Heeft Duitsland een gevolmachtigde “West” nodig?

(Door: “LEO” – Vertaling: E.J. Bron)

Sinds 1968 zijn de West-Duitsers geestelijke gevangenen van hun uit China geïmporteerde cultuurrevolutie. Haat op hun eigen cultuur, hun civilisatie, hun geschiedenis – dat kennen we allemaal van Mao, en dat alles is tot op de dag van vandaag het politieke levenselixer van West-Duitsland. En het wordt steeds erger: in mateloze zelfhaat wil de grote meerderheid van de West-Duitsers nu zelfs de doelbewuste vestiging van vijandige vreemde volkeren, opdat hun eigen cultuur nog sneller vernietigd wordt.

Veel West-Duitsers zijn bijna bezeten van het krankzinnige idee dat het henzelf en hun kinderen beter zou gaan wanneer ze eindelijk een minderheid in eigen land geworden zijn, het liefst een minderheid te midden van een overwegend islamitische, Afrikaans-Oriëntaalse bevolkingsmeerderheid – dat zou voor veel West-Duitsers het grootste geluk op Aarde zijn.   

Hoe kan men deze mensen helpen, die zo doelgericht hun eigen zelfvernietiging bedrijven? Hoe kan men mensen helpen, die zichzelf zo hartstochtelijk hebben overgegeven aan zelfhaat en in zekere zin elke dag opnieuw met een scheermesje spelenderwijs hun arm opensnijden, hun politieke en civilisatie zelfmoord bijna vieren als persoonlijke lustbelevenis?

Een aanzet zou de invoering van een “gevolmachtigde West” kunnen zijn, die vanuit de bondskanselarij de psychologische verzorging van de West-Duitsers zou kunnen coördineren. Zo´n topambtenaar zou bijvoorbeeld doelgericht programma´s en projecten kunnen ontwikkelen die zich zouden bezighouden met een stapsgewijze psychologische ondersteuning en vooral geestelijke versterking van de West-Duitsers. “Jullie zijn geen slechte mensen”, “Leer eindelijk jezelf accepteren”, “Jullie zijn niet schuldig aan Hitler”, “Geen mens hoeft zich voor zijn huidskleur te schamen, ook West-Duitsers niet” – dit soort onderwerpen zouden op de voorgrond van zulke adviseringsprogramma´s speciaal voor West-Duitsers kunnen staan.

Om zoveel mogelijk West-Duitsers te bereiken, zou de gevolmachtigde “West” in het kader van zijn projecten ook kringgesprekken voor tegelijk meerdere door zelfhaat bijzonder zwaar getroffen West-Duitsers kunnen houden. In zulke vergaderingen zouden de deelnemers stap voor stap leren dat het constante bezig zijn met jezelf, de bijna manische verzorging van de eigen zelfverachting en het cultiveren van schuldgevoelens op den duur niets oplevert, maar alleen maar ongelukkig maakt. De mens moet zichzelf op een bepaald moment accepteren zoals hij is, en het verleden achter zich laten.

Als de vader de moeder doodslaat, kan de zoon dit niet ongedaan maken door met een vrouw te trouwen die op zijn moeder lijkt, die echter niet bij hem past. Zijn moeder wordt daardoor niet levend, en zijn eigen leven is verknald – zulke eenvoudige voorbeelden, die elk kind begrijpt, zouden veel West-Duitsers er bij kunnen helpen om vragen te stellen over de dagelijkse sleur van hun constant om de sneeuw van gisteren cirkelende gedachtegangen – ja, wellicht zelfs om deze sleur te doorbreken!

