
(Door: Alexander Männer – Vertaling: E.J. Bron)
De spanningen tussen China en de Verenigde Staten om Taiwan evenals de omgang tussen China en Rusland als partners escaleren verder. Daarbij dreigde Washington Peking onlangs met zwaarwegende sancties en probeert nu ook de EU in deze zaak binnenboord te krijgen.

Het enkele weken geleden plaatsgevonden overleg tussen de Franse president Emmanuel Macron (foto), de voorzitster van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, en het Chinese staatshoofd Xi Jinping heeft opnieuw aangetoond dat de EU-landen het met betrekking tot Peking nog steeds niet met elkaar eens zijn over een gezamenlijke strategie.
De Amerikaanse expert Bart M.J. Szewczyk beschuldigt Macron er onlangs in een artikel in “Foreign Policy” van een gezamenlijke EU-strategie te verhinderen, waarbij het er voor de Europeanen zogenaamd om moet gaan Rusland te verzwakken, de samenwerking met de VS te verdiepen en China op afstand te houden. De Franse president zou echter andere ideeën hebben wat betreft het strategische optreden van Europa in dit verband, zegt Szewczky.
Inderdaad spreekt er het nodige voor dat Macron primair zijn eigen strategie volgt en de EU hiervan wil overtuigen. Zo heeft hij al kort na zijn China-bezoek te kennen gegeven dat hij voor zichzelf de desbetreffende conclusies uit de onderhandelingen getrokken zou hebben, en eiste daarom een onafhankelijke rol van Europa tegenover de VS in de omgang met de Volksrepubliek China. In een interview sprak hij zich er o.a. voor uit dat de EU zich bij het Taiwan-conflict afzijdig zou moeten houden en haar afhankelijkheid van de dollar zou moeten verminderen. “Wanneer de spanningen tussen de beide supermachten (VS en China) toenemen […] zullen we noch de tijd noch de bronnen hebben om onze strategische autonomie te financieren, en zullen we vazallen worden”, zei de Franse president.
Strategische autonomie van Frankrijk
Szewczyk is hierbij van mening dat Macron de genoemde pro-Amerikaanse EU-strategie (“Keep Russia down, the United States in, and authorotarian China out”) afwijst en in plaats daarvan aanspraak zou maken op een van de VS onafhankelijker leidersrol voor Frankrijk binnen de EU bij de betrekkingen met China (of ook met Rusland). Volgens de traditionele Franse buitenlandse politiek, die een uitbreiding van macht en invloed evenals de soevereiniteit van Frankrijk tot doel zou hebben, zou Macron – net zoals ooit de beroemde Franse president Charles de Gaulle – de leidende positie van zijn land in Europa willen herstellen.
Daarom probeert Macron volgens de expert de VS van de EU-politiek af te schermen en de betrekkingen met bijvoorbeeld China naar zijn eigen voorstellingen vorm te geven. Tegelijk verhindert de Fransman dat er “een echte globale strategie van de Europese Unie” ontstaat, omdat de door hem nagestreefde strategische autonomie van Europa uiteindelijk gericht is op de strategische autonomie van Frankrijk. En omdat hij de rivaliteit tussen Peking en Washington als een “structurele component van de internationale betrekkingen” zou accentueren en desbetreffend zou pleiten voor een niet-inmenging van de EU, zou hij daarmee vooral China in de kaart spelen, aldus Szewczyk.
Voor de expert bestaat het beslissende probleem van de Franse strategie erin dat Parijs daardoor het vermogen van Peking versterkt om aan een nieuwe wereldorde te blijven werken, die primair overeenkomt met de Chinese belangen. Bovendien ziet hij de berekening van Macron om te kunnen laveren tussen de VS en China ook eerder sceptisch, omdat Frankrijk daarmee in gevaar zou komen zijn strategische autonomie te verliezen en een “pion” in een spel van de grootmachten te worden.
Wat Szewczyk echter als door de knieën gaan voor China of als gevaar in diskrediet probeert te brengen, is tenminste een pragmatische poging van Macron om dat principe voor de Europees-Chinese betrekkingen toe te passen dat in de eerste plaats de belangen van beide kanten op het oog heeft, en niet per se de belangen van de VS. De Chinese leiding, die opkomt tegen een confrontatie met de westelijke landen en haar betrokkenheid met de EU in stand wil houden, had al meermaals duidelijk tot uitdrukking gebracht dat men voor een duurzaam en voor beide kanten voordelig partnerschap een onafhankelijke politiek van de EU vooronderstelt. Contraproductief vanuit Chinees oogpunt is daarentegen een optreden dat zich richt naar de voorschriften van Washington en de fundamentele belangen van de EU-landen ignoreert.
Bron:
rt.de
Door: Alexander Männer
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)















































66 MILLION SOCIAL SECURITY PEOPLE !!!!!!!!
WLL HAVE NO MONEY
WE CALL THSI ??
BANKRUPT .. WELL DONE ONLY 31.4 TRILLION DOLLARS
WHAHAHAHAAHAHA
https://youtu.be/Bzp4pJSZRaw
USA WHAHAHAHAHAHA
LikeGeliked door 1 persoon
dan weet je meteen een van de redenen waarom er zoveel goyim geruimd moet worden
LikeGeliked door 1 persoon
“Authorotarian China” hahahaha, het hele westen is zo autoritair als de pest (geworden).
“Frankrijk kan een pion worden als het niet de kant van de USA kiest”
Het enige dat de USA wil met al haar gekrijs, is dat Frankrijk samen met de EU een willoze pion van de USA wordt/ cq blijft.
LikeGeliked door 2 people
Een Franse walnotenkraker en een oude tang.
LikeGeliked door 1 persoon
Macron speelt toneel, net zoals bij ons Wilders en de BBB doen. Als het erop aankomt schaart hij zich toch aan bij de VS politiek. Ergo, Macron heeft in feite niets te vertellen, hij MOET wel luisteren naar de VS.
LikeLike