feite is het omgekeerd. Het kwaad is gewoon. Arendt schreef:

    “Goed kan radicaal zijn; het kwaad kan nooit radicaal zijn, het kan alleen extreem zijn, want het heeft nog geen diepte of enige demonische dimensie – en dit is zijn gruwel – het kan zich als een schimmel over het aardoppervlak verspreiden en de hele wereld verwoesten. Het kwaad komt voort uit een gebrek aan denken. Het tart het denken, want zodra het denkt zich met het kwaad bezig te houden en de uitgangspunten en principes te onderzoeken waaruit het voortkomt, wordt het gefrustreerd omdat het daar niets vindt. Dat is de banaliteit van het kwaad.”

    Als mensen niet denken, kunnen anderen gedachten in hun hoofd zetten. Als de grootste daden van kwaad worden begaan en volbracht door gewone mensen die hun denkvermogen hebben verloren, laat dit een grote leemte achter die gemakkelijk kan worden gevuld met propaganda.

    Hanna Arendt:

    “De effectiviteit van (dit soort) propaganda demonstreert een van de belangrijkste kenmerken van moderne massa’s. Ze geloven niet in iets zichtbaars, in de realiteit van hun eigen ervaring; ze vertrouwen hun ogen en oren niet, maar alleen hun verbeeldingskracht, die kan worden gevangen door alles dat tegelijk universeel en consistent is op zichzelf. Wat de massa overtuigt, zijn geen feiten, en zelfs geen verzonnen feiten, maar alleen de consistentie van het systeem waarvan ze vermoedelijk deel uitmaken.”

    In The Origins of Totalitarianism legt Arendt het idee uit van de massa gehypnotiseerd door een enorme leugen:

    “Een mengeling van goedgelovigheid en cynisme was een opmerkelijk kenmerk van de maffiamentaliteit voordat het een alledaags fenomeen van de massa werd. In een steeds veranderende, onbegrijpelijke wereld hadden de massa’s het punt bereikt waarop ze tegelijkertijd alles en niets zouden geloven, denken dat alles mogelijk was en dat niets waar was.

    Massapropaganda ontdekte dat het publiek te allen tijde bereid was het ergste te geloven, hoe absurd ook, en er geen bezwaar tegen had om misleid te worden omdat het elke bewering toch als een leugen beschouwde.”

    We leven nu een leugen, en dat weten we. De vraag is: zal dit anders aflopen?

    Hoe ver deze huidige golf van kwaad zal doorwerken, en hoe diep dit moderne totalitarisme zich kan verschansen, hangt misschien af ​​van hoe angstaanjagend normaal het in de ogen van gewone mensen blijft.

    Mogen gewone mensen genoeg moed en zelfbewustzijn opbrengen om de lijn van goed en kwaad te vinden die ons eigen hart verdeelt, en het kwaad benoemen en afwijzen wanneer we het zien; vooral als we het in onszelf zien. Het verwerpen van de waan die ons is opgedrongen en het demonstreren van al zijn drogredenen biedt de massa een alternatieve kaart van de werkelijkheid, een die propaganda inruilt voor waarheid. Als de geschiedenis voorspellingen doet voor de toekomst, dan hangt ons lot af van de som van onze persoonlijke keuzes en morele overtuiging, en misschien vooral van ons denkvermogen.
    https://katewand.substack.com/p/the-line-dividing-good-and-evil

    Ook Elias Canetti heeft zich met het fenomeen massa en macht bezig gehouden en dit in een boek verwerkt. Zie voor beschrijving: https://www.groene.nl/artikel/de-massa-is-altijd-hongerig
    en wikipedia

    Like

    • CARVER zegt:

      Heel mooi stuk Jan, een uitbreiding van het artikel en een héél goede en treffende uitbreiding. Volgens mij is onderstaande uit jouw reactie hélemaal van toepassing op akelig veel mensen tegenwoordig, ik kom ze namelijk iedere dag bij bosjes tegen:

      “Als mensen niet denken, kunnen anderen gedachten in hun hoofd zetten. Als de grootste daden van kwaad worden begaan en volbracht door gewone mensen die hun denkvermogen hebben verloren, laat dit een grote leemte achter die gemakkelijk kan worden gevuld met propaganda.”

      Like

  5. fredjohan zegt:

    Wat ik mij afvraag is, dat de mensen die het vaccin toedienen aan weigeraars bij een vaccinatie plicht, weer het banale van het kwaad vertegenwoordigen. In feite zijn zij persoonlijk verantwoordelijk voor de bijwerkingen of dood van de tegen zijn zin gevaccineerde.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s