LONG READ: De ondergang van het Avondland… zijn wij slechts getuigen of vechten we terug?

(Door: “Angélica de Sancé”)

Me-too beheerst de nieuwsberichten, naast corona natuurlijk. Bekende mannen zijn hun boekje te buiten gegaan. Ze hebben hun machtspositie misbruikt en, zoals Ali B., ook meisjes echt misbruikt. Maar dat is slechts het topje van de ijsberg. Van het grootste gedeelte zie je niets, dat komt niet aan de oppervlakte. Dat zijn de ‘jongeren’ die o.a. Utrechtse wijken onveilig maken, je intimideren, naroepen, vuile praatjes verkopen en zelfs handtastelijk proberen te zijn. Soms zijn ze niet ouder dan elf of twaalf. Het zijn ongrijpbare onbekende ‘Nederlanders’ die in roedels opereren en waarover Sofie Peeters aan de bel trok in Brussel. Tevergeefs. Achmed, Mohammed en Yusuf gaan altijd vrijuit. Marc is de pineut en ja, dat is ook terecht maar wat is beangstigender: een verkeerde foto op je mobieltje openen of ’s avonds door totaal verloederde straten en wijken moeten fietsen? Besteed een uur zendtijd aan Marc en 200.000 uren aan Achmed, Mohammed en Yusuf. Dan zijn de verhoudingen tenminste duidelijk. Nu komen ze misschien in beeld bij Opsporing Verzocht en of u zich nog kunt herinneren of u drie licht getinte jonge mannen heeft zien fietsen tussen 23.30 uur en 23.45 uur op de Amsterdamsestraatweg op 9 januari 2021.

De sfeer van deze inleiding is beklemmend, net als Molenbeek en de Franse banlieues. Ze zijn deprimerend, on-Belgisch en on-Frans, zoals de wijken van Utrecht on-Nederlands zijn en beangstigend. Dat is de trieste waarheid en het zal nog erger worden. Er wordt weggekeken voor de problemen, er zijn overlopers en veel, heel veel naïeve moslim-knuffelaars. Het Nederland van tulpen, kaas en open weilanden wordt of is al vervangen door overvolle steden, verloederd, geïslamiseerd en crimineel. Het lijkt uitzichtloos, omdat Europa geconfronteerd wordt met een niet meer te lijmen interne verdeeldheid.

De grootst denkbare tegenstelling is die waarbij aan de ene kant mensen staan die streven naar meer vrijheid en aan de andere kant mensen die actief beperkingen willen opleggen en daarbij de eerste groep zoveel mogelijk tegenwerken en bestrijden. Daarbij worden de meest vreemde bondgenootschappen gesloten: progressieve en linkse politici kwamen vroeger op voor vrouwen, homo’s en hun emancipatie. Ze verdedigden een onafhankelijke Joodse Staat en accepteerden liever een olieboycot door Arabische landen dan dat ze hun principes hierover lieten varen.

In Zweden regeren de socialisten al decennia onafgebroken en zijn ze tot in de diepste vezels van de maatschappij doorgedrongen. Het komt vreemd over als je Zweden ervan beticht een socialistische dictatuur te zijn, maar andere meningen dan de socialistische worden publiekelijk nauwelijks geaccepteerd. Alleen politiek correcte standpunten worden in het openbaar geventileerd. In de huiskamers is het anders. Voorzichtig wordt een bezoeker eerst afgetast en na enkele drankjes komt de aap uit de mouw: de Zweden snappen er niets meer van dat het zo mis kon gaan. Het land was zeer geëmancipeerd en een van de veiligste ter wereld. Joden vertrokken tijdens WO II via Denemarken naar Zweden en vonden daar een veilig onderkomen. Tegenwoordig is alles 180 graden gedraaid. Zweden is een van de gevaarlijkste landen geworden voor vrouwen en aanranding of verkrachting zijn er dagelijkse kost. Ook groepsverkrachtingen komen nergens anders in Europa zoveel voor en de laatste joden zijn – hartstochtelijk uitgezwaaid door de burgemeester – uit Malmö vertrokken. De rode loper lag klaar voor Noord-Afrikanen en mensen uit het Midden-Oosten en terwijl de moslims het land overspoelden, namen de criminaliteit en de onveiligheid dienovereenkomstig toe.

De islam is een alles verstikkende religie en als er een vinger wordt uitgestoken, nemen moslims de hele hand. Als je ze de hand reikt, nemen ze je helemaal. Hun eisenpakket kent geen grenzen en in alles worden moslims tegemoetgekomen. Als het dan later uit de hand loopt, wordt er weggekeken en etniciteit wordt nooit vermeld bij seksuele vergrijpen, schietpartijen en zelfs bomaanslagen. De vrijheid komt steeds meer onder druk te staan, omdat terechte kritiek op de nieuwe situatie niet wordt geaccepteerd en als iemand zegt het gedachtegoed van de Zweden-Democraten aan te hangen, wacht een Berufsverbot. Het verzwijgen van de waarheid, het wegkijken bij of het goedpraten van misdaden door moslims neemt steeds groteskere vormen aan.

Ook statistieken worden misbruikt om de deugmening te propageren. Ze verdwijnen in een lade en er wordt weggekeken als de misdaadcijfers laten zien dat allochtonen de wet veel vaker overtreden dan autochtonen. Soms echter worden de cijfers juist benadrukt, bijvoorbeeld als onderzoekers hun gelijk willen halen met het bewijzen van hun stellingname dat Marokkanen, Turken en Antillianen worden gediscrimineerd door BOA’s: tot op een tiende procent kent men de achtergrond van de mensen die een parkeerboete kregen. Echter als het gaat om jonge vrouwen achtervolgen, ze intimideren op straat en hen uitschelden voor hoer als ze niet ingaan op de smerige ‘avances’ of als ze slachtoffer zijn geworden van aanranding of verkrachting, weet geen enkele socioloog of wethouder dat het merendeels om migranten gaat; dan wordt bij het daderprofiel alleen vermeld dat het ging om ‘jonge mannen’.

