(Door: Wolfgang Hübner – Vertaling: E.J. Bron)
De Russische Federatie viert vandaag, 9 mei, de “Dag van de Overwinning”. Nee, (nog) niet de dag van de overwinning op het regime in Kiev, maar de overwinning op het nationaalsocialistische Groot-Duitse Rijk. Waar een overwinnaar is, is ook een verliezer. Dat de dag van de onvoorwaardelijke capitulatie van Duitsland hier in het land nu in een “Dag van de Bevrijding” wordt omgedoopt, verandert niets aan de historische feiten. Omdat er in verband met het gebeuren in de Oekraïne ook weer Duitse oorlogsliederen te horen zijn en tanks uit Duitse productie richting het oosten rollen, moet er eens temeer aan herinnerd worden hoe het tot de noodlottige “Operatie Barbarossa” kwam, die eindigde met de grootste catastrofe en vernedering in de Duitse geschiedenis.
Er bestaan daar oneindig veel literatuur en net zoveel meningen over. Was de Duitse inval in de toenmalige Sovjet-Unie op 22 juni 1941 een aanvalsoorlog of een preventieve oorlog? Iemand die zich heel diep in deze thematiek heeft ingewerkt, was de in 2020 op hoge leeftijd overleden publicist en conservatieve journalist Herbert Kremp. De voormalige hoofdredacteur van de “Welt”, niet echt populair bij politiek links, heeft tot aan zijn dood aan een groot historisch boek gewerkt, dat enige tijd geleden onder de titel “Morgen Grauen – Von de Anfängen des Zweiten Weltkriegs” bij uitgeverij Olzog is verschenen. Het boek van Kremp heeft de verdienste met unieke helderheid en zonder moraliserende betweterij achteraf te verklaren hoe het tot de oorlog van het Duitse Rijk met de Sovjet-Unie kwam, tegelijk een duel van de dictators Hitler en Stalin.
Om het maar meteen te zeggen: Kremp tornt niet aan het feit dat Hitler-Duitsland de Sovjet-Unie aangevallen heeft en niet alleen wilde overwinnen, maar wilde vernietigen en haar bewoners als “Slavische Untermenschen” wilde doden of onderdrukken. Desalniettemin stond in juni 1941 vast, Kremp beschrijft dat overtuigend en gedetailleerd, hoe onvermijdelijk de oorlog tussen beide machten was. Want het sensationele bondgenootschap tussen de ideologische doodsvijanden Hitler en Stalin van de zomer van 1939, dat de succesvolle Duitse veldtocht tegen Polen en diens opdeling tussen het rijk en de Sovjets mogelijk maakte, was uitgeput en betaalde zich voor beide kanten niet meer uit.
Hitler had de Britten noch tot een compromis kunnen dwingen noch zelfs kunnen overwinnen, de intreding van de VS in de oorlog tekende zich af. En Moskou stelde eisen, die absoluut tegenstrijdig waren aan de Duitse plannen om te domineren op het Europese continent. Bovendien ging het Sovjet-leger over in aanvalsformatie. In deze situatie zette de “Führer”, die Duitsland ondanks ettelijke succesvolle “Blitzkriege” op dood spoor had gebracht, in op een snelle overwinning over de volledig onderschatte Sovjet kolos. Na grote successen in het begin volgde voor Moskou de ontnuchtering en na Stalingrad de totale nederlaag. Daarbij verloren meer dan 20 miljoen Russen en leden van Sovjet-minderheden evenals miljoenen Duitse soldaten hun leven.
Herbert Kremp schetst in “Morgen Grauen” met de nuchtere kijk van een onbevooroordeelde, onideologische conservatief hoe en waarom het daartoe kwam. Hij hoeft de schande niet meer te beleven dat Groene dienstweigeraars, rode politieke draaikonten en zwarte Amerikaanse vazallen Rusland opnieuw als vijandbeeld propageren. Maar wie vergeet dat na Napoleon ook Hitler in Rusland mislukt is, riskeert een bittere, ja, wellicht zelfs dodelijke les.
Bron:
pi-news.net
Door: Wolfgang Hübner
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)
E.J. Bron 
Zonder Hitler’s bemoeienissen had Duitsland in de tweede wereldoorlog Rusland waarschijnlijk verslagen.
