De nederlaag van nazi-Duitsland… Slechts een pauze voor het fascisme, zoals de proxy-oorlog van de NAVO in de Oekraïne laat zien

(Vertaling: E.J. Bron)

De nederlaag van nazi-Duitsland in het jaar 1945 is niet alleen maar een pauze in een langere historische strijd tegen het fascisme gebleken. We zien hoe deze strijd zich in de Oekraïne en met Washingtons krankzinnige agressie tegen Rusland afspeelt.

Deze week was het voor de 78e keer de dag van de nederlaag van nazi-Duitsland in mei 1945. Het boze Derde Rijk werd weliswaar overwonnen, maar een dieper monster werd niet doodgeslagen. Nazi-Duitsland was slechts een variant van het westelijke imperialistische fascisme, een kracht, die na de oorlog op volle sterkte in de vorm van de Verenigde Staten van Amerika en hun verschillende westelijke cliënten weer opdook.

Het is niet overdreven om Washington en zijn westelijke satellieten het Vierde Rijk te noemen.

Het ad hoc oorlogsbondgenootschap tussen de Sovjet-Unie, de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en andere westelijke bondgenoten week spoedig voor de Koude Oorlog, nog terwijl de as van de meest verwoestende oorlog in geschiedenis smeulde. Het is schokkend om je een beeld te vormen van de leugenachtigheid van deze ontwikkeling.

Deze reorganisatie van het westelijk militarisme verklaart waarom de in 1945 opgerichte Verenigde Naties door de westelijke machten onder leiding van de VS en de in 1949 opgerichte NAVO-as met talloze buitenlandse aanvalsoorlogen, van de Korea-oorlog (jaren ´50) tot aan de huidige oorlog in de Oekraïne direct bespot werd.

De oorsprongen van de Koude Oorlog in het jaar 1945 en de huidige confrontatie in de Oekraïne zijn terug te voeren op de geheime betrekkingen tussen de Amerikanen en Britten en het nazirijk aan aan het eind van de Tweede Wereldoorlog.

Hergroepering van de nazi-oorlogsmachine

Uit vrijgegeven Amerikaanse archieven en andere bronnen blijkt dat de Verenigde Staten en Groot-Brittannië tienduizenden Nazi´s, SS-officieren en hun moorddadige collaborateurs rekruteerden. Het grotendeels onuitgesproken doel bestond erin de resten van de oorlogsmachine van het Derde Rijk tegen de Sovjet-Unie in te zetten.

Oekraïense fascisten, die actief bij de nationaalsocialistische “Endlösung” waren betrokken en miljoenen Slavische mensen vermoordden, werden door de westelijke machten gerekruteerd om een proxy-oorlog achter de Sovjet-linies te voeren. Massamoordenaars zoals Stepan Bandera en Mykola Lebed werden door de Amerikaanse en Britse geheime diensten beschermd om hun gewetenloze werk voort te zetten. De voormalige nazi spionagechef generaal-majoor Reinhard Gehlen kreeg opdracht Oekraïense en Baltische nazi-guerrilla´s te coördineren om een verdekte oorlog tegen de Sovjet-Unie te voeren. Dit zijn slechts enkele namen van een compleet geheim leger van agenten en paramilitairen, die het Westen in de decennia na de Tweede Wereldoorlog in heel Europa inzette. Velen van hen werden in de Verenigde Staten voor hun commandomissies en terroristische missies ter sabotage van de Sovjet-samenlevingen opgeleid.

Chefs van de Amerikaanse geheime dienst in het Office of Strategic Services (OSS) van de oorlogstijd, zoals Allen Dulles en James Jesus Angleton, rekruteerden willens en wetens Nazi´s in Europa om de verwachte volgende oorlog tegen de Sovjet-Unie te voeren. Er werden rattenlijnen ingesteld om veilig te stellen dat Nazioorlogsmisdadigers zich konden onttrekken aan strafvervolging, en de westelijke inlichtingendiensten plaatsten niet alleen duizenden nazimedewerkers over, maar verzekerden zich ook van goud en en andere buit, die het Derde Rijk tijdens zijn schrikbewind had opgehoopt. Met dit zwarte geld financierden de VS tientallen jaren lang verdekte operaties in de hele wereld, zoals David Talbot in zijn boek “The Devil´s Chessboard” heeft gedocumenteerd. Zie ook het baanbrekend onderzoek van Christopher Simpson, “The Splendid Blond Beast”.

Hier is slechts een voorbeeldlijst van CIA-putsches en -ontduikingen in de hele wereld, die verband houden met het verraad van de Nazi´s in de Tweede Wereldoorlog: Italië (1948), Syrië (1949), Iran (1953), Guatemala (1954) Congo (1960), Cuba (1961), Dominicaanse Republiek (1961), Brazilië (1964), Indonesië (1965) en Chili (1973). Dit zijn geen geïsoleerde gebeurtenissen of data. Ze zijn een aaneenschakeling in een Amerikaans imperialistisch wandkleed van wereldwijde agressie. En de lijst zou tot de huidige Oekraïne voortgezet kunnen worden.

