Oppositie is niks voor zwakke zenuwen!

Björn Höcke, fractievoorzitter van de AfD in het parlement van de Duitse deelstaat Thüringen.

(Door: Björn Höcke – Vertaling: E.J. Bron)

Toen de AfD nu bijna tien jaar geleden op het politieke toneel verscheen, vermoedde nog niemand hoezeer dit het kartel van oude partijen zou teisteren. Maar ook wij, die vanaf het eerste uur aan dit ontwaken en deze opkomst hebben meegewerkt, konden niet echt inschatten hoezeer deze beslissing in ons privéleven zou ingrijpen. Velen deden met een bijna grenzeloos idealisme aan dit project mee, in de aanname dat het in een democratie een heel gebruikelijk proces is dat er een nieuwe partij wordt opgericht met het doel genoeg stemmen van de kiezers te winnen om mede vorm te kunnen geven aan de politiek.

Menigeen dacht waarschijnlijk naïef dat wanneer hij – als gerenommeerde professor of eerbiedwaardige generaal – naar een politieke functie zou solliciteren, dat de anderen daar alleen maar op gewacht zouden hebben: die beroepspolitici, die zich zo lekker in de macht genesteld en de staat tot buit van hun partijen gemaakt hadden. Natuurlijk verdedigen zij tot op de dag van vandaag verbeten hun lucratieve baantjes. En zoals we meemaken, is elk middel daartoe toegestaan.

Alleen al ons bestaan is voor hen een oorlogsverklaring. Als uitdager kun je niet laf zijn en om de gunst smeken van diegenen, voor wie je juist aangetreden bent om ze te verdrijven. Want dat is toch onze aanspraak en moet onze aanspraak blijven! Als daartoe de moed ontbreekt, verval je tot een schertsfiguur.

Veel zwakkere geesten zijn mislukt aan de alledaagse confrontatie, die in alle levensterreinen op ons afkomt. Dat kun je ook niemand verwijten. Maar sommigen geloven nog steeds geaccepteerd te kunnen worden als ze maar braaf over elk stokje springen dat de tegenstander voor hen omhoog houdt… Na al mijn ervaringen in tien jaar tijd is het vasthouden aan dit wensidee niet meer rationeel te volgen.

Voor ons, die deze weg zijn ingeslagen, is het een reis zonder retourticket. Als leraar genoot ik aanzien onder collega´s, ik werd door leerlingen en ouders gewaardeerd. Maar gelooft iemand serieus dat ik – ondanks de wettelijke aanspraak – nog terug kan komen in het onderwijs? Welke schooldirectie wil dat zichzelf aandoen? Men ziet mijn dienstwagen – maar is men zich ook bewust van het feit dat iemand zoals ik geen privéleven meer heeft en me niet meer zonder persoonlijke beveiliger in een supermarkt kan laten zien? In werkelijkheid krijg ik in Thüringen heel veel hartelijke instemming als burgers me zien. Maar er zijn ook anderen, die zich door de constante besproeiing van de media onkritisch laten beïnvloeden. Velen deinzen niet eens meer terug voor moorddreigingen.

Maar dat is de weg die ik gekozen heb en ik ben er trots op dat velen hem met mij gaan, die zich in het openbaar voor vrijheid van meningsuiting en het behoud van ons vaderland inzetten. Want wij weten: als we anderen moed geven en zelf standhouden, stompen de wapens van onze tegenstanders af. Daarom zijn oprechtheid, volharding en een krachtig politiek kompas de belangrijkste eigenschappen van de oppositioneel. Voor ons, die in het felle licht van de schijnwerpers staan – en voor elk individu in het dagelijks leven.

Bron:
pi-news.net
Door: Björn Höcke

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Oppositie is niks voor zwakke zenuwen!

  1. Ravian zegt:

    Het is in Nederland, met PVV en FvD, niet anders.
    Allemaal dankzij de “tolerantie” van linkse mensen.

    Geliked door 3 people

  2. Jules van Rooyen zegt:

    Bjorn Höcke heb ik vaak beluisterd enkel jaren terug. Hij is verreweg de beste doordouwer in het AfD kader. Vrouwen als mme. Weidel en anderen, redden het niet. Höcke is te vergelijken met F-J Strauss. Hopelijk krijgt hij steun, van meerdere realisten in Duitsland.

    Like

  3. droevige mof zegt:

    Wat Björn Höcke vriendelijk verzwijgt is het thuisfront in zijn eigen partij, een fenomeen dat ook Baudet maar al te goed kent. In de AfD weet men niet hoeveel mollen er in de partij zijn geplaatst door het Bureau voor de Bescherming van de Grondwet om te observeren en te desintegreren. Höcke wordt als exponent van de rechtervleugel van alle kanten aangevallen. Hij schrijft hierover niets in zijn tekst. Hij is de vriendelijke leraar gebleven, ook al is hij zowel van buiten als van binnen als demon voorgesteld. In zijn fatalisme doet hij me een beetje denken aan Hans Janmaat.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s