Baerbock in China: Het komt zo erg als verwacht

(Door: Gert Ewen Ungar – Vertaling: E.J. Bron)

Het kwam exact zo erg als werd verwacht: de Duitse minister van Buitenlandse Zaken heeft op de persconferentie in Peking een felle woordenwisseling met haar Chinese collega, leest hem de les hem en dreigt China. Annalena Baerbock (foto) heeft het aanzien van Duitsland opnieuw geschaad.

Als geen ander staat de Duitse minister van Buitenlandse Zaken voor het concept van een buitenlandse politiek op ooghoogte. Tenminste in de vorm van lippendiensten. In de praktijk blijft daar weinig van over, zoals Annalena Baerbock (Bündnis 90/Die Grünen) nu ook in China bewees. Ooghoogte is niet haar ding, diplomatie ook niet. Haar dingen zijn moraliseringen en berispingen.

Zoals gewoonlijk trad ze ook op de persconferentie met haar Chinese collega naar aanleiding van haar bezoek in China als moraliste op en zorgde ervoor dat Duitsland op de populariteitsscala in China opnieuw een paar punten verloor. “Maar ik moet openlijk zeggen dat ik me afvraag waarom de Chinese positie tot nu toe niet de oproep aan de agressor Rusland bevat om de oorlog te stoppen”, zei ze bijvoorbeeld.

Baerbock had een regelrechte felle woordenwisseling, las de Chinese minister van Buitenlandse Zaken, Qin Gang, de les over mensenrechten, trok rode lijnen met het oog op de wapenleveringen van China aan Rusland en waarschuwde China voor de gevolgen van een militaire escalatie in de Straat van Taiwan. De helft van de wereldhandel zou via deze zeestraat verlopen, daarom zou Duitsland hier een direct belang hebben.

“De toenemende spanningen in de Straat van Taiwan observeren we met grote zorgen”, zei ze met de gebruikelijke schuldtoewijzing; alsof het Westen daar iets te zeggen zou hebben. Het kwam dus minstens zo erg als werd verwacht. Qin stelde de moraliseringen niet op prijs.

Baerbock liet zich niet van de wijs brengen. Alleen het Westen mag wapens leveren, alleen het Westen mag olie op het vuur van conflicten gieten. Dat is voor andere landen verboden. Vermoedelijk is dat het wat Baerbock bedoelt met “op regels gebaseerde orde”.

Verder lag Baerbock het welzijn van de Oeigoeren na aan het hart. Leden van de islamitische minderheid hadden in het verleden terreuraanslagen in China gepleegd. China reageerde met integratieprogramma´s, die door westelijke NGO´s heropvoedingskampen werden genoemd. China wees de beschuldigingen tot nu toe altijd af. Baerbock laat haar collega´s voelen dat zij het beter weet. “Waar bedrijven zich voordelen verschaffen ten koste van de mensenrechten, is geen sprake van een faire concurrentie.” Westelijke NGO´s hebben haar de informatie gegeven, en aan de nobele motieven van westelijke NGO´s valt niet te twijfelen.

Mocht het conflict om Taiwan escaleren, dan is het voor Baerbock ten eerste duidelijk wie de schuld daar aan draagt, en ten tweede hoe Duitsland zich zal positioneren. Schuld is China, en Duitsland blijft aan de kant van de VS staan, bereid om niet alleen tot de laatste Oekraïner, maar ook tot de complete ineenstorting van de Duitse economie voor de westelijke waarden en de op regels gebaseerde orde te vechten.

Ook deze keer blijft het weer onduidelijk wat Baerbock in China werkelijk concreet wilde bereiken. Ze heeft bereikt dat men in de toekomst met een boog om haar heen zal gaan. Zo´n freakshow heeft werkelijk niemand nodig, en zeker niet van de vertegenwoordigster van een land dat op het punt van instorten staat.

Door de Duitse media wordt Baerbock vanzelfsprekend geprezen voor haar optreden. De “Tagesschau” suggereert zelfs een verband tussen het bezoek van Baerbock aan China en de officiële aankondiging dat de Chinese minister van Defensie zondag voor gesprekken naar Rusland vertrekt. Als Baerbock komt, springt de wereld in de houding, is de indruk die de bijdrage op de “Tagesschau” wekt. Veel verder van de realiteit verwijderen kan men zichzelf in principe niet. Baerbock is absoluut onbelangrijk. Zij vertegenwoordigt geen zelfstandige buitenlandse politiek van een soeverein land, diplomatieke gebruiken zijn haar vreemd, ze gedraagt zich als een koppig kind – men kan haar overslaan.

Baerbock heeft “waardigheid” getoond. Waardigheid tonen is belangrijk. Waardigheid tonen heeft in Duitsland intussen de politiek, de journalistiek en de kunst van de diplomatie compleet vervangen. Men toont nu overal waardigheid, altijd, overal en zeer penetrant. Vanuit dit gezichtspunt bekeken, doet Baerbock haar werk echt goed. Baerbock heeft in Peking “waardigheid” getoond. Een typische Duitse waardigheid: moraliserend, neokoloniaal, vooral echter grootheidswaanzinnig.

Vermoedelijk zal China´s minister van Buitenlandse Zaken, Qin Gang, blij zijn het verplichte programma van vandaag achter de rug te hebben. Nu kan hij zich bezig houden met de echt belangrijke dingen. De Braziliaanse president Lula is namelijk eveneens op staatsbezoek in China. Die zal Peking duidelijk minder voorschriften geven dan Baerbock, in plaats daarvan echter de coöperatie in het kader van de BRIC verder uitbreiden. Eventueel gaat het ook om de Oekraïne, dan echter vast en zeker constructiever dan met Baerbock. De muziek speelt al lang ergens anders. Duitsland en Baerbock hebben het echter nog niet gemerkt.

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken gelooft nog steeds richtlijnen voor andere landen te kunnen bepalen. Deze tijden zijn voorbij. Voor de koloniale geste, waarmee Baerbock zich presenteert, is het doek op het politieke wereldtoneel al lang gevallen. Dat wil niemand meer zien, en de noodzaak bestaat ook niet om jezelf dat in de toekomst aan te doen. Er bestaan inmiddels alternatieven. Daarom is het absoluut duidelijk dat dit bezoek Duitsland verder isoleert. Baerbock heeft ernstige schade toegebracht aan het aanzien van Duitsland.

Bron:
rt.de
Door: Gert Ewen Ungar

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)