(Klik voor Engelse ondertiteling rechts onderin de balk)
(Door: “Ratio”)
Trudeau heeft gisteren in het parlement een jodin beschuldigd nazi sympathisant te zijn. Hoeveel dieper kan iemand zinken? Het denkraam van Trudeau is als volgt. Tijdens de protestacties liep er iemand rond met een nazi vlag. Dus is iedere trucker nazi. En dus is iedereen die het opneemt voor de truckers een nazi. Dus zijn joodse parlementsleden van de oppositie die het opnemen voor de truckers nazi sympathisant. Deze denktrant is niet langer rationeel te noemen.
Beschuldigen en dan vluchten
Deze “conclusie” schoot een jodin waarvan de ouders overlevenden waren van de holocaust in het verkeerde keelgat. Ze werd een beetje boos…. En eiste excuses van Trudeau. Trudeau weigerde zich te verontschuldigen en verliet toen de vragen indringender werden het parlementsgebouw. Voor de derde keer in een week tijd vluchten.
E.J. Bron 
Wat een compleet zieke geest is die Trudeau! Het wordt tijd dat hij achter de spijltjes verdwijnt, voordat hij nog meer ellende over de Canadezen uitstort.
LikeLike
Een lange tekst, maar zelfs de foto’s zeggen genoeg
De Canadezen hoeven niet verbaasd te zijn over het feit dat onze liberale minister van Buitenlandse Zaken, Chrystia Freeland, een groot nazi-skelet in haar familiekast heeft verborgen.
Zoals zoveel andere ultranationalisten in de Oekraïense gemeenschap van emigranten wier voorouders kort na de Tweede Wereldoorlog naar Canada kwamen, heeft Freeland de waarheid verzwegen over een nabij en vereerd familielid dat collaboreerde met het nazi-regime. In dat opzicht is het geval Freeland niet zo heel ongewoon.
Wat echt indrukwekkend is aan dit hele verhaal, is hoe de ultranationalistische Oekraïense diaspora, de liberale regering en de mainstream media erin geslaagd zijn de bredere kwesties rond de Oekraïense samenwerking met de nazi’s bij het uitvoeren van massamoord en genocide, waaronder de Holocaust, verborgen te houden.
….
https://coat.ncf.ca/research/Chomiak-Freeland/C-F1.htm
(she is Freeland)
LikeLike
Justin Castro is een lafaard. Als het vuur hem aan de schenen wordt gelegd loopt hij met zijn staart tussen de benen weg. Zou hij dat, evenals zijn domme redenering, ook in het duivelse WEF-klasje geleerd hebben van NAZIklaas SSchwab ??? Wat een gezichtsverlies. Hij is toch niet meer serieus te nemen.
LikeGeliked door 1 persoon
LikeGeliked door 1 persoon
💩TRUDEAU 💩
LikeLike
Tjonge , dit is toch ongelofelijk !
Wat een klerelijer is die Trudeau !
Wat een schoft , wat een schaamteloze hork !
In onze hele politieke geschiedenis hebben wij NIEMAND , die zó erg was , als dié klootzak .
En wij kwamen wat dat betreft al niks tekort .
Hoe lang kan die daar nog blijven zitten ?
Dit is Pechtold x Kaag in het kwadraat !
LikeLike
@ Harry op 17-2-2022 om 20.22 u.
Zouden wij NIEMAND hebben die zó erg is als Trudeau?
Ik weet, bijna, zeker, dat minkukels als Rutte, Hoekstra, Segers, Ollonkreng en nog een paar van dát soort, evenals Trudeau, álles zullen aangrijpen om hun “macht” te kunnen behouden. Heeft één van bovengenoemde illustere figuren enige tijd geleden al niet gedreigd met de inzet van het leger bij een demonstratie ?
Mensen van dát kaliber zijn écht tot álles in staat, Harry ; Pechtold is nét op tijd weg gepromoveerd ivm zijn vieze buitenechtelijke escapades anders zou deze viespeuk dapper meewerken met de overige dictators als Rutte enz.
Eerder verdenk ik dat zootje ervan dat , mocht de nood a.d. man komen, zij , met hun reeds gereedstaande vluchtkoffertje, via Schiphol of Weeze (Duitsland) naar voor hen veiliger oorden zullen vluchten. Want………LAF is dat zootje wél !!!!!
LikeLike
Dat wordt een zwaar proces met lange gevangenisstraf!
LikeLike
Een kleine bijdrage van iemand die de Canadese truckersprotesten al vanaf het begin volgt en laat zien dat Trudeau de wet omzeild heeft om zijn eigen gelijkt te halen.
Dat zou Calimero wel eens op kunnen breken.
LikeLike
OMG the Tow Trucks Arrived
De takelwagen arriveerd en sluit zich aan bij het protest Whahahahaha
LikeLike
En net op tijd, worden er wapens “gevonden” bij de truckers. Trudeau en zijn opdrachtgevers laten geen middel onbeproefd om het verkondigde emergency act te rechtvaardigen.
Duitsland heeft soortgelijke wetten sinds 1968 en ik twijfel er niet aan dat ze hier zullen worden toegepast als Trudeau succes heeft.
LikeLike
Ondertussen, waanzinnig slinks
Dit is Aubrey Cottle. Hij heeft GiveSendGo gehackt en het maakt hem niet uit of iemand het weet. Hij is live op TikTok en schept op over doxing en geeft de informatie vrij die momenteel duizenden mensen van hun baan ontslaat omdat ze doneren aan het Vrijheidskonvooi.
LikeLike
Mooie reactie:
In 50 years they’ll look back and ask “why did they let these mentally ill people run everything?” The same way people asked “how could the Germans do that?”
Over 50 jaar zullen ze terugkijken en vragen: “Waarom hebben ze deze geesteszieke mensen alles laten runnen?” Op dezelfde manier vroegen mensen “hoe konden de Duitsers dat doen?”
LikeLike
Over fucking courage gesproken.
Niet verheten dat hij het niet alleen voor zichzelf doet maar voor de hele Canadese gemeenschap.
Dit zijn het soort kanjers waar je op kunt bouwen want de man heeft een en ander te verliezen.
