In Brussel regeert de hebzucht: salarissen van de EU-ambtenaren stijgen nogmaals met 1,9%

(Vertaling: E.J. Bron)

Brussel – Het is werkelijk onverdraaglijk: terwijl steeds meer burgers in Europa aan de hongerdoek knagen, zich geen verwarming of zelfs woning meer kunnen permitteren, terwijl de economie – bijvoorbeeld door de migratiepolitiek, vooral echter vanwege de pandemie-maatregelen geruïneerd wordt, proppen de overbodige ambtenaren in Brussel zich ijverig de tassen vol.

De salarissen van de ongeveer 40.000 ambtenaren stijgen nu met terugwerkende kracht tot 1 juli nog eens met 1,9%. Dat bericht de “Bild-Zeitung” onder verwijzing naar een bericht van de Europese Commissie. Dientengevolge stijgt het laagste basisinkomen van een EU-ambtenaar met € 57,- naar € 3.057,-

Het hoogste basisinkomen van een EU-ambtenaar stijgt met bijna € 400,- naar € 21.163,- Samen met toeslagen zijn het zelfs € 500,- meer, bericht de “Bild-Zeitung” verder. Ook de EU-commissarissen krijgen de loonsverhoging.

Het basissalaris van een eurocommissaris stijgt volgens de “Bild-Zeitung” naar € 23.089,- (plus € 444,-), dat van de voorzitster van de Europese Comissie, Ursula von der Leyen, met € 545,- naar € 29.205,-, samen met toeslagen zelfs naar ongeveer € 34.000,- De salarissen van de Europarlementariërs worden ook verhoogd – met € 171,- naar € 9.166,- De extra kosten van de salarisverhogingen voor de EU-belastingbetalers bedragen meer dan € 200 miljoen.

Michael Jäger, secretaris-generaal van de Europese Bond van Belastingbetalers, zei tegen de “Bild-Zeitung”: “Dat is een schaamteloze zelfbediening van de openbare hand.” In de privé-economie zouden zulke salarissprongen vanwege corona op dit moment “bijna ondenkbaar” zijn. Jäger zei verder: “”Juist in deze tijd, waarin de politieke leiding van de burgers bezuinigingen en begrip verlangen, zou de Europese Unie dringend het goede voorbeeld moeten geven. Dit laat zien hoe ver Europa zich van de mensen verwijderd heeft. Het is het absoluut foute signaal.”

Het is de absoluut foute constructie, deze EU. Overbodig, duur en contraproductief. “Allemaal uitstappen alstublieft”, zou in zoverre ook de oplossing zijn.

Bron:
journalistenwatch.com

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

9 reacties op In Brussel regeert de hebzucht: salarissen van de EU-ambtenaren stijgen nogmaals met 1,9%

  1. Peter zegt:

    Ze hebben allemaal morrend toegestemd,
    Beter zouden ze de zorg een topsalaris geven ,die halen de mensen uit de stront,die in Brussel zitten kunnen de mensen er alleen maar induwen verder kunnen ze helemaal niks als ze allemaal oprotten mist geen mens ze .

    Geliked door 1 persoon

  2. Frits zegt:

    Zo lang het gepeupel niet opstaat zo lang zal het blijven duren. Tot in de eeuwigheid

    Like

  3. Richard Lazar zegt:

    Die hoge lonen zijn ‘legale corruptie’, de grote agenda moet zonder tegenspraak uitgevoerd worden!

    Like

  4. karton zegt:

    Wat is dat voor een godvergeten smerige zooi daar in Brussel ? En daar zal Fransje Timmermans zeker bij behoren ! Gore bende.

    Like

    • Julia zegt:

      Karton De ongekozen Brusselse maffia zorgt heel goed voor zichzelf ook als die mislukkelingen met pensioen gaan is het geen armoede. Het is een bedrag dat de EU zelf relativeert omdat het pensioenstelsel ook bij die ambtenaren is aangepast. Heisa in alle gelederen van de EU in Brussel, waar woensdag een artikel van het Duitse Welt-Online op elk bureau de ronde deed. Daarin stond dat EU-ambtenaren gemiddeld 5.844 euro pensioen binnenrijven, goed voor een jaarlijkse uitgave van één miljard euro. Dit komt uit een artikel van een paar jaar geleden dan is het zeer zeker dat dit pensioen de afgelopen jaar flink omhoog is getrokken. Het is een schande maar ja de algehele Europese bevolking bijten liever op een houtje dan dat zij massaal naar Brussel trekken en eens flink een stevig verzet leveren tegen deze ordinaire gewetenloze uitnemers.