Oorlogsalliantie als middel ter uitschakeling van nazi-rivalen

Het is een goede vraag waarom de westerse machten überhaupt moeite deden om een oorlog-bondgenootschap met de Sovjet-Unie te sluiten om het Hitler-regime te overwinnen. Per slot van rekening waren de heersende klasse en de financiële elite van de VS en Groot-Brittannië in de jaren ´30 maatgevend betrokken geweest bij de opbouw van de oorlogsmachinerie van de Nazi´s, om de Sovjet-Unie en het communisme in het algemeen te overwinnen. Zonder twijfel was het oorlogspact voor het Westen een doelmatige overeenkomst om het Duitse Rijk kwijt te raken, dat gemuteerd was tot een onaangename imperiale rivaal. Er waren ook enkele westelijke leiders, zoals president Franklin D. Roosevelt, die echt tegen het fascisme waren, en die inderdaad gevaar liep om door fascistische groeperingen binnen het establishment ten val gebracht te worden.

Het naoorlogse verraad van de westelijke oorlogsbondgenoten ging veel verder dan de rekrutering van nazipersoneel. Fracties binnen het heersende westelijke establishment overwogen actief de inzet van de nieuw ontwikkelde atoombom tegen de Sovjet-Unie. Generaal Leslie Groves, die het Manhattan-project leidde, verklaarde heel openlijk tegenover de wetenschappers in het Pentagon dat het eigenlijke doel van de bom Moskou en niet, zoals daarvoor aangekondigd, nazi-Duitsland zou zijn. Er bestonden ook concrete plannen zoals de operatie “Unthinkable” en de operatie “Drop Shot” voor een preventieve aanslag tegen de Sovjet-Unie, voordat deze haar eigen atoomwapens zou ontwikkelen.

Daarom kan de Koude Oorlog ondanks de verdraaiingen door westelijke media en wetenschappers en de verheerlijking door Hollywood terecht als voortzetting van de Tweede Wereldoorlog worden gezien. De stiekeme plannen om Moskou preventief met atoomwapens aan te vallen, gingen hand in hand met de opmars van nazi-voetsoldaten in heel Europa. De Sovjet-Unie, die in datgene dat zij de Grote Vaderlandse Oorlog noemt, minstens 27 miljoen mensen verloren heeft, was zich uiteraard bewust van het komende westelijke verraad. Moskou zag hoe de zogenaamde oorlogsbondgenoten met de nazi´s gemene zaak maakten en overeenkomsten ter uitlevering van oorlogsmisdadigers schonden. DE Koude Oorlog was wellicht het grootste verraad van de westerse machten en een onuitwisbaar teken voor de diepte van hun onbetrouwbaarheid en onverbiddelijke oorlogslust.

Westelijke elites criminaliseren de dag van de overwinning

Bijna acht decennia later was deze week in heel Europa aanleiding voor surrealistische gebeurtenissen. Rusland hield zijn jaarlijkse parade ter gelegenheid van de dag van de overwinning tegen nazi-Duitsland met de traditionele pracht en het traditionele ceremonieel, terwijl er in de westelijke landen geen grote officiële herdenkingsfeesten plaatsvonden. De Europese elites zoals de voorzitster van de Europese Commissie – en nazispruit – Ursula von der Leyen, geven er de voorkeur aan om de moderne “Europadag” te vieren en de dag van de overwinning te ignoreren. Ze gaan zelfs nog verder en criminaliseren diegenen die deze dag van de overwinning vieren.

Hoe raar is dat? Welnu, misschien alleen maar raar als je bedenkt dat de westelijke mainstream de berichten over de Tweede Wereldoorlog vervalst en weglaat. Maar niet raar voor diegenen die de diepere imperiale intriges van deze oorlog en zijn duistere gevolgen begrijpen.

In werkelijkheid werden meerdere manifestaties, die door burgers in Europese landen ter herdenking van de dag van de overwinning georganiseerd werden, door de autoriteiten geblokkeerd. De politie in Duitsland, de Baltische landen en andere Europese landen verbood de burgers Sovjet-vlaggen bij oorlogsmonumenten te laten zien om de overwinning van het Rode Leger in Berlijn te eren. Desondanks mochten in deze landen aanhangers van de Oekraïense fascisten met hun vlaggen zwaaien en burgers lastig vallen die het Rode Leger wilden huldigen en de nederlaag van het nationaalsocialisme wilden vieren.

De Russische president Vladimir Poetin wees er in zijn toespraak bij de parade op het Rode Plein terecht op dat er weer eens een onverklaarde oorlog tegen Rusland wordt gevoerd. Het is werkelijk verbazingwekkend dat dit in de levendige herinnering aan de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog gebeurt. Op elk verstandig, moreel mens zal dit choquerend en verwerpelijk overkomen. Maar wanneer je de aard van het imperialistische, fascistische beest goed begrijpt, kun je ook gemakkelijk begrijpen dat het beest met bloed en vlees gevoerd moet worden. Het is oncontroleerbaar, totdat het gedood wordt.

