Drugshandel: Taliban verbieden verbouw van papaver en veroorzaken in het Westen paniek i.p.v. opluchting

(Door: Rachel Marsden – Vertaling: E.J. Bron)

Het Westen was in het verleden zowel onoprecht als incompetent als het om de bestrijding van de illegale drugsconsumptie ging. Het nieuwe verbod in Afghanistan om papaver te verbouwen, zal de westelijke heroïnemarkten gevoelig treffen.

Het is bijna een jaar geleden dat de Taliban de verbouw van papaver voor de productie van opioïden hebben verboden. De gevolgen van deze stap zullen nu vertraagd weldra op de globale heroïnemarkten te merken zijn.

Je zou kunnen denken dat dit een welkome zucht van verlichting zou veroorzaken. Maar schijnbaar niet. Berichten duiden er op dat een tekort aan Afghaanse heroïne op de wereldmarkt en een vermindering van de beschikbare natuurlijke opioïden zoals heroïne tot een grotere consumptie van synthetische opioïden zoals Fentanyl zou kunnen leiden. Als dit het geval is, dan alleen maar, omdat Washington en het Westen net zo onbekwaam zijn om de exploderende sterfgevallen door de overdosering van drugs in te dammen als ze destijds waren bij de bestrijding van de verbouw van Afghaanse opioïden, toen ze de controle over het land hadden.

Synthetische opioïde uit China en Mexico worden in toenemende mate gebruikt, evenals zulke die door recepten binnen het Amerikaanse gezondheidsstelsel aangeschaft worden.

In het verloop van de door de VS gevoerde globale oorlog tegen de terreur, die in 21011 in Afghanistan begon, stegen de heroïne-overdoseringen in de VS en elders in de wereld met sprongen. Hoewel Washington twee decennia lang de controle over het land en de Afghaanse regering had, verzuimde men het niet alleen om de verbouw en export van Afghaanse opium te beperken, maar zag zelfs toe op een stijging van de productie.

In februari 2004 schetste de toenmalige Amerikaanse viceminister voor internationale drugs- en strafvervolgingsaangelegenheden, Robert Charles, voor het Amerikaanse Congres een nieuwe politiek ter bestrijding van het “drugsterrorisme” in Afghanistan. Hij citeerde de wens van de door de VS ondersteunde Afghaanse regering om haar bij het doel te ondersteunen “de verbouw van papaver en de handel ermee binnen tien jaar te beëindigen”. Dit project voorzag in de inzet van de met de CIA verbonden hulporganisatie USAID in de verbouwgebieden om bij de zoektocht naar alternatieve landbouwproducten te helpen.

Maar er bestond altijd sterke twijfel aan de oprechtheid van deze inspanningen. Een strategiedocument van het Amerikaanse ministerie van Justitie uit het jaar 1991 beschuldigde de CIA van “medeplichtigheid bij de drugshandel” in Afghanistan en benadrukte dat “verdekte CIA-operaties in Afghanistan bijvoorbeeld Zuid-Azië van een zelfstandige ´opiumzone´ in een hoofdleverancier van heroïne voor de wereldmarkt veranderd hebben.”

De CIA zou zeker in staat zijn om daar iets over te zeggen, nadat ze in de Koude Oorlog jihadistische strijders van de Moedjahedien tegen de Sovjet-Unie in Afghanistan had ondersteund, terwijl tegelijkertijd de mensenhandel direct voor haar neus plaatsvond. Kennelijk zijn oude gewoontes maar moeilijk af te leren.

In het jaar 2010 ontmoette de voormalige directeur van de Russische federale dienst voor drugscontrole, Viktor Ivanov, officials van de NAVO om om een mandaat te verzoeken ter vernietiging van de papavervelden, waarbij hij als motivering 30.000 met opiumgebruik samenhangende sterfgevallen in Rusland aanvoerde. “Wij kunnen niet in een situatie terechtkomen, waarin wij aan de mensen, die in het op een na armste land in de wereld leven, hun enige bron van inkomsten onttrekken, zonder hen een alternatief te bieden”, was het antwoord van de woordvoerder van de NAVO, James Appathurai, volgens Reuters.

Blijkbaar was de NAVO er gewoon niet zozeer in geïnteresseerd. Nu schijnt het dat de missies van de VS en van de NAVO ter bestrijding van opstanden deels als dekmantel voor de beveiliging en de bescherming van de opiumvelden voor de vernietiging door de Taliban dienden – wat deze al voor de Amerikaanse invasie in 2001 regelmatig gedaan hadden. De ondersteuning van westelijke plaatsvervangers is niet goedkoop, en veel dingen passen gewoon niet in de boekhouding. Het is geen geheim dat de CIA in het verleden de drugshandel ervoor gebruikt heeft om Amerikaanse belangen in het buitenland te financieren, terwijl ze er tegelijkertijd de lokale oppositie ervan beschuldigde hetzelfde te doen – van Nicaragua en Haïti via Zuidoost-Azië, Indochina en zelfs tot aan Frankrijk toe.

Volgens een informatieblad van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken uit de archieven van voor 2001 waren de verboden op de papaverteelt door de Taliban “ongeloofwaardig”. Maar het waren Washingtons openbare verklaringen om de papaverteelt uit te roeien, die nooit gerealiseerd werden. Op gelijksoortige wijze beschuldigde Washington in maart 2020 op belachelijke wijze de Venezolaanse president Nicolás Maduro van “partnerschap met het drugsterrorisme van de FARC sinds minstens 20 jaar.”

Dit gebeurde ondanks Washingtons onvoorwaardelijke ondersteuning van zijn Zuid-Amerikaanse geallieerde Colombia – een daadwerkelijke drugsstaat, wiens cocaïneproductie onder leiding van de voormalige president Iván Duque explodeerde, toen president Joe Biden hem in het jaar 2022 in het Witte Huis als “mijn vriend” voorstelde. Biden voegde er aan toe: Wij kennen elkaar al heel lang en we hebben elkaar eraan herinnerd hoever onze relatie teruggaat. Ik houd me al lange tijd intensief bezig met de relatie met Colombia, al meer dan 20 jaar, tot terug aan dit oude ´Plan Colombia´.”

Vreemd dat Biden het “Plan Colombia” noemt – een door de VS ondersteund multi miljarden dollar programma ter bestrijding van de drugsverbouw en de drugshandel en de opstanden in het land, een plan, dat grotendeels als falen in de de drugsbestrijding beschouwd wordt. Het heeft niet eens werkelijk duurzame resultaten bij de opstandenbestrijding opgeleverd, aldus het oordeel van leden van de regering van de toenmalige president Barack Obama, die tot de conclusie kwamen dat “ons collectieve falen om het drugsgebruik en de drugshandel te controleren een enorme menselijke tol heeft geëist.”

Washington was in het verleden zowel onoprecht als incompetent als het om de bestrijding van de illegale drugsconsumptie ging. Het feit dat de Taliban eindelijk de mogelijkheid hebben om dat te doen waartoe Washington ondanks tegengestelde beweringen nooit in staat of bereid was, zal een bron laten opdrogen. Het zal de VS echter aan het drugsfront niet voor hun eigen falen redden.

Bron:
rt.de
Door: Rachel Marsden

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)