      Geliked door 1 persoon

  5. Ravian zegt:

    Had er iemand wat anders verwacht dan?

    Like

  6. Hovawart zegt:

    Sedert het Carolacircus werkt de Brusselése Maffia achter een rookgordijn, stilletjes rolt Europa bergafwaarts, steeds sneller…………tot in het zelf gegraven graf.

    Like

  7. Cathja zegt:

    Waarschijnlijk hebben ze niet het inzicht hoe ze met hun riante salaris het eind van de maand moeten halen. Een ‘kleine’ salarisverhoging kan daarbij helpen natuurlijk…. 😦 😦 😦

    Like

  8. Jan zegt:

    Corruptie tiert welig in de EU
    Fraude, diefstal en omkoping voeden haar verspillende projecten
    MATTHEW OLEX-SZCZYTOWSKI

    Het woord peculatie (oplichting, sjoemel, fraude) is grotendeels in de vergetelheid geraakt sinds het werd gebruikt in de 18e eeuw en daarna, toen mensen als Warren Hastings, de heerser over de Britse gebieden in India, zich bezighielden met het oplichten van de staatskas. Het betekent geldverduistering, vooral van overheidsmiddelen – en geeft perfect een kwaal weer die de kern van de Europese Unie raakt.

    Decennialang heeft de EU gezorgd voor heroïsche geldstromen voor geldwolven, misschien wel de grootste geldstromen die de wereld ooit heeft gezien. Van 2014 tot 2020 heeft het blok 960 miljard euro uitgegeven, en tot 2027 heeft het plannen voor nog eens 1820 miljard euro. Van deze nauwelijks te bevatten bedragen gaat ongeveer tweederde naar diverse vormen van regionale en industriële steun.

    Volgens schattingen in het betrekkelijk goed gecontroleerde Verenigd Koninkrijk kun je verwachten dat tussen 2% en 10% van het projectgeld wordt weggesluisd via fraude, heimelijke afspraken of omkoping. Maar Brussel is lange tijd terughoudend geweest om centrale controle uit te oefenen over de geldstromen. Pas dit jaar heeft het een Europees openbaar ministerie opgericht om malversaties te vervolgen: ondanks een miniem budget heeft het EPPO ( College of the EU Public Prosecutor’s Office) in zijn eerste maanden al meer dan 300 zaken verzameld. De waarde van die zaken, 4,5 miljard euro, is echter verwaarloosbaar in vergelijking met de omvang van het probleem.

    Dit is grotendeels te wijten aan het gebrek aan centraal toezicht, waardoor je scheve uitgaven niet kunt scheiden van diefstal. Je zult nooit kunnen nagaan welke gigantische bedragen verkeerd zijn toegewezen, verduisterd, of gewoon gestolen. Het beste wat je kunt doen is een overzicht maken van de mechanismen die intellectuele corruptie in de hand werken en kunnen leiden tot alle criminele kwalen.

    Neem een van de grootste programma’s: landbouw, visserij en goede werken op milieugebied, goed voor 774 miljard euro van de totalen voor 2014-27. Laat de “kleinschalige” plattelandsfraude gedurende vele decennia, die inmiddels vele miljarden moet bedragen, maar even buiten beschouwing. Het is de essentie van het plattelandsbeleid van de EU die obsceen is, want het is gebaseerd op tarieven rond voedsel die worden doorberekend aan de consument. Ontwikkelingseconomen zullen u vertellen dat dit de Europese consument meer dan 20 miljard euro per jaar kost, ook al is het onlangs hervormd. Dit cijfer is een goed surrogaat voor het inkomen dat jaarlijks wordt ontzegd aan de arme boeren in het Zuiden van de wereld die de bevolking van de EU graag zouden voeden.

    Astronomische bedragen worden ook uitgegeven aan de ruimtevaart, waar de EU samenwerkt met organisaties als het Europees Ruimteagentschap. De cijfers zijn hier opzettelijk verdoezeld, maar in de afgelopen jaren is meer dan €36 miljard begroot. Het ruimtevaartbeleid van de EU komt neer op een “me-first”-systeem van steun voor een ingenomen kring van reusachtige bedrijven in Franse handen, met anderen erbij voor de cosmetische decoratie. Arianespace, geleid door Airbus (Frankrijk-Duitsland-Spanje) en Safran (Frankrijk).

