Samen sterker!

Ik ontvang regelmatig berichten van het Artsen Collectief, waarvan ik ook een ‘vriend’ ben geworden. Ik stuur dit bericht op naar de mooie website van E.J.Bron, zodat veel mensen over dit zinnige initiatief kunnen vernemen en mogelijk ook besluiten zelf vriend te worden. Mijn advies: Doen! Tevens stuur ik hiermee het laatste artikel van het Artsen collectief mee. Veel leesplezier, Peter Rissing

#VanAngstnaarVertrouwen

Het Artsen Collectief groeit gestaag. Inmiddels zijn er zo’n 42.000 vrienden, waarvan bijna 2.600 geverifieerde medisch professionals! Ook op social media vinden we steeds meer gehoor. Zo hebben we op Instagram bijvoorbeeld bijna 75.000 volgers en op Telegram ook al meer dan 34.000. Dank voor jullie steun!

Het is nu belangrijker dan ooit dat ons geluid breed gedragen en zichtbaar wordt. Daarvoor is ook jouw hulp nodig! Volg ons op Twitter, Instagram en Telegram en deel onze berichten, filmpjes etc. zoveel mogelijk en praat erover in jouw netwerk. Daarnaast kun je je op onze website aanmelden als vriend, helper en/of donateur. We mogen ons gesteund voelen door al ruim veertigduizend mensen die net als wij vinden dat je gezonde mensen vrij laat en geen maatregelen oplegt en kwetsbare mensen, op basis van vrijwilligheid, bescherming biedt. Samen staan we sterker. Van angst terug naar vertrouwen!

Haal de transparantie uit de ‘ijskast’

Het Artsen Collectief is met de aangekondigde beëindiging van de corona-maatregelen voorzichtig optimistisch. Toch gaan veel corona-maatregelen niet in de prullenbak, maar ‘in de ijskast’. Ondanks dat meerdere daarvan amper invloed hebben gehad op het behouden van de volksgezondheid. Wel op het welzijn van de bevolking. Een nadelige invloed, met name op jongeren.

De afgelopen twee jaar is gebleken dat er vanuit zeer verschillende perspectieven naar een situatie gekeken kan worden. Nu we in rustiger vaarwater verkeren, is het goed om dit met verschillende partijen grondig te evalueren. Wat gebeurde er? Wat is er wel en niet gedaan? Wat had er nog meer gekund en was dat misschien beter geweest? Door het hier met elkaar over te hebben, voorkomen we vergelijkbare situaties in de toekomst. Zoals Ernst Kuipers, voor hij minister werd, het kabinet al verzocht: kom met een langetermijnvisie. Wij zouden daar graag aan toevoegen, een visie waarbij menselijke waarden, de persoonlijke levenssfeer en lichamelijke integriteit zo goed mogelijk gewaarborgd worden. En waar vrijwilligheid en eigenaarschap over de eigen gezondheid voorop staan.

De legitimatie van maatregelen is tot op de dag van vandaag het capaciteitsprobleem in de zorg. Vreemd genoeg zijn vele voorstellen en moties ter (tijdelijke) uitbreiding daarvan tot op heden blijven liggen. De brief aan de Tweede Kamer betreffende “Stand van zaken brief Covid-19” van Ernst Kuipers d.d. 14 Januari 2022 evenals het IG&H rapport met daarin de presentatie “Kortetermijn scenario in verband met de omikron variant” van 12 januari j.l. i.o.v. het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, laat zien dat er twee jaar na het begin van de corona-pandemie nog altijd zeer weinig aandacht is voor het tekort aan ‘handen aan het bed’. De zeer moeizame CAO-onderhandelingen voor zorgpersoneel van afgelopen jaar zijn daar een schrijnend voorbeeld van.

Tussentijds optimisme is goed. We kunnen weer ervaren hoe het dagelijks leven hoort te zijn. Zonder beperkende maatregelen en daaruit voortvloeiende stress, onzekerheid en moedeloosheid. Dus: pak dat terrasje. Ga naar de bioscoop. Leef je uit in de sportschool. Werk aan je gezondheid, weerstand, mentale welzijn en conditie. En blijf alert. Laat dit geen adempauze zijn in aanloop naar nieuwe restricties.

We hebben twee jaar lang mogen ervaren wat angst doet met onze gezondheid en maatschappij. De schadelijke gevolgen hiervan zijn groot en staan niet in verhouding tot het gestelde doel. Angst en stress tasten juist je gezondheid aan. De meeste mensen kenden al wel het placebo-effect. Nu hebben we helaas ook uitgebreide ervaring met het nocebo-effect; in de vorm van een angstboodschap (we zullen hier later meer over schrijven).

Hopelijk breekt nu de tijd aan waarin we beter leren omgaan met dat wat bij het leven hoort: ziekte en gezondheid. Een tijd waarin we inzien en erkennen dat ziekte een functie heeft en hoe we daarmee om kunnen gaan. Laten we daarom in de communicatie over gezondheid en mens-zijn meer inzetten op vertrouwen. Vertrouwen in ons lichaam, in onszelf en in elkaar. Zo kan de opgebouwde angst weer zakken en het beschadigde (sociale) weefsel herstellen.

Leefstijl en vrijheid zijn essentiële onderdelen van een sterke en gezonde maatschappij. Het bestrijden van één ziekte mag nooit ten koste gaan van de algehele volksgezondheid. De schade aan een grote groep weegt nooit op tegen beperkte winst voor een kleine groep. Daar hoort juist een risico gestuurd beleid bij: de kwetsbaren optimaal en op vrijwillige basis beschermen, met zinvolle maatregelen en medicatie en de rest van de maatschappij krachtig houden. Zodat we samen onze toekomst en die van onze kinderen veilig stellen.

De eenzijdige, kortetermijnaanpak van corona heeft ons, onze gezondheid en onze maatschappij aantoonbare schade gedaan.

Daarom blijft het Artsen Collectief zich inzetten. Samen op weg naar een houdbare kijk op mens, maatschappij en gezondheid. En daarbij horen júist brede gesprekken, kritische noten en gezonde zelfreflectie. Op weg naar een herdefiniëring van gezondheid en zorg!

Bron:
artsencollectief.nl
(h/t Peter Rissing)