“Zeg mij wie uw vrienden zijn, dan zeg ik wie u bent”

(Door: “Ruben”)

In november 2012 nam voormalig secretaris-generaal Joris Demmink afscheid om met pensioen te gaan. Bij dit afscheidsfeest waren talloze hoogwaardigheidsbekleders bijeengekomen. Onder andere Rita Verdonk,  oud-hoofdcommisaris Welten, Hans Wiegel, Docters van Leeuwen en de huidige vicevoorzitter van de Raad van State Tom de Graaf. (zie filmpje). Hans Wiegel van de ‘rechtse’ VVD verklaarde voor de camera letterlijk dat hij geen afscheid kwam nemen, maar om alleen een hand te schudden met Demmink, omdat ze elkaar toch regelmatig zagen.

Demmink werd geboren op 11 december 1947 in Laren. Hij studeerde aan de RU Leiden en was lid van het inmiddels beruchte Minerva. Vanaf 1971 bekleedde hij diverse topfuncties met als hoogtepunt secretaris-generaal van Justitie (2002-2012). Een machtige positie waar hij o.a. ook rechters en officieren van justitie kon benoemen.

Demmink kwam tijdens zijn leven vaak in opspraak, maar wist iedere keer op geraffineerde wijze de dans te ontspringen. Zijn naam duikt regelmatig op bij onderzoeken naar seksueel misbruik en erger.

O.a. bij het Rolodex-onderzoek, geleid door Fred Teeven, de verkrachting van 2 Turkse jongens in Turkije, bezoeken aan het jongensbordeel Pinoccio te Praag en het Anne Frank plantsoen te Eindhoven. Ook had Demmink volgens zijn chauffeur Rob Mosterd regelmatig seks met jongens op de achterbank van zijn dienstauto, waar de chauffeur ‘van mee mocht genieten’. Ook wordt zijn naam genoemd in de zaak Manuel Schadwald. Manuel Schadwald was een 13-jarige Duitse jongen die misbruikt werd in een snuff movie waarbij hij stikte. Deze snuff movie is een tijd later gevonden in Zandvoort in het appartement van de later vermoorde G. Ulrich. 

Er zijn in de loop der jaren talloze personen geweest die onder verdachte omstandigheden zijn overleden, waarbij een connectie is met Demmink. Waaronder: 

– Journalist Fred de Brouwer van Panorama, die op 14 maart 2014 in Thailand aangereden werd op zijn scooter. Deze journalist was juist gevlucht naar Thailand uit angst voor de wraak van Demmink, omdat hij ooit een artikel had geschreven over Demmink, samen met Henk Krol van de Gaykrant.

– Ook zijn chauffeur Rob Mosterd, die een klacht had ingediend over Demmink, stierf onder verdachte omstandigheden aan een hartaanval. 

– Mr. Gerard Hamer, advocaat van Frank L., een jeugdprostituee, die aangifte heeft gedaan tegen Demmink. Frank L moest onder zware druk zijn aanklacht intrekken en werd later veroordeeld tot 2 maanden cel wegens een valse aangifte tegen Demmink. Later heeft hij in een artikel verklaard dat zijn aangifte wel waar was. Frank L. verklaarde ook dat Demmink aanwezig was bij een ‘ seksfeest’, waarbij een jongetje letterlijk dood geneukt werd d.m.v. een kunstpenis. 

– Mr. Wilfried Brinkhuis. Deze man organiseerde seksfeestjes met volwassenen, waar ook hoge ambtenaren kwamen. Hij wilde niet meewerken om pedo-feestjes te organiseren. Brinķhuis kende Demmink via zijn werk als advocaat en uit het sekscircuit.

– Joyce Labruyere, die op afschuwelijke wijze aan haar einde kwam op 17 maart 1991. Zij was via haar werk als arts op het spoor gekomen van een groot pedo-netwerk. Deze moord is uiteraard nooit opgelost.

Of Joris Demmink werkelijk schuldig is in deze en andere zaken zal waarschijnlijk nooit duidelijk worden. Alles wordt zoals gebruikelijk in de bekende doofpot gestopt. Als Demmink zou gaan praten en open kaart gaat spelen,  dan zal er ongetwijfeld grote opschudding ontstaan in ons land, waarbij de onthullingen over The Voice volledig in het niet vallen.

Of Demmink schuldig is of niet, er bestaan wel degelijk talloze netwerken van kindermisbruik (en moord) in ons land. Helaas heeft  ex-minister Grapperhaus een onafhankelijk onderzoek naar ritueel kindermisbruik (srm) geblokkeerd. Wat de werkelijke reden is dat hij geen onafhankelijk onderzoek wil naar dit weerzinwekkend fenomeen laat ik over aan de lezer.

Op de site van Licht op srm staan onthullende verhalen van slachtoffers. Mijn moeder zei ooit lang geleden: “Iedereen met een machtspositie is chantabel.” Dit verklaart misschien het gedrag van onze politici en machthebbers. 

Door:
“Ruben”
(voor www.ejbron.wordpress.com)