De eerlijke recensent?

Screenshot_141

(Door: “bozeoudeman”)

In een ‘ingezonden’ artikel las ik, tussen de regels door, een fraai stukje promotie voor ‘eigen werk eerst’ zonder dit zo te stellen. Zo oogt dit opiniestuk in de Volkskrant van een schrijver die tevens boekrecensent is bij, hoe kan het bijna anders, diezelfde Volkskrant. Toe maar, zo zou ik bijna de stopwoordjes van weer een ander schrijver uit verwondering uit mijn mond laten vallen.

De recensent schrijft hoe moeilijk hij het wel niet heeft vanwege al die vreselijke publish on demand boeken die hij moet doorspitten. Moet? Hoezo moet? Bovendien neem ik aan dat hij hier toch wel door de krant voor betaald wordt of is hij vrijwilliger? Bagger, zoals hij dit alles noemt, de bagger is onvoorstelbaar. Hij lijkt dan ook de uitgeefwereld op te roepen om dit te stoppen.

Waarom? Waar is hij bang voor? Als hij dit alles bagger vindt, dan leest hij het toch gewoon niet meer. Is dit te simpel? Of ligt de reden van zijn aanval op al die ‘zondagsschrijvers’ bij het feit dat hij er een veelheid aan concurrenten bij heeft gekregen waardoor zijn, natuurlijk zeer hoogstaand, eigen literair werk niet langer opvalt noch verkoopt.

Dat laatste is natuurlijk vervelend, maar zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. Als het broodje bij broodjeszaak A lekkerder lijkt dan bij winkeltje B gaat het publiek nu eenmaal massaal naar winkeltje A, en net zo simpel werkt dat met boeken.

De wereld draait nu eenmaal niet om een, naar ik aanneem niet erg succesvol, schrijver die voor zijn broodje werk van anderen zit te bekritiseren. Hoe zou hij dit doen? Hoe eerlijk zal hij hierin zijn? Vrienden of collega’s van zijn eigen uitgeefbaas krijgen een goede recensie, terwijl minkukels, die ook zo nodig moeten, de grond worden ingestampt. Nee toch, zo iets corrupts doet een keurige schrijver niet.

Maar ja, de koek wordt nu eenmaal echt niet groter naarmate er meer ‘minkukels’ denken te kunnen schrijven en, zoals hij stelt, er zijn er pakweg een miljoen van in Nederland, die dit vaak ook nog eens als soort hobby doen. Daar gaan je miljoenen die je jezelf al had toebedacht. Geen ‘Er komt een vrouw bij de dokter’ voor jou.

Beste man, zoek in dat geval een ander beroep en laat verder ieder vrij om zijn/haar expressie te delen en uit te oefenen, in woord, in klank, in verf. Wat is er mooier dan een stortvloed aan cultuur in allerlei vormen. Voor ieder wat. Jammer voor degenen die dachten via familie of vriendjes het al te hebben gemaakt.

Gewoon achter aansluiten, ook voor de meeste van hen, gewoon op je zolderkamertje wat zitten rotzooien en hopen dat het ooit iets wordt, niks geen voordelen meer als happy few. Ergo, de happy few wordt ondergesneeuwd. Laat het oordeel over die ‘minkukels’ aan lezers, meneer waarschijnlijk niet erg succesvol schrijver. Schrijf zelf een boek. Als gratis idee, over bijvoorbeeld een recensent die collega schrijvers de grond in boort, zonder dit met zoveel woorden te doen, om zo eigen werk te promoten. Succes!  En al die ‘minkukels’, ga door en leef je creatief uit op wat voor manier ook, schrijf dat boek, schilder, musiceer en heb maling aan dit soort wel of niet eerlijke recensenten.

Door:
“bozeoudeman”
(voor www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Hypocrisie, Linkse Kerk, meningsdictatuur. Bookmark de permalink .

13 reacties op De eerlijke recensent?

  1. bozeoudeman zegt:

    Sorry, klein foutje heb ik niet gezien ‘kleurige’ moet zijn ‘keurige’
    Excuus

    Like

    • E.J. Bron zegt:

      Aangepast!

