(Door: Rients Hofstra)
In een democratie worden de kiezers vertegenwoordigd, niet partijelites en zeker geen super-multinationals.
Als we deze simpele, maar ware constatering loslaten op Nederland, dan zijn we verre van een democratie. Immers, de bevolking mag eens in de vier jaar een rondje roodkleuren. In de meeste gevallen gebaseerd op bovenbuikgevoelens, op enkele nog net wel bekende partijstandpunten, of op een gelikte liegende kandidaat die het op de t.v. beter doet dan een wellicht goed ingevoerde, maar minder tot de verbeeldingsprekende tegenstander. Echter het rode rondje blijkt eigenlijk elke keer niets meer of minder te zijn dan het verstrekken van een blanco mandaat.
E.J. Bron 
Klopt, alleen moet per direct de regering weer helemaal transparant worden. En de individuele leden van de regering moeten weer persoonlijke verantwoording leren nemen, goedschiks of kwaadschiks.
Het begon met achterkamertjes en het is verworden tot 1 grote corrupte en criminele bende.
LikeGeliked door 2 people
Nee Saddy, de huidige machthebbers hebben hun krediet al bij aantreden verspeeld. Het moet echt anders. Lees De Pluchen Revolutie binnen het AS-plan!
LikeLike
LikeLike
HE KLAAS JE VOND ERGENS EEN NAVALNY AANHANGSTER
JE BENT GODVERDOMME MET EEN BIJL NOG NIET WAKKER TE KRIJGEN
ALS HERSENDODE
HIJ KRIJGT 15 JAAR . WHAHAHA JEV CIA AGENT
JIJ BENT DEZELFDE LUL , EEN OMGEKOCHTE EU TROL HOW DOE ROEPEN WE DAN IN BRABANT , DE MH -17 ??
HEBBEN ZE WAT PASSAGIERS GEINTERVIEUWED ??? WHAHAHAHAHA
TOERLEDOKIE
LikeLike
Ja ja Rients, mooi zo’n alternatief staatsbestel, maar je vergeet even dat degenen die het in moeten voeren degenen zijn die NU de macht in handen hebben en met dit alternatieve staatsbestel die macht geheid zouden kwijtraken.
Schat dus, op een schaal van -100 tot 10 zou ik zo zeggen, de verwezenlijkingskansen van dat mooie plan van jou eens in…
Juist ja…
En laten we het dan nu eens hebben over de negatieve gevolgen van het een bevolking voor ogen houden dat er een democratische oplossing bestaat om van een dictatuur af te geraken, zodat het nog wat langer duurt alvorens ze uiteindelijk naar de hooivorken grijpen, en er ondertussen nog een ton meer schade aangericht wordt…
LikeGeliked door 4 people
Als iedereen die dit een goed plan vindt zo reageert, komt het nooit van de grond en accepteren we de huidige ellende, die alleen maar erger kan worden.
We moeten helemaal niet afhankelijk zijn van de huidige machthebbers, die zullen nooit instemmen met verbeteringen.
Met de steun van alle ontevreden kiezers kan het wel, maar dan moet men zich wel verdiepen in De Pluchen Revolutie endaarna meedoen!
LikeLike
“We moeten helemaal niet afhankelijk zijn van de huidige machthebbers, die zullen nooit instemmen met verbeteringen.”
Dan vertel maar eens hoe we op een realistische wijze van die huidige machtshebbers af gaan geraken, want dat heb ik je in al je mooie verhalen nog nooit zien doen.
Zonder kip geen ei Rients…
LikeLike
LikeGeliked door 1 persoon
LikeGeliked door 1 persoon
(als het aan Rutte ligt)
LikeGeliked door 2 people
Niet na een AS-systeem!
LikeLike
De liberale orde is al dood
Chaos zal heersen, zelfs als Poetin zich terugtrekt
PAUL KINGSNORTH
In de zomer van 1990 stond ik op de plaats waar de muur had gestaan en vroeg me af wat er met Europa was gebeurd. Ik was niet alleen: de rest van de stad, de rest van het continent, vroeg het zich ook af.
Ik was 18 jaar oud, reisde met een vriend door Europa om te zien hoe de wereld er buiten ons provinciale Engelse stadje uitzag en ik was per ongeluk op een scharnierpunt in de geschiedenis terechtgekomen. In de verdeelde Duitse hoofdstad was minder dan een jaar eerder de Tweede Wereldoorlog eindelijk tot een einde gekomen, zonder dat er een schot was gelost.