De Duitse Wehrmacht beschikte in 1941 echter over aanzienlijk betere papieren dan de NAVO nu.
En het Russische leger van nu beschikt over beter papieren dan het Russische leger van 1941.
Dan laat ik nog buiten beschouwing dat Rusland de grootste kernmacht op aarde is, en dat verliezen voor de Russen sowieso geen optie is.
De aanstichters, en aanjagers, van de huidige oorlog tegen Rusland zijn dus, buiten oorlogsmisdadigers, totale imbecielen.
LikeGeliked door 1 persoon
De fictie dat alleen door de bemoeienissen van Hitler Duitsland de slag om Rusland verloren heeft zijn van eenzelfde orde als dat broodje aap dat Duitsland de 1e wereldoorlog verloren had door de ‘dolkstoot in de rug’ in eigen land. In het begin had Duitsland de overhand dankzij het revolutionaire Blitzkrieg-model de superieure 3000 tanks. Echter al na enkele weken was de helft van de Duitse tanks al uitgevallen, de Duitse Blitz-machine liep in de herfst-winter vast in modder en vrieskou. De aanvoerlijnen vanuit Duitsland waren ruim 1500 km. Het front zelf was net zo lang. Toen de Sovjet-unie eenmaal zijn complete industrie afgebroken had en achter de Oeral weer had opgebouwd produceerden ze een aantal maal zoveel tanks per maand dan de Duitsers. Van de 5 miljoen Duitse militaire doden in de Tweede Wereldoorlog sneuvelden er zo’n 3 ½ miljoen aan het Oostfront en dat kwam allemaal door bovenstaande. Duitsland maakte dezelfde fout als de grootste veldheer van de laatst eeuwen: Napoleon, om dezelfde reden: Rusland is te groot om te veroveren. Henri Kissinger zei precies daarom dat een politicus die zou zeggen dat hij Rusland zou gaan veroveren opgesloten zou moeten worden in een psychiatrische inrichting.
LikeGeliked door 1 persoon
Ja jongen, de Duitse aanvoer problemen zijn allemaal bekend.
Realiteit is dat het Duitse leger al in de voorsteden van Moskou was doorgedrongen toen het niet door het rode leger maar door de winter tot staan werd gebracht.
Stalin & Co hadden op dat moment de koffers al gepakt, en de consensus in de Sovjet top was dat zodra zij Moskou verlieten de Sovjet Unie achter hen uit elkaar zou vallen.
Als het Duitse leger dus slechts een paar weken meer tijd had gehad voor de winter inviel dan was “Barbarossa” vrij zeker in een succes geëindigd.
Vervolgens was het dus Hitler die de start van deze operatie maar liefst zes weken uitstelde, omdat hij eerst vriend Mussolini zo nodig van een Joegoslavische blamage moest redden.
Alleen dat was dus al genoeg om succes in falen te veranderen.
Daar bovenop kwam dan nog eens dat Hitler tijdens “Barbarossa” een aantal keren het hoofddoel van de operatie verlegd heeft, van Moskou naar de Kaukasus en vice versa.
Ook dat heeft de Duitse opmars aanzienlijk vertraagd.
Het jaar daarop heeft hij dan op veelal dezelfde manier “Fall Blau” verknalt, en het jaar daarna “Citadel”, ook wel bekend als de slag om Kursk.
Daarmee waren de Duitsers dan het initiatief kwijt, en mede doordat Hitler in operaties bleef ingrijpen hebben ze dat ook nooit meer terug weten te krijgen.
Oh, en wat die “superieure 3000 tanks” betreft, die waren er niet.
LikeLike
Om een een indruk van de logistiek over afstanden van ruim 1500 km. aanvoerlinie en de complete waanzinnigheid om dit ook maar te probéren te geven…:
Stel je voor dat je op vanuit Utrecht met de auto een aantal maanden op vakantie bent naar Barcelona, over die afstanden hebben we het.
