“Dirty Harry”- film voorspelde al waanzin van de identiteitspolitiek

(Door: Rajan Laad – Vertaling: “Malpaso”)

The The Enforcer uit 1976 was het derde deel in de ‘Dirty Harry’-filmserie, waarin inspecteur Harry Callahan (Clint Eastwood, foto) en zijn nieuwe partner samenwerken om een terroristische organisatie genaamd “The People’s Revolutionary Strike Force” te verijdelen. Eerder in deze film wordt Callahan gestraft door zijn superieur voor het gebruik van geweld bij het oplossen van een gijzeling en wordt hij overgeplaatst naar de personeelsafdeling, waar hij lid wordt van een sollicitatiecommissie. Ook een zekere mevrouw Grey van de staf van de burgemeester zit in dit sollicitatiepanel. Zij lijkt wat op Hillary Clinton, met een air van zelfvoldane schijnheiligheid en arrogantie. Grey heeft al meteen een hekel aan Harry; ze verklaart op hoge toon dat de burgemeester het politiekorps van San Francisco in overeenstemming wil brengen met “de hoofdstroom van de 20e eeuw” door “de deelname voor vrouwen” bij de politie uit te breiden en “de Neanderthalers (zoals Harry dus) uit te roeien”. Er zijn 8 vacatures, maar er is al gekozen voor een quotasysteem dat sowieso drie vrouwen gaat bevorderen.

De kandidaat die dan wordt geïnterviewd is Kate Moore. Wanneer Harry de kans krijgt haar te ondervragen, vraagt hij of Kate snel kan rennen, wat essentieel is voor een inspecteur in de buitendienst. Maar Harry wordt onmiddellijk overstemd door een ander panellid dat graag bij Grey een wit voetje wil halen. Harry vraagt Kate vervolgens naar haar belangrijkste arrestatie. Kate antwoordt dat ze nog nooit een arrestatie heeft gedaan, aangezien ze alleen maar gewerkt heeft met personeel en dossiers. Harry vraagt waarom Kate het verdient inspecteur te worden als er mannelijke agenten zijn die al ruim 15 jaar in het veld werkzaam zijn. Grey wordt kwaad en zegt dat Harry wil dat “de plaats van een vrouw thuis is”. Harry herinnert aan de gevaren van het werk op straat en hoe Kate in een fractie van een seconde moet beslissen als er een pistool op haar wordt gericht. Grey beschuldigt Harry er dan van de kansen van een vrouwelijke kandidaat te willen saboteren, en dat hij dus een vrouwenhater en seksist is.

Harry antwoordt hierop dat als Kate faalt in het veld, ze dat niet alleen met haar leven kan betalen, maar ook met dat van haar partner, en vraagt of dit verlies van levens de prijs moet zijn zodat de afdeling “stijlvol” kan zijn – waarmee hij de totale schertsvertoning van het diversiteitsverhaal van de top blootlegt. Scènes later zien we dat Kate ondanks gebrek aan ervaring en een rampzalig interview tóch is bevorderd tot inspecteur. Ze wordt zelfs aangesteld als Harry’s partner. Later in de film arresteert zijn kapitein, om goede P.R. te krijgen, een zwarte militante groep die niets te maken heeft met de terreurgroep die in de stad verwoestingen aanricht. Maar daar houdt de P.R. niet op. De kapitein stelt aan de burgemeester voor dat Harry en zijn nieuwe vrouwelijke partner de eer krijgen voor die arrestaties, om zo aan te tonen dat de nieuwe richtlijnen over vrouwen wonderen hebben verricht. De kapitein, die hoopt in de gunst van de burgemeester te komen, suggereert dat dit de burgemeester van voordeel zal zijn bij zijn herverkiezing. Harry en zijn nieuwe collega moeten dan poseren voor persfoto’s met de burgemeester. Harry heeft een hekel aan die poppenkast en maakt dat met harde woorden duidelijk, waarvoor hij wordt geschorst.

