
(Door: Timur Fomenko – Vertaling: E.J. Bron)
Peking wil duidelijk geen tijd en bronnen meer verspillen om met regeringen te praten waardoor het te pas en te onpas ondermijnd en belasterd wordt. Waarom überhaupt nog moeite doen? De VS zijn duidelijk geen betrouwbare speler of partner.

In een onlangs verschenen artikel in “Politico”, waarin niet nader genoemde Amerikaanse functionarissen geciteerd werden, wordt beweerd dat China de VS “ghost” en Amerikaanse pogingen ignoreert om de diplomatieke communicatie weer te herstellen, nadat deze in februari was ingestort.
Wanneer men het begrip “ghosting” niet kent: “To ghost somebody” (van iemand een geest maken) is afkomstig uit de gebruikte taal op de sociale media en betekent een gesprek laten hangen door plotseling op te houden met antwoorden. Volgens de door “Politico” geciteerde functionarissen is dit het geval tussen de VS en China, waarbij de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Antony Blinken, probeert een bezoek te brengen aan Peking, nadat hij dit wegens het incident met de “spionageballon” had afgezegd. Sindsdien laten de chinezen hem link liggen.
Zoals het artikel het voorstelt, onderneemt Washington pogingen om “een toenemend volatiele betrekking te stabiliseren”, maar het “erg gevoelige” Peking vermijdt een een verplichting, omdat het o.a. Amerikaanse wapenverkopen aan Taiwan en de contacten van Amerikaanse offcials met Taipei afwijst.
“Erg gevoelig” is een verbluffende beschrijving voor China´s omgang met de VS wanneer je de ontwikkelingen nuchter bekijkt. Peking is waarschijnlijk tot de conclusie gekomen dat het tijdverspilling is om de dialoog met Washington voort te zetten, dat tot nu toe geen goede wil heeft getoond. In plaats daarvan is de regering van president Joe Biden nogal vatbaar gebleken voor uitbraken van anti-China hysterie in de binnenlandse politieke arena, wat normale diplomatieke betrekkingen onmogelijk maakt. Ondanks het feit dat Amerikaanse functionarissen zoals Blinken constant spreken vvan de noodzakelijkheid van zogenaamde “vangrails” in de betrekkingen met Peking, is het tamelijk duidelijk dat de VS weinig interesse hebben in een rijpe samenwerking met China en dat er van zo´n contact vanuit het perspectief van Peking niets te winnen is.
China heeft in de afgelopen jaren immens diplomatiek geduld tegenover de VS bewezen, ook wanneer Washington onverbiddelijke vijandigheden tegenover Peking tot uitdrukking heeft gebracht, inclusie echter niet beperkt tot:
- Beschuldigingen van volkerenmoord;
- Zwarte lijst van talrijke Chinese technologische ondernemingen;
- Pogingen om China´s technologische ontwikkelingen te onderdrukken;
- Herroeping van Washingtons verplichting bij de één-China-politiek;
- Verbreiding van samenzweringstheorieën over de oorsprongen van de Covid-19 pandemie;
- Opbouw van nieuwe militaire bondgenootschappen zoals AUKUS met de bedoeling China in te dammen;
- Derde landen te dwingen belangrijke Chinese investeringen te blokkeren of af te wijzen;
- Ander elanden te dwingen partij te kiezen om een klimaat zoals in de Koude Oorlog te creëren;
- Opzwepen van anti-Chinese paranoia en belastering van China in de Amerikaanse binnenlandse politiek.
De lijst is niet volledig, maar China was er ooit van overtuigd dat deze vijandige politiek een “fout” van de regering-Trump geweest zou zijn, en probeerde Biden positief tegemoet te treden om in Washington een koerswijziging te bewerkstelligen. Peking zat fout, heel fout. De regering van Joe Biden heeft de buitenlands-politieke consensus, die de vroegere president Donald Trump had gevestigd, niet alleen overgenomen, maar onkritisch verscherpt en de dingen alleen nog maar erger gemaakt. Dit heeft de haviken in Peking, waaronder Xi Jinping zelf, ertoe gebracht om tot de conclusie te komen dat de relatie met de VS niet meer te redden is.
Het binnenlandse politieke klimaat in de VS is zo giftig, dat het de vraag is of de regering van Joe Biden überhaupt controle over haar buitenlandse politiek heeft. Als een groot anti-Chinees “idee” in de VS aan politieke aantrekkingskracht wint, gedraagt de regering-Biden – ongeacht de gevolgen voor de nationale belangen van de VS of de betrekkingen met China – zich bijna als “meeloper” in plaats van zich hiertegen te verzetten of een verstandige koers in te slaan. Dit heeft het de haviken mogelijk gemaakt om de buitenlands-politieke agenda voor zich uit te drijven.
Neem bijvoorbeeld het thema TikTok, dat de regering-Biden lange tijd probeerde te ignoreren. Maar toen een door de Republikeinen aangevoerd initiatief om het sociale media platform in de VS te verbieden en de aangelegenheid zelf vaart opnam, sprong het Witte Huis op de rijdende trein. Ook wilde Biden de zogenaamde “spionageballon” oorspronkelijk niet laten neerschieten, deed dit echter, nadat de paranoia rondom de ballon buiten controle geraakt was.