Het slagveld Oekraïne in de grote oorlogsbon

Het conflict in de Oekraïne is slechts een slagveld in een grotere oorlog tussen de door de VS aangevoerde militaire as van de NAVO en Rusland. De wereld bevindt zich, zoals Poetin vaststelde, op nog een historisch keerpunt met existentiële effecten op de toekomst van de planeet en van het leven op Aarde.

Deze week leverden de NAVO-machten nog meer wapens aan het regime in Kiev. De VS hebben meer wapens ter waarde van $ 1,2 miljard (bovenop de vorig jaar al geleverde leveringen ter waarde van $ 30-50 miljard) toegezegd; Groot-Brittannië kondigde de levering van lange afstand kruisraketten aan, die diep in Russische grondgebied kunnen doordringen, terwijl Duitslands hoogste militaire bevelhebber, generaal Carsten Breuer, de Oekraïense troepen inspecteerde en inschattingen over een te verwachten tegenoffensief afgaf. De hele NAVO-as bevindt zich de facto in oorlog tegen Rusland. Dit is geen proxy-oorlog meer, maar gaat onstuitbaar in de richting van een totale oorlog. Het gevaar van een nucleaire uitgestrekte brand was nog nooit zo groot, vergelijkbaar met de Cuba-crisis in 1962. Men mag zich niet vergissen: de miserabele situatie werd door Washington en zijn westelijke cliënten door hun weigering van diplomatie en dialoog over de door Moskou voorgestelde veiligheidsovereenkomsten gecreëerd.

Het afschuwwekkende regime van Kiev, dat in 2014 door een door de CIA ondersteunde gewelddadige staatsgreep aan de macht kwam, vereert elke week de een of andere nazigrootheid uit het verleden door straten naar hen te vernoemen. Het regime werd in 2014 met NAVO-wapens en militaire opleiders als katapult tegen Rusland opgebouwd, zoals NAVO-chef Jens Stoltenberg deze week opnieuw onthulde in een media-interview.

De Amerikanen en Britten rekruteerden het overblijfsel van het Derde Rijk aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, omdat zich in de gelederen van het westelijke heersende establishment talrijke fascisten of “exeptionalisten” bevonden, die in een goddelijk recht op Amerikaanse superioriteit en wereldheerschappij geloven. Deze denkwijze heeft zich in Washington genesteld. DE Amerikaanse OSS, waaruit in 1947 onder het bevel van president Harry Truman (de man van de atoombommen van Hiroshima en Nagasaki) de CIA uit voortkwam, was samen met het militair-industriële complex van het Pentagon (MIC) de belichaming van het Amerikaanse fascisme. De CIA, de BIZ, de Wall Street banken en de ondernemerselite van het Amerikaanse kapitalisme vormen de “Deep State” of corporatistische staat, die fascisme is. Het verkiezingsproces is slechts een vijgenblad van de “democratie”. Datzelfde geldt voor de meeste westelijke staten en hun vervalste verkiezingen. De ware macht ligt bij een niet gekozen oligarchie. Kortom, de westelijke staten zijn van nature uit fascistisch met een zweem van democratie, zoals lippenstift op een varken.

De CIA gebruikte haar verworven nazikennis samen met de Britten om in de daaropvolgende decennia van de Koude Oorlog de wereld met aanslagen, staatsgrepen en oorlogen te terroriseren. De fascistische Amerikaanse elite vermoordde op 22 november 1963 zelfs een van haar eigen presidenten, John F. Kennedy, omdat hij in toenemende mate vreedzame voornemens met de Sovjet-Unie volgde en weigerde een atomaire preventieve aanval tegen Moskou toe te staan, zoals generaal Curtis LeMay en andere chefs van het Pentagon eisten.

Waarom het vermeende einde van de Koude Oorlog geen vrede heeft gebracht

Deze decennia lange continuïteit in de fascistische geschiedenis verklaart waarom het vermeende einde van de Koude Oorlog in 1991 na de ontbinding van de Sovjet-Unie meer dan drie decennia geleden niet tot meer vrede en veiligheid in de internationale betrekkingen heeft geleid.

De fascistische westerse machten, vooral aangevoerd door de heersende elite van de VS, kunnen niet in vrede leven met de rest van de wereld, omdat hun systeem van het kapitalistische fascisme gebaseerd is op totale hegemonie en dominantie. Deze fundamentele voorwaarde van ongelijkheid in de menselijke betrekkingen moet door militarisme, agressie, staatsterrorisme en oorlog onderbouwd worden.

De nederlaag van nazi-Duitsland in het jaar 1945 is slechts een pauze in een langere historische strijd tegen het fascisme gebleken. We zien hoe deze strijd zich in de Oekraïne en met Washingtons krankzinnige, psychopathische agressie tegenover Rusland, China, Iran en elke andere natie die zich niet aan zijn dictaat onderwerpt, afspeelt.

Geen wonder dat de westelijke elites niet eens meer doen alsof ze de dag van de overwinning vieren. Deze betekent niets voor hen. Ze hebben niet alleen het Russische volk verraden, maar ook miljoenen westelijke burgers, die hun leven hebben opgeofferd om het nazi-fascisme te overwinnen.

Bron:
uncutnews.ch

Bron oorspronkelijk artikel:
strategic-culture.org

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)