(Vertaling: E.J. Bron)
Naar aanleiding van de festiviteiten ter gelegenheid van de 30e verjaardag van de ondertekening van het Hongaars-Duitse vriendschapsverdrag kwamen er kritische geluiden uit Boedapest. De Hongaarse minister van de bondskanselarij, Gergely Gulyás, benadrukte in zijn feestelijke rede in het Nationale Museum in Boedapest dat Hongarije het land in de EU zou zijn dat zich het krachtigst zou inzetten voor rechtsstatelijkheid, democratie en vrijheid – de huidige minister-president, de president en de parlementsvoorzitter zouden tijdens de communistische heerschappij voor deze waarden gestreden hebben. “Daarom zijn we niet bereid om ons in deze vragen te laten beleren.”
Gulyás werd nog duidelijker: “Duitsland is een groot en veelsoortig land, en er bestaat een zorgwekkend gebrek aan verscheidenheid in de Duitse pers.” Hij herinnerde er nadrukkelijk aan dat het Duitse persbureau dpa nog maar twee dagen geleden de woorden van de Hongaarse minister-president “vervalst” zou hebben.
Gulyás riep in herinnering dat de EU-lidstaten “verschillende samenlevingen hebben… een feit dat wij niet kunnen en willen veranderen”. Met de sociale politiek van de onlangs gekozen Duitse regering zou men in Midden-Europa “misschien niet in het parlement komen”. Maar de Hongaarse regering zou zich nooit aanmatigen de Duitse sociale politiek te introduceren…en we hopen dat anderen niet onze politiek in plaats van de Hongaarse regering willen bedrijven.”
Ondanks de kritiek had Gulyás daarna echter toch een positief bericht paraat: Hongarije zou het enige niet-Duitstalige land zijn waar Duitstalig onderwijs vanaf de kleuterschool tot en met de universiteit mogelijk zou zijn.
Bron:
zuerst.de
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)
E.J. Bron 
Hoe vaak heeft Du Europa naar de verdommenis geholpen en hoe vaak Hu? “Ich habe es nicht gewußt” klinkt bekender in mijn oren als “nem tudtam”.
LikeLike
De gewone duitsers zijn vriendelijke, gastvrije en aardige mensen, dat is het probleem niet.
Ze lopen echter te gemakkelijk achter ‘de leiders’ aan in de overtuiging dat die het toch ‘goed’ met hen menen. De Duitse elites / leiders echter zijn er heilig van overtuigd dat zij een soort übermensch zijn, al vanaf de 2e helft van de 19e eeuw. De mega-concentraties van groot-industriëlen; die de NSDAP ondersteunden; en in handen waren van enkele families waren voor de 2e wereldoorlog niet het sterkst in Amerika maar in Duitsland. Om hun überhebenheit uit te dragen was eerst oorlog hét wapen van de Duitse superstaat (1870, 1e wereldoorlog, 2e wereldoorlog), nu ze weer ‘verenigt’ zijn is dat economisch EU-imperialisme (Europese bank ligt in Frankfurt) en via media hun wereldbeeld aan Europa opdringen. De gróótste mediaconcerns van de EU zíjn namelijk Duits, zelfs in Nederland…. Churchill wilde na de oorlog niet voor niets het land opgedeeld hóuden.
LikeLike