Bij het bestuderen van grote maatschappelijke vraagstukken zie je heel duidelijk dat er steeds vanuit twee onverzoenlijke en lijnrecht tegenover elkaar staande visies naar oplossingen wordt gezocht. Een kijkrichting streeft naar het behoud van vrijheid en eigen verantwoordelijkheid. De andere legt beperkingen op en verlangt gehoorzaamheid aan de overheid die stuurt en regelt. ‘Hoe verder met de EU: alleen handel en samenwerking OF één Europese staat vormen’, ‘wat gaan we doen aan het veranderende klimaat: de natuur regelt het zelf wel OF Urgenda-Timmermans-biomassa-warmtepomp-windmolens etc.’, ‘hoe bestrijden we de pandemie: de natuur regelt het zelf wel OF boosteren-lockdowns-avondklok’ en ‘immigratie: Fort-Europa OF wees allemaal welkom welkom welkom in mijn land’. De onverzoenlijkheid tussen beide visies/groeperingen wordt de laatste jaren pijnlijk duidelijk en de toon in het maatschappelijke debat en in de parlementen lijkt ook gezet. Om deze tegenstelling, die de maatschappij steeds verder in tweeën splitst, te kunnen begrijpen, is het nodig dat we eerst kijken naar wat ‘vrijheid’ precies betekent.

De natuur is altijd de spiegel waarin we onszelf kunnen zien en waardoor we tot zelfinzicht kunnen komen. Hier eens een kijkje nemen kan ons snel verder helpen in onze zoektocht naar het antwoord, al lijkt dat in eerste instantie misschien een omweg of dood spoor…

De bekende evolutieleer van Darwin stelt ‘aanpassing aan het veranderende ecosysteem door toevallige mutaties’ centraal. Darwins leer toont vanuit een andere invalshoek bezien aan dat de natuur streeft naar vrijheid. Dat lijkt een vreemde aanname, maar des te complexer een organisme wordt, des te meer mogelijkheden het heeft, ook voor verdere ontwikkeling! Omdat wij mensen het eindproduct vormen van een evolutie die ongeveer vier miljard jaar geleden begon, dragen we dit in onze ziel mee. We kunnen niet anders dan heel bewust streven naar verbetering en we verlangen naar ‘iets hogers’ en willen vooruit kunnen kijken. Dat kan alleen plaatsvinden onder omstandigheden die toelaten dat de vrijheid die daarvoor nodig is ook gefaciliteerd wordt en de cocon die ons beperkt, kan worden afgelegd. Pas in de vorm van een vlinder zal ons blikveld worden verruimd. Soorten die in het verleden niet meegingen in de evolutionaire ontwikkeling en achterbleven, moesten een primitievere positie innemen en stierven uit.

Van mineraal naar plant, van plant naar dier en van dier naar mens zie je dat de mogelijkheden en dus ook de vrijheid toenemen. Waar mineralen nog onbeweeglijk neerliggen, zijn planten in staat tot groei en voortplanting. Dat geldt voor eenvoudige mos-plantjes, vruchtdragende bomen of edele wijnstokken. Dieren zijn niet alleen in staat tot groei en voortplanting, maar ook om zich te verplaatsen. Van bladluis tot en met een olifant. Opmerkelijk daarbij is dat dieren erg kunnen verschillen in leervermogens. Er lijkt een verband te bestaan tussen liefde en ontwikkelingsgraad. Zoogdieren zoals kat en hond, dolfijn of de reeds genoemde olifant, zijn in staat veel meer te leren dan een aardworm, kever of krokodil. Ze hebben liefde voor hun jongen ontwikkeld, die ze verzorgen en dingen aanleren. Ook beschikken ze over een sociale structuur. Daardoor zijn ze in staat meer van de wereld te ontdekken dan lagere diersoorten, die vooral een functie schijnen te hebben als voedselbron ergens onderaan in de voedselketen. Honden begrijpen een mens heel goed en zijn zelfs in staat tot het kunnen ‘liefhebben’ van ‘een andere soort’: hun menselijke baasje!

De mens als sluitstuk van de evolutie heeft een dusdanige geestelijke ontwikkeling bereikt dat het streven naar ‘vrijheid’ bij hem zelfs een bewust doel op zich is geworden. Daarom verzetten mensen zich altijd tegen verboden en opgelegde beperkingen. Lees de artikelen en reacties maar eens op dit blog toen Rutte en Ollongren hun voeten afveegden aan de Trias Politica en het referendum! Mensen verschillen onderling meer dan dieren van een bepaalde soort. Dat zie je als je naar de verschillende volkeren kijkt en hun vermogen tot aanpassing en evolutie. Westerse volkeren streven bewust naar doorontwikkelen, zodat ze nieuwe omstandigheden kunnen creëren die tot meer vrijheid zullen leiden. Veel andere volkeren handhaven zoveel mogelijk de status quo. Veranderingen dwingen tot aanpassing en liever laten ze alles bij het oude dat vertrouwd aanvoelt. In vele honderden jaren is er in hun landen weinig veranderd en uitvindingen worden er nooit gedaan.

Algemeen geldt dat naarmate een volk cultureel en wetenschappelijk verder is geëvolueerd, de mogelijkheden toenemen om meer uit het leven te halen en naast de al genoemde disciplines bepalen ook de socialisatiegraad en het politieke stelsel of een volk van meer vrijheid kan profiteren of juist niet. Het verhogen van de welvaart lijkt op het eerste gezicht het primaire doel te zijn van groei en ontwikkeling. Welvarende landen streven ernaar hun economie te versterken en bieden hun inwoners daardoor veel meer mogelijkheden om zich te kunnen ontwikkelen. Ook voor individuen geldt dat iemand die welgesteld is veel minder beperkingen ervaart in zijn leven dan iemand die armlastig is. Daarom zien ouders graag dat hun kinderen gaan studeren om hun kansen in de maatschappij te vergroten.

