Groene klimaat-globalisten: Hernieuwbare corruptie

De Duitse minister van Economische Zaken, Robert Habeck (Groenen).

(Door: Daniel Matissek – Vertaling: E.J. Bron)

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Annalena Baerbock (Groenen), heeft het begin van de Petersberger klimaatdialoog in Berlijn er eens temeer voor gebruikt om zichzelf als bereidwillige praatpop van de klimaathysterie te presenteren. In de haar typerende onwetendheid en met de gebruikelijke taalfouten fantaseerde ze over globale doelstellingen voor de uitbreiding van hernieuwbare energieën. Dit zou belangrijk zijn om toch nog op de 1,5-graden-weg te geraken. Dit doel werd ooit in het Klimaatakkoord van Parijs vastgelegd. Echter bijna geen mens buiten Duitsland gelooft hier meer in.

De grootheidswaanzin van Baerbock

Met de naïeve uitstraling van een puberende woordvoerster van een leerlingenraad verklaarde Baerbock zich ervoor te willen inzetten dat op de volgende VN-klimaatconferentie in Dubai aan het eind van dit jaar globaal bindende doelen voor de uitbreiding van wind- en zonne-energie vastgelegd zouden worden. Blijkbaar geloven Baerbock en de Groene raad van wachters van de Duitse politiek er serieus in dat in Dubai de statengemeenschap eindelijk verplicht kan worden tot de politiek, die Duitsland al jarenlang probeert op te dringen aan de rest van de wereld.

Groene verstrengeling & oplichting

In werkelijkheid deugt de Duitse klimaat- en energiepolitiek alleen nog maar als afschrikkend voorbeeld: ondertussen begint het ook binnen Duitsland bij steeds meer mensen te dagen welke graaiende, nepotistische en bijna maffiose structuren er door de Groenen binnen nog geen anderhalf jaar regeringsdeelname gevestigd werden.

De vorige week onthulde clan-affaire rondom familiaire en lobbyistische verstrikkingen in Robert Habecks ministerie van Economische Zaken is daarbij slechts het topje van de ijsberg: hier maken instellingen en NGO´s schaamteloos gebruik van staatsgelden en nemen daarbij ook nog ondemocratische invloed op politieke besluitvormingsprocessen. De richtlijnencompetentie in deze Duitse regering ligt alleen bij groene lobbyisten.

Vriendjespolitiek bij Habeck

Niet alleen de hele klimaat- en energiepolitiek van de Duitse “stoplicht”-regering, maar alles wat Baerbock er bij de Petersberger klimaatdialoog braaf en onwetend uitkraamde, is in werkelijkheid exact de agenda die door de groene samenwerkende politieke groepen in Habecks achterkamertjes werd bedacht. Het hele gifgroene programma van gebouwensanering via warmtepompen dwang tot het stoppen met kernenergie werd al vele jaren door aan de staat gelieerde NGO´s bespoedigd, die onder de directe invloed van Habecks machtige staatssecretaris Patrick Graichen en diens broers en zussen stonden en nog steeds staan. Sinds de groene machtsgreep heeft Graichen in een mum van tijd een onappetijtelijk netwerk van familieleden en vertrouwelingen in en rondom het ministerie georganiseerd.

Groene politiek vernietigt economische vestigingsplaats

Zelfs de welwillende groene systeemmedia konden deze bijna monstrueuze vriendjespolitiek niet meer goedpraten – en moesten deze in ieder geval schuchter thematiseren. Habeck zelf gaf in de hem gebruikelijke arrogantie nog toe dat Graichen een “fout” gemaakt zou hebben. Hij verdedigt zijn staatssecretaris verder echter fel. In werkelijkheid weet iedere waarnemer in het binnen- en buitenland: dat was geen fout. Er zit systeem in de groene verstrengeling en deze dient het doel om een politiek van economische zelfmoord en religieuze klimaatwaanzin in dienst van Amerikaanse globalistische geldbelangen dictatoriaal tegen een grote meerderheid van het Duitse volk door te drukken.

Bron:
auf1.info
Door: Daniel Matissek

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)