Op gelijksoortige wijze heeft de Amerikaanse regering geleerd dat het gebruik van China als politieke zondebok het haar mogelijk maakt om de aanvallen van de rechter vleugel tot een bepaalde hoogte “af te weren”, zoals dit het duidelijkst werd toen ze de samenzweringstheorie van het “Cobis-19 laboratoriumlek” weer oppakte. Deze splijtende en polariserende politieke omstandigheden binnen de VS maken diplomatie uiteindelijk onmogelijk en er moet nadrukkelijk op gewezen worden dat China, zelfs toen het nog diplomatie met de VS onderhield, altijd aankondigingen op vernederende wijze uit Washington moest dulden, waarin nieuwe sancties tegen China bekendgemaakt werden – of voor of na een diplomatieke ontmoeting – om binnenlandspolitiek “hard” over te komen.
Ter afsluiting de vraag: waarom zou Peking zich überhaupt inspannen? De VS zijn duidelijk geen betrouwbare speler of partner. China zal de VS net zolang “ghosten”, totdat het ervan overtuigd is dat er enkele acceptabele concessies bereikt kunnen worden, en al zodoende de dialoogstroom dicteren om een gelijkberechtigd recht van inspraak in de betrekkingen te behartigen. Tot dat moment zijn diplomatieke inspanningen en bronnen elders duidelijk beter besteed. Waarom zoveel verplichtingen ervoor gebruiken om met iemand te praten, door wie men op irrationele wijze gehaat wordt, door wie men als grootste vijand en grootste bedreiging gebrandmerkt wordt en die duidelijk niets anders dan vijandige bedoelingen koestert?
Bron:
rt.de
Door: Timur Fomenko
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)















































Toen Adolf Hitler en Josef Stalin, die samen de tweede wereldoorlog begonnen waren, elkaar in 1941 ineens in de haren vlogen, waren massamoordenaar Josef Stalin en zijn totalitaire communisten opeens onze beste vrienden.
Laten we die fout met China niet herhalen…
Want hoe fout Joe Biden en zijn Democrats ook mogen wezen, de Chinezen zijn geen haar beter.
Het bezetten van hen niet toekomende gebieden, en het onderdrukken van de autochtone bevolkingen daarvan, het bedreigen van het soevereine Taiwan, het landjepik spelletje in de Chinese zee, de kolonisatie van Afrika, de grootschalige diefstal van intellectueel eigendom, de oneerlijke (en onwettige) handelspraktijken, etc., enz.
Het is niet zo dat dit opeens allemaal verdwijnt omdat ze de kant van Rusland kiezen in het huidige Oekraïne conflict.
Een keuze die sowieso zuiver op eigen belang gebaseerd is, omdat ze weten dat China na Rusland aan de beurt is.
Het is gewoon een kwestie van geopolitiek, het beïnvloeden van de balans in hun eigen voordeel.
Het onterecht ophemelen van Josef Stalin en zijn communisten destijds heeft de voedingsbodem gecreëerd waar de huidige westerse salonsocialistische elite uit voortgekomen is.
Daar hebben we de linkse politiek partijen aan te danken die momenteel de westerse wereld naar de kloten helpen.
Laten we dus, voor de afwisseling, eens wat leren van de geschiedenis…
LikeGeliked door 3 people
Het gaat volgens mij nog gekker worden.
Boris Johnson wordt getipt als opvolger van stoltenberg, dus een absolute wef-likker als baas van de navo?
Stoltenberg zelf, die uit de koker van gates komt, gaat die enorm dikke noorse bank leiden. Daarmee kunnen de superrijken ineens naar believen graaien in die ruim 1000 miljard grote noorse pot.
Australie, als lid van de Aukus, doet ook alles volgens het schema van klaus, in een hoog tempo want ze liepen wat achter. Van een gezond land is het nu een massa-immigratie-, enorm begrotingstekort-, schandaal-, pensioenroof-, en onteigen-de-middenklasse-in-een-moordtempo-land geworden. Uiteraard besteden ze wel miljarden en miljarden aan wapentuig, gekocht bij de wef-inclusieve bedrijven.
Blijkbaar zit er geen rem meer op de wef-dictatuur.
LikeGeliked door 2 people
Ook leuk:
China verhöhnt von der Leyen :EU-Präsidentin erhält keinen Staatsempfang
LikeGeliked door 1 persoon
Dit zal haar diep kwetsen in haar ijdelheid en dorst naar erkenning. Want ze weet dat ze niet door verkiezingen in functie is gekomen, maar uitsluitend door smerige trucs. Dit is haar minderwaardigheidscomplex, dat ze terecht heeft, omdat ze minderwaardig is.
LikeLike