Tegen vrede, tegen diplomatie: Bondsrepubliek Duitsland laat haar ware gezicht zien

V.l.n.r.: Mohammad bin Salman al-Saoed, de kroonprins van Saoedi-Arabië, Bashar al-Assad, de president van Syrië, en Annalena Baerbock, de minister van Buitenlandse Zaken van Duitsland.

(Door: Gert Ewen Ungar – Vertaling: E.J. Bron)

In een commentaar veroordeelde de Duitse “Tagesschau” het opnieuw opnemen van Syrië in de Arabische Liga. Daarvoor had de Duitse minister van Buitenlandse Zaken bij haar bezoek aan Djedda de stap afgekeurd. Politiek en mediaal is Duitsland voorstander van oorlog en geweld, en wijst vrede en diplomatie af.

Syrië heeft zijn plaats in de Arabische Liga weer ingenomen. De Syrische president Bashar al-Assad werd op de top in Djedda met een broederkus ontvangen. Syrië werd in 2012 in het begin van het Syrië-conflict uitgesloten. Nu heeft de diplomatie gezegevierd. Het Midden-Oosten groeit naar elkaar toe.

Men is ambitieus. De regio streeft ernaar een machtspool in een multipolaire wereld te worden. Men wil een “Arabisch Europa” worden, waar vrede heerst en de landen door handel en culturele uitwisseling verbonden zijn. Deze ontwikkeling, mogelijk gemaakt door bemiddeling van China en met Russische ondersteuning in de strijd tegen het extremisme in Syrië, betekent een hernieuwd en enorm verlies aan invloed voor het Westen.

Deze ontwikkeling laat echter ook zien: wanneer het Westen aan invloed verliest, worden de kansen op vrede drastisch groter. En het laat nog een derde ding zien: het Westen is het niet eens met vrede. Heel luidruchtig en vooraan in de vijandigheid tegenover vrede is het politieke en mediale Duitsland er bij.

Kort voor de historische topontmoeting in Djedda vinkte Saoedi-Arabië snel nog een ander bezoek af: de Duitse minister van Buitenlandse Zaken was eveneens in de woestijnstaat. Weinig cultuurgevoelig presenteerde Annalena Baerbock (Bündnis 90/Die Grünen) zichzelf in een rok tot de knieën en deed datgene wat ze op haar buitenlandse reizen in de regio´s buiten het collectieve Westen altijd doet: beter weten en beleren.

Ze keerde zich tegen een “onvoorwaardelijke normalisering” van de betrekkingen met Syrië. De belangrijkste Duitse diplomate heeft, zoals bewezen, weinig op met diplomatie. Ook in het Oekraïne-conflict is Baerbock een fel tegenstandster van gesprekken en diplomatie. De wapens moeten het regelen, is de politiek die zij vertegenwoordigt. Baerbock is de Duitse doodengel met weinig diplomatiek gevoel.

“Elke stap in de richting van Assad zou van concrete concessies afhankelijk gemaakt moeten worden”, zei Baerbock na een ontmoeting met haar Saoedische collega, Faisal bin Farhan. Assad zou niet “ook nog beloond mogen worden voor dagelijkse de meest zware schendingen van de mensenrechten”, beleerde de Duitse minister van Buitenlandse Zaken haar collega.

Uiteindelijk beoordeelde men de woorden van Baerbock in Riyad als inmenging in de binnenlandse aangelegenheden en wees ze beslist af. Bovendien werd Baerbock aangeraden om een cursus diplomatie te volgen.

De Duitsers kwamen hier niets van te weten, want de Duitse media beperkten zich opnieuw tot hofverslaggeving en en prezen Baerbock voor de zogenaamd gelukte zoeken naar een evenwicht in het Midden-Oosten. Terwijl ze het weer eens verprutst en het aanzien van Duitsland in het buitenland beschadigd heeft.

Door de media wordt echter wel haar kritiek op de opnieuw opnemen van Syrië in de Arabische Liga genoemd. De historische gebeurtenis werd voor de “Tagesthemen” door Daniel Hechler uit de ARD-studio in Caïro becommentarieerd. Hij kopte: “Een klap in het gezicht voor miljoenen” en herhaalde in zijn infame bijdrage al lang weerlegde en zeer twijfelachtige beschuldigingen tegen de Syrische president, die hij “dictator” noemde.

De bijdrage bevat alles wat de Duitse media in de afgelopen jaren aan desinformatie in stelling gebracht hebben om de bereidheid van het Duitse publiek te verhogen in Syrië een omwenteling mee te dragen, die tegen het volkerenrecht is. Van de vatenbommen, die Assad zogenaamd op zijn volk zou hebben afgeworpen, via de vermeende gifgasaanslagen tegen het eigen volk en het bombarderen van ziekenhuizen en scholen verdraait het commentaar alles wat de Duitse media hun publiek met halve waarheden en verkortingen aan bewuste misleiding heeft aangedaan.