Je zit daar en er blijkt zo goed als niets te zijn en ook in het hele gebied daar tussenin is er niets: geen winkels, geen tankstations, geen voorraden, geen eten, geen drinken, geen benzine, geen materiaal om een paar kapotte banden te repareren of je auto. Alles, maar dan ook alles moet je aanvoeren vanuit Utrecht, alles wat je iedere dag weer opnieuw nodig hebt. En dan heb je nog wat familie en vrienden zitten tussen Barcelona en Wenen die met hetzelfde probleem zitten; dat geeft de breedte van dat Ostfront aan. En dan wordt het ook nog winter en het vriest ’s nachts -20 graden. En de complete bevolking staat vijandig ten opzichte van jou en heeft ook niet veel. Vermenigvuldig dat maal 3 miljoen Duitse soldaten die nodig waren om over zo’n breed front op te rukken en je krijgt een beetje een idee waar dat over ging. Al zou het volledige Amerikaanse leger in Europa liggen dan zouden zelfs die niet over zulke afstanden kunnen oprukken. En dan hebben we het het nog maar over het stukje Rusland ten westen van Moskou
LikeGeliked door 2 people
Yeah, en de Russen hadden precies hetzelfde probleem.
Enig idee hoever het van Tsjeljabinsk, waar na 1941 de T-34 geproduceerd werd, naar Berlijn is?
Das drieëneenhalfduizend kilometer.
En als je denkt dat de infrastructuur tussen Moskou en Berlijn slecht was, dan moet je die tussen Moskou en de gebieden achter de Oeral eens bekijken.
LikeGeliked door 1 persoon
men dácht toen de duitser Rusland binnenkwam een verlossing van het
onder het Stalin juk bevrijd te worden. dat stukje mis ik hier wel.
wat met de strijd tegen de Bolsjewieken?
Stalingrad een harde slag met veel ellende en doden.
De Duitsers konden de extreme
omstandigheden door dikke pakken sneeuw en koude niet aan, wat
de Russen beter gewend en op uitgerust waren.
Desalnietemin, Größenwahn heerste onder de AH beleid, en dat zie je
nu weer gebeuren. ICH WILL LEBENSRAUM ( heerschappij eigenlijk van
een bepaald Volk )
LikeGeliked door 1 persoon
Het Russische volk is een vastberaden volk, een trots volk ook. Ze zijn niet bang voor de dood en gooien alles in de strijd om bezetting en onderdrukking te voorkomen. Ook nu. Ze zullen ook deze strijd winnen en weer de poorten van de EU gaan bestormen…..
LikeLike
Het vervelende echter is dat de Russen niet zozeer met het winnen van oorlogen zichzelf een goede dienst bewijzen maar juist hun machtshebbers die hierna met alle eer gaan strijken en het Russische volk blijven onderdrukken!
LikeLike
Duitsland trok met 3300 tanks en 3 miljoen soldaten Rusland binnen, en inderdaad té laat. Dat overviel zelfs de sluwe vos Stalin die dacht dat dat nog wel even zou duren. Er zijn altijd verschillende meningen over hoe en wat.
Dat de Duitsers voor de poorten van Moskou stonden klopt, la Grande Armee van Napoleon; die zelfs de militaire staat Pruisen had verslagen; stond ín Moskou en dacht ook dat hij al gewonnen had. Echter de Tsaar, het bestuur en de overgrote meerderheid van de bevolking waren al vertrokken naar het oosten. De oorlog moest toen echter nog beginnen. De Russen passen al ééuwen dezelfde tactiek toe, bij een aanval schermutselen ze nog wat en trekken zich terug, vaak met grote verliezen, maar ze vernietigen wel álles op hun terugtocht, ook wegen, bruggen en spoorwegen. Dan valt plotseling de winter in, want dat gaat daar meestal opeens. En dan pas vallen ze aan. Wat materieel betreft: de Oeral-fabrieken produceerden, na hun verplaatsing, vele malen meer tanks dan de Duitse industrie en zo ging dat met alle materieel, Hitler of geen Hitler dat maakte niet uit. De Duitsers hadden op moeten rukken tot Vladiwostok bijna 10.000 km verder, door de dikke Siberische Taiga heen, om alle verzet te breken. Zoals gezegd: alleen een waanzinnige megalomaan denkt dat het hém wel zal lukken.
LikeGeliked door 1 persoon