1. De vertalingen/artikelen op deze site geven niet per se de mening van de vertaler/webmaster weer.
2. De eigenaar van deze site is niet verantwoordelijk voor de inhoud van reacties op artikelen.
3. Antisemitische, anti-Joodse, anti-Israëlische, antizionistische en racistische comments worden op deze site niet getolereerd!
4. Op deze site wordt met open vizier gediscussieerd en er wordt NIET op de man/vrouw gespeeld! Dat recht heeft alleen de webmaster.
5. Appeasement van en propaganda voor de islam is ongewenst, evenals het PVV- en Wilders-bashen!
6. De webmaster behoudt zich het recht voor om zonder opgave van redenen comments te verwijderen en/of reageerders een ban te geven.
Indien u “E.J. Bron”, dat bij WordPress is ondergebracht, leest en reageert op de “E.J. Bron”- artikelen, doet u dat vrijwillig en is uw IP-adres en emailadres – indien u dat vermeldt – bekend en wordt opgeslagen. Ook de (nick) naam waaronder uw post wordt opgeslagen. “E.J. Bron” zal uw gegevens nooit aan derden doorgeven, tenzij op uw eigen nadrukkelijke verzoek. Indien u zich opgeeft voor het ontvangen van de nieuwe artikelen per email, zal “E.J. Bron” ook die gegevens nooit aan derden geven. We houden uw gegevens privé, tenzij de wet of rechterlijke macht ons dwingt uw gegevens aan hen te verstrekken. Datalekken in het systeem vallen onder de verantwoordelijkheid van WordPress.
De commentaren op “E. J. Bron” worden gemodereerd. Webmaster E. J. Bron heeft andere verplichtingen naast het beheer van zijn weblog. Als er dus eens een commentaar doorheen glipt dat op enige manier niet door de beugel kan, dan betekent dat niet dat het commentaar de goedkeuring van de webmaster heeft
Sympathisanten van de website "E.J. Bron" kunnen doneren via een bankoverschrijving. Mail naar bron.contact@gmail.com voor het rekeningnummer.
Bij voorbaat dank!
Webmaster E.J.
Psaki heeft zich al 2 x versproken: I like working for president oba…
Obama is een zwarte moslim dus is de vernietiging van amerika in volle gang. Tucker van Fox begint dat een beetje door te krijgen maar er zijn nog veel te veel die (veinzen te) denken dat biden er ook maar iets mee te maken heeft.
LikeLike
De ene is een zwaar corruptie halve seniele man die gebruikt wordt als inktkussen voor een maffia gevaarlijke duistere geldvampiers. De andere is een man die een nuchtere blik op de wereld heeft. Hij laat niet met zich sollen.
LikeGeliked door 1 persoon
Ook Candice Bergen begrijpt het allemaal niet echt goed.
De Chauffeurs hebben gezegd we gaan niet weg voordat de mandaten van de tafel zijn en dat was een paar dagen geleden nog OK volgens Candice.
Nu begint ze te janken dat de economie geraakt wordt, maar ook zij vergeet even dat de economieal twee jaar geraakt wordt.
Zou het kunnen zijn dat ergens haar aandelen minder waard worden????
LikeGeliked door 1 persoon
De oorlog hitsers zijn weer terug in het WITTE HUIS, dat het nog niet zwart geschilderd is.
Misschien komt het nog, ze zijn gestoord.
Oost west overal doet links zijn best. Alleen ze doen nooit iets wat mensen een goed leven, en toekomst voor de kinderen in de planning heeft. Er zit alleen maar doemdenken in die voor mij geestelijk gestoorde hufters. ALLEEN MAAR!!! NOOIT OPLOSSINGEN.
LikeGeliked door 2 people
De oorlog hitsers zijn weer terug in het WITTE HUIS, dat het nog niet zwart geschilderd is.
Misschien komt het nog, ze zijn gestoord.
Oost west overal doet links zijn best. Alleen ze doen nooit iets wat mensen een goed leven, en toekomst voor de kinderen in de planning heeft. Er zit alleen maar doemdenken in die voor mij geestelijk gestoorde hufters. ALLEEN MAAR!!! NOOIT OPLOSSINGEN.
LikeLike
Netflix: Amerikaanse patriotten = neonazi’s
Een tijdreis-thriller demoniseert Hollywoods favoriete doelwitten als terroristen.
De nazi’s zijn altijd Hollywoods favoriete schurken geweest, de slechteriken waarvan elke Amerikaan die geen antisemiet of eugeneticus is, kan beamen dat ze het toppunt van het kwaad zijn. Ze dienen ook als een handige vervanging wanneer Hollywood de echte vijanden van Amerika niet wil aanpakken; in 2001 bijvoorbeeld, toen filmmakers Tom Clancy’s thriller The Sum of All Fears verfilmden voor het witte doek, veranderden ze de antagonisten van Arabische terroristen in Europese neonazi’s. Maar de neonazi’s van Hollywood van vandaag zijn – u raadt het al – Amerikaanse patriotten.
