10 vragen, die “feministes” uit lafheid niet aan zichzelf stellen

(Door: Nadine Hoffmann – Vertaling: E.J. Bron)

De openbare discussie is dood, tenminste in Duitsland. Begraven onder linkse ideologieën en bewust verkeerd begrepen consideratie met minderheden. In principe hebben de linksen met hun identiteitspolitiek in de “cultuurstrijd” ondertussen bereikt waarvoor in het verleden de vestiging van politieke tirannie van het staatswezen nodig was: de afwezigheid van een levendige debatcultuur.

Democratie leeft echter van een open discussie. En de discussie leeft ervan dat beweringen de last van het bewijs nodig hebben en zich moeten verdedigen tegen het tegenbewijs. De constructie “gender” onttrekt zich echter aan zo´n controle, omdat diens apologeten hun seks-sektarisme als humanisme verkopen, en mensenrechten zo universeel zijn dat ze niet betwijfeld worden (terecht). Wat daarbij als nevenschade onder de wielen komt, is wat wij vrouwenrecht noemen.

Op deze omwentelingen hebben zelfbenoemde feministes geen antwoorden, omdat velen van hen de daaraan ten grondslag liggende vragen uit lafheid voor desbetreffende reacties helemaal niet aan zichzelf stellen. Zowel voor eigen reacties, of laten we zeggen consequenties, als ook voor die van andere personen. Daarom en bij gebrek aan een gepast debat worden hier nu de volgende vragen gesteld. In de hoop dat in het bijzonder de vrouwen en vooral diegenen, die zichzelf verkopen als “feministes”, zich gewaar worden van hun eigen rechten en daadwerkelijk beginnen te vechten in plaats van zich te oefenen in praatjesmakerij en pijnlijke politieke aangepastheid.

1. In hoeverre doorkruist de bewering dat het geslacht een sociale constructie zou zijn en er geen verschillen tussen mannen en vrouwen zouden bestaan de originele strijd van de vrouwenrechtenbeweging om erkenning van vrouwelijke attributen in de samenleving, vooral die vrouwelijke attributen die er bewust als tegenstelling tegenover mannelijk werden bijgehaald?

2. Hoe kan de tegenstrijdigheid tussen de bewering dat er geen vrouwelijkheid en geen mannelijkheid zou bestaan ter handhaving van “toxische” masculiniteit opgelost worden?

3. Hoe kan een als biologische man geboren mens beweren een vrouw te zijn wanneer tegelijkertijd het bestaan van vrouw en man als categorie van transpersonen wordt afgewezen?

4. Hoe kan een als biologische man geboren mens beweren een vrouw te zijn, als hij datgene dat hij beweerd te zijn niet kan voelen, weten of niet eens kan definiëren?

5. Hoe gevaarlijk is de bewering dat de categorieën “vrouw” en “man” helemaal niet zouden bestaan aangezien het feit dat het feminisme juist “vrouw” in de vaandels geschreven heeft, en zou dat logisch niet automatisch het einde van het feminisme betekenen?

6. In hoeverre is het een vooruitgang voor de vrouwenbeweging wanneer biologische mannen aan sportwedstrijden voor vrouwen deelnemen en op grond van hun superieure lichaamsbouw deze wedstrijden ten nadele van de hard werkende vrouwen winnen (wat eveneens het sprookje van niet bestaande lichamelijke verschillen tussen vrouw en man weerlegt)?

7. Welke winst is het voor de vrouwenbeweging wanneer biologische mannen, die vanwege de verkrachting van vrouwen gevangen zitten, op grond van de bewering dat ze vrouwen zouden zijn, naar vrouwengevangenissen verplaatst worden (en daar voor nieuwe angstdromen zorgen)?

8. Welk concreet lichamelijk en psychisch gevaar bestaat er voor vrouwen daardoor, dat mannen alleen door te beweren dat ze vrouwen zouden zijn, in vrouwelijke schuilplaatsen kunnen komen?

9. In hoeverre is de trend dat kinderen al met gender-ideologie geïndoctrineerd worden een gevaar voor meisjes, die als vlucht voor onaangepastheid en met de belofte van “genezing” van puberteit problemen aangezet worden tot chemische en operatieve transitie?

10. Is het niet zo, hand op het hart, jullie zelfbenoemde vrouwenrechtenactivisten, dat de gender-ideologie al datgene vernietigt waarvoor jullie zogenaamd staan en dat jullie daarbij stilzwijgend toekijken?

Bron:
pi-news-net
Door: Nadine Hoffmann

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)