1. De vertalingen/artikelen op deze site geven niet per se de mening van de vertaler/webmaster weer.
2. De eigenaar van deze site is niet verantwoordelijk voor de inhoud van reacties op artikelen.
3. Antisemitische, anti-Joodse, anti-Israëlische, antizionistische en racistische comments worden op deze site niet getolereerd!
4. Op deze site wordt met open vizier gediscussieerd en er wordt NIET op de man/vrouw gespeeld! Dat recht heeft alleen de webmaster.
5. Appeasement van en propaganda voor de islam is ongewenst, evenals het PVV- en Wilders-bashen!
6. De webmaster behoudt zich het recht voor om zonder opgave van redenen comments te verwijderen en/of reageerders een ban te geven.
Indien u “E.J. Bron”, dat bij WordPress is ondergebracht, leest en reageert op de “E.J. Bron”- artikelen, doet u dat vrijwillig en is uw IP-adres en emailadres – indien u dat vermeldt – bekend en wordt opgeslagen. Ook de (nick) naam waaronder uw post wordt opgeslagen. “E.J. Bron” zal uw gegevens nooit aan derden doorgeven, tenzij op uw eigen nadrukkelijke verzoek. Indien u zich opgeeft voor het ontvangen van de nieuwe artikelen per email, zal “E.J. Bron” ook die gegevens nooit aan derden geven. We houden uw gegevens privé, tenzij de wet of rechterlijke macht ons dwingt uw gegevens aan hen te verstrekken. Datalekken in het systeem vallen onder de verantwoordelijkheid van WordPress.
De commentaren op “E. J. Bron” worden gemodereerd. Webmaster E. J. Bron heeft andere verplichtingen naast het beheer van zijn weblog. Als er dus eens een commentaar doorheen glipt dat op enige manier niet door de beugel kan, dan betekent dat niet dat het commentaar de goedkeuring van de webmaster heeft
Sympathisanten van de website "E.J. Bron" kunnen doneren via een bankoverschrijving. Mail naar bron.contact@gmail.com voor het rekeningnummer.
Bij voorbaat dank!
Webmaster E.J.
E.J. Bron 
Alle Volt-aanhangers elektrocuteren !
LikeGeliked door 2 people
Beste Karton,
Stukje vakdeformatie:
In de tekst werd vermeld die Gundo van Volt aan de 480V te hangen,
1. “vroeger” was het 380V (tussen de fasen)
2. Nu is het 400V tussen de fasen en thuis tussen de fase en de 0 230V.
400 = 1,732 * 230 = V3 * 230V
Maar maak je maar geen zorgen. Binnen die partij VOLgT binnenkort een kortsluiting. En omdat zij niet verdragen kunnen wat zij te verduren krijgen zijn zij dan spanningsloos. M.a.w. NUL VOLT.
LikeLike
@ Sinyo op 4-2-2022 om 07.22 u. Dank voor uw uitleg; u zult ‘t vast niet erg vinden als ik u vertel dat ik totaal géén verstond heb van stroom , voltages, vermogens enz. enz. Ik weet wel dat, als ik m’n vinger in een stopcontact steek, ik een zg opdonder krijg , of van het keukentrapje val als ik daar toevallig op sta ; als ‘t licht niet ontbrandt als ik de schakelaar omzet dan wordt ik zelfs boos , kun je nagaan !
LikeLike
Vanwege de achterbakse cultuur van zogenaamde eurocraten dient er een voorstel te worden ingediend waar men tijdens redevoeringen, interrupties en debatten zich niet meer via de voorzitter hoeft te richten tot mekander, laat politici elkaar aanspreken op persoonlijke titel, dan krijgen de kiezers een beter beeld van de ware aard van de wolven die zich onder de Haagse schaapjes op het Binnenhof verschansen…….eerlijkheid duurt het langst, een dubbel paspoort is valsspelen.
LikeGeliked door 3 people
stop met praten, doe iets
LikeLike
Waarom flikkerd die rothoer niet op ?
Ze is niet verplicht in dit rotland te wonen ,
toch ?
LikeGeliked door 2 people
Moslims hebben 1 agenda,de islam.
LikeGeliked door 1 persoon
In 1996 verhuisde Gündoğan naar Amsterdam om rechten te studeren, maar ze stopte in 2003 zonder diploma. Ze heeft verteld dat ze haar studie niet kon afronden vanwege haar thuissituatie. Ze heeft haar vader gewelddadig genoemd. Ze studeerde tussen 2005 en 2007 aan de Universiteit Leiden; haar studie politicologie heeft ze uiteindelijk ook niet afgerond.
LikeLike
Wat is dit eigenlijk voor iemand, los dat ze praat als een kip zonder kop kan ik haar moeilijk plaatsen, deze 2 maten teveel ingeregen zwaar opgemaakte …DragQueen???..transgender in wording ??? Wat is het eigenlijk, los van die kip zonder kop dan .
