Europa produceert bliksemsnel nieuwe wapens – en dat niet vanwege Rusland

(Door: Geworg Mirsajan – Vertaling: E.J. Bron)

Europa registreert de wereldwijd grootste stijging van militaire uitgaven. Hoewel een verband tussen de snelle bewapening met het Oekraïne-conflict het meest voor de hand liggend lijkt te zijn, wijzen experts op andere redenen.

Tot voor kort golden het Midden-Oosten en Oost-Azië als regio´s die het snelst militariseren. Uitgerekend daar beschikten de staten over voldoende geld om wapens te kopen evenals over de noodzakelijkheid om dit te doen vanwege talrijke conflicten in hun regio.

Maar in het laatste bericht van het Vredesonderzoeksinstituut in Stockholm (SIPRI) werd met het oog op de toename van militaire uitgaven een andere regio als de leidende genoemd, namelijk Europa. In het jaar 2022 stegen zijn militaire uitgaven met 13%. Dat is bijna driemaal zoveel als de wereldwijd gemiddelde groei van militaire uitgaven van 3,7%.

Op welke oorlog bereidt Europa zich dus voor?

Versie een: een oorlog tegen Rusland

Deze versie lijkt het meest voor de hand liggend. In de loop van het hele jaar 2022 beweerden Europese politici dat ze zich quasi in oorlogstoestand met Rusland bevinden, dat in februari een speciale militaire operatie in de Oekraïne was begonnen. In de loop van het hele jaar 2022 namen ze in feite aan deze militaire operatie aan de kant van het regime in Kiev deel, door het eerst van uitrusting, daarna van wapens en tenslotte van soldaten (zogenaamde vrijwilligers) te voorzien.

In de loop van het hele jaar 2022 beweerden ze dat Rusland een bedreiging voor heel Europa zou vormen, zodat niet alleen de Oekraïense voorpost, maar ook de grenzen van de NAVO versterkt moeten worden. Niet voor niets wordt de grootste groei van militaire uitgaven in die Europese landen geregistreerd, die aan Rusland grenzen, dus in Finland (36%), Litouwen (27%), Zweden (12%) en Polen (11%).

Deze percentages lijken op het eerste gezicht laag en staan ogenschijnlijk in geen verhouding tot het niveau van de militaire bedreiging, die Rusland zogenaamd voor Europa vormt. Zo groeide de militaire begroting van de Oekraïne niet met 36%, maar met 640% – een duidelijk voorbeeld voor een staat, die werkelijk oorlog voert. Desondanks zijn hierbij niet alleen percentages, maar ook absolute waarden belangrijk.

“De totale defensie-uitgaven van de NAVO-leden hebben een aandeel van bijna 60% in de wereldwijde militaire uitgaven, daarom is een stijging van 13% niet weinig”. Dat verklaarde de vooraanstaande wetenschappelijk medewerker van het Instituut voor Wereldeconomie en Internationale Betrekkingen van de Russische Academie van Wetenschappen, Dmitri Ofizerow-Belskij, tegenover de krant “Wsgljad”. Zo bedragen de Oekraïense waarden van 640% in absolute cijfers ongeveer $ 44 miljard. De totale militaire uitgaven van Centraal- en West-Europese landen bedroegen in het jaar 2022 ondertussen $ 345 miljard. Dat is bijna viermaal zoveel als de uitgaven van Rusland, die volgens SIPRI $ 86 miljard bedroegen.

“De totale sterkte van de NAVO is voor een succes in de oorlog tegen Rusland bij enkele conventionele scenario´s voldoende. De belangrijkste voorwaarde daarvoor is de mogelijkheid van de VS om in volle omvang troepen naar Europa te verplaatsen”, voegde de expert er aan toe.

De zwakte van deze versie bestaat in het feit dat er geen conventionele scenario´s zullen zijn. Elke directe oorlog tussen Rusland en Europa zal met grote waarschijnlijkheid een atoomoorlog worden. Daarom lijkt het niet bijzonder verstandig om uitgaven op te voeren voor een oorlog, die niet zal plaatsvinden. Zodoende is de “Russische versie” van de stijging van de defensie-uitgaven van de EU in principe een voorwendsel.

Versie twee: er zal geen troepenverplaatsing plaatsvinden

Tot in het jongste verleden hing Europa´s verdediging compleet van de VS af. Een hele serie Europese landen kon het zich veroorloven om voor de verdediging minimale bedragen, minder dan 1% van het bbp, uit te geven.

Maar in het verloop van de tijd werd dit schema voor beide kanten onaantrekkelijk. De VS voelden zich door uitgaven voor de Europese verdediging belast en begonnen al in de ambtsperiode van Trump van hun Europese bondgenoten een stijging van de militaire uitgaven naar minstens 2% van het bbp te eisen. De Europeanen voelden zich ondertussen door de afhankelijkheid van de VS belast, die gepaard ging met de Amerikaanse bescherming.

“Ik zou niet zeggen dat de VS Europa dekken. Het is een zeer specifiek bondgenootschap, dat eerder aan een bezetting herinnert”, zei Ofizerow-Belskij. Zo zouden de VS in het kader van deze bezetting Europa in een conflict met Rusland hebben getrokken en trekken het nu in een conflict volledig buiten zijn regio.