De vreugde was overal voelbaar. Tegen de tijd dat mijn vriend en ik bij de Brandenburger Poort aankwamen, was de helft van de muur al in hapklare brokken gehakt, die door ondernemende plaatselijke bewoners aan toeristen werden verkocht, samen met plotseling onbruikbare uniformen van het Sovjetleger, militaire paspoorten en de helmen van Oost-Duitse grenswachten. Het marxisme was nog geen jaar dood, en de markteconomie bloeide al. De wereld, of het kleine deel ervan dat ik kende, was plotseling totaal van gedaante veranderd.
Iedereen van mijn generatie groeide op met de Koude Oorlog boven zich. De mogelijkheid van een nucleair armageddon was voor tieners toen net zo alomtegenwoordig als de klimaatverandering dat vandaag is: we dachten er niet veel over na, maar het was het achtergrondgezoem van ons leven. Niemand dacht dat de Russen zouden binnenvallen, echt niet, maar er leek ook niet veel kans dat ze zouden weggaan. Er was altijd een kans dat hun tanks ergens over de grens zouden rollen, althans dat zeiden de Amerikanen ons steeds. Plus ça change.
Zo zat de wereld nu eenmaal in elkaar: het vrije Westen en het onvrije Oosten. Als je dat verhaal niet geloofde, dan zou één blik op de muur, het prikkeldraad, de mitrailleurtorens en het lot van degenen die probeerden de “dodenstrook” van Oost naar West over te steken, je wel aan het denken zetten.
En toen, zomaar, viel het communisme. Dit systeem dat de mensen moest bevrijden van uitbuiting en onderdrukking, maar zelf al snel een monster was geworden. We wisten niet wat ons te wachten stond. Maar vanuit het perspectief van vandaag kunnen we zien dat de val van het Oosten een nieuw tijdperk inluidde.
Na de muur zou een unipolaire wereld komen, gedomineerd door financieel kapitaal, onder toezicht van de Verenigde Staten van Amerika, het laatste rijk dat overeind bleef. De architecten vertelden ons dat we een lang tijdperk van weldadige “globalisering” ingingen, waarin “vrije markten”, mensenrechten en democratie zich net zo natuurlijk over de wereld zouden verspreiden als de zon die ’s morgens opkomt. De toekomst zou vrij, open, liberaal, welvarend en, nou ja, Amerikaans zijn.
30 jaar later leven we in een wereld waarin de meeste Russen een positief beeld hebben van Stalin, en hun huidige leider het grootste leger sinds de Sovjettijd verzamelt aan de grens van een buurland. Het eens zo vrije Westen kookt in een stoofpot van haatzaaiwetten, vaccinmandaten en steeds snellere censuur en intolerantie. “Populisten” blijven hun leiders bestoken en lastigvallen, die nog steeds geen idee hebben wat ze eraan moeten doen: getuige Justin Trudeau die wegloopt voor de grote enge mannen in hun vrachtwagens. Het laatste wereldrijk wordt geleid door een verwarde tachtigjarige, en binnen een paar jaar zal de grootste economie ter wereld een communistische dictatuur zijn. Dat zagen we in 1990 niet aankomen.
Als je terugdenkt aan de puinhopen op de Potsdamer Platz, is het moeilijk om het einde van de geschiedenis niet te missen. In die mooie dagen, dacht ik dat ik in iets leefde dat “de vrije wereld” heette. Het liberale Westen werd verondersteld het punt te zijn waar de boog van de geschiedenis samenkwam. We wilden dat het waar was, dat verhaal, maar de geschiedenis heeft de gewoonte verder te gaan, en mensen veranderen niet, niet echt. Ik ben gewoon dankbaar dat ik erbij was.
Terugkijkend kunnen we zien dat wat er gebeurde toen de muur viel niet zozeer de triomf van vrijheid over onderdrukking was als wel de nederlaag van een westerse ideologie door een andere. De ideologie die het haalde was de oudste, subtielste en langdurigste, een ideologie die zichzelf zo goed verborg dat we niet wisten dat het een ideologie was: het liberalisme.
