
(Door: Rob Kern)
Eeuwenlang was mannelijkheid geen emotie, maar functie. De man was kostwinner, beschermer en vertegenwoordiger van het gezin naar buiten toe. Dat gaf status, maar ook last. Deze rol was niet romantisch, maar structurerend.
In de moderne tijd is deze ordening ontmanteld. De emancipatie van vrouwen was noodzakelijk en rechtvaardig, maar ging gepaard met een culturele verschuiving waarin mannelijke eigenschappen steeds minder worden gewaardeerd. Kracht, competitie, hiërarchie, verantwoordelijkheid en risico-bereidheid raakten verdacht.
De man verloor zijn vanzelfsprekende positie als kostwinner. Financieel dragen wordt minder gewaardeerd; zorg en emotionele expressie gelden als moreel hoger. Daarmee verloor de man niet alleen een rol, maar ook een bron van identiteit. Veel mannen weten niet meer waaraan zij hun waarde mogen ontlenen.
Het moderne feminisme heeft hierin een grote invloed gehad. Niet zozeer door gelijkwaardigheid na te streven, maar door mannelijkheid moreel te problematiseren. Begrippen als “toxische masculiniteit” zijn gemeengoed geworden en reduceren complexe mannelijke eigenschappen tot pathologie. Agressie wordt niet meer gezien als energie die richting nodig heeft, maar als gevaar. Dominantie niet als leiderschap, maar als onderdrukking.
Het gevolg is geen gelijkwaardigheid, maar verlegenheid. Mannen worden voorzichtiger, conflictmijdend en aangepast. Zij verliezen hun plaats tussen andere mannen en raken afhankelijk in relaties met vrouwen. Niet te sterk, maar juist te zwak.
In de spreekkamer zien we dit dagelijks terug: mannen met depressieve klachten, burn-out en relationele verwarring. Vaak zijn het loyale, werkende mannen die zich overbodig voelen. Hun klassieke bijdrage wordt geminimaliseerd, hun aanwezigheid betwijfeld.
Psychotherapie kan hier alleen helpen door de man zijn positie terug te geven. Niet door terug te keren naar oude machtsverhoudingen, maar door mannelijke eigenschappen opnieuw te legitimeren: verantwoordelijkheid, begrenzing, daadkracht en draagkracht. Zonder schaamte.
De moderne man is niet toxisch. Hij is ontheemd.
Herstel begint waar hij weer mag staan.
Door:
Rob Kern
(voor www.ejbron.wordpress.com)














































ik snap het probleem niet helemaal. Laat ik voor mijzelf spreken, ik ben hier nog steeds de man zoals die ooit bedoeld is. Wars van woke. Het probleem ligt echt bij de mannen zelf die zich iets aan laten praten.
LikeGeliked door 3 people
Dat kun je met Jetten wel vergetten.
LikeGeliked door 2 people
In de spreekkamer zien we dit dagelijks terug: mannen met depressieve klachten, burn-out en relationele verwarring.
????????????????????????????????????????????????????????????
WAT EEN DOM STUK . WAAR GAAT DIT OVER
EN WAT WIL JE ONS NU VERTELLEN DAN WEL WIJSMAKEN ??
DUS PROBEER HET NOG EENS. NU ” MET KLINKERS ‘ GRAAG
HUGGIE BOBZELLUF
EEN VENT MET EEN MENING EN EEN RUGGENGRAAT .
PROBEER DAT OOK EENS ..WATJE
LikeGeliked door 1 persoon