Maar als we iets verder kijken, zien we dat rijkdom en welvaart slechts de middelen zijn die we inzetten om het eigenlijke doel te bereiken: het verwerkelijken van onze wensdromen en het kunnen genieten van vrijheid. En was dát niet ook het eigenlijke streven van miljoenen jaren evolutionaire ontwikkeling? Mensen die eenmaal van vrijheid hebben geproefd, vinden het verschrikkelijk als ze haar weer moeten afstaan. Het betekent achteruitgang en is onacceptabel. Voor vrijheid zijn mensen bereid hun leven te offeren. Kijk naar de moed waarmee verzetsstrijders in WO II tegen de bezetters vochten en de zelfverzekerdheid waarmee de geallieerde soldaten streden tegen het nazisme. Soms komt een heel volk in opstand, zoals tijdens de Franse Revolutie, toen iedereen scandeerde: ‘Liberté, egalité, fraternité’. Het was een keerpunt in de geschiedenis, omdat de Fransen zich toen bevrijdden uit de wurggreep van de Franse adel, die als enige profiteerde van de welvaart en de daaraan verbonden vrijheden. Opmerkelijk: de wetenschap, die feitelijk ook in dienst staat van het verbeteren van de welvaart, kon zich ná de revolutie pas echt ontwikkelen en kende een explosieve groei toen het volk minder geknecht werd en zich vrij voelde eigen keuzes te maken.

Maar het streven naar vrijheid door ontwikkeling en groei kan alleen succesvol zijn als er evenwicht bestaat tussen de disciplines die gelijke tred met elkaar moeten houden als ze elkaar willen versterken en stimuleren. Daarom beschikt een welvarend land niet alleen over hoog ontwikkelde wetenschappelijke inzichten, maar ook over een hoogstaande cultuur, als het ware de spiegel van de maatschappij, een goed functionerend sociaal stelsel en een democratisch politiek systeem. Echte democratie is het meest op vrijheid gerichte politieke stelsel dat we kennen, omdat het maatschappelijke spanningen en tegenstellingen kan opvangen en kanaliseren. Doordat verschillende politieke stromingen binnen een democratie kunnen samenwerken of elkaar na winst bij verkiezingen kunnen afwisselen, komt iedereen aan bod en voelen alle kiezers zich vertegenwoordigd. De politieke stroming die daarbij het beste past, is uiteraard het liberalisme, de tegenhanger van het conservatisme, dat veranderingen wil tegenhouden en daarmee groei en vrijheid inperken, maar ook moeilijker afstand kan doen van macht. Nogmaals: volgens de evolutieleer zitten de conservatieven op een dood spoor en sterven ze uiteindelijk uit, omdat ze hun eigen vrijheid en daarmee hun ontwikkeling tegenhouden waardoor aanpassing aan veranderende leefomstandigheden niet mogelijk is.

De laatste jaren zijn de doelstellingen van de liberalen binnen de EU veranderd. Heel verrassend en ronduit onnatuurlijk wordt er samengewerkt met socialisten en Groenen die zich inspannen om individuele ontwikkeling tegen te gaan. Zelfs de EU-lidstaten moeten van hen tot een eenheidsworst omgesmeed worden met één centraal bestuur, één leger en één belastingstelsel. Door deze houding en het afzweren van hun doelstellingen zijn de liberalen niet meer te onderscheiden van de linkse politieke stromingen. Typisch liberale termen als ‘individualisme’, ‘persoonlijke ontwikkeling’ en ‘vrijheid’ hebben plaatsgemaakt voor ‘groepsdenken’ en ‘opgelegde beperkingen’. Er is zelfs geschiedvervalsing gepleegd om Noord-, Zuid-, Oost- en West-Europa op gelijke wijze te kunnen benaderen, want de eigenheid van deze totaal van elkaar verschillende regio’s wordt ontkend. Daardoor ontstaan er binnen de EU steeds meer spanningen, wat niet verwonderlijk is: wat er nu gebeurt in de EU is precies het tegenovergestelde van wat het liberalisme oorspronkelijk wilde: vrijheid en iedereen in zijn waarde laten waardoor allen zich maximaal kunnen ontplooien volgens de eigen inzichten en talenten.

De spanningen veroorzaken onrust. Vrijheidminnende individuen zien dat hun met veel moeite en door hard werken verkregen verworvenheden opgeofferd worden aan mensen en landen met een heel andere levensinstelling. De EU-overheden zien hen als onruststokers die ze fel bestrijden, omdat ze de EU-eenheidsworst ondermijnen. Ze worden weggezet als rechts-extremisten, racisten, nationalisten en fake-news verspreiders, daarbij geholpen door de ‘staatsmedia’ en MSM, die ook door de EU en de EU-overheden worden gefinancierd.