Dit was de stelling van Patrick Deneen’s boek uit 2018 Why Liberalism Failed, geschreven vóór de populistische golf van 2016, en misschien wel de meest betrouwbare gids voor de wereld waarin we nu leven. In zijn verhaal was het liberalisme een van de drie ideologieën die de wereld in de afgelopen drie eeuwen hebben gedomineerd. De andere twee – communisme en fascisme – waren van kortere duur, en stierven in het Westen in de twintigste eeuw. Het liberalisme – de oudere broer – is nu pas stervende. Een van de redenen voor zijn betrekkelijk lange leven is dat het voortborduurde op oudere verhalen en zich voordeed als de erfgenaam van gevestigde tradities van vrijheid, terwijl het in feite iets heel anders was.
De ideologie van het liberalisme heeft, sinds zij uit de Verlichting is voortgekomen, beweerd het individu te bevrijden van onderdrukking. In de praktijk heeft het zich gemanifesteerd als het proces van het doorbreken van alle grenzen, beperkingen en structuren: van het neerhalen van muren. De samenlevingen die we rond deze zienswijze hebben opgebouwd, eisen vrijheid voor het individu op van de maatschappij zelf, en bieden een radicale opvatting van de menselijke aard. In plaats van de mens te zien als een zwaarwichtig wezen, geworteld in tijd en plaats, bood het liberalisme een nieuwe opvatting: onthecht, soeverein persoon-zijn. Mensen waren nu “rechthebbende individuen die voor zichzelf hun eigen versie van het goede leven konden vormgeven en nastreven”.
Het is van cruciaal belang te begrijpen – en dit is wat het liberalisme tot een ideologie maakt – dat de liberale wereld pas tot stand kon komen als zij gecreëerd was. Net zoals marxistische regimes trachtten het traditionele gezin, de kerk en particulier grondbezit te vernietigen om het communisme te kunnen verwezenlijken, zo is het liberalisme niet op natuurlijke wijze “ontstaan” uit eerder bestaande regelingen. Het moest het “soevereine individu” kunstmatig uit een nieuw hout snijden.
Na het trauma van de Reformatie nam de westerse natiestaat de functies van de noodlijdende kerk over en koloniseerde voor zichzelf het gevoel van heiligheid en gehoorzaamheid dat eens door de godsdienst werd geëist. In deze “migratie van het heilige” werd onze religieuze gevoeligheid van haar eigenlijke focus afgeleid naar wereldse politieke constructies, en dit legde op zijn beurt de basis voor de revoluties van de moderne tijd.
Elk van deze omwentelingen, of het nu in jakobijns Frankrijk, marxistisch Rusland of nazi-Duitsland was, slaagde er niet in de beloofde utopieën te scheppen. Maar ze hadden wel het effect dat de traditionele structuren van het premoderne tijdperk werden opgeruimd. En in de leegte haastte zich het industrieel kapitalisme – het systeem dat G.K. Chesterton het “monster dat in woestijnen groeit” noemde – met zijn gevoeligheid voor controle, meting, nut en winst. Het liberalisme was, en blijft, zijn kindermeisje en persvoorlichter.
Het liberalisme is, net als de ideologieën van zijn concurrenten, op deze manier totalitair: meedogenloos en allesomvattend. Maar het overleefde zijn rivalen omdat het geen tirannie en orde beloofde, maar de rommeligheid van een bepaald soort vrijheid. Op het hoogtepunt van het liberale tijdperk, in de negentiende en twintigste eeuw, was individuele menselijke vrijheid in het Westen inderdaad mogelijk zoals dat nog nooit eerder mogelijk was geweest. Mensen, of sommigen van hen, konden zich losmaken van hun achtergrond en afkomst en op zoek gaan naar iets nieuws, en velen van ons deden dat. Openlijk tiranniek bestuur werd moeilijker vol te houden, oligarchieën moesten zich regelmatig onderwerpen aan volksraadplegingen om hun macht te behouden, voorheen genegeerde groepen in de samenleving schreeuwden om toegang tot haar kerngebieden, de rechtsstaat beschermde zowel de armen als de rijken, en de duivelse macht van het kapitalisme schiep ongekende niveaus van rijkdom, maar ook schrijnende armoede.