LikeLike
Maar wel knielen bij blm…
LikeGeliked door 1 persoon
Donaties aan de trudeau foundation…
https://twitter.com/dennispaulindia/status/1494519413264961544?s=20&t=z-T0wnVEFiOQqK9Vo-8ejg
LikeLike
LikeLike
Protestdorp: Parliament Hill Sector. Nacht 20. Noodwet van kracht en het verbod op hoorns wordt verlengd. Resultaat? Hoorns. menigten. Voedsel. Benodigdheden. Het heeft hier geen zin dat mensen klaar zijn om te vertrekken in het licht van de dreiging van handhaving
https://twitter.com/EvanLSolomon/status/1494143685063323649?s=20&t=C0a1P_ks13U6_on-ltKwCA
LikeLike
Hij heeft overduidelijk behoorlijk kenmerken van een narcistische persoonlijkheidsstoornis
(net als Macron trouwens en bij ons zéér duidelijk een zekere M. Rutte)
– gevoel van belangrijkheid, verwacht behandeld te worden alsof men boven alles en iedereen staat
– constant geprezen en bewonderd willen worden
– verwachten dat anderen altijd meegaan in eigen wensen en verwachtingen
– dwingend of vrijheid beperkend ten opzichte van anderen
– niet kunnen verplaatsen in anderen
– misbruik maken van anderen om eigen doelen te bereiken
verdere typering:
– gespeelde charme
– zucht naar macht
– ontbreken van schuldgevoelens of berouw
– gebrek aan emoties en empathie
LikeGeliked door 1 persoon
Sinds Trudeau de emergency act aankondigde, is er een bankrun gaande in Canada. Het is nog niet duidelijk of dit deel uitmaakt van zijn plan, of eerder van het plan van degenen die Trudeau de opdracht geven. Of een effect dat ze niet hadden voorzien.
Het opruimen van de blokkades in Ottawa is gepland voor het weekend. Als dat niet lukt, heeft Trudeau zijn laatste troef verspeeld.
En dan zou de eerste domino gevallen zijn.
https://finanzmarktwelt.de/bank-run-in-kanada-was-geht-da-vor-sich-corona-und-deglobalisierung-225960/
LikeLike
Justin Trudeau zei dat hij China’s dictatuur bewonderde. Canadezen hadden hem moeten geloven
De opmerking van Justin Trudeau in 2013, waarin hij zijn “bewondering” uitsprak voor het dictatoriale regime van China, was een rode vlag over hoe hij macht ziet.
Jon Miltimore
Op een “ladies night” fondsenwerving in Toronto in 2013, werd een opkomende politicus gevraagd welke regering hij het meest bewonderde in de wereld.
Met een lichtblauw overhemd en een glimlach antwoordde de frisse leider van de Liberale Partij communistisch China.
“Er is een mate van bewondering die ik eigenlijk heb voor China, omdat hun basisdictatuur hen in staat stelt hun economie in een klap om te draaien en te zeggen dat we groen moeten worden, dat we moeten beginnen met, je weet wel, investeren in zonne-energie,” vertelde Justin Trudeau de groep vrouwen. “Er is een flexibiliteit waarvan ik weet dat [premier] Stephen Harper ervan droomt: een dictatuur waarin je kunt doen wat je wilt, dat vind ik heel interessant.”
De opmerkingen zorgden voor woedende reacties, vooral van Canadezen die wezen op China’s onderdrukkende regime en gedocumenteerde schendingen van de mensenrechten.
“Het lijkt erop dat hij niet goed geïnformeerd is,” vertelde een lid van een rondetafelgesprek aan de CBC.
Toch bleken de opmerkingen niet veel meer dan een verkeersdrempel in Trudeau’s politieke opgang. In november 2015 werd Trudeau beëdigd als Canada’s drieëntwintigste premier, als opvolger van Harper.
Olie op het vuur gooien
De opmerkingen van Trudeau verdienen nadere bestudering, aangezien hij zich nu in de wereldwijde schijnwerpers bevindt.
Op maandag kondigde Trudeau aan dat hij de zelden gebruikte noodbevoegdheden zou aanwenden in een poging om de Freedom Convoy te onderdrukken, een beweging die oorspronkelijk was opgezet om te protesteren tegen vaccinatieverplichtingen voor vrachtwagenchauffeurs die de grens met de VS oversteken en die is uitgegroeid tot een breder protest tegen de COVID-beperkingen.
“De blokkades schaden onze economie en brengen de openbare veiligheid in gevaar,” zei Trudeau in een persconferentie. “We kunnen en zullen niet toestaan dat illegale en gevaarlijke activiteiten doorgaan.”
Door een beroep te doen op Canada’s Emergencies Act – die in 1988 de War Measures Act verving – kan Trudeau federale rechtshandhaving inzetten om provinciale overheden bij te staan en zijn huiszoeking en inbeslagname van privégoederen die de protestbeweging ondersteunen, uitbreiden.
“We brengen deze veranderingen aan omdat we weten dat deze (crowdfunding) platforms worden gebruikt om illegale blokkades en illegale activiteiten te ondersteunen die de Canadese economie schaden,” zei minister van Financiën Chrystia Freeland, die het woord “terrorisme” gebruikte in haar opmerkingen.
Trudeau zei ook dat hij van plan is federale troepen in te zetten om provinciale troepen te ondersteunen.
“Ondanks hun beste inspanningen is het nu duidelijk dat er serieuze uitdagingen zijn voor het vermogen van de rechtshandhaving om de wet effectief te handhaven,” zei hij.
De acties van de premier leverden echter kritiek op van burgerrechtengroeperingen, die de regering beschuldigden van ondemocratische acties.
“De federale regering heeft niet voldaan aan de drempel die nodig is om een beroep te doen op de Emergencies Act,” zei de Canadian Civil Liberties Association. “Deze wet creëert niet voor niets een hoge en duidelijke norm: de wet staat de regering toe om gewone democratische processen te omzeilen. Aan deze norm is niet voldaan.”
Volgens Reuters hebben ook premiers in Quebec, Manitoba, Alberta en Saskatchewan zich uitgesproken tegen het plan van Trudeau.
“We hoeven echt geen olie op het vuur te gooien”, zei de premier van Quebec, François Legault.
De test van de macht
Wat vooral verontrustend is aan Trudeau’s escalatie van de crisis, is dat de protesten in Canada vreedzaam zijn geweest. Of het opzettelijk “afsnijden” van het verkeer een legitieme vorm van protest is, is een terechte vraag, aangezien het belemmeren van het verkeer een inbreuk is op de rechten van anderen. Maar het gaat te ver om te suggereren dat dit onder de definitie van geweld valt, en het kan door de plaatselijke autoriteiten worden opgelost zonder een nationale noodtoestand uit te roepen.
De gebeurtenissen in Canada vertegenwoordigen iets veel groters dan de truckers en Canada’s economie. Zoals Martin Luther King Jr. heeft ingezien, is geweldloos protest een van de weinige middelen waarover mensen zonder macht beschikken om zich te verzetten tegen de onrechtvaardigheden van hen die ze wel hebben. Op vreedzame protesten reageren met meer macht is de belangrijke les van King over geweldloosheid volledig missen.
Maar in het geval van Trudeau hoeft het ons misschien niet te verbazen.
In 1989 werd de Chinese regering geconfronteerd met haar eigen “blokkade” toen studenten in Peking demonstreerden om te proberen de opmars van het Chinese leger naar het Plein van de Hemelse Vrede te verhinderen. Hoewel de demonstraties vreedzaam waren, kondigde de Chinese Communistische Partij de staat van beleg af en stuurde het Volksbevrijdingsleger – uitgerust met geweren, automatische wapens en tanks – erop af.