Onwenselijke geldstromen, geld bijdrukken en het opkopen van bergen staatsschulden door de Europese Centrale Bank kunnen ongehinderd plaatsvinden, omdat de kwalijke gevolgen ervan in de media nauwelijks worden belicht, hoewel ze de zekerheden ondermijnen van de spaarzame Noord-Europeanen die voor hun oude dag, als hun salaris verruild wordt voor pensioen, nog een beetje van hun vrijheid wilden genieten. De pensioenfondsen zien hun geld verdampen en spaargeld wordt waardeloos door het rampzalige beleid, opgedrongen door Zuid-Europeanen als Draghi en Lagarde en onbegrijpelijkerwijs accepteren de liberalen het allemaal, omdat ze denken dat de EU wereldwijd wel iets kan voorstellen en individuele Europese landen niet. Daarbij realiseren ze zich onvoldoende dat een dolfijn en een olifant weliswaar in dezelfde dierentuin kunnen leven, maar alleen als ze in hun eigen ecosysteem blijven. De dolfijn sterft op het steppegras en de olifant verdrinkt in het zeewater. Zuid-Europeanen genieten van hun vrijheid door schulden te maken en boven hun stand te leven. De rekening wordt vervolgens dankzij de EU bij anderen neergelegd. Vrijheid ten koste van anderen is parasitisme. Parasieten verwoesten gezonde planten, dieren en mensen en ze kunnen nooit tot elkaar komen, daarvoor zijn de parasiet en de gastheer te verschillend in karakter. Anders gezegd: de EU wordt nooit een eenheid en de financiële ramp die de EU-landen wacht, zal uiteindelijk ook het einde van de EU zelf inluiden als de pijn ondraaglijk wordt. Daarvoor waarschuwen de partijen ‘op rechts’ al geruime tijd, maar omdat individualisten zich nu eenmaal niet onder één vlag laten samenbrengen, lukt het de door de traditionele partijen als paria’s behandelde ‘populisten’ niet om echt een vuist te maken tegen mensen als Timmermans, Von der Leyen en Lagarde. In Frankrijk zijn er al twee partijen op rechts, aangevoerd door Marine Le Pen en Éric Zemmour, waardoor Macron tijdens de verkiezingen de lachende derde zal zijn.

In Nederland zie je iets soortgelijks: PVV, FvD, JA21, BVNL en BBB staan er in de peilingen goed voor en ze zouden op zo’n 30% van de kiezers kunnen rekenen, maar door hun onderlinge verdeeldheid kan Rutte lekker achteroverleunen in zijn premierszetel en gaan de massa-immigratie en de verdere eenwording van de EU door, hoewel de meerderheid dat afwijst.

De volgende vraag komt nu bovendrijven: hoe ga je op een goede manier om met vrijheid? Als de meeste mensen alleen aan zichzelf denken, anderen misbruiken en tekort doen, ondermijnen ze het systeem. Ook de moslimmigranten en hun kroost die massaal Europa binnenkomen, weten niet hoe ze om moeten gaan met vrijheid. Ze zien de welvaart en verlangen die ook voor henzelf en precies hier zie je hoe de culturele verschillen botsen en het sociale stelsel, dat na WOII werd ingevoerd, niet is berekend op massa-immigratie door mensen met totaal andere opvattingen over recht en onrecht, loon naar werken of boete en schuld. Moslims hebben vanwege hun geloofsopvattingen een afkeer van werken voor kafirs, ongelovigen die hen vertellen wat ze moeten doen. Liever ontvangen ze een uitkering en om te kunnen genieten van hun vrijheid dan dat ze iets bijdragen aan de christelijk-joods-humanistische maatschappij, al beweerde Timmermans dat de islam ook in dat rijtje thuishoort: ‘al 2000 jaar’! Dat deze vooraanstaande politicus het verschil niet weet tussen christendom en islam zullen we hem maar vergeven, gelukkig spreekt hij zijn talen wél goed, maar de twinkeling in zijn ogen als hij spreekt over moslims in samenhang met Europa is absurd.

In hun landen van oorsprong leven moslims volgens de wetten van de Koran en de sharia. Religieuze dictatuur is de meest beklemmende en extreme vorm van onderdrukking, omdat je er nooit meer vanaf komt. Een dictator kun je wegjagen of hij sterft op zekere dag, maar aan een religieuze dictatuur onderwerpen mensen zichzelf vrijwillig. Afvallige moslims wacht bovendien de fatwah van de doodstraf. Islamitische religieuze regels bepalen het verloop van iemands leven vanaf de geboorte tot aan de dood. Als moslims massaal naar Europa komen, nemen ze hun geloofsopvattingen mee en die botsen behoorlijk met de westerse normen en waarden: vrouwen worden als minderwaardig gezien en ongelovigen moeten worden bekeerd of overwonnen. Vaak omzeilen mannen de strenge regels stiekem en dat gedrag is onderdeel geworden van de islamitische cultuur: liegen en bedriegen heet takiyya en is een tot kunst verheven vorm van bedrog.

Om snel geld te kunnen verdienen, lonkt de drugshandel. De Europese overheden en de politie zijn niet berekend op de massaal geïmporteerde criminaliteit en kunnen of durven nauwelijks op te treden: wegkijken lijkt verstandiger, omdat te veel misdaad in beeld brengen slecht is voor de op het pluche zittende machthebbers en het speelt de oppositie, die vaak uit anti-immigratiepartijen bestaat, in hun kaart. Daardoor ontstaan roversnesten in achterstandswijken en banlieues met honderdduizenden inwoners. Het zijn broeinesten van islamitisch extremisme, gefinancierd met drugshandel, waar geen agent durft binnengaan. Omdat drugsbaronnen door hun geld en macht ook steeds meer ‘de bovenwereld’ controleren, ziet de toekomst van Europa er zeer duister uit. Drugscriminelen in Spanje hebben burgemeesters in hun zak en de overheid durft ze ook niet meer aan te pakken, omdat ze anders bomaanslagen plegen tegen toeristen op de Spaanse stranden, wat het failliet van het land zou inluiden. Daarmee zijn ze onaantastbaar geworden en machtiger dan het parlement. Ze genieten zo wel van het leven en ze voelen zich vrijer dan de werkende bevolking waarop ze parasiteren.