Maar in het succes van het liberalisme lag de kiem van zijn mislukking. Het project om het individu te bevrijden van zijn of haar netwerken van loyaliteit, plaatsgebondenheid, familie en cultuur, en de ontketening van de enorme destabiliserende motor van het kapitalisme, creëerde een sociale instabiliteit die alleen kon worden gecontroleerd of gestuurd door de laatste overgebleven instelling: de staat.
Een ideologie die uitgaat van de bescherming en bevordering van de vrijheid van het individu heeft geleid tot het tijdperk van ongekende staatsmacht waarin we nu leven. Regeringen eisen nu het recht op om onze spraakpatronen te sturen, ons leven en onze bedrijven in steeds radicalere mate te reguleren, hele samenlevingen te sluiten in naam van de “volksgezondheid”, en zelfs wetten te maken voor aanvaardbare en onaanvaardbare attitudes en meningen.
De culturele ruïnes van het hedendaagse Westen – de nietigverklaringen en tegenstrijdigheden, de scheldpartijen over ras, geslacht, geschiedenis en identiteit – dit alles is niet de manifestatie van het falen van het liberalisme maar van het succes ervan. De “progressieven” die op agressieve wijze identiteitspolitiek in elke spleet van de samenleving proppen, stuiten op verzet van veel zelfbenoemde liberalen. Deze wakkere radicalen, roepen ze, vernietigen onze cultuur met hun fanatisme! We moeten terug naar het “klassieke liberalisme”! Maar cultuuroorlogen ontstaan wanneer er geen echte cultuur overblijft; en 200 jaar “klassiek liberalisme”, dat zich manifesteert op economisch en cultureel gebied, heeft daarvoor gezorgd.
Dit is de erfenis van een ideologie die eeuwenlang door zowel “links” als “rechts” is verdedigd. We zijn allemaal eilanden van zelfbeschikking geworden, en we zien nu waar dat toe leidt. Een samenleving die op vrijheid is gebaseerd, wordt elke dag angstiger en geslotener. Een samenleving die prat gaat op haar “diversiteit” wordt met de dag homogener. We kunnen naar believen ons eigen geslacht uitvinden, en toch is er een tekort aan echte individuen, wordt ouderwetse excentriciteit positief vervolgd en is originaliteit carrière-einde geworden. Het internet heeft zelfexpressie mogelijk gemaakt op een voorheen ondenkbare schaal, en het resultaat is een gewelddadig groepsdenken. Het zelf, zo blijkt, heeft meestal niet veel te zeggen.
Maar er is meer. De liberale ideologie moet niet alleen de cultuur opnieuw vormgeven, maar ook de natuur. In alle discussies over liberalisme en zijn ongenoegens die we de laatste jaren hebben gezien, wordt door weinigen serieus stilgestaan bij de krachtbron die het liberale tijdperk in staat stelde om alles wat eraan voorafging te overwinnen: fossiele brandstoffen.
Zonder stoomschepen, auto’s, vliegtuigen, fabrieken, supermarkten, moderne wegen, het internet, de smartphone, zou het bevrijdingsproject veel minder verstrekkend zijn geweest. Het liberalisme op basis van fossiele brandstoffen stelde de mensen in staat af te zien van een plaatsgebonden gemeenschap, en voor zichzelf een individuele identiteit te creëren in een geïsoleerd maar vrij koninkrijk van het zelf. Maar zoals de historicus Dipesh Chakrabarty het stelt, “staat het herenhuis van de moderne vrijheden op een steeds groter wordende basis van het gebruik van fossiele brandstoffen”. Alles, van massademocratie tot feminisme en multiculturalisme tot mensenrechten, drijft op een enorme luchtbel van fossiele energie: . Niets in het moderne Westen zou kunnen bestaan zonder enorme concentraties van fossiele energie: een feit waarvan de heer Poetin zich terdege bewust is.
Liberalisme vereist, net als moderniteit zelf, een oorlog tegen de natuur; maar het is een oorlog die nooit kan worden gewonnen. Naarmate het klimaat verschuift als reactie daarop, zullen de excessen van het liberalisme, en het project van zelfcreatie dat het mogelijk maakte, niet meer mogelijk zijn. We zullen niet langer onze spieren of onze geest kunnen uitbesteden aan de technologie. We zullen elkaar weer nodig hebben – of we dat nu leuk vinden of niet.