    Takken van Leonardo (de Italiaanse staatskampioen defensie) en Thales (Frankrijk) zijn ook prominent aanwezig. De ruimtevaarttrajecten van de Unie bereikten hun hoogtepunt met het Galileo-plan om GPS-satellieten boven de aarde te laten zweven. Voor zover de cijfers het aangeven, heeft deze gril tot dusver meer dan 10 miljard euro gekost. De bizarre achterliggende gedachte was om te wedijveren met het perfect adequate Amerikaanse systeem, dat zijn grootste nauwkeurigheid voorbehoudt aan militair gebruik door de VS en zijn bondgenoten. Verwachtte de EU dat Amerika zou binnenvallen? In een volgend moment van waanzin werden de Chinezen gevraagd om mee te doen, hoewel ze later niet werden uitgenodigd. Na Brexit werd Groot-Brittannië op schandalige wijze uit de EU gezet, maar niet-EU-leden Israël, Noorwegen en Zwitserland werden binnengehouden.

    Tot de grote geldklopperij behoren ook de centrale toewijzingen aan R&D (research and development) in het kader van programma’s met de naam Horizon. Van 2014 tot 2027 zullen die in totaal 176 miljard euro bedragen. Ook hier zijn de begunstigden vooral een gevestigde club van “oude EU-bedrijven” in Frankrijk en Duitsland, plus geselecteerde vrienden in de academische wereld. (Groot-Brittannië was een belangrijke begunstigde tot het uit de EU stapte.) De ingebouwde vooringenomenheid werd onderstreept tijdens de laatste zevenjarige uitgavenronde, toen de elf nieuwe leden in Midden- en Oost-Europa, ondanks het feit dat zij een vijfde van de bevolking van de EU tellen, slechts 5% van de beschikbare vrijgevigheid kregen. Ondertussen kregen bekende EU-staten als Israël en Zwitserland veel meer. En heeft iemand de werkelijke verkopen en winsten als gevolg van al die uitgaven in de gaten gehouden? Wat denkt u?

    In Luxemburg is de Europese Investeringsbank gevestigd. Dit is een enorme machine om financiële subsidies door te sluizen naar de banken en projecten van de Unie. De EIB doet dit door tegen zeer lage kosten te lenen met garanties van de lidstaten. Halverwege dit jaar had de EIB 179 miljard euro uitstaan bij financiële instellingen en 342 miljard euro bij andere leners. De EIB probeert voortdurend bankiersprofessionalisme te verenigen met enorme politieke druk. Vaak lukt dat niet. Zij is bijzonder laks in haar subsidies aan financiële instellingen, aangezien de modus operandi erin bestaat algemene financieringslijnen aan te bieden die de entiteiten in kwestie gebruiken om naar believen door te lenen. Volledige openheid van zaken: ik heb enige tijd als afdelingshoofd bij de EIB gewerkt, en heb de politieke machinaties uit de eerste hand gezien.

    Veel mogelijkheden om te frauderen komen voort uit de overvloed aan algemene EU-regelingen voor regionale en industriële uitgaven. Zelfs wanneer het doel een waardig ziekenhuis, weg, spoorweg of fabriek is, zijn er mogelijkheden in overvloed. Begin met de lokale of centrale overheidssatellieten die veel van de projecten sponsoren. Zij hebben de neiging te veel te specificeren (de subsidies van de EU zijn tenslotte “gratis”) en de uitvoering niet goed te beheren. Hebzuchtige adviseurs en bouwondernemingen moedigen hen aan. Contractuele rompslomp kan de koppeling tussen prestatie en betaling verbreken. De centrale regeringen (die de tegenwaardefinanciering verzorgen) en de EU-bureaucraten zijn medeplichtig, omdat het in ieders belang is het geld de deur uit te krijgen. Zoals we hebben gezien, wordt de EIB, wanneer zij betrokken is, vaak ook beïnvloed door de politici.