Een voorbeeld: In the Shadow of the Moon, eind 2019 toegevoegd aan het repertoire van Netflix dat waarschijnlijk niet werd bekeken door de grote en groeiende aantallen conservatieven die hun abonnement op de linkse streaminggigant hebben opgezegd, de thuisbasis van productiedeals met radicalen als Barack en Michelle Obama, Black Lives Matter-oprichtster Patrisse Cullors en demonstrant tegen het volkslied, Colin Kaepernick. Overigens is het onwaarschijnlijk dat veel mensen van welke politieke kleur dan ook de film hebben gezien, omdat hij het kijken niet waard is; de publiekswaardering op de filmrecensiesite Rotten Tomatoes is een magere 40, en de waardering op Metacritics is niet veel hoger (ik bekijk deze dingen zodat u dat niet hoeft te doen). Maar de film is opmerkelijk als een herinnering aan het feit dat de entertainment-industrie het machtigste wapen van links is voor het vormen en verspreiden van het verhaal dat Amerikaanse patriotten eigenlijk blanke supremacistische binnenlandse terroristen zijn die dreigen het land in een hevige burgeroorlog te storten.
Spoilers
Het verhaal van In the Shadow of the Moon begint in 1988 in Philadelphia – de geboorteplaats van de Amerikaanse onafhankelijkheid en de thuisbasis van de Liberty Bell (de patriottische associaties van de locatie zijn veelzeggend). Het is het toneel van de gelijktijdige, mysterieuze moorden op drie schijnbaar willekeurige personen, waaronder een buschauffeur wiens prominent aanwezig leesmateriaal een biografie van Thomas Jefferson is. Agent Thomas Lockhart, een politieman en aspirant-detective, is de eerste die een bizar verband ontdekt tussen de drie moorden, door zijn zwager te slaan (gespeeld door de enige acteur met een “naam” in de film: Michael C. Hall, Showtime’s Dexter): de slachtoffers zijn geïnjecteerd met iets dat hun hersenen snel aantast en massale bloedingen veroorzaakt. De verdachte is een jonge vrouw van gemengd ras in een capuchon. Lockhart confronteert haar en, vreemd genoeg, lijkt ze persoonlijke details over zijn leven te weten. Maar ze wordt per ongeluk gedood door een trein terwijl ze probeert te ontsnappen, en zonder haar of een motief, wordt de zaak gesloten.
Negen jaar later. Lockhart is nu een detective en alleenstaande vader (zijn vrouw stierf in het kraambed) die worstelt om de eindjes aan elkaar te knopen. Hij onderzoekt moorden die een kopie lijken te zijn van die van negen jaar eerder. Lockhart’s vasthoudendheid leidt hem opnieuw naar een confrontatie met de verdachte – en het is dezelfde vrouw, levend en niet ouder dan voorheen. Maar ze ontsnapt, en weer blijven de moorden onopgelost.
Nog eens negen jaar later, en het is nu 2006. Lockhart is nu privédetective, niet meer werkzaam bij de politie, en zo geobsedeerd door het bizarre mysterie dat hij geen tijd meer heeft om te douchen of zijn warrige uit de kluiten gewassen haar en baard te trimmen (want dat is Hollywoods visuele sjabloon voor geobsedeerde mensen). Hij gelooft dat de verdachte van de moord uit de toekomst komt en terug in de tijd reist om het op haar slachtoffers gemunt te hebben. Zijn eigenaardigheid heeft zijn inmiddels afgestudeerde dochter van zich vervreemd, omdat het in Hollywood-thrillers een gegeven is dat de mannelijke hoofdrolspelers verwaarlozende, workaholic vaders zijn wier kinderen hun teleurstelling en ongeduld met hen nauwelijks kunnen verbergen. En zijn zwager is het beu te doen alsof Lockhart niet ontspoord is.
Maar Lockhart heeft gelijk, en zijn obsessieve speurwerk heeft een aanwijzing aan het licht gebracht: dat veel van de slachtoffers verbonden waren via een adressenlijst van een van hen, die nu overleden is: een witte supremacistische schietgrage gek met een confederatievlag, die in nieuwsbrieven riep over “globalistische elites” en die een beweging op gang bracht onder de naam Real America Patriots. Ze zijn wat Lockhart noemt “een randgroep milities die het land terug willen veroveren voor de echte patriotten. Zelfgemaakte kunstmestbommen. U kent het type wel.”