Niemand weet zeker hoeveel doden er vielen tijdens het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede. De Chinese regering zei 200. Een bron in het Verenigd Koninkrijk schatte het aantal op 10.000. Afgezien van het aantal doden, herinneren de meeste mensen zich het beeld van een jonge man die naar een Chinese tank staart, waarvan de bestuurder weigerde de dappere demonstrant voor hem te verpletteren.
Justin Trudeau, echter, herinnert zich iets anders. Voor hem vertegenwoordigde het Chinese regime een droom: “Een dictatuur waar je kunt doen wat je wilt.”
Trudeau’s opmerkingen uit 2013 betekenen natuurlijk niet dat hij burgers met tanks zal verpletteren. Maar ze geven wel aan dat hij de test van de macht niet heeft doorstaan – en voor politici is er geen grotere test.
https://fee.org/articles/justin-trudeau-said-he-admired-china-s-dictatorship-canadians-should-have-believed-him/
https://fee.org/articles/justin-trudeau-said-he-admired-china-s-dictatorship-canadians-should-have-believed-him/
LikeLike
Blanco vlek: Waarom Chrystia Freelands weigering om toe te geven dat haar grootvader collaboreerde met de nazi’s belangrijk is
De recente discussie rond monumenten die Oekraïense nazi-collaborateurs vereren, zoals de monumenten in Edmonton en in Oakville, Ontario, vestigt opnieuw de aandacht op Canada’s verwarde relatie met een ontluikende Oekraïense nationalistische beweging die, zo waarschuwen historici, de misdaden van nazi-collaborateurs witwast.
Canada’s nieuwe minister van Financiën Chrystia Freeland, van wie alom wordt beweerd dat zij de opvolger wordt van de steeds meer door schandalen geplaagde premier Justin Trudeau, heeft een familiaire band. Haar Oekraïense grootvader Michael Chomiak was redacteur van een pro-Nazi Oekraïense krant genaamd Krakivski Visti in Krakau en vervolgens Wenen.
In een essay uit 2015 voor het Brookings Institute, getiteld “Mijn Oekraïne”, schrijft Freeland: “Mijn grootouders van moederskant ontvluchtten West-Oekraïne nadat Hitler en Stalin in 1939 hun niet-aanvalsverdrag hadden getekend. Ze durfden nooit terug te gaan, maar bleven in nauw contact met hun broers en zussen en hun families, die achterbleven.” Maar dit is een zeer ongenuanceerde, gekuiste voorstelling van de geschiedenis van haar grootouders, een voorstelling die zij herhaaldelijk heeft gegeven.
Chrystia Freeland is niet verantwoordelijk voor de daden van haar grootvader, maar haar voortdurende lofprijzing van Chomiak is een microkosmos van een bredere witwassing van de geschiedenis van de beweging om een soevereine Oekraïense staat te stichten, waarbij de nazi-samenwerking vaak wordt gebagatelliseerd.
Dit verhaal gaat niet zozeer over Freeland, of zelfs Oekraïne, maar over een grotere neiging tot historisch revisionisme bij de leiding van veel Oost-Europese diasporagemeenschappen, waarvan de leiding weigert de verantwoordelijkheid te aanvaarden voor het duistere verleden van hun nationale helden.
Op 26 augustus 2016, ter ere van Black Ribbon Day, die een morele gelijkwaardigheid tussen communisme en nazisme bestendigt, tweette Freeland een liefdevol eerbetoon aan haar grootouders van moeders kant, Mykhailo (Michael) en Aleksandra Chomiak.
Black Ribbon Day werd opgericht door Markus Hess, die volgens de Canadese pers geloofde dat de Sovjet-Unie bezig was met een “langzame en verraderlijke” overname van de wereld. Hess werd gefinancierd door de rechtse National Citizens Coalition. Hij werd in München ook gefotografeerd met Slava Statsko, een prominent lid van de extreem-rechtse Banderistische beweging, voor een buste van Roman Sjoekevitsj, die verantwoordelijk was voor de dood van duizenden Joden, vergelijkbaar met de buste die buiten het Edmonton’s Ukrainian Youth Unity Complex staat.
Het is geen toeval dat Freeland deze bijzondere dag gebruikte om haar grootouders af te schilderen als onvervalste promotors van liberale waarden.
“Ze waren Canada eeuwig dankbaar dat het hen een toevluchtsoord bood en ze werkten hard om vrijheid en democratie naar Oekraïne te brengen,” schreef Freeland. “Ik ben er trots op dat ik vandaag hun nagedachtenis mag eren #BlackRibbonDay.”
Haar grootvader was zeker geen slachtoffer van het nazisme. Men zou uit deze tweet kunnen afleiden dat haar grootvader een slachtoffer van het totalitarisme was, in plaats van een nazi-collaborateur. Bracht hij, door de nazi’s te dienen, werkelijk vrijheid en democratie naar Oekraïne? Oekraïense Joden zijn het daar waarschijnlijk niet mee eens.
Kwesties van gemeenschappelijk belang
Freeland wist wel beter. In 1996 hielp zij haar oom, John-Paul Himka, geleerde aan de Universiteit van Alberta, met onderzoek voor een artikel in het Journal of Ukrainian Studies over Krakivski Visti in de context van de Oekraïens-Joodse betrekkingen.
In het artikel toont Himka, die schoonzoon van Chomiak en oom van Freeland is, aan dat de Krakivski Visti in 1940 werd opgericht in het door de nazi’s bezette Krakau, waar veel Oekraïense nationalisten het jaar daarvoor naartoe waren gevlucht toen het Sovjetleger Lviv, de hoofdstad van Oekraïens Galicië, binnenviel. Veel van deze migranten vreesden de communisten meer dan de fascisten en werkten als gevolg daarvan samen met door de nazi’s gedomineerde instellingen in Polen en Oostenrijk, waaronder de media.
Hoewel Krakivski Visti “veel uitstekende artikelen over de Oekraïense geschiedenis en cultuur publiceerde die 50 jaar later nog steeds de moeite van het lezen waard zijn”, publiceerde het ook een reeks antisemitische artikelen, met name ten tijde van de opstand in het getto van Warschau in 1943, die instemming met de oorlogsdoelen van de nazi’s opleverde, aldus Himka’s krant.
De krant verheerlijkte ook de 14e Waffen SS Divisie, een nazi-bataljon bestaande uit Oekraïense vrijwilligers dat wordt geëerd op de eerder genoemde monumenten in Oakville en Edmonton.
(zie: https://www.theprogressreport.ca/monuments_to_nazi_collaborators_in_edmonton_vandalized_again)
Veel leden van de Oekraïense intelligentsia beschouwden samenwerking met de nazi’s als bevorderlijk voor hun nationalistische zaak, verklaarde Himka toen hij werd geïnterviewd door het Progress Report. In die tijd waren de Oekraïners statenloos en was het huidige Oekraïne verdeeld tussen de Sovjet-Unie, Polen, Roemenië en Tsjecho-Slowakije.