Vooral in landen met een liberale volksgeest en een verouderd sociaal stelsel spelen deze problemen. Vanwege de welvaart en de verworven vrijheden trekken deze landen massaal moslims aan uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Oost-Europa is niet in trek, omdat er geen sociaal vangnet bestaat voor nieuwkomers, hoewel West-Europese regeringsleiders dat wel willen afdwingen. Ze willen deze ellende, die al honderden miljarden heeft gekost, ‘eerlijk delen’, maar politiek correct als ze zijn, benoemen ze het anders. In Nederland is de meerderheid van de bevolking in de grote steden inmiddels van allochtone oorsprong en Nederland is een van de grootste doorvoerlanden van drugs ter wereld. Ook is Nederland de grootste producent van synthetische drugs en beschikt het over ‘verhoor- en martelkamers’, gerund door de maffia; een unicum! En Nederland is er trots op: ‘Al sinds de Gouden Eeuw heeft Nederland een zeer hoge tolerantiegrens en worden er vluchtelingen verwelkomd. Die hebben samen met ons het land opgebouwd en welvarend gemaakt!’ Daarmee worden joden bedoeld, die enkele honderden jaren geleden inderdaad een grote bijdrage hebben geleverd op filosofisch en economisch gebied. Maar die mensen vergelijken met de ‘jongeren’ en kalifaat-kippen voor wie thans de rode loper wordt uitgelegd en die zelfs nieuwe kansen tot in het parlement toe krijgen als ze terreuraanslagen wilden plegen, is een gotspe!

Van Agt gaat daarin nog een stap verder: hij kiest ervoor om de islam en moslims altijd en overal te verdedigen, welke misdaden tegen onschuldige mensen ze ook plegen, en net als Goebbels stelt hij alles in het werk om handel met joden te voorkomen en veroordeelt hij Israël, ook als het land zich slechts verdedigt tegen terrorisme en nooit zelf begint met vuren! Hij vergeet dat Israël is ontstaan uit nood: joden werden overal vervolgd en alleen in hun eigen land, dat veranderd was in een woestijn, konden ze vervolging en haat overleven. In 1948, 1967 en 1973 zijn ze door het oog van de naald gekropen en moesten de uit Europa gevluchte joden vechten tegen een meerderheid van 1 tegen 100. Hier zwijgt de oud-premier liever over! So:

Dear Sir,

You’re a 91 years old NAZI or you suffer from severe brain damage. On the left there’s nothing right and on the right there’s nothing left!

Het bestaan van een organisatie zoals The Rights Forum zal veel nabestaanden van de Holocaust-slachtoffers enorm kwetsen en verdriet doen.

Het verkwanselen van de liberale principes door de VVD door samen te werken met (ultra)-linkse partijen en het doorvoeren van een rode politieke agenda die een ‘Weg-met-ons’ beleid nastreeft, heeft het cultuur-marxisme zoveel ruimte gegeven dat iedereen die nog boven het maaiveld uitsteekt, een kopje kleiner wordt gemaakt. Dat valt met name op in het onderwijs. Ministers van Onderwijs denken dat het goed is om leerlingen die zeer zwak zijn, meestal van allochtone afkomst, te mengen met slimme(re) leerlingen, omdat ze veel van hen kunnen leren. Daarom willen ze een driejarige brugklas invoeren. Dat betekent dat een slimme(re) leerling drie jaar onder het eigen niveau moet werken met het risico dat hij/zij gedesillusioneerd raakt, afhaakt of gaat onderpresteren. Uit de zwakke leerling kan nooit meer gehaald worden dan er feitelijk inzit en ook die kan gefrustreerd raken. Je kunt deze situatie ook vergelijken met een kist appels. De gezonde appels zullen verrotten als er een of meerdere rotte exemplaren tussen zitten. Het is een illusie om te denken dat rotte appels door het contact met de gezonde appels herstellen en plotseling eetbaar worden. En wie heeft dit allemaal bedacht? Wie is er voorzitter van de Onderwijsraad? Juist! Cultuur-marxist en bewonderaar van de communistische massamoordenaar Pol Pot, Paul Rosenmöller. Pol Pot liet zelfs mensen die een bril droegen vermoorden, omdat een bril dragen in zijn ogen een teken van wijsheid was en wijsheid was iets slechts, want het was een voedingsbodem voor het verlangen naar vrijheid. Rosenmöller wil alle jonge mensen gelijk behandelen en gelijkschakelen. Dat is tenminste woke, ‘BLM-proof’ en lekker progressief! Maar het verandert de maatschappij in een stamppot die nergens naar smaakt, steeds verder op zichzelf inteert en net als Zimbabwe, Venezuela of Cambodja uiteindelijk crepeert. “Nederland wordt steeds achterlijker” zou de nieuwe slogan moeten zijn van het Nederlandse onderwijs, dat ooit tot de wereldtop behoorde. De scholen in West- en Noord-Europa zitten inmiddels overal bomvol met kinderen van immigranten, die er net als hun ouders conservatief-tribale gewoontes en middeleeuwse geloofsopvattingen op nahouden. Hun achterstand in ontwikkeling t.o.v. Europeanen is zoals hierboven beschreven onbeschrijflijk groot. Het verlangen naar vrijheid, wat kenmerkend is voor Europeanen, is hen onbekend. Wel verlangen ze naar welvaart en luxe. Maar het onderdrukken van vrouwen door conservatieve mannelijke moslims, die zelf op hun beurt onderdrukt worden door de beklemmende leringen van Mohammed, is een perpetuum mobile.

Moslim-vrouwen zijn volstrekt rechteloos en worden gezien als een ‘bezit’ van hun echtgenoot, die hen ook mag bestraffen. Conservatief islamitische groeperingen als de Taliban en Boko Haram moorden meisjesscholen liever uit dan dat ze toestaan dat vrouwen zich ontwikkelen en een eigen mening kunnen ontwikkelen. Immigranten uit moslimlanden zijn desondanks ‘welkom welkom welkom in mijn land’ en van overheidswege wordt van de Europeanen verwacht dat zíj zich aanpassen om te voorkomen dat er anders te veel maatschappelijke spanningen ontstaan. Vrijheidminnende tradities en gewoontes die kwetsend zijn voor de nieuwkomers worden afgeschaft en intussen bereiden we ons er alvast op voor dat blanke Europeanen ooit een minderheid zullen zijn in de EU. In Zweden is er zelfs een minister benoemd die moslims in alles hun zin geeft, omdat hij hoopt dat als de moslims eenmaal in de meerderheid zijn, ze de oorspronkelijke Zweden niet zullen onderdrukken of het land uitzetten. Om ze vriendelijk te stemmen krijgen moslims nu al veel privileges van hem.