    Ja, voor de meeste overheidsopdrachten schrijft de EU openbare aanbestedingen voor: er wordt elk jaar voor 1900 miljard euro aanbesteed. Maar het is gemakkelijk om te sjoemelen met de specificaties en de selectiecriteria. Met name Italië, Oostenrijk, Spanje, Griekenland en Portugal hebben lange tijd een slechte reputatie gehad met hun openbare aanbestedingen. De laatste jaren zijn Hongarije, Cyprus, Roemenië en Bulgarije in galop op het goede spoor gekomen en staan zij op het punt om ons in te halen. Hongarije heeft al een soort prijs in de wacht gesleept, aangezien premier Viktor Orbán berucht is om het belonen van zijn kameraden via met de hand gestuurde EU-contracten; het land krijgt van 2021 tot 2027 22 miljard euro aan regionale fondsen, en nog meer aan post-Covid-steun.

    De daaruit voortvloeiende gevallen van verspilling en diefstal zijn al decennia lang over heel Europa verspreid. Van de duizenden verdachte regelingen zijn er opvallende kluiten in Zuid-Italië, Spanje en in de ooit nieuwe Duitse deelstaten. Een klassiek voorbeeld van overinvestering is het hogesnelheidsspoornet in Spanje. Het heeft de afgelopen 35 jaar 56 miljard euro opgeslokt, waarvan 14 miljard euro van de Unie, maar blijft chronisch onderbenut. In een extern rapport werd de onjuiste toewijzing van overheidsmiddelen (tot 2016) op 26 miljard euro geraamd. Er werd eufemistisch gepleit voor “Transparantie in verborgen agenda’s achter openbare werken”. Vergeleken met dergelijke herculeuze Hispanische prestaties lijkt het geval van de nieuwe luchthaven van Berlijn bescheiden. Met steun van de EIB zijn de kosten ervan geëxplodeerd van 2,8 miljard euro tot 10,3 miljard euro of meer. Na 14 jaar is ze eindelijk open, maar ze is nog steeds niet volledig functioneel.

    De gevallen blijven komen. Onlangs nog onthulde de Financial Times aan een geschokte Duitse spoorwegen en aan verbijsterde Duitse openbare aanklagers dat het gewaardeerde plan voor de verbouwing van het centraal station van Stuttgart, dat gedeeltelijk door Brussel werd gefinancierd, naar verluidt gebukt ging onder frauduleuze tekortkomingen. De oorspronkelijke kosten, 2,5 miljard euro, zijn meer dan verdrievoudigd tot 8,2 miljard euro (en meer). De FT suggereerde dat een groot deel van de inflatie te wijten was aan flagrant wanbeheer en corruptie, waarbij één bron de omvang van de zwendel tot dusver op 600 miljoen euro raamde.

    Tot de komst van de EPPO was de enige politieagent van de Unie het notoir zwakke controleorgaan OLAF (Office Européen de la Lutte Antifraude), dat geacht werd samen te werken met een andere zwakke entiteit, de Europese Rekenkamer. Die hadden net zo goed geen moeite kunnen doen: vorig jaar heeft OLAF zelf terugvorderingen aanbevolen voor een schamele 293 miljoen euro. Hoe schrijnend de zaak ook is, OLAF was verplicht deze over te dragen aan het rechtssysteem van het betrokken land. En maar al te vaak is de plaatselijke rechtspraak ineffectief gebleken. Dit is te wijten aan onbekwaamheid (Duitsland) of opzet (het nieuwe Oosten heeft te weinig geïnvesteerd in zijn rechtssysteem, in veel landen zijn openbare aanklagers en rechtbanken ondergeschikt gemaakt).

    Van nu af aan zal de EPPO strafrechtelijke bevoegdheden hebben, terwijl OLAF zich zal concentreren op administratieve kwalen. Maar verwacht niet dat zij meer zullen doen dan de geldwolven in Brussel een halt toeroepen. Ze zijn maar met een paar honderd man. En de gevestigde belangen zijn gewoon te groot, de enorme sommen geld te verleidelijk. Toen Lord Acton in de 19e eeuw de beroemde uitspraak deed dat macht corrumpeert, maar dat absolute macht absoluut corrumpeert, was peculatie nog algemeen gangbaar. In de EU van vandaag geldt een variant hierop nog steeds: gebrek aan controle over de uitgaven corrumpeert, absoluut gebrek aan controle kan absolute corruptie veroorzaken.
    https://unherd.com/2021/12/corruption-will-always-thrive-in-the-eu/

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s