Hechler beweert dat “alles nauwkeurig gedocumenteerd zou zijn door de VN” en misleidde daarmee opnieuw de kijkers. Het tegendeel is waar. Zo is de naam van de organisatie voor het verbod op chemische wapens (OPCW), die voor de VN de handhaving van het verbod op chemische wapens bewaakt, beschadigd. Want ze heeft zich in het kader van het Syrië-conflict politiek laten misbruiken en berichten herschreven.

Ook over dit schandaal kregen de Duitse mediagebruikers weinig te weten. Daarvan maakte Hechler in zijn commentaar gebruik en herhaalde datgene dat al lang weerlegd is. De Duitse propaganda laat niet los. Het doel van een regime-change in Syrië werd niet bereikt, het Westen heeft verloren, maar de Duitse media houden aan hun abstracte instrumentarium vast. Aan begrippen van desinformatie zoals “gematigde rebellen”; aan het verhaal van een burgeroorlog, die zonder buitenlandse invloed plotseling uitbrak, omdat het volk in opstand kwam tegen de “machthebber”.

De oorlog kwam gewoon zomaar over het land en veroorzaakte de vluchtelingenstromen, waarvoor Hechler dan echter de verantwoordelijkheid weer bij Assad ziet. Het commentaar is ontmaskerend – voor Hechler en voor zijn houding in de Duitse media en de Duitse politiek:

“Het signaal van Djedda echte ris fataal: machthebbers, die internationaal recht met voeten treden, hun bevolking onderdrukken, hun land verwoesten, hebben uiteindelijk niet veel te vrezen – in ieder geval niet wanneer ze machtige partners zoals Rusland of Iran aan hun zijde hebben”, zegt Hechler en vergeet te noemen door wie het volkerenrecht in Syrië het ergst met voeten werd getreden: door het Westen, en ook door Duitsland.

Het is namelijk niet duidelijk welk internationaal recht Assad geschonden zou hebben. Wat daarentegen absoluut duidelijk is: de westelijke militaire operatie, waaraan Duitsland ook heeft deelgenomen, heeft in Syrië het volkerenrecht geschonden. Het was een overval op een soevereine staat.

De VS werden niet om ondersteuning verzocht, Duitsland evenmin, Rusland daarentegen wel. Ruslands operatie is conform het volkerenrecht. Alle andere militaire aanwezigheid in Syrië niet. Ook de Syrië-sancties zijn tegen het volkerenrecht. Ze zijn nog altijd van kracht. De Duitse regering houdt ook na internationale kritiek nog altijd aan hen vast.

Zelfs na de zware aardbeving in februari 2023 in de grensregio tussen Syrië en Turkije met duizenden slachtoffers zag de Duitse minister van Buitenlandse Zaken geen noodzaak om het sanctieregime te versoepelen, om de verzorging te vereenvoudigen en leed te verzachten.

Volkerenrecht wordt in Syrië heel veel geschonden. Echter niet door Syrië, door Rusland of Iran, maar door westelijke landen. Dit feit verzwijgt Hechler voor zijn publiek en spreekt een commentaar, waarvan de kern is dat vrede en diplomatie fouten zijn wanneer ze niet buigen voor westelijke voorstellingen.

Het ergste aan het commentaar van Hechler is dat hij een algemene stemming in het Duitse establishment raakt. Duitsland wil oorlog en is tegen onderhandelingen en diplomatie. In Syrië net zo als in de Oekraïne en in andere regio´s van de wereld.

Het commentaar van de “Tagesschau” maakt – plaatsvervangend voor de grote Duitse media – de positie van Duitsland duidelijk, zoals deze ook door Duitse politici vertegenwoordigd wordt: Duitsland is tegen diplomatie en vrede. Duitsland is opnieuw een oorlogshitser geworden. Heel duidelijk, heel helder en zonder enige schaamte.

Wapenlevering aan oorlogsgebieden, eenzijdige – en dus tegen het volkerenrecht – sancties, afwijzing van onderhandelingen en diplomatie evenals het vasthouden aan onbegrijpelijke maximale eisen zijn opnieuw kenmerkend voor een Duitsland dat opnieuw elk moreel kompas en elk gevoel voor de juiste maat is verloren. Duitsland is weer een uitermate destructief element in de statengemeenschap. Daarom is het goed dat Duitsland met hoge snelheid aan invloed verliest. Want het land brengt de wereld opnieuw niets goeds, maar alleen maar conflict en verwoesting. Daarentegen is het goed dat Syrië weer lid van de Arabische Liga is. Het is een historische stap op de weg naar verzoening.

Bron:
rt.de
Door: Gert Ewen Ungar

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)