Het 20e-eeuwse liberale gedachtegoed in Nederland lijkt te zijn gestorven en het land zucht onder de financiële druk die de EU en de massa-immigratie teweegbrengen. Maar ondanks de achteruitgang en ellende die zijn veroorzaakt, zullen onderdrukkende systemen zoals de islam en het marxisme nooit de macht kunnen overnemen. De drang naar vrijheid is te zeer verweven met de menselijke ziel en als die ooit vrijheid heeft gekend, zoals de mensen in Nederland, zal daar genoeg kracht uit worden geput om terug te willen vechten, met betere argumenten en ‘tools’ dan die waarover tribale conservatieven of marxisten met hun achterhaalde denkbeelden beschikken en wel op het moment dat het niet meer anders kan en het echt moet. Uiteindelijk komen de mensen in opstand en zullen ze de niet-gekozen en ondemocratische EU-bureaucraten met hun verkeerde visies, onderdrukkende maatregelen en falende beleid wegsturen. Voordat het zover is, zullen er eerst nog meer vrijheden worden ingeperkt en ellende en armoede door de elite worden veroorzaakt.

Dat de integratie van immigranten is mislukt, heeft zelfs de grootste mede veroorzaakster ervan ingezien en toegegeven: de voormalige Duitse Bondskanselier Merkel. Net zoals olie en water zich nooit laten vermengen, ook al schud je de vloeistoffen nog zo hard door elkaar, zo zullen mensen die vrijheid verlangen en mensen die streven naar onderdrukking, nooit met elkaar verbinden, de overheidscampagnes ten spijt, waarin lachende getinte mannen met ‘woke’ blonde vrouwen gelukkige gezinnen stichten. Nogmaals, mijn visie daarbij is dat uiteindelijk de Europeanen naar hun hart gaan luisteren en de verloren vrijheden zullen terugeisen. Maar nog is het niet zover. Eerst moet het écht pijn gaan doen, dan pas begint de opstand zoals op 14 juli 1789 en misschien gebeurt het ook nu weer in Frankrijk, waar de pijn het meest gevoeld wordt.

De andere visie is die van Hakim el-Karoui en Benjamin Hodayé. Zij beschrijven twee mogelijke scenario’s voor de toekomst van het jihadisme in Europa. Ze gaan er van uit dat de moslims steeds meer voet aan de grond zullen krijgen ten gevolge van de massa-immigratie en hun grote gezinnen. De jihad zal zich daarbij ook meer en meer op Europa richten in plaats van op het Midden-Oosten. Je kunt dit voor het gemak de politiek/militaristische variant noemen. Zo’n 1300 jaar geleden hadden de Moren het Iberisch Schiereiland veroverd en dreigden ze heel Europa onder de voet te lopen, totdat ze in de Slag bij Poitiers in 732 werden teruggedreven. Het Ottomaanse Rijk heeft later wel nog heel Zuidoost-Europa bezet en geplunderd, wat leidde tot het beleg van Wenen in 1683. Maar tegenwoordig zijn hun legers te zwak en laten de moslims de Europeanen vooral lijden. Door middel van aanslagen veroorzaken ze terreur en zorgen ze voor angst en tweespalt.

Daarbij verarmen ze ook de schatkisten van de Europese overheden, doordat ze massaal gebruik maken van uitkeringen en subsidies, en betalen ze nauwelijks mee aan de ziektekosten, maar profiteren ze er wel van. Ook het woningentekort in met name Nederland is rampzalig: huur- en koopwoningen zijn onbetaalbaar geworden en de koopkracht van de Nederlanders holt achteruit. Door het innemen van belangrijke posities proberen moslims hun nut voor de maatschappij aan te tonen en daarbij laten ze een vriendelijker gezicht zien. Dat is de sociaaleconomische variant. Hugo Micheron bevestigt dit en schrijft dat er bij deze groep sprake is van een andere tactiek. Door zijn gesprekken met gevangengenomen jihadisten stelde hij vast dat er vanuit deze nieuwe visie stelling wordt genomen.

Eerst moeten alle moslims in Europa verenigd worden onder één salafistisch-jihadistische vlag. Als dan tevens het percentage moslims voldoende toeneemt, hoeft er op den duur niet eens meer strijd geleverd te worden. Europeanen zullen nooit het fanatisme van de moslims evenaren als beide bevolkingsaantallen min of meer met elkaar in evenwicht zijn. Bovendien zien de meeste Europeanen moslims niet als vijanden. Omgekeerd is dat wel het geval. In de ogen van moslims moeten niet-moslims bekeerd worden of overwonnen. Daarbij hebben Allah en zijn profeet geen haast. Zo lang de moslims een minderheid vormen, is het voldoende als ze de welvaart van de anderen afromen door hun verblijf. Intussen dringen ze beetje bij beetje hun culturele eisenpakket op ten koste van die van het Westen. Daarbij is Europa naïef. Zo zullen binnen afzienbare tijd vele jihadisten noodgedwongen worden vrijgelaten. Sommigen daarvan keren terug naar Syrië, anderen vestigen zich in de banlieues van Parijs, een stad die al voor een groot deel is geïslamiseerd.