“Ze waren zeer geïnteresseerd in het helpen van de Duitsers met die zaken waar ze een gemeenschappelijk belang in hadden en een van die zaken was het verwijderen van de Joden van het grondgebied,” legde Himka uit. “Een zeer belangrijke groep Oekraïense nationalisten wilde een Oekraïne voor Oekraïners, dus zij wilden op de een of andere manier alle nationalistische minderheden verwijderen.
Dit was geenszins uniek voor Oekraïners. Ook Kroaten, als een van de vele voorbeelden, keerden zich tot de nazi’s uit de wens een etnisch zuivere Kroatische staat te stichten die vrij zou zijn van de Servische overheersing in Joegoslavië.
Hoewel de meeste nationalistische kranten in het door de nazi’s bezette Europa direct door de Duitsers werden geleid, werd Krakivski Visti door de Oekraïeners geleid, wat Himka als een anomalie beschrijft. Als hoofdredacteur had Chomiak een werkrelatie met zijn Duitse medewerkers, die een antipathie deelden jegens bolsjewieken en joden.
En de krant werd gedrukt op een uit een Joodse krant geconfisqueerde pers, die ter beschikking werd gesteld door Emil Gassner, de man die de leiding had over de persafdeling van de nazi’s en die direct onder Joseph Goebbels werkte.
Chomiak werd gefotografeerd op een sociale bijeenkomst met Gassner en andere nazi-functionarissen, die Oekraïens-Canadese onderzoeker Alex Boykowich opdook in de archieven van de provincie Alberta, naast andere documenten die de omvang van Chomiaks medewerking onthullen.
“Hij was geen grote antisemiet, maar hij was wel een antisemiet,” erkent Himka, eraan toevoegend dat dit in die tijd en op die plaats niet buitengewoon was, maar deel uitmaakte van een groter verhaal.
Immigratie naar Canada
Vóór de Eerste Wereldoorlog vestigden Oekraïense immigranten, meestal ongeletterde boeren die vanuit het Habsburgse Rijk op zoek waren naar land, zich op de Prairies. De tweede golf, in het interbellum, was politiek zeer links en veel van de nieuwe immigranten sloten zich aan bij de Canadese Communistische Partij. Na de Tweede Wereldoorlog lobbyde de Canadese Oekraïense gemeenschap bij de regering om Oekraïense vluchtelingen en migranten op te nemen. Veel van de nieuwe migranten hadden rechts-nationalistische sympathieën en tussen de 1.200 en 2.000 van hen waren voormalige leden van de 14e Waffen SS Divisie volgens Anders Per Rudling, een professor in Oost-Europese geschiedenis aan de Universiteit van Lund in Zweden die verschillende artikelen heeft gepubliceerd over de Oekraïense nationalistische beweging.
Dit was de Waffen SS Divisie die in Chomiak’s artikel werd verheerlijkt. Deze soldaten zwoeren een eed aan Hitler, werden persoonlijk toegesproken door Heinrich Himmler en veel van deze soldaten namen deel aan het bloedbad van Huta Pieniacka, een gruweldaad die erkend is door zowel het Poolse Instituut voor Nationale Herdenking als het Instituut voor Geschiedenis van de Oekraïense Academie van Wetenschappen.
(https://www.tracesofwar.nl/sights/9880/Poolse-Erebegraafplaats-Huta-Pieniacka.htm)
“In Canada stelden zij – de Canadese immigratieambtenaren die beslisten of emigranten al dan niet mochten worden toegelaten – de vraag: ‘Zijn deze mensen communisten?’ En een heel goed antwoord daarop was: ‘Nee,'” legt Rudling uit. “Ze waren zo anticommunistisch als het maar zijn kon.”
Himka zegt dat de derde golf, die deel uitmaakte van de Europese intelligentsia, in de jaren zestig en zeventig een belangrijke leidersrol op zich nam in de Oekraïens-Canadese gemeenschap in Canada, toen de nakomelingen van de vorige golven naar de steden trokken en professionals werden en een “gemeenschappelijke taal” vonden met de meer recente immigranten.
“Maar ze wisten niet veel over de Oekraïense geschiedenis, dus absorbeerden ze min of meer wat de immigranten van na de Tweede Wereldoorlog hen vertelden,” zei hij.
Chomiak maakte deel uit van deze golf, die in 1948 naar Canada kwam.
“[Chomiak] hield zich gedeisd,” zegt Rudling, die zijn PhD (doctoraal) deed aan de Universiteit van Alberta. “Al deze mensen die naar Canada kwamen, ontkenden natuurlijk elke samenwerking met de nazi’s. Ze witwasten hun eigen verleden. Hij presenteerde zichzelf, net als Chrystia Freeland, als een slachtoffer van de nazi’s.”
In de jaren voor zijn dood in 1984 was Chomiak redacteur van een conservatieve katholieke krant in Edmonton, die volgens Rudling niet antisemitisch was, maar “een zeer gezuiverd beeld van de Oekraïense geschiedenis gaf.”
Hij zegt dat de manier waarop nationalistisch rechts, met name aanhangers van de Organisatie van Oekraïense Nationalisten (OUN), geleidelijk de Oekraïens-Canadese instellingen, met name het Oekraïens-Canadese Congres, gingen domineren, emblematisch is voor de manier waarop andere diasporagemeenschappen zich verhouden tot de politiek in hun land van herkomst.
“Er is daar een paradox,” zegt Rudling. “De liberaal-democratische impuls vertaalt zich in multiculturalisme, dat zich vertaalt in iets dat lijkt op multinationalisme, dat de slechtste aspecten van de Europese beschaving benadrukt.”
Mainstream samenzweringstheorieën
Toen Chomiak’s geschiedenis in 2017 onder de aandacht van de mainstream kwam door verhalen in de Russische en Poolse pers, deden Freeland, en velen in de mainstream pers, dit feit af als een oefening in Russische desinformatie bedoeld om de Canadese democratie te destabiliseren, en vier Russische diplomaten die het verhaal promootten, werden uit Canada uitgewezen.
Met andere woorden, het verhaal werd het verhaal, en daarna werd het snel vergeten.
Freeland, wier kantoor niet reageerde op een verzoek om commentaar, gaf in de nasleep van de controverse wel een verklaring uit waarin ze haar steun herhaalde voor Himka’s onderzoek “naar dit moeilijke hoofdstuk in het verleden van haar overleden grootvader,” wat haar standpunt in deze zaak des te dubbelzinniger maakt.
Maar dit was nadat haar kantoor ontkende dat Chomiak überhaupt een collaborateur was.
“Mensen moeten zich afvragen waar deze informatie vandaan komt, en wat de beweegredenen erachter zijn,’ zei een woordvoerder van Freeland.