scene women quota

Sommigen dachten dat Harry geen vrouwelijke collega wilde, omdat hij een seksist zou zijn. Maar het blijkt in de film duidelijk dat zijn afwijzing puur komt door haar gebrek aan ervaring.. De waanzin van identiteitspolitiek beperkt zich in deze film niet tot promotie. Harry krijgt van zijn kapitein te horen dat de minderheidsgemeenschap “het wel gehad heeft met dit soort politiewerk”, wat impliceert dat Harry een racist zou zijn. Harry vraagt zich af of de kapitein criminelen bedoelt die toevallig uit de minderheidsgemeenschap komen en herinnert hem eraan dat zijn werk gericht moet zijn op het beschermen van burgers. De kapitein, die meer geïnteresseerd lijkt in politiek dan in wetshandhaving, beweert dat hij geweld (tegen criminelen) afkeurt, waarop Harry sarcastisch antwoordt: “Wat moet ik dan doen, ‘trick-or-treat’ naar ze roepen?” Dezelfde ‘liberale’ kapitein neemt wél onmiddellijk aan dat een zwarte groep verantwoordelijk is voor een aanslag en arresteert ze, ondanks dat er geen aanwijzing is van hun betrokkenheid, alleen om goede P.R. te krijgen. ‘Racistische’ Harry, in plaats van dezelfde voorbarige conclusies te trekken, praat met de leider van deze groep en stelt vast dat zij niet schuldig zijn. Zoals vaak worden de Dirty Harry films door links racistisch genoemd; in veel van de films, zoals ook in déze, zijn de hoofddaders blank. De ‘Revolutionary Strike Force’ is een stelletje criminelen met een sadistische blanke leider aan het hoofd.

Het is verbazingwekkend hoe vooruitziend deze bijna vijftig jaar oude film is

Deze film laat zien hoe het er toen al aan toeging. Het laat zien dat de identiteitspolitieke waanzin in liberale kringen al bijna een halve eeuw lang broeit. Niet alleen in overheidsorganisaties, zoals de politie en het leger, maar ook in het bedrijfsleven zijn de ‘liberals’ geleidelijk aan doorgedrongen, zodat het vandaag de dag een soort ongeschreven wet is. De meeste organisaties scheppen op hun websites tegenwoordig zelfs op over hun diversiteit. Diversiteit is een eufemisme voor een quotasysteem dat oneerlijk, discriminerend en ongrondwettelijk is. Diversiteit richt zich op een vermeend slachtofferschap in plaats van op prestaties, kennis, ervaring of talent. Diversiteit richt zich op het genereren van P.R. voor de buitenwereld in plaats van op resultaten. Diversiteit verplettert mensen, omdat het degenen die verdiensten hebben, straft buiten hun schuld. Een eerlijk systeem zou iedereen gelijk met elkaar laten concurreren en de beste kandidaat kiezen, ongeacht (en niet vanwége) ras, geslacht, voorkeuren of wat voor eigenschap dan ook.

De meeste Dirty Harry films voorspelden hoe het brandpunt van justitie verschoof van het beschermen van mensen en het oppakken en vastzetten van misdadigers naar het focussen op etnische identiteit van daders en het terugbrengen ervan in de maatschappij, het zogenaamde ‘resocialiseren’ en het labelen met ‘psychische stoornissen’. In een scene uit die filmreeks is Harry ook bij een andere burgemeester die hem dan aanspreekt op een arrestatie die hij heeft gedaan van iemand die een vrouw wilde verkrachten. De burgemeester vraagt hem dan op een belerend toontje dat hij toch onmogelijk kon weten dat die man die vrouw wilde verkrachten? Harry antwoordt: als ik een naakte man met een mes in zijn handen en een stijve achter een vrouw aan zie rennen, neem ik aan dat hij niet aan het collecteren is voor het Leger des Heils. Een vroeg voorbeeld over wat we nu noemen: het niet mogen ‘profileren’ door de politie…

scene policing minorities

Geen enkele scenarioschrijver had ooit het niveau van waanzin kunnen voorspellen dat we tegenwoordig zien bij wat er in politiewerk nog mag en de soms krankzinnige vormen van wat dan ‘bestraffing’ van daders genoemd wordt. In de huidige tijd is de rechtshandhaving zo verguisd dat agenten vaak bang zijn om op te treden tegen criminelen die toevallig een kleurtje of een ‘diversiteit’ hebben, uit angst om voor racist te worden uitgemaakt en het doelwit te worden van een lastercampagne in de media. Ze kiezen er waarschijnlijk voor om dan maar bepaalde criminelen over het hoofd te zien. De schade die wordt aangericht, is onnoemelijk – onschuldige levens worden beschadigd, verminkt, gaan verloren en veel eigendommen worden beschadigd.

Links won deze identiteitspolitiek door haar activisten in te zetten, te infiltreren in allerlei organisaties, alléén hun meningen als ‘deugdzaam’ te verklaren en stapsgewijs hun veranderingen door te voeren. Terwijl conservatieven altijd dachten dat vooral het winnen van verkiezingen voldoende was om hun denkbeelden te beschermen.

Bron:
americanthinker.com
Door: Rajan Laad

Vertaald uit het Engels door:
“Malpaso“
(voor www.ejbron.wordpress.com)