En het deed pijn, met name in Frankrijk:

. Op 24 december 1994 kaapten leden van Groupe Islamique Armé Air France-vlucht 8969. Hierbij werden drie passagiers en vier kapers gedood. De Franse Groupe d’Intervention de la Gendarmerie Nationale bevrijdde op 26 december de overige 229 gegijzelde inzittenden van het vliegtuig.
· Op 25 juli 1995 pleegde de Groupe Islamique Armé een aanslag op het Parijse treinstation Saint-Michel–Notre-Dame. De terroristen lieten een gasfles ontploffen. Hierbij vielen acht doden en zeker honderdvijftig gewonden.
· In maart 2012 vonden meerdere schietpartijen plaats in de Franse regio Midi-Pyrénées. Twee vonden plaats in de hoofdstad Toulouse, waarvan een bij de joodse Ozar Hatorah-school, en een in Montauban. In totaal kwamen zeven personen om het leven, onder wie drie militairen en drie kinderen. De dader was Mohammed Merah, een 23-jarige man van Algerijnse afkomst. De dader werd na een omsingeling van zijn verblijfplaats en een vuurgevecht met de Franse politie gedood op 22 maart.
· Op 20 december 2014 viel een moslim van Burundese afkomst het politiebureau in Joué-lès-Tours zwaaiend met een mes en Allahoe Akbar roepend binnen. Hij verwondde een aantal agenten met zijn mes. Een agent schoot de man dood.
· Op 21 december 2014 reed in Dijon een automobilist in op voorbijgangers. Daarbij vielen dertien gewonden. Volgens getuigen riep de man Allahoe Akbar.
· Op 22 december 2014 reed een automobilist in op een groep mensen op de kerstmarkt in de stad Nantes. Hij riep hierbij de kreet Allahoe Akbar.
· Op 7 januari 2015 pleegden extremisten een aanslag op het satirische weekblad Charlie Hebdo in de Franse hoofdstad Parijs. Er vielen 12 doden en minstens 11 gewonden.
· Op 8 januari 2015 werd in het zuiden van Parijs een politieagente doodgeschoten. Verdachte was Amedy Coulibaly.
· Op 9 januari 2015 gijzelde dezelfde Coulibaly de aanwezigen in een koosjere supermarkt in de buurt van Porte de Vincennes in het oosten van Parijs. Hierbij werden vier aanwezigen en Coulibaly gedood.
· Op 26 juni 2015 was er een aanslag op een gasfabriek in de Zuid-Franse stad Saint-Quentin-Fallavier. De 35-jarige Yassin Salhi ramde met zijn auto enkele gasflessen op het terrein van Air Products, waardoor twee mensen lichtgewond raakten. Salhi had daarvoor zijn werkgever, de 54-jarige Hervé Cornara, onthoofd. Het hoofd liet hij, met enkele vlaggen met Arabische teksten, achter op het hek van het bedrijf. Op dezelfde dag vonden de aanslag in Sousse en de aanslag op een moskee in Koeweit plaats.
· Op 21 augustus 2015 vielen drie gewonden bij een poging tot een aanslag op de Thalys-trein Amsterdam–Parijs. De aanslag die een Marokkaan probeerde te plegen, werd verijdeld door meerdere passagiers.
· Op 13 november 2015 kwamen in Parijs bij meerdere aanslagen, onder andere bij het Stade de France en in Bataclan, 138 mensen om en raakten meer dan 350 mensen gewond. De aanslagen werden opgeëist door Islamitische Staat.
· Op 13 juni 2016 werden in Magnanville bij een dubbele moord de politiecommandant Jean-Baptiste Salvaing en zijn partner Jessica Schneider, een ambtenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken, voor hun huis gedood door Larossi Abballa. De aanval werd opgeëist door Islamitische Staat.
· Op 14 juli 2016, de Franse nationale feestdag, werden bij een aanslag in Nice 86 mensen gedood en 458 verwond. De Tunesiër Mohamed Lahouaiej-Bouhlel rijdt met een vrachtwagen op de Promenade des Anglais in op de menigte. De dader werd doodgeschoten door de politie. Islamitische Staat eiste de verantwoordelijkheid voor de aanslag op.
· Op 26 juli 2016 vielen twee islamitische terroristen gelovigen aan die deelnamen aan een mis in een katholieke kerk in Saint-Étienne-du-Rouvray in Normandië. De mannen droegen messen en nepbomgordels. Ze gijzelden zes mensen en doodden later een van hen, de 85-jarige priester Jacques Hamel, door zijn keel door te snijden. Ook verwondden ze een 86-jarige man ernstig. De terroristen werden door de politie doodgeschoten toen ze probeerden de kerk te verlaten. De moord werd opgeëist door Islamitische Staat.
· Bij een aanslag op de Champs-Élysées in Parijs op 20 april 2017 beschoot een man met een kalasjnikov een politiewagen. Een agent kwam om het leven en twee agenten en een toerist raakten gewond. De schutter werd doodgeschoten. Terreurgroep Islamitische Staat eiste de aanslag op.
· Op 1 oktober 2017 werden op station Saint-Charles in Marseille twee nichtjes van 20 en 21 jaar doodgestoken door de 29-jarige Tunesiër Ahmed Hanachi, terwijl deze Allahoe Akbar riep.
· Op 23 maart 2018 pleegde de 25-jarige Redouane Lakdim meerdere aanslagen in Aude waarbij hij vier mensen doodde. De dader werd later zelf door de politie gedood.
· Op 12 mei 2018 werden rond 21.00 uur in Parijs voorbijgangers aangevallen door een man met een mes die Allahoe Akbar riep. De 20-jarige Tsjetsjeense dader werd door de politie doodgeschoten. De aanval werd opgeëist door Islamitische Staat.
· Bij een aanslag op de avond van 11 december 2018 nabij de kerstmarkt van Straatsburg werden vijf personen gedood en tien anderen verwond. De politie schoot de 29-jarige Frans-Algerijnse aanvaller op 13 december in Straatsburg dood. Islamitische Staat eiste de aanslag op.
· Op 24 mei 2019 vielen 13 gewonden bij een bomaanslag in de rue Victor-Hugo in Lyon. De dader bekende dat hij trouw had gezworen aan Islamitische Staat.
· Op 3 oktober 2019 werden bij een mesaanval op het hoofdcommissariaat van politie in Parijs vier politieagenten gedood door een persoon die daar werkte. Hij had zich in 2008 bekeerd tot de islam.
· Op 3 januari 2020 viel een 22-jarige man in park Hautes-Bruyères in Villejuif voorbijgangers aan met steekwapens, riep Allahoe Akbar, doodde een man en verwondde twee vrouwen ernstig. De dader spaarde een eerdere voorbijganger die gezegd had moslim te zijn en een gebed opzei. De jongeman had zich kort ervoor tot de islam bekeerd. Volgens het nationale parket voor terrorismebestrijding had de man de aanval “met extreem geweld” en met “uiterste vastberadenheid” uitgevoerd.
· Op 5 januari 2020 werd in Metz een 30-jarige man gearresteerd na een poging de politie aan te vallen. Hij was gewapend met een mes en schreeuwde Allahoe Akbar. De dader was bij de instanties bekend als iemand met radicale ideeën.
· Op 4 april 2020 stak in het centrum van Romans-sur-Isère een Soedanese asielzoeker twee mensen dood en verwondde vijf anderen. De dader riep Allahoe Akbar en reciteerde de geloofsbelijdenis van de moslims.
· Op 27 april 2020 reed in Colombes, nabij Parijs, een bestuurder van een auto opzettelijk met hoge snelheid in op twee motoragenten. Een van hen raakte ernstig gewond aan zijn hoofd, de ander raakte gewond aan zijn bekken en benen. De dader, Youssef T., had trouw gezworen aan Islamitische Staat.
· Op 25 september 2020 raakten bij een mesaanval nabij het voormalige kantoor van Charlie Hebdo in Parijs twee medewerkers van het mediabedrijf Premières Lignes Télévision ernstig gewond. Drie weken eerder begon het proces tegen de vermeende handlangers van de aanslag op Charlie Hebdo op 7 januari 2015. Het tijdschrift publiceerde naar aanleiding hiervan opnieuw de cartoons van de profeet Mohammed. De Pakistaanse hoofdverdachte wilde journalisten van Charlie Hebdo aanvallen en dacht dat het tijdschrift nog op de vroegere plaats gevestigd was.
· Op 16 oktober 2020 onthoofdde in Conflans-Sainte-Honorine (Yvelines), een voorstad ten noordwesten van Parijs, de 18-jarige Tsjetsjeen Abdoullakh A. op straat een 47-jarige geschiedenisleraar. De leraar had kort daarvoor in de klas karikaturen van de profeet Mohammed laten zien. De dader riep Allahoe Akbar en plaatste een foto van het afgehakte hoofd op Twitter. Hij werd door de politie doodgeschoten.
· Op 29 oktober 2020 doodde de 21-jarige Tunesiër Brahim A. bij een mes aanval drie personen in de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek te Nice. De aanvaller riep herhaaldelijk Allahoe Akbar en werd gearresteerd door de politie.
· Op 23 april 2021 werd in de hal van het politiecommissariaat van Rambouillet een politiebeambte de keel doorgesneden door een 36-jarige Tunesiër. De dader riep Allahoe Akbar en werd doodgeschoten door de politie.
. Op 9 februari 2022 