Dus wat komt er na het liberalisme? De vraag heeft de afgelopen jaren veel krantenkoppen gevuld, maar de Covid-jaren hebben de waarschijnlijke toekomst die ons te wachten staat scherp in beeld gebracht. In Why Liberalism Failed, voorspelt Deneen dat er twee post-liberale werelden in het verschiet liggen: “Een toekomst van zelfbeperking’, waarin mensen kiezen voor ‘zelfbestuur in lokale gemeenschappen’, of ‘een toekomst waarin extreme bewegingsvrijheid samengaat met extreme onderdrukking’.
Ik weet wat ik liever zou hebben, maar ik weet ook wat het meest waarschijnlijk lijkt. Naarmate het extreme individualisme zich verdiept en een almachtige staat steeds dieper en op steeds grotere schaal ingrijpt om de daaruit voortvloeiende fragmentatie in goede banen te leiden, vertonen de westerse democratieën alle tekenen van een openlijke transformatie tot autoritaire oligarchieën waarin afwijkende meningen – vooral afwijkende meningen gericht tegen het liberalisme zelf – meedogenloos worden onderdrukt door politici die beweren “het volk” te vertegenwoordigen. De enorme massa’s van die stilstaande Canadese vrachtwagens zijn momenteel het perfecte symbool van dit proces.
De nabije toekomst ziet er volgens mij uit als het afbreken van de vroegere normen en de gelijktijdige expansie van de macht van de staat en het bedrijfsleven om zowel de resulterende puinhoop op te ruimen als ervan te profiteren. Dat zal op zijn beurt meer “populistische” (d.w.z. anti-liberale) reacties uitlokken van zowel “links” als “rechts” en geen van beide, en een daaruit voortvloeiende verdieping van de repressie en propaganda van de belaagde minderheid die de resten van de liberale orde verdedigt. Dit alles zal plaatsvinden in de context van een planeet met bijna tien miljard mensen erop, die aan alle kanten tegen economische en ecologische grenzen aanloopt.
Het lijkt mij waarschijnlijk dat het liberale tijdperk ongeveer zo zal eindigen als het communistische: wankelend en corrupt, zich verschuilend achter muren die het zelf heeft opgeworpen, zijn leiders in ontkenning maar zijn bevolking steeds opener. Misschien zullen de Russen Oekraïne niet binnenvallen en het einde van de veelgeprezen “liberale orde” inluiden, maar het einde ervan lijkt vanaf het begin te zijn ingebakken. Alle ideologieën zijn gebaseerd op een visie op de menselijke natuur die er op papier beter uitziet dan in de verwarrende puinhoop van de wereld, en de ideologie waarmee we zijn opgegroeid vormde daarop geen uitzondering. Geen mens, zoals John Donne zei, is een eiland. Nu zien we hoe gelijk hij had.
https://unherd.com/2022/02/the-liberal-order-is-already-dead/
LikeLike
WEL LEUK IS DAT DE ENIGE MENSEN DIE ZELF
DEMOCRATISCH MOCHTEN STEMMEN
EN DIE STEMMING OOK GEVOLGD WERD
EEN NU RUSSISCHE KRIM OP LEVERDE
DUS VOOR DE ECHTE DEMOCRATIE MOET JE NU ZIJN IN ??
JA U RAADT HET AL. , RUSLAND … RUSSIA . BIJ DE WEERELD LEIDER
MIJN OOM VLADIMIR
OOM DE KRIM IS GEANNEXEERT, !!!
WHAHAHAHAHA ONZE E.J. BRON HERSENDODEN
DIE NIETS DEDEN NA DE LEUGEN VAN LISSABON !!! 62.9 % NEE ,NO . NEE
NA DE UKRAINE REFERENDUM OOK EEN 62 %
EN HEERLIJK VERDER SPEELDEN MET HUN PIEMELTJE
LOSERSSSSS U BENT DUS DE LUL
OMDAT U NOG TE STOM BENT OM STAANDE TE NEUKEN
OOM TABERNAKEL ARIE
LikeLike
Ze zweren allen trouw aan WA von BilderWEF .
En anders is er altijd nog de formateur , om net zo lang te kneden tot het gewenste NWO resultaat bereikt is .
Ik vrees dat een opstand , een coup , de enige weg is die ons nog rest naar democratie .
LikeGeliked door 3 people
Jij beschrijft de huidige situatie. Na invoering van AS is dat afgelopen, zelfs de monarchie kan worden weggestemd!
LikeLike
Democratie en slechts een woord.
