Ik ga me kandidaat stellen als president

(Door: Jim Ross Lightfoot – Vertaling: “Malpaso”)

Laatst bespraken mijn vrouw en ik ons budget. Met de stijgende kosten van alles en met maar een beperkt inkomen en een kleine lijfrente is het erg moeilijk geworden om de eindjes aan elkaar te knopen. Hoe gaan we het onderhoud van ons huis betalen, dat we eigenlijk een paar jaar geleden al hadden moeten verkopen om kleiner te gaan wonen, en hoe houden we geld over voor boodschappen? We maken allemaal domme fouten. Aangezien ik al bijna 85 keer op deze rots die we aarde noemen rond de zon heb gevlogen, zijn mijn vooruitzichten op het vinden van werk klein tot onbestaand. Ondanks dat ik ooit politieagent ben geweest, 20 jaar als omroeper bij het beste radiostation ergens in de ‘Midwest’ heb gewerkt, 12 jaar bíjna als parlementslid en 13 jaar als vicepresident bij een bedrijfje in ‘forensische techniek’, lijkt er toch niemand geïnteresseerd in het aannemen van een oude, zich herstellende politicus.

Terwijl ik rondkeek op de arbeidsmarkt, zag ik een mogelijkheid om te gaan werken voor een van de fastfood zaken in de stad. Het enige nadeel is dat ik met een wandelstok loop. Een dienblad met frisdrank en hamburgers meenemen naar een auto zou niet echt goed werken… Dus, wat was er nog meer beschikbaar? En toen ging er bij mij opeens een lampje branden! Stel je kandidaat als president van de Verenigde Staten! Die baan komt binnenkort toch vrij, en allebei de politieke partijen zoeken iemand zonder bagage.

Bagage? Verdomme, ik heb niet eens een papieren zak

Ik begon te onderzoeken wat er nodig was om president te worden. Ten eerste moet je in de Verenigde Staten geboren zijn. Oké, dat kan ik afvinken, want ik ben geboren in het Florence Crittenton tehuis voor ongehuwde moeders in het Sioux-reservaat, Iowa. Ten tweede moet je minstens 35 jaar oud zijn. Dat is geen probleem. Ik kan me toch al nauwelijks meer herinneren dat ik ooit 35 was. Ten derde moet je je registreren bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en een hoop formulieren of zo invullen. Ik denk dat ik dan maar contact opneem met iemand in de hoofdstad van mijn Staat in Austin. De volgende stap is het kiezen van een politieke partij. Ik stond geregistreerd als onafhankelijk, totdat ik in 1984 zakte voor een psychologische test voor mijn geestelijke gezondheid, toen ik me kandidaat stelde voor die parlementszetel. De Democratische en Republikeinse partij zijn tijdens mijn leven erg veranderd. Mijn vader en moeder waren hardwerkende mensen die trouwden tijdens de Grote Depressie. Ze huurden een huis met vier kamers en verhuurden twee kamers. Vader boerde overdag en kloofde ’s nachts hout, terwijl moeder quilts maakte en andere naaiklussen deed. Ze waren nooit actief in de politiek of in de Republikeinse Partij, maar stemden meestal wel daarop. Ik heb veel van hen geleerd, dus waarom niet hun voorbeeld volgen?

Dus de Democratische partij. Het leek erop dat die vooral geïnteresseerd waren in arbeiders die in fabrieken en de industrie werkten. We woonden op een boerderij, en er waren toen geen fabrieken in zicht. Mijn vader en moeder waren boeren, zelfstandigen, werkend aan een goede voedselvoorziening. Dat is wat ze me hebben geleerd, en ik was veel meer vertrouwd met hun wereld dan met die van de industrie. Maar als ik naar de twee partijen van tegenwoordig kijk, is het toch moeilijk om te beslissen. De Democratische partij is op een glibberige weg die bergafwaarts loopt en waar je alleen linksaf kunt. De Republikeinen zitten op de weg die aan de andere kant van de heuvel naar rechts afbuigt.