Maar nóg niet genoeg… “Te vaak wordt migratie enkel als een probleem gezien. We moeten vluchtelingen op de eerste plaats juist dankbaar zijn om alles wat ze ons geven.” Pater Adolfo Nicolás.

Een kritische lezer kan dan de vraag stellen: ”Wat hebben de moslimmigranten ons dan gegeven? Is er iets waarmee ze onze cultuur hebben verrijkt?” Toen De Pers deze vragen stelde aan minister Ella Vogelaar, dacht ze eerst even na, nam een slok van haar rooibosthee en kwam vervolgens met de volgende uiteenzetting: “Eten! Net als de Indische Nederlanders die de Chinees-Indische keuken hierheen brachten. En de eerste gastarbeiders, uit Spanje en Italië. En dat versterkt elkaar ook doordat we naar die landen op vakantie gaan, de wereld is voor iedereen groter geworden. Je ziet het in de muziek, in de jongerencultuur, in kleding. In Arabische landen is het heel gebruikelijk om broeken met jurken erover te dragen. Als je nu naar het straatbeeld van jongeren hier kijkt, zie je veel een spijkerbroek met een jurk erover.” De naïviteit droop er weer vanaf…

Het werkelijke straatbeeld is een beetje anders en als je de roze bril afzet, zie je hangjongeren die vrouwen lastigvallen, in drugs handelen, liquidatieopdrachten aannemen en iemand op straat neer maaien met een Kalasjnikov. Soms plegen ze vergis-moorden, ‘bedrijfsongevalletjes’, leggen ze granaten of afgehakte hoofden voor de deur van een winkelpand en ontzetten ze gevels bij een uit de hand gelopen plofkraak.

Inmiddels is ook het Marengo-proces begonnen. Hier een overzicht van de verdachten:

Ridouan Taghi. Hij wordt beschouwd als bendeleider en hoofdverdachte in de zaak. Zijn motto luidt: “We verkopen niets aan de vijand, alleen de dood!” Op 16 december 2019 werd hij opgepakt in Dubai en drie dagen later overgebracht naar Vught. Hij werd bijgestaan door Inez Weski.

• Saïd Razzouki. Vermeende rechterhand van Taghi. Hij werd opgepakt in Medellin (Colombia) op 7 februari 2020.
• Mohamed R.
• Zaki R.
• Zakaria A.
• Charif el A.
• Mohammed el A.
• Zakaria el H.
• Bagdad el H.
• Ricardo O.
• Achraf B. Zaki R.
• Mao R.
• Mario R.
• Walid M.

Allemaal mensen met een dubbele nationaliteit. Ook als ze in het buitenland in het nieuws komen, wordt er gesproken over ‘Nederlanders’, maar als je deze namen leest, vraag ik me af, zijn Pater Adolfo Nicolás, Ella Vogelaar (Ϯ), Frans Timmermans, hun volgelingen, partijgenoten en kiezers niet gewoon…
(Ja, ik geef hem graag het laatste woord)

Door:
“Angélica de Sancé”
(voor www.ejbron.wordpress.com)