“Europese politici zijn er zeer bezorgd over dat ze in het zich aftekenende conflict in de Straat van Taiwan getrokken worden, in het kader van een militaire confrontatie tussen de VS en China.” Dat verklaarde de politicologe en expert van de Russische Raad voor Internationale Aangelegenheden, Jelena Suponina, tegenover de krant “Wsgljad”. Bovendien twijfelen enkele Europese landen er met he toog op de binnenlandse politieke ontwikkelingen in de VS, in het bijzonder de toenemende isolationistische stemmingen, aan dat de VS een betrouwbare beschermer blijven.

Daarbij zag Europa zich na jarenlange afhankelijkheid van de VS geconfronteerd met het feit dat zijn strijdkrachten extreem verouderd waren. Dit wordt zichtbaar aan de kwantiteit en de kwaliteit van de wapens, die de EU uit alle hoeken en gaten aan de Oekraïne levert. Daarom moet Europa zijn strijdkrachten versterken en zijn wapenindustrie weer opbouwen.

Maar tot leedwezen van de Europese staten zijn beide taken niet met elkaar verenigbaar. “De Europese wapenindustrie is nog niet klaar voor grote opdrachten. Het Oekraïne-conflict zou aantonen dat de werking van talrijke wapens problemen geeft. Dit betreft reparaties, de gezamenlijke inzet op het slagveld, verschillende soorten munitie enz. Daarom zullen er zonder twijfel stappen komen om deze te unificeren. Maar dit heeft ook een keerzijde – de richting en de basis daarvoor worden door de VS aangegeven. Daarom zullen we weldra een overname van de Europese wapenindustrie door de VS zien”, aldus Ofizerow-Belskij. Zodoende zou een stijging van de militaire uitgaven niet tot een vermindering, maar tot een toename van de afhankelijkheid van de VS leiden.

Versie drie: Europa bereidt zich voor op kleine oorlogen

Het is ook niet uit te sluiten dat de Europese staten zich toch op deze manier nieuw zullen bewapenen. Niet alleen, omdat ze de afhankelijkheid van de VS blijven accepteren, maar omdat ze begrijpen dat er een hele serie militaire conflicten op hen afkomt. En wel niet met Rusland om het post-Sovjet gebied, maar met de buren of zelfs met andere Europese partners.

Onder de turbulente buren dienen natuurlijk in de eerste plaats Afrika en het Midden-Oosten genoemd te worden – traditionele belangenzones van Frankrijk, Italië en enkele andere Europese staten. Nu al ontplooit zich actief een “strijd om Afrika”, waarbij Russische en Chinese spelers, zowel van de staat als privé, de Europeanen uit hun voormalige koloniën verdrijven. Per slot van rekening lukte het het Franse leger – op dit moment waarschijnlijk het sterkste in Europa – niet om de “islamisten” in Mali te overwinnen, terwijl Rusland de grootste terreurbeweging ter wereld, ISIS, vernietigde.

Wat betreft het Midden-Oosten zal de verzoening tussen Iran en Saoedi-Arabië in het geval van een succes de moslims dichter bij elkaar brengen en zodoende talrijke mogelijkheden van het Westen afpakken om een politiek volgens het principe “verdeel en verzwak” in deze regio te voeren. De islamitische wereld is vastbesloten om voor een volgens hem rechtvaardiger wereldorde en voor een beëindiging van de westelijke neokoloniale politiek te strijden.

En wanneer de moslims het grootste deel van hun inspanningen niet voor de strijd tegen elkaar zullen opbrengen, dan zal Europa zijn belangen in de regio met geweld moeten verdedigen, net als mogelijkerwijs ook de openbare orde thuis, waar een grote islamitische gemeenschap bestaat.

Desondanks gaat de grootste bedreiging niet van de islamitische wereld, maar van Oost-Europese staten uit. “De betrekkingen tussen de Europese staten zijn helemaal niet zo goed als men ons wil doen geloven. Zo nemen de spanningen tussen Duitsland en Polen toe, dat sinds kort zeer serieuze ambities laat zien en Berlijn en Parijs daarmee irriteert. Deze spanningen kunnen uitmonden in iets ernstigers”, verklaarde Suponina.

Een hele serie media berichtte al dat Polen zou opklimmen tot de “militaire grootmacht van Europa”. Onder verwijzing naar zijn militaire kracht zou Warschau aanspraak kunnen maken op een desbetreffende politieke invloed, in het bijzonder de leiding binnen de Europese Unie of tenminste een leidende rol naast Frankrijk en Duitsland.

En dit alles alleen maar zolang de NAVO en de Amerikaanse controle bestaan. Mocht de NAVO verdwijnen of de Amerikaanse controle zwakker worden, dan zal Polen met zijn complexen, zijn territoriale aanspraken en zijn ambitie een nog agressievere speler. Een echte en niet voorgespiegelde bedreiging uit het Oosten zoals de Russische. En deze bedreiging zal door de Europese staten ingedamd moeten worden.

Bron:
rt.de
Door: Geworg Mirsajan

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)