Ja, we kennen het type – althans, het stereotype: blanke, het Tweede Amendement ondersteunende, anti-Big Government, Fox News-kijkende conservatieven die de Founding Fathers en de Grondwet eerbiedigen en die zich terecht zorgen maken over die globalistische elites en die het land terug willen nemen – via de stembus – voor echte patriotten. Links heeft deze nieuwe nazi’s bestempeld als “blanke nationalisten” (linksen erkennen nooit dat er patriotten van alle rassen zijn), van wie de “blanke woede”, zoals voorzitter van de Joint Chiefs of Staff Gen. Mark Milley het in het Congres verwoordde, volgens linksen het bepalende kenmerk is van voormalig president Donald Trump en zijn aanhangers.
Dit zijn de echte patriotten die In the Shadow of the Moon, en de huidige Democratische partij, expliciet in verband brengen met binnenlands terrorisme.
Hoe dan ook, de geheimzinnige Real America Patriot nieuwsbrieven worden onder haar abonnees verspreid, verborgen in boeken over Amerikaanse presidenten: de eerder genoemde Jefferson, Andrew Jackson, Ulysses Grant, George Washington. Want mensen die biografieën over zulke figuren lezen in plaats van de monumenten voor hen af te breken, moeten wel racistische opstandelingen zijn.
Het is niet nodig of relevant om verder in te gaan op de plotdetails van de film, want dat is het niet waard. Zoals zelfs de Hollywood-industrie rag Variety (hutspot van elementen) erkent, In the Shadow of the Moon is een woke movie, ” maar wel waarbij je in slaap valt”. Een recensent op RogerEbert.com klaagt dat de film “niet effectief is als sci-fi, actie, noir, mysterie, of zelfs sociaal commentaar, ook al heeft het elementen van al het bovenstaande.” Het zit vol met vervelende, te lange achtervolgingsscènes, Lockhart is een held zonder charisma, en het tijdreis-element is eerder verwarrend dan geestverruimend.
Het belangrijkste punt is dat het kwaad in het hart van deze zichzelf serieus nemende thriller het gewelddadige blanke nationalisme is, dat wordt gelijkgesteld aan liefde voor het land, wapenbezit, vlaggenzwaaien en bewondering voor de Founding Fathers. Uitgebracht in 2019, In the Shadow of the Moon dateert van voor het Capitoolprotest van 6 januari 2021 dat Democraten blijven bestempelen als een “opstand” en een nog schandaligere bedreiging voor de democratie dan de aanslagen van 9/11, maar de film past precies in dat valse verhaal.
De filmmakers lijken geen morele problemen te hebben met het feit dat de vrouw met de capuchon terug in de tijd reist (elke negen jaar als zich een tijdreisvenster voordoet) om mensen te vermoorden voor misdaden die ze nog niet eens hebben beraamd om te plegen. Ze vertelt Lockhart dat ze terugkwam om een idee uit te wissen voordat de “angst en woede” die het teweeg bracht tot een gewelddadige burgeroorlog konden leiden. “Sommige gedachten zijn bedoeld om begraven te worden,’ zegt ze terwijl de camera focust op de omslag van een boek getiteld George Washington: Founding Father for All Time, “sommige nog voor ze beginnen.” Wat een perfecte metafoor voor het verlangen van radicaal links om de ideeën en gedachten van hun politieke tegenstanders uit te roeien, in plaats van met hen in debat te gaan; om hun rechten en vrijheden uit te bannen; en inderdaad, om hen wreed en preventief te vermoorden.
Stel je voor dat de filmmakers een minder voorspelbare en stereotiepe keuze hadden gemaakt, en de schurken in de film hadden gemaakt tot nauwelijks verhulde versies van Black Lives Matter-revolutionairen of Antifa-anarchisten of islamitische terroristen – je weet wel, echte bedreigingen van de Amerikaanse democratie. Natuurlijk zou dit ondenkbaar zijn in de door links gedomineerde entertainmentindustrie van vandaag; zo’n politiek verboden project zou niet uit de startblokken komen. De film zou alleen onafhankelijk gemaakt kunnen worden, en zelfs dan zou hij te maken krijgen met distributie-blokkades en/of zou hij afgemaakt (of compleet genegeerd) worden door filmcritici, die bijna allemaal links georiënteerd zijn.
Maar echte patriotten zwart maken zorgt er blijkbaar voor dat elk scenario wordt goedgekeurd door Netflix, zelfs een zo middelmatige film als In the Shadow of the Moon.
https://www.frontpagemag.com/fpm/2022/02/netflix-neo-nazis-american-patriots-mark-tapson/
LikeLike