LikeLike
Dat zeg ik al jaren; wij leven niet in een Democratie maar wel in een zwaar parasiterende Dictatuur en daar moet héél snel verandering in komen.
In een Democratie bepalen de burgers de spelregels en de politiekers zetten die om in wetten en controleren of iedereen die wetten respecteert.
Laten we er werk van maken dat de Democratie snel de overhand heeft, laten we beginnen met de verraders van de Democratie voor een volkstribunaal te slepen en er voor zorgen dat ze de opgelegde straf voor 100% uitzitten.
Wij walgen van Dictators, Parasieten, Geweldplegers die in overvloed aanwezig zijn op Europees grondgebied. Wij EISEN “DEMOCRATIE” letterlijk & figuurlijk.
LikeLike
Heb ik GVD gisteren, woensdag 16-2-2022 de gehele dag rondgelopen met een helm op m’n hoofd en een veldflesje water aan m’n broekriem, omdat de “deskundigen” al dagen rondbazuinden : “Op woensdag gaat Rusland Oekraïne binnenvallen!”, dus ik had me op álles voorbereid : o.a. een pakje droge kaakjes in de kast, en jodium-pilletjes in de verbanddoos voor ’t geval dat er een atoombom zou vallen hier óf daar. Gebeurt er verdulleme hélemaal niks, zelfs Fransje Timmermans niet gehoord, of zou die lapzwans ondergedoken zitten in de kelder bij Verhofstadt, samen met zijn Zweedse trolletje Greetje ?
Wat worden wij besodemieterd mensen, dagelijks en doorlopend door iedereen die dénkt dat hij/zij tot de “boven-ons-gestelden” behoort.
LikeGeliked door 1 persoon
De democratie is vrijwel afgeschaft. Niet alleen in Nederland maar in heel Europa en de VS. Om een griep wordt de staat van beleg uitgeroepen en alle burgerrechten en de grondwet voor jaren opgeschort.
We worden ongevraagd allerlei internationale structuren ingerommeld waar niemand gekozen is en die onze grondwet zullen vervangen.
Onze “volksvertegenwoordigers” zijn al lang partijvertegenwoordigers die braaf het regeerakkoord ondersteunen en daarmee zijn ze feitelijk regeringsvertegenwoordigers. Hiervoor worden ze beloond, blijven ze in gebreke: dan worden ze bestraft.
Regeringen die staan te liegen worden niet meer naar huis gestuurd en als dat tóch zo is, lachen ze iedereen gewoon recht in hun gezicht uit.
Het volk (demos) mag elke 4 jaar een rondje rood maken. In de weken daarvoor wordt het volk van alles beloofd dat in de weken daarna helaas verdwijnt in de “onderhandelingen”.
En als klap op de vuurpijl willen de regeringsvertegenwoordigers nu in onze tweede klapmachine een “debat” houden over de omgangsvormen. De toon, daar gaat het om. De oppositie wil nogal eens fors uithalen met woorden om haar punt te maken en uit frustratie dat er toch niets mee gebeurt. Dat moet ophouden. De oppositie moet met twee woorden spreken tegen het gezag en ophouden het gezag te ondermijnen. De oppositie zal stapsgewijs de mond gesnoerd worden.
Ik denk dat de kartel-viezerikjes die zich nog democraat durven te noemen toch een beetje bang zijn geworden door de massale demonstratie van de laatste tijd. Ze trekken de teugels aan. De fluwelen handschoen gaat uit.
Column Frits Bosch: Schofferen in de Kamer heeft een reden binnen onze Doe Alsof Democratie
https://www.dagelijksestandaard.nl/2022/02/column-frits-bosch-schofferen-in-de-kamer-heeft-een-reden-binnen-onze-doe-alsof-democratie/
LikeLike
Ondertussen de “stikstofcrisis…”
LikeLike
@Bas 17-2, 16:19 Tevens bedoeld voor alle agrariërs in dit land.
Politici die(met hun stikstof-geneuzel) de landbouw naar de bliksem willen helpen,
sturen het erop aan dat zuivelproducten straks duur geïmpoteerd moeten
worden. Die waanzin moet GESTOPT.
Goed onthouden: de zgn stikstofcrisis is een door ambtenaren verzonnen probleem.!!!
Lees de integrale column van R.Plasterk:
LikeLike