LikeGeliked door 1 persoon
Ik heb, eerlijk gezegd, nog nooit van dit buitenlandse wijf, Lucifer Gigadack, gehoord. Ze vreet dus oa mijn belastinggeld op ? Wel gvd nog-is-an-toe ! Smerige lellebel , rot op naar je zankbak en ga daar het leefklimaat bederven ! ‘t Is toch ongehoord dat dit buitenlandse vullis óns voorschrijft wat we te doen hebben ?! Overgieten met kokende olie of zoutzuur.
LikeGeliked door 1 persoon
“The holocaust was not about race but about man’s inhumanity to man.”
Whoopi Goldberg
De laatste vijftien jaar van mijn leven zocht ik iemand die dit inzicht met mij deelde. Nooit heb ik iemand kunnen vinden. Tot nu. Nooit ben ik een fan van Goldberg geweest, maar nu wel. Deze uitspraak is zo ongelooflijk waar. Het is de spijker op zijn kop.
Ook haar hierop volgende uitspraak is volkomen waar: de Holocaust ging om het doden van blanke mensen door blanke mensen. Die uitspraak is waar omdat slachtoffer en dader dezelfde huidskleur deelden. Binnen de racistische praktijk van de nazi’s speelde huidskleur géén rol.
Ik betreur het uitermate dat zij voor de publieke opinie door de knieën is gegaan en haar woorden heeft teruggenomen. Censuur en afgedwongen zelfcensuur is tegenwoordig de nieuwe traditie geworden, helaas.
Een laatste stap in haar denken heeft ze echter niet gezet. Want ze geeft aan racisme te zien als iets wat tussen groepen mensen voorkomt die verschillen in huidskleur. Had ze iets langer bij haar eigen bovengenoemde woorden stilgestaan, dan had ze geweten dat racisme überhaupt niet bestaat.
Als het om racisme gaat hoeven mensen zich maar een enkele korte vraag te stellen. Als ze het antwoord gegeven hebben moét ze de schellen van de ogen vallen.
Is het waar?
LikeLike
Met twee Turkenpartijen begint het steeds meer op een inburgeringscentrum te lijken daar in de ”Tweede Kamer”.
LikeLike
The word “расистов” or “Rasistov”, i.e., “Racists”,… is invented by the Communist Leon Trotsky with the sole objective to sow division, discontent, and chaos in society – black against white, male against female, rich against poor, straight against gay, Jew against gentile, atheist against believer, law abiding against lawless, two parent families against single parents, and so on.
So, It’s a Socialist thing. Just ignore !
https://redice.tv/news/racist-a-word-invented-by-ussr
LikeLike
Over ‘de toon van het debat’
DIEPZINNIGE GEDACHTEN
De onvermijdelijke noodzaak om te oordelen
Theodore Dalrymple
Het lijkt erop dat de mensen steeds minder in staat zijn de aanwezigheid in een ruimte te verdragen van iemand met een andere politieke mening dan zijzelf. Wij zijn er thans in geslaagd de algemene teneur van de opvattingen van een groep mensen te peilen en ons erbij aan te sluiten als die opvattingen met de onze overeenstemmen of ons stil te houden als dat niet het geval is. Bovendien zijn de meningen van een persoon nu het voornaamste criterium dat mensen gebruiken om de goedheid of slechtheid van zijn karakter te beoordelen; zijn feitelijk gedrag is veel minder belangrijk voor hen.
Het enige andere criterium dat tegenwoordig nog veel gewicht in de schaal legt bij de beoordeling van iemands karakter is iemands smaak. Als iemand ervan beschuldigd wordt geen of een slechte smaak te hebben, is dat bijzonder kwetsend. Smaak is een van de middelen waarmee wij mensen categoriseren, en wij willen niet graag in het openbaar gezien worden met mensen van slechte smaak, want hun slechte smaak weerspiegelt zich ook op ons. Wij oordelen naar het uiterlijk en vaak is er weinig anders om op af te gaan. Onze smaak voor kunst, muziek, lectuur, voeding, decoratie, ontspanning, enz. helpt ons in categorieën onder te brengen. We hebben de neiging andere categorieën dan de onze te verachten.
Zevenentwintig jaar geleden schreef de Franse toneelschrijfster Yasmina Reza het briljante toneelstuk Art, over smaak. Drie vrienden discussiëren over een schilderij dat door een van hen voor een aanzienlijke prijs is gekocht. Het schilderij in kwestie is een louter wit geschilderd doek, met een witte rand en enkele lijnen zichtbaar in de verf. De koper van het schilderij is een huidarts, Serge genaamd, welgesteld maar niet rijk; een van zijn vrienden, Marc, een luchtvaartingenieur, is duidelijk intelligent maar geen kunstkenner; de derde persoon in het stuk, Yvan, is een relatieve mislukkeling die geen richting heeft in zijn leven.
Marc, de eenvoudige, niet-artistieke man met intelligentie, ziet niets in het schilderij (als het al een schilderij genoemd kan worden), en noemt het zelfs stront. Hij denkt dat het een truc van vertrouwen is: Iedereen kan immers een stuk doek nemen en het met witte verf bestrijken. Maar het feit dat iedereen zoiets had kunnen doen, wil nog niet zeggen dat iemand het gedaan heeft, tenminste niet voordat deze specifieke kunstenaar, die blijkbaar bekend is en vandaar de hoge prijs van zijn werk, het gedaan heeft. Wat Yvan betreft, hij ziet, of meent te zien, iets van waarde in het schilderij.