Het bespreken van wat ‘kwesties’ is essentieel voor een kandidaat

Ik denk dat ik maar mijn eigen politieke partij begin. Ik ga het de Gezond Verstand Partij (GVP) noemen. Mensen met gezond verstand noemen zichzelf Republikein, of Democraat. Zij zouden nu op de GVP-trein moeten springen, ik hoop dat u zich aanmeldt. Ik ga hier niet in op de programma-lijst, maar het bespreken van wat punten is wel essentieel. Omdat we in Texas wonen, staat wapenbezit bovenaan de lijst. Laatst stuurde een vriend me zo’n bericht met een foto met dat email geloof ik. Het was een foto van twee handen, palmen naar boven. Op de linkerhand lag een steen en op de rechter een pistool. Het bijschrift bij de foto luidde: “Toen Kaïn Abel doodde, nam God niet alle stenen in beslag. God gaf Kaïn de schuld, niet de rots.” Daarmee hebben we de wapendiscussie dus alvast besproken. Verder is geschiedenis de beste leermeester. Ze zal zich herhalen als haar het niet lezen, veranderen of begrijpen. Daarom zal een andere kwestie van ons zijn dat elke volwassene en student in het land de Amerikaanse grondwet begrijpt. Iedereen moet weten wat er in staat. Het is het fundament waarop we zijn gebouwd. Hebben we als land fouten gemaakt? Absoluut! Toon me iemand die een perfect leven leidde, nooit een slechte beslissing nam, nooit zijn geduld verloor over iets. Alle landen werken hetzelfde, ook het onze.

De grondwet zegt dat het volk de regering bezit, niet andersom. De regering moet klein blijven en onder controle van het volk staan.

We volgden dat pad 86 jaar lang tot Abraham Lincoln op 15 mei 1862 het Amerikaanse ministerie van Landbouw oprichtte. Die oprichting daarvan leidde tot een uitslaande bosbrand in West-Texaanse stijl, die vandaag de dag is uitgegroeid tot meer dan 2.000 organisaties, bureaus en departementen en steeds groeit. De Gezond Verstand Partij gaat die bosbrand blussen. Elke brandweerman zal je vertellen dat je om een brand te blussen een brandvertrager moet gebruiken in de basis van dat vuur, om de zuurstof die het vuur voedt te smoren. In het Congres is de zuurstof die het vuur voedt de beroepspoliticus. Een leven lang dienen was niet de bedoeling van onze voorvaderen. Zij geloofden dat mensen uit alle lagen van de bevolking voor een relatief korte tijd zouden dienen en dan weer zouden terugkeren naar hun bedrijf of beroep. Tegenwoordig hebben we zoveel rijke mensen in machtige gekozen posities. De meesten kwamen arm naar het Congres, hebben nooit een echte baan gehad, of deden dat maar voor een korte tijd, voordat ze carrièrepolitici werden. Ze weten niets over hoe het is om in de echte wereld te leven. De meesten kunnen niet eens hun eigen begroting in evenwicht houden. Maar ze zijn geweldig in het uitgeven van uw geld om prachtige nieuwe overheidsprogramma’s te starten, waarmee ze stemmen en macht kopen. Harry Truman zei dat het beste: “Toon me een man die rijk wordt als hij politicus is, en ik toon je een oplichter.” Een andere pijler van ons programma is daarom de afschaffing van de beroepspoliticus en de terugkeer van onze regering naar wat onze voorouders voor ogen stond. De GVP zal termijnbeperkingen voor politici invoeren die al jaren over tijd zijn.

Als u lid wilt worden van de Gezond Verstand Partij en een verschil wil maken, ga dan naar de stembus en kies goede mensen die de geschiedenis van ons land begrijpen, die jarenlang in de particuliere sector hebben gewerkt en die de voor- en nadelen ervan begrijpen. Ze moeten beloven hoogstens 12 jaar te dienen en dan weer naar huis te gaan. Geloof vooral in God. Er zijn geen nominaties in de hemel.

Ik hoop dat u zich aanmeldt, en ik zie u bij de verkiezingen!

Bron:
canadafreepress.com
Door: Jim Ross Lightfoot

Vertaald uit het Engels door:
“Malpaso”
(voor www.ejbron.wordpress.com)