      Webmaster

      Like

    • paulzwueste zegt:

      Beste oude man laat die restencenten toch met rust.
      Zij beoefenen een eerlijk vak.
      En daarbij, het is hun eerlijke mening.
      Wat zou de wereld zijn zonder deze figuren, zij die hun nek uitsteken om e.e.a.voor jou begrijpbaar te maken.
      Ik weet, het is moeilijk voor je om zoiets te accepteren, maar probeer het eens.
      Erger je er niet aan dat ze ook nog betaald worden voor hun inspanningen.
      Wie wil er nu avond aan avond naar theaters en andere openbare gelegenheden alwaar het voor jou verboden is je onder het publiek te mengen.
      Integendeel je moet tijdens de pauze met ’n glaasje water in ’n hoekje staan omdat je onder geen beding “beïnvloed” zou mogen worden door een lief, knap, aardig snoetje met uitstekende blote schouders en verder alles wat daaronder ook nog uitsteekt.

      Wellicht zal er één van de vele frustraties waaronder jij kennelijk moet leven daardoor verdwijnen….
      Wie zal het zeggen.

      Like

      • bedonderde burger nr 16.000.001 zegt:

        Wat is een restencent?
        Laat iedereen schrijven wat ie wil, schilderen ook, het werk van Van Gogh was er niet geweest als hij naar de recensent had geluisterd. Ook The Beatles mochten hun gitaren volgens Decca direct aan de wilgen hangen en zo kan ik even doorgaan, dus… Eerst eens nadenken voor u uw duidelijke grieven ten aanzien van iemand neerpent, op deze maniee lijkt u een kind van 12 of een trol!

        Like

  2. Republikein zegt:

    Jules Deelder?

    Like

    • paulzwueste zegt:

      Jules Deelder kan nooit bekritiseert worden door zo’n verdomde restencent…
      De klootzakken, laat ze het zelf maar eens proberen!
      Wat een verachtelijk vak is me dat zeg: Recensent
      Dat zeg ik je.
      ‘T is toch waar.
      Geen kwaad woord over Deelder… en al helemaal niet over datgene wat hij gepubliceerd heeft en nog zàl publiceren!

      Like

  3. R.Kroonenberg zegt:

    Dit is op Jasterke's kwijt-zonder-spijtsite herblogden reageerde:
    .
    wie zichzelf slechts waardeert
    heeft nog weinig geleerd…
    .

    Like

  4. theresageissler zegt:

    Ha Ha!Dit deed me opeens erg denken aan de jonge, aankomende schrijver ‘Stingo’ uit “Sophie’s Choice”, en de beschrijving van het baantje (in het boek, níet in de gelijknamige film), dat hij, in afwachting van zijn grote “klapper” aannam, als manuscripten-beoordeler bij een New-Yorkse uitgeverij:
    Vanuit zijn eigen jeugdige arrogantie vond hij alles, wat hij onder ogen kreeg, “troep” en schreef er de meest sarcastische, venijnige rapporten over, tót hij op die manier het kind met het badwater weggooide, door tevens de (authentieke) avonturenroman ‘Con Tiki’ te laten weigeren, die daarop voor een concurrerende uitgeverij een gouden greep bleek te zijn!
    ‘Maar ja, wist zo’n snotneus véél, in z’n hoogmoed,’ lijkt het verhaal in dát stadium te willen zeggen.

    Like

    • paulzwueste zegt:

      Ach Theresa.
      Je kunt nu eenmaal niet altijd gelijk krijgen.
      Zie mij.
      Ik heb altijd gelijk, maar krijg het nooit.
      En dat komt eenvoudigweg doordat iets wat je al hebt, het onmogelijk maakt voor anderen om je het te schenken.
      Zo zit het in elkaar.

      Like

  5. Boeken? Is dat niet iets van het vorige millenium? :p

    Like

  6. Shimon zegt:

    Er zit een Marxistisch smaakje in dat soort vermeende chique recensenten. Eigenlijk moet alleen de eenheidsworst op tafel komen. Alles wat niet onze smaak is, is plebs of kapitalistisch en dient dus de prullenbak in te verdwijnen. Of nog beter: er moet een verbod op komen. Weg vrije handel, weg met al die “minkukels”, “wij” zijn de norm van de echte beschaving… wat een arrogantie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s