Serge, de koper en eigenaar van het schilderij, vindt dat Marc, de tegenstander, niet de nodige opleiding en belangstelling heeft om over het schilderij te oordelen. Marc daarentegen vindt dat Serge ten prooi is aan intellectueel en esthetisch snobisme. Hun onenigheid brengt al snel andere scheuren in hun vriendschap aan het licht. Yvan probeert te bemiddelen tussen Serge en Marc, maar wordt door de andere twee tegen zich in het harnas gejaagd. De onenigheid over een schilderij heeft echte verdeeldheid onder hen gezaaid.
Smaakkwesties zijn inderdaad in staat om tweedracht en zelfs haat te zaaien. Net als bij politieke meningen, moet ik steeds vaker op mijn tong bijten. Wanneer mensen hun voorkeur uitspreken voor iets dat ik als een esthetische gruwel beschouw, verander ik van onderwerp – als ik meer waarde hecht aan goede relaties met de persoon in kwestie dan aan de tijdelijke verlichting van gevoelens die het uitspreken van mijn mening mij zou geven.
De felheid van een veroordeling verbergt of verhult in elk geval vaak twijfel over de uiteindelijke gegrondheid van iemands veroordeling. Wat als het verwijt van Serge aan Marc, dat hij onvoldoende onderlegd is in de kunst om het schilderij dat hij heeft meegebracht op waarde te schatten, dat het probleem zijn blindheid is voor, veeleer dan een gebrek aan verdienste of betekenis in het schilderij, van toepassing is op mijn eigen negatieve oordelen over kunst of architectuur? Als iemand schoonheid ziet in iets waarin ik alleen maar lelijkheid zie, hoe moet ons meningsverschil dan worden beslecht, wie of wat moet de uiteindelijke scheidsrechter tussen ons zijn?
Oordelen is onzeker, zoals Hippocrates lang geleden zei met betrekking tot de geneeskunde; en toch moeten wij het doen, want leven is oordelen. Zij die beweren niet te oordelen, vellen als het ware altijd een zelfgenoegzaam meta-oordeel: dat het iets groots en glorieus is, dat getuigt van grootmoedigheid, om niet te oordelen. Maar oordelen moeten we, want we moeten altijd kiezen tussen alternatieven. Er was een beroemde roman van Luke Rhinehart (een pseudoniem voor George Cockcroft), gepubliceerd in 1971, The Dice Man, waarin de hoofdpersoon probeert te leven door de worp van een dobbelsteen, en zo bewuste keuze uit zijn leven elimineert, maar natuurlijk doet deze manier van leven dat niet. Ten eerste heeft de hoofdpersoon ervoor gekozen om te proberen op deze manier te leven, en ten tweede zijn de alternatieven waartussen de dobbelsteenworp willekeurig “kiest” in naam van de hoofdpersoon zelf gekozen, aangezien er altijd een oneindigheid aan mogelijkheden is. Vervolgens moet hij natuurlijk kiezen of hij de vermeende bevelen van de dobbelsteen al dan niet uitvoert. Hoe graag we soms ook zouden willen ontsnappen aan de verantwoordelijkheden van de keuze, we kunnen dat – bij gebrek aan een hersenziekte – niet.
De roman werd zeer populair omdat hij oppervlakkig gezien de mogelijkheid leek te bieden van een wereld die bevrijd was van de lastige noodzaak van een moreel oordeel. Dat was natuurlijk niet het geval, hoewel het misschien wel slechte morele oordelen heeft bevorderd.
De onvermijdelijke noodzaak om te oordelen, zowel moreel als esthetisch, creëert een knagend slecht geweten omdat we niet zeker zijn van de uiteindelijke rechtvaardiging van elk van die oordelen. Dit geeft aanleiding tot een spanning die vaak wordt verlicht door felheid. Wanneer twee mensen elkaar ontmoeten die fel zijn, maar in tegengestelde zin, zal er waarschijnlijk een conflict ontstaan. Het kan op het zuiver intellectuele vlak blijven, maar dikwijls gaan dergelijke conflicten over praktische zaken waarover een beslissing moet worden genomen; en hoezeer wij ook de filosofische onzekerheden van oordelen als zodanig erkennen, wij zijn er psychologisch zeker van dat onze eigen oordelen juist zijn. Als ik zeg dat x lelijk is, bedoel ik niet alleen dat ik denk dat x lelijk is, ik bedoel dat x, objectief gesproken, lelijk is. Daarom geloven we niet graag dat iemand die het niet eens is met ons oordeel eerlijk of oprecht is, en dan gaan we op zoek naar verklaringen – zoals economische belangen – voor zijn oneerlijke of onoprechte afwijzing van ons oordeel.
Over smaak valt niet te twisten, zegt een oud Latijns spreekwoord. Integendeel, er is niets anders dan betwistende smaak.
https://www.takimag.com/article/the-unavoidable-necessity-to-make-judgments/
LikeLike