Heel behoedzaam zouden de West-Duitsers ook gewend moeten raken aan het feit dat de jaren-70 voorbij zijn. Vooral jonge West-Duitsers zou men bijvoorbeeld naar bejaardenhuizen kunnen brengen waar nu de 68´ers wonen. Daar zouden ze kunnen deelnemen aan psychologisch begeleide gespreksavonden, waarop de ouder dan 80-jarigen weer over Rudi Dutschke en Bob Dylan praten. De West-Duitse jongeren zouden zodoende met eigen ogen kunnen zien dat de jeugdrevolte van toen niet meer de jeugdrevolte van nu is.

En tenslotte zouden voor de bijzonder verbeten West-Duitsers ook studiereizen naar China behulpzaam kunnen blijken te zijn, waar de moeder van alle cultuurrevoluties al na tien jaar voorbij was en nu een geval voor de musea is. Wellicht overweegt dan zo menig West-Duitser in het Chinese museum of het 53 jaar na 1968 niet ook thuis al lang tijd is om de westelijke kopie van het Chinese origineel eindelijk ten grave te dragen.

Meer vreugde in het eigen leven, meer zelfbewustzijn, wat gebeurd is achter je laten – wanneer zo´n gezonde levensinstelling op zekere dag ook in West-Duitsland ingang kon vinden, dan zou de “gevolmachtigde West” veel bereikt hebben!

Bron:
pi-news.net
Door: “LEO”

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)

Over E.J. Bron

www.ejbron.wordpress.com
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink .

3 reacties op Heeft Duitsland een gevolmachtigde “West” nodig?

  1. Henk der Niederlánder zegt:

    Persoonlijk heb Ik een beetje een raar gevoel bij dit artikel.
    Ik zal uitleggen waarom.
    In de tijd dat Ik in Duitland werkte had Ik niet het gevoel dat de Duitser geen eigenwaarde bezat.
    Eerder waren ze trots op hun land.
    Nou moet Ik zeggen dat de laatste keer Ik in Duitsland werkte 30 jaar geleden is en Ik ook wel geloof dat er dingen veranderd zijn, maar Ik kan me moeilijk voorstellen dat die veranderingen in zo’n extreme vorm hebben plaats gevonden.
    Ik ben later na mijn werken in Duitsland nog regelmatig naar Duitsland gegaan maar dan meer als toerist, dus kwam Ik niet meer op regelmatige tijden met Duitsers in aanraking zoals we dat hadden op het werk of in het hotel of lager.
    Dus veranderingen heb Ik eigenlijk gemist.
    Wat hier dus beschreven wordt is dat de gemiddelde Duitser in 30 jaar tijd veranderd in in een trotse Duitser tot een Kruiperig type die zich alles laat aanhangen wat hem voorgekauwd word.
    Dat ze zich dingen laten voorkauwen zal best gedeeltelijk waar zijn hetzelfde als in Nederland gebeurd maar Ik kan me niet voorstellen dat het zo erg is als in het artikel beschreven.
    Hoe dan ook het geeft me een raar gevoel en zeker omdat Ik een warm gevoel heb bij de mensen waar Ik vroeger mee samenwerkte.

    Like

  2. Ravian zegt:

    Het enige wat Duitsland nodig heeft is voorlichting aangaande hoe ze de afgelopen eeuw door imperialisten van Franse huize genaaid zijn.
    Dan gaat het met dat schuldcomplex, wat de oorzaak voor hun huidige gedrag is, rap gedaan wezen.
    En als je dan op de een of ander manier met die bovenvermelde imperialisten van Franse huize verbonden bent dan kun je beter een enkeltje zuidpool nemen…

    Like

  3. droevige mof zegt:

    Het probleem kan eenvoudiger worden opgelost.
    Vraag: Wanneer begint een revolutie? Antwoord: Toen er twee dagen achter elkaar niets te eten was en op de derde dag daarna weer niet ontbeten werd.
    Het infantiele decadente gespuis is heel snel narcistisch beledigd als de ijskast leeg is en de verwarming koud. Als dan ook nog de elektronica de geest geeft, heeft het leven geen zin meer of begint het de strijd om te overleven.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s