Bij Vice zei Justin Ling dat het verhaal hem was aangeboden door contacten van de Russische ambassade, maar dat hij het had afgewezen omdat hij de nieuwswaarde niet inzag van het feit dat Canada’s toenmalige minister van Buitenlandse Zaken willens en wetens haar grootvaders geschiedenis van collaboratie met de nazi’s witwaste. In plaats daarvan schreef hij een algemeen verhaal over Russische desinformatie, waarin hij Freelands praatjes herhaalde.
Een opiniestuk in de Ottawa Citizen geschreven door politiek geograaf Lubomyr Luciuk met als kop “Freeland hoeft zich niet te schamen voor de ‘Nazi’-banden van haar grootvader” gebruikt een rapport van een commissie uit 1987 dat concludeerde dat het aantal Nazi oorlogsmisdadigers in Canada “schromelijk overdreven” is om de logische sprong te maken dat er geen bewijs is voor Chomiak’s samenwerking met de Nazi’s.
“Jaren geleden vertelde een andere journalist me dat de redacteuren van de krant geen affiniteit hadden met nazi-doelen, maar hun posities gebruikten om het Oekraïense verzet te steunen,” beweert Luciuk.
Terry Glavin van Macleans bewandelde een andere weg en suggereerde dat Freeland duidelijk wist dat haar grootvader een nazi-collaborateur was, omdat hij een van Himka’s kranten over het onderwerp had geredigeerd, maar dat het geen punt van discussie is en dat het bespreken ervan Moskou’s wil is.
“Het was een hoax, gepleegd op het Canadese publiek, in dienst van Vladimir Poetin’s gangland regime in Moskou,” schreef Glavin in karakteristiek pompeus proza.
In haar vorige carrière als columniste bij de Edmonton Journal schreef de door Trudeau benoemde senator Paula Simons een stuk waarin ze de omvang van Chomiaks nazi-samenwerking in twijfel trok.
“Chomiak kan naïef zijn geweest. Of een lafaard. Of een amorele pragmaticus, meer geïnteresseerd in het beschermen van zichzelf en zijn familie dan in heldendom,” schreef ze. “Hem bestempelen als collaborateur simplificeert een gruwelijk gecompliceerde tijd. Maar het komt Vladimir Poetin en zijn bondgenoten nu zeker goed uit om te insinueren dat de geloofwaardigheid van Freeland bezoedeld is door het verleden van haar grootvader.”
Het siert Simons dat ze zegt dat Freeland “duidelijker had kunnen zijn over zijn gecompliceerde erfenis – al was het maar om de Russen de munitie van dergelijke Kompromat* te ontzeggen.”
*(Kompromat, een afkorting voor “compromitterend materiaal” (компрометирующий материал), beschadigende informatie over een politicus of andere publieke figuur die wordt gebruikt om negatieve publiciteit te arrangeren, chantage uit te oefenen of loyaliteit af te dwingen)
En onlangs, een 2019 CBC News televisiereportage over politieke desinformatie leverde de hoofdredacteur van nieuwsverslaggeving Greg Reaume een berisping op van de ombudsman van de CBC voor het noemen van Chomiak’s uitvoerig gedocumenteerde geschiedenis van nazi-samenwerking “nepnieuws”.
Eervolle uitzonderingen zijn David Pugliese van de Ottawa Citizen, Canadaland’s Jesse Brown, Robert Fife van de Globe and Mail en Colby Cosh van de National Post, die meldden dat Freeland op de hoogte was van Chomiak’s geschiedenis zonder te ontkennen dat het om een of ander Russisch complot ging.
Pugliese vertelde CBC’s the Current, in een segment dat zich vooral richtte op de Russische invalshoek, dat de manier waarop Freeland’s kantoor met het verhaal omging reden tot bezorgdheid was.
“Als ze gewoon hadden gezegd: ja, hij was een collaborateur van de nazi’s, mevrouw Freeland heeft daar niets mee te maken, dan was het waarschijnlijk toen en daar afgelopen geweest,” zei hij.
Hoewel het waar kan zijn dat de Russische regering vuil spit over de familiegeschiedenis van Freeland om een uitgesproken criticus van hen te demoniseren, is de geschiedenis echter onbetwistbaar – Chomiak was een prominente propagandist voor de nazi’s.
Freeland zou de donkere kant van haar grootvaders erfenis ondubbelzinnig kunnen erkennen, maar dat zou een groot politiek risico zijn dat haar snelle opgang binnen de Canadese regering een halt zou kunnen toeroepen, gezien het belang van de stem van de Oekraïners in bepaalde kiesdistricten buiten Winnipeg en Toronto die heen en weer schommelen tussen de Liberalen en de Conservatieven, aldus Rudling.
Afgezien van electorale overwegingen, heeft Freeland een zeer nauwe en ondersteunende relatie met Canada’s georganiseerde Oekraïense gemeenschap, die haar gedurende haar hele politieke carrière heeft gesteund, evenals de Oekraïense regering.
“Ze is een superster geweest bij elke Oekraïense president en premier met wie ze contact heeft gehad,” aldus Paul Grod, voormalig voorzitter van het Ukrainian Canadian Congress (UCC), die naar verluidt goed bevriend is met Freeland. “Ze loopt over water* – dat is hoe ze wordt gezien.”
(*het onmogelijke klaar kunnen spelen)
Als voorzitter van de UCC verzocht Grod de Canadese regering om leden van de OUN en soldaten in het Oekraïense Opstandelingenleger (de militaire vleugel van de OUN waarover Roman Sjoekejevitsj het bevel voerde) officieel te erkennen als anti-Nazi verzetsstrijders. Dit verzoek werd gedaan ondanks het feit dat onafhankelijke wetenschappers hebben aangetoond dat deze militaire eenheden met de nazi’s hebben samengewerkt en verantwoordelijk waren voor de dood van duizenden Joden en tienduizenden Polen in een groot aantal gruweldaden. Erkenning als verzetsstrijders zou overlevende leden toegang hebben verschaft tot door de overheid gefinancierde pensioenfondsen voor veteranen. Het verzoek werd niet ingewilligd.
De roep en het antwoord leus Slava Ukraini! Heroiam slava! Oftewel “Glorie aan Oekraïne! Eer aan de helden!” werd oorspronkelijk door fascisten bedacht en werd de officiële leus van de OUN in 1941. Hier leidt Freeland een zaal vol volkeren in deze slogan uit een toespraak uit 2016 gehouden voor het Oekraïens-Canadese Congres in Regina.
“Ik zal [die leus] nooit beantwoorden. Ik heb daar zoveel vreselijke dingen mee ondertekend zien worden, maar ik bestudeer de Holocaust,” zegt Himka. Volgens Himka werd de zin ook opnieuw populair tijdens de Euromaidan-protesten.
Het gaat hier niet om de zonden van Freelands grootvader, maar om een web van associaties die haar weigering om de donkere kant van de geschiedenis van Chomiak en de Oekraïense nationalistische beweging te erkennen, bepalen. Ze heeft de mogelijkheid om haar positie van leiderschap en respect te gebruiken om een licht te laten schijnen op hoe oorlogsmisdadigheid een enorme collectieve blinde vlek is in het geheugen van de Oekraïense diaspora, zoals haar oom heeft geschreven. Maar dat doet ze niet.
Het excuus dat Freelands woordvoerder gebruikte om de feiten over haar grootvader te negeren, komt overeen met dat van het Ukrainian Youth Unity Complex in Edmonton toen hen gevraagd werd naar het standbeeld van de nazi-collaborateur en oorlogsmisdadiger dat zij buiten hun gebouw hebben staan: het is allemaal een Russisch complot, volgens hen beiden.
Dit historisch revisionisme heeft ook geopolitieke gevolgen met de heropleving van extreem-rechts in Europa en het opnieuw oplaaien van de spanningen van de Koude Oorlog. In haar vorige functie als minister van Buitenlandse Zaken nam Freeland een zeer havikachtig standpunt in ten opzichte van Rusland als reactie op het conflict met Oekraïne, waarbij ze de sancties verhoogde die haar conservatieve voorgangers hadden opgelegd en die niets hebben veranderd aan de situatie op de Krim. Haar harde standpunt over Rusland is vrijwel identiek aan dat van de voormalige conservatieve minister van Buitenlandse Zaken John Baird.
Deze ideologische anti-Rusland houding ligt ten grondslag aan Freelands weigering te erkennen dat haar grootvader een nazi-propagandist was, maar belangrijker in het grote plan van de dingen is dat het de risico’s van een grote wereldwijde militaire confrontatie in het heden aanzienlijk verhoogt.
https://www.theprogressreport.ca/blank_spot_why_chrystia_freeland_s_refusal_to_acknowledge_her_grandfather_s_nazi_past_matters_in_2020
LikeLike
Extra aanvulling
De oproep en antwoord slogan Slava Ukraini! Heroiam slava! Oftewel “Glorie aan Oekraïne! Glorie aan de helden!” werd oorspronkelijk gecreëerd door fascisten en werd de officiële slogan van de OUN in 1941. Hier leidt Freeland een zaal vol volkeren in deze slogan uit een toespraak uit 2016 gehouden voor het Oekraïens-Canadese Congres in Regina.
Freeland
Chrystia Freeland’s grootvader Michael Chomiak op een feestje – hij staat rechts van de rokende man. In de rechter benedenhoek van de foto in uniform staat Emil Gassner, de nazi-administrateur die verantwoordelijk was voor de pers in de regio. Foto uit het Provinciaal Archief van Alberta.
https://www.theprogressreport.ca/blank_spot_why_chrystia_freeland_s_refusal_to_acknowledge_her_grandfather_s_nazi_past_matters_in_2020
LikeLike
ZIEKE DOOR EN DOOR VERROTE GEK ,
SPRING VOOR DE TREIN , ZWIJN !
LikeLike
Zo is duidelijk wat voor vies ventje Trudeau is
Trudeau en Freeland
LikeLike
Over de macht van Freeland
De petro-oorlog van Chrystia Freeland: Canada’s militaire steun aan Oekraïne
Waarom de escalerende confrontatie tussen de NAVO en Rusland gaat over het bevrijden van Europa van Russisch gas
Voormalig Oekraïens president Petro Porosjenko houdt een bilaterale ontmoeting met toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Chrystia Freeland in Kiev, september 2017
Volgens de Globe and Mail speelt de Canadese minister van Financiën, Chrystia Freeland, een leidende rol in de pogingen van de regering Trudeau om uitgebreide steun te verlenen aan het Oekraïense leger. Als vice-premier van Canada zit zij een comité voor dat bestaat uit stafchef generaal Wayne Eyre, minister van Buitenlandse Zaken Mélanie Joly, minister van Defensie Anita Anand en griffier van de Privy Council Janice Charette.
Opnieuw is premier Justin Trudeau buitenspel gezet, net als in de zaak Meng Wanzhou, toen Freeland alle voorgestelde oplossingen, zelfs die van Jean Chrétien, van de hand wees en zich vastberaden toonde om de betrekkingen van Canada met China te vergiftigen.
Freeland is de woordvoerder van de machtige Oekraïense lobby in het federale kabinet. Geboren in Alberta uit Oekraïense ouders, stond zij al voordat zij de federale politiek inging bekend om haar anti-Russische activisme, zozeer zelfs dat zij door het Kremlin tot persona non grata werd verklaard.
Vandaag wil ze dat Canada positief reageert op de verzoeken van de Oekraïense regering om militaire hulp. Ottawa verlengt reeds om de zes maanden de missie van 200 militairen die belast zijn met de opleiding van Oekraïense soldaten. Nu wil Kiev ook wapens en nieuwe economische sancties tegen Rusland.
Canada heeft Oekraïne sinds 2014 voor 700 miljoen dollar aan militaire hulp gegeven en heeft zojuist een pakket “economische” hulp goedgekeurd ter waarde van nog eens 120 miljoen dollar. Gepensioneerd generaal Michael Day, die aan het hoofd stond van Canada’s Special Operations Forces Command, heeft verklaard dat dit geld Oekraïne in staat zou kunnen stellen fondsen vrij te maken om wapens te kopen. Hieraan moet worden toegevoegd dat het fregat HMCS Montréal van de Royal Canadian Navy nu op weg is naar de Middellandse Zee en de Zwarte Zee.
Achter de Oekraïense lobby en de olielobby
Naast Rusland herbergt Canada de grootste Oekraïense gemeenschap buiten Oekraïne, maar de invloedrijke binnenlandse Oekraïnelobby verklaart niet alles. Achter de Oekraïense lobby gaat de olielobby schuil. De geostrategische inzet van de confrontatie tussen de NAVO en Rusland, waarover weinig is gezegd, is de ontkoppeling van Europa van Rusland, en het einde van de Europese afhankelijkheid van Russische koolwaterstoffen. Meer dan 40 procent van het in Europa verbruikte aardgas en 20 procent van de in Europa verbruikte benzine is afkomstig uit Rusland. De meest afhankelijke landen zijn Duitsland, Italië en Turkije.
De kern van de zaak is de Nord Stream 2 aardgaspijpleiding, waarvan de aanleg onlangs is voltooid. Door deze pijpleiding zou de Russische export kunnen verdubbelen en zou de gaspijpleiding die momenteel door Oekraïne en Polen naar andere Europese landen loopt, van secundair belang worden. Het project opgeven zou Oekraïne beroven van 4 miljard dollar per jaar aan vergoedingen en een zekere mate van controle over de uitvoer uit Rusland.
De Duitse regering heeft tot dusver weerstand geboden aan de druk die de Verenigde Staten hebben uitgeoefend om Duitsland zover te krijgen dat het de ingebruikneming van Nord Stream 2 verhindert, met het argument dat het een particuliere onderneming is. Hoe dan ook, Duitsland zou het moeilijk hebben om een dergelijke preventie uit te voeren in het geval van een militaire confrontatie met de VS over Oekraïne.
De Amerikaanse media zijn al in het offensief gegaan. De Wall Street Journal beschuldigde Berlijn botweg van ontrouw:
Tegenover de twee grootste bedreigingen voor de veiligheid van Amerika en de democratische internationale orde van na de Tweede Wereldoorlog – China en Rusland – is Duitsland niet langer een geloofwaardige bondgenoot. Voor Duitsland lijken goedkoop gas, de export van auto’s naar China en het kalm houden van de heer Poetin belangrijker dan democratische solidariteit onder de bondgenoten.
Het is interessant op te merken dat de drie meest oorlogszuchtige landen in de Angelsaksische wereld liggen – de VS, het VK en Canada – en dat geen van deze landen Russische koolwaterstoffen verbruikt. Integendeel, in het geval van de VS en Canada willen zij de Europese markt openstellen voor Noord-Amerikaans vloeibaar gas. Er bestaat reeds een project – het Three Seas Initiative – voor de modernisering van de infrastructuur voor de opslag van Amerikaans vloeibaar aardgas in twaalf Oosteuropese landen.
Terugkeer van GNL (vloeibaar aardgas) Québec?
In Québec had het GNL Québec-project voor de uitvoer van Albertaans aardgas via de Saguenay Duitsland als doelmarkt. Er was een niet-bindende overeenkomst ondertekend met de Belgische onderneming Fluxys voor de bouw van een terminal in Hamburg. Het project werd in de ijskast gezet wegens de zwakke aardgasprijs. Maar de prijs is nu sterk aan het stijgen en het afblazen van Nord Stream 2 zou heel goed de voorwaarden kunnen scheppen voor een renaissance van GNL.
Ook mag niet worden vergeten dat Canada een “energiepartnerschap” met Duitsland heeft gesloten voor gas dat via een nieuwe pijpleiding door Québec zal worden vervoerd naar een vloeibaarmakingsfabriek in Nova Scotia. Het project voor vloeibaar aardgas Goldboro, ter waarde van 13 miljard dollar, is vergelijkbaar met het GNL Saguenay-project – beide zouden een vergelijkbare hoeveelheid aardgas kunnen vervoeren.
In het geval van een militaire confrontatie tussen de VS en Rusland zou Rusland de kraan van de gaspijpleiding die door Oekraïne loopt kunnen dichtdraaien, of zou deze gesaboteerd kunnen worden. Men kan zich gemakkelijk voorstellen dat de olie-industrie, de regering Trudeau en de media smeken om Canadese voorraden door te laten om ervoor te zorgen dat Europa “niet in het donker bevriest”. En wees er maar zeker van dat de twee bovengenoemde projecten zullen worden gepresenteerd als onderdeel van een plan voor de “energietransitie” waardoor Duitsland en andere Europese landen geen kolen of kernenergie meer zouden gebruiken.
Een gebroken belofte
Er is veel commentaar geweest op de opmerking van de Amerikaanse president Joe Biden dat een “kleine inval” van Rusland in Oekraïne geen grote reactie van een verdeeld Europa zou uitlokken. Zijn woorden zouden “dubbelzinnig” zijn, afkomstig van een “verwarde” president. Maar men kan de mogelijkheid niet uitsluiten dat het een val was die voor Poetin werd opgezet. We moeten niet vergeten dat de VS een soortgelijke val voor Saddam Hoessein zette, door te impliceren dat de VS niet zouden ingrijpen als hij Koeweit zou binnenvallen. En de rest weten we.
In talrijke artikelen is eraan herinnerd dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken James Baker aan Michail Gorbatsjov beloofde dat, in ruil voor een verenigd Duitsland in de NAVO, er geen uitbreiding zou komen naar het oosten van het bondgenootschap “met ook maar één centimeter”. De belofte werd gebroken. Het bondgenootschap schoof meer dan duizend kilometer op naar het oosten.
De VS, wier Monroe Doctrine van 1823 elke Europese inmenging in de aangelegenheden van het westelijk halfrond veroordeelde, is slecht geplaatst om Rusland, een land dat door Napoleon en Hitler over de vlakken van Oekraïne werd binnengevallen, te bekritiseren omdat het zijn grenzen wil verdedigen.
In een belangrijk artikel in het september-oktobernummer 2014 van het prestigieuze tijdschrift Foreign Affairs, getiteld “Why the Ukraine Crisis Is the West’s Fault,” stelde John Mearsheimer, professor aan de Universiteit van Chicago, voor om van Oekraïne een bufferstaat te maken, zoals Oostenrijk dat was na de Tweede Wereldoorlog. Oostenrijk, zoals men zich zal herinneren, was geen lid van de NAVO.
Ook wij doen dat voorstel op eigen houtje en wij roepen alle mensen die van vrede houden op om het te steunen en het ontslag van Chrystia Freeland uit het federale kabinet te eisen.
https://canadiandimension.com/articles/view/the-petro-war-of-chrystia-freeland-canadas-military-support-for-ukraine
Canada heeft kilo’s boter op zijn hoofd
Nou wordt duidelijk waarom Trudeau zo’n vies antisemitisch ventje is. Wie met pek om gaat wordt er mee besmet
LikeLike
Maar de truckers zijn toch “white supremacists..”
LikeLike
De VS heeft een koude oorlog nodig, maar de echte vijand zit in haar midden
Finian Cunningham
De VS hebben een afspraak met het lot nu ze geconfronteerd worden met hun eigen inherente tekortkomingen en hun zeer reële vijand in eigen gelederen- de nationale veiligheidsstaat.
Georgy Arbatov, de geestige Sovjetdiplomaat, merkte aan het eind van de Koude Oorlog voor een Amerikaans publiek op: “We gaan jullie iets vreselijks aandoen. We gaan jullie van een vijand beroven.” Zijn opmerking leek op dat moment een oxymoron.
Georgi Arbatov – We hebben jullie van een vijand beroofd – 1987
Arbatov overleed in 2010 op 87-jarige leeftijd. Maar hoe waar zijn woorden zijn gebleken, bijna 30 jaar na de ontbinding van de Sovjet-Unie en wat werd verondersteld het einde van de Koude Oorlog te zijn en de historische overwinning van Amerika. Het bleek dat er geen winnaars waren.
De doorgewinterde diplomaat diende als adviseur voor de betrekkingen met de VS voor vijf Sovjetleiders. Hij reisde vaak naar de Verenigde Staten en was de vaste Sovjet-woordvoerder van de Amerikaanse media. Arbatov wist heel goed hoe de Koude Oorlog werkte als een organiserend principe voor het bouwwerk van de Amerikaanse samenleving, politiek, economie en militair.
Hij wist hoe en waarom de Sovjet-Unie door de VS werd afgeschilderd als het “kwade rijk”. Dit beeld had weinig te maken met het feit dat de Sovjet-Unie objectief gezien een dodelijke bedreiging vormde. Maar het voeren van een Koude Oorlog en het smeden van een vermeende Sovjet nemesis voor “the American way of life” was een vitale noodzaak voor de werking van de Amerikaanse wereldmacht.
Het militarisme was essentieel voor het functioneren van het Amerikaanse kapitalisme en zijn enorme, jaarlijks door de belastingbetaler gefinancierde Pentagon-budgetten.
Het hebben van een Sovjetvijand verschafte de Verenigde Staten ook een schijnbaar doel van “verdediging van de vrije wereld” en het optreden als beschermheer over Europese en NAVO-bondgenoten. In minder goedaardige termen wordt de relatie meer gezien als een van hegemonie en Washington’s dominantie.
Een derde vitale reden voor de Koude Oorlog tegen de Sovjet-Unie was de dekmantel die het gaf aan de militaire avonturen van de V.S. over de hele wereld. Onder het mom van bescherming van de wereld tegen het “goddeloze communisme”, vervolgden de Amerikanen imperialistische oorlogen en achterbaksheden die normaal gezien beschouwd kunnen worden als misdadige agressie en genocides.
Een vierde cruciaal voordeel van het hebben van een vermeende afschuwelijke buitenlandse vijand was de nationale eenheid die het opleverde voor de Amerikaanse heersers. Burgers zouden zich scharen rond de vlag en de mythologie van “Amerikaans exceptionalisme”.
Toen de Sovjet-Unie in 1991 van de wereldkaart verdween, zagen scherpzinnige analisten als Georgy Arbatov dat dit ook de ondergang van de Verenigde Staten zou inluiden.
Voor een kort moment was er euforie over het “winnen van de Koude Oorlog”. President HW Bush verklaarde een “nieuwe wereldorde” onder Amerikaans leiderschap. Geleerden van het Ministerie van Buitenlandse Zaken juichten dat het “einde van de geschiedenis” was aangebroken in de vorm van “liberale democratie” en marktkapitalisme. Hoe vluchtig lijken deze vieringen nu.
Het verlies van een Sovjet-vijand betekende ook op een zeer reële manier het einde van de Verenigde Staten. Zo veel van de moderne Amerikaanse staat sinds de Tweede Wereldoorlog is gevormd door het militarisme van de Koude Oorlog. Zonder de dekking van een Sovjet boeman, werd de Verenigde Staten zichtbaar voor het imperialistische monster dat het is. De keizer was naakt.
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie begonnen de Verenigde Staten aan een schijnbaar onophoudelijke reeks oorlogen over de hele wereld. De niet aflatende oorlogszucht ging grotendeels over het vinden van een doel voor het uitoefenen van de macht van de VS onder een groot aantal voorwendselen, van “verdediging van de mensenrechten” tot “oorlog tegen drugs”, van “preventie van massavernietigingswapens” tot “oorlog tegen terrorisme”, enzovoort.
Een rampzalig resultaat van dit ontaarde gedrag is het ondermijnende effect op het internationaal recht, het Handvest van de Verenigde Naties en, ironisch genoeg, het veronderstelde morele gezag van de VS. Het internationale aanzien van de VS is gekelderd naarmate de wereld zijn eenzijdige arrogantie en tirannieke, ziekelijke grillen begint te verafschuwen. De aangevoerde voorwendselen voor militaire interventies waren nooit voldoende plausibel, ondanks het feit dat er een wereldwijde mediamachine was (die men de “vrije pers” noemt) om die voorwendselen aan het publiek te verkopen.
Zonder een schijnbaar geloofwaardige internationale missie – het bestrijden van het kwaadaardige Sovjet-imperium – hebben de Verenigde Staten het vermogen verloren om hun eigen natie samen te brengen. De Tovenaar van Oz is een impotente charlatan. Het is geen toeval dat amper 30 jaar na het vermeende einde van de Koude Oorlog, de VS een ketel van interne politieke chaos en ziedende vijandschap is. Republikeinen en Democraten worden verscheurd door wederzijdse minachting terwijl de ene partij de andere beschuldigt van verraad en bedrog.
De Amerikaanse militaire uitgaven van meer dan 700 miljard dollar per jaar komen over als een groteske en schandelijke obsceniteit. Dit geldt des te meer in het licht van een overvloed aan verwaarloosde Amerikaanse sociale behoeften en de ineenstorting van de infrastructuur.
Dat is de reden waarom de politieke klasse van de VS de Koude Oorlog als een absolute noodzaak heeft moeten doen herleven. Zonder de Koude Oorlog lopen de Verenigde Staten het levensgevaar ten onder te gaan aan hun eigen interne falen als hyper-gemilitariseerde nationale veiligheidsstaat.
Dit verklaart de waanzinnige propagandacampagne van de media van de afgelopen weken om de gevaarlijke spanningen in Europa met Rusland aan te wakkeren. Het verklaart ook waarom de V.S. China voortdurend als een wereldwijde tegenstander heeft bestempeld. En waarom het Pentagon heeft getracht een groeiend natuurlijk partnerschap tussen Moskou en Peking af te schilderen als een alarmerende verderfelijke ontwikkeling die “de Westerse democratie bedreigt”.
De Koude Oorlog nieuw leven inblazen is echter een vergeefse poging. De Verenigde Staten en hun bondgenoten worden op geen enkele objectieve wijze bedreigd door Rusland of China. De demonisering van Rusland en China – die op korte termijn een dekmantel voor de Verenigde Staten vormt en tot buitensporige geopolitieke spanningen leidt, zelfs tot het punt waarop een confrontatie dreigt – zal dus uiteindelijk niet volstaan als voorwendsel. De VS hebben een afspraak met het lot, nu zij hun eigen inherente tekortkomingen en hun zeer reële vijand – de nationale veiligheidsstaat – onder ogen moeten zien.
https://www.strategic-culture.org/news/2022/02/17/the-us-needs-cold-war-but-real-enemy-is-within/
LikeLike
De Canadese politie gaat over tot arrestaties
Maar de oplettende kijker ziet al snel dat dit opgezet is want de media staan al klaar voordat er ook maar iets gebeurd om arrestaties tefilmen.
Dat geeft dan ook aan hoe wanhopig men is.
LikeLike
Trudeau vergeet zeker in de spiegel te kijken dat ziet hij de grootste NAZI fascist in zichzelf. Deze vent blijkt bezeten te zijn van een zeer gevaarlijk virus namelijk totale krankzinnigheid en dient afgevoerd te worden en nimmer meer in het openbaar te verschijnen. Wat een vreselijke weerzinwekkende stuk ellende is dit.
LikeLike
Denkend aan: Trudeau, Macron, de premier van Oostenrijk, von der Leyen, Timmermans, Merkel (toen), Rutte, Kuipers, Kaag en vul maar zelf aan…
Churchill heeft ooit geschreven:
“Als je het échte karakter van iemand wil weten